Dit keer een tafel bij Jeroen Pauw een meute linkse rakkers waaronder een advocaat (die blijkbaar geen Duitse kranten leest), een kortzichtige rapper en een journalist met oogkleppen, die het samen met Pauw moesten opnemen tegen twee vrouwen uit het Drentse dorp Oranje. De beide vrouwen kwamen met zeer valide redenen aanzetten, waarom 1.400 asielzoekers niet welkom zijn in hun dorp van 150 inwoners. Ter vergelijking : een stad als Lelystad zou dan 700.000 asielzoekers moeten herbergen. De vrouwen gaven aan dat ze pertinent niet tegen vluchtelingen zijn. Maar die uitspraak werd door Pauw en de zijnen door allerlei opmerkingen weggedrukt. Want wie zich kritisch uitlaat over de wijze waarop het vluchtelingenprobleem wordt aangepakt is een racist. Ze vertelden over de wijze waarop tot op heden klachten van inwoners over asielzoekers worden afgehandeld. Of beter : genegeerd. Ze voelden zich gepasseerd, omdat de staatssecretaris Dijkhoff (voor mij in dit geval een witte boorden crimineel) 700 extra vluchtelingen hen door de strot duwde. Achter de auto van de politicus reed een aantal bussen met vluchtelingen. Gezien het aantal van 1.400 vluchtelingen stelden het tweetal terecht de vraag : 150 tegenover 1.400, wie moeten zich dan aan wie aanpassen?
Ondernemer Van der Most van het betreffende vakantiepark deed ook een doekje open over de manier waarop het aantal vluchtelingen met hem geregeld was. In het recente verleden had de overheid met hem al voor 1.400 vluchtelingen afspraken gemaakt. Zoals Wilders al zei, er is sprake van een tsunami aan vluchtelingen, die ons land niet kan verwerken.