Slowly but surely

Ouwe lullen muziek -153-

Toen ik Brenda Lee voor het eerst hoorde, geloofde ik niet dat ze net 3 jaar ouder was dan ik. Dat was op Dushi Korsou waar haar liedjes geregeld te horen waren via Radio Hoyer. Op 15 jarige leeftijd en dan zo'n volle volwassen zangstem, prachtig! Sorry dat dergelijke muziek niet meer gemaakt wordt. De teksten zeiden mij als 12 jarige niet zoveel. Dat kwam pas later, toen we weer terug waren in Leiderdorp.

Naar Groningen

Op de begane grond

Maandagochtend hebben we eerst een aanhangwagen opgehaald. Die hadden we nodig om een tweezitsbank naar Groningen te vervoeren. Naar de kamer van Mike. De bank hadden we uit voorzorg, de weersverwachting voorspelde regen, de dag ervoor goed ingepakt in een enorm plastic zeil.
De rest van de spullen stonden ook klaar om ingeladen te worden. Kortom, de voorbereiding was optimaal. We reden op tijd weg en Mike kon weer ervaring opdoen met het rijden met een aanhanger. Het was een gewoon bakkie van ver onder de 750 kg grens.
Na een probleemloze rit moesten we bij de stad Groningen wat omrijden om bij het studentenhuis te komen. De straat ziet er netjes uit. Geen verpaupering of zo. Onderweg zagen we wel typische studentenwoningen, met een grote partij opoefietsen voor de deur en zeer aparte raambekleding, variërend van los hangende stroken gordijn tot plastic en kranten.
Maar dit straatje zag er keurig uit. We stopten bij een woning waar op de begane grond de gordijnen netjes gesloten waren. Ook het huis zelf zag eruit alsof er een proper gezin woont. Alles mooi schoon en opgeruimd! Geen keukenvloer waar je over kan schaatsen in het frituurvet, geen pannen met etensresten van Pasen, geen vaat- en/of droogdoeken waar paddenstoelen in groeien, schone muren en toilet en nergens een bierkrat te bekennen.
Nadat we de boel hadden uitgeladen, brachten Sonja en Mike mij en Fenna naar Haren. Daar werd even gepauzeerd met een kop koffie. Daarna reden Mike en Sonja weer naar Groningen terug, zo'n 11 kilometer, om daar in Mikes kamer te gaan klussen.
Ik bleef in Haren bij mijn lieve tante Pieng, om op een heel andere manier aan het werk te gaan. Ik mocht namelijk als voorproefje alvast lekkere Mangoet (visgerecht) naar binnen te werken. Dat gerecht heb ik in geen jaren gegeten en mamma kon dat net zo lekker klaarmaken. Fenna en gastheer Timmie konden goed met elkaar overweg. Fenna vond de speeltjes van Timmie erg interessant. Ze vlogen geregeld door de huiskamer. Dus we hadden geen omkijken naar die

twee. Tante herinnerde ons nog aan de afgelopen zomer, toen we een kort bezoekje aan haar brachten. "Het was erg vreemd dat jullie weggingen zonder iets gegeten te hebben", zei ze. Tja, dat was ook zo. Tussen de bedrijven door heb ik nog een blik mogen werpen in wat oude documenten, die mij meer vertelden over de geschiedenis van de familie van mamma. Wijlen mijn oom Wim hield er een keurig geordend archief op na.
Tegen etenstijd arriveerde Sonja. Het was hen gelukt om alle klusjes van de lijst af te werken. Gezamenlijk genoten we van een overheerlijk rijsttafel, waarvan nog een deel in bakjes en zakjes werd meegenomen. We moesten helaas weer op tijd weg om de aanhanger op tijd weer in te leveren.

Een circuittraining

Robert volgt als derde

Vanmorgen was het zover. Robert ging een training doen op het Midland-circuit in Lelystad. Hij had zijn pas gekochte Suzuki vooraf goed gecontroleerd en was klaar om de fijne kneepjes van de rijtechniek te gaan opsteken. Want op zo'n klein circuit moet je flink aan de bak. Het weer was droog, dat scheelde.
De deelnemers waren opgedeeld in groepen, variërend van ervaren tot beginnend circuitrijders. Robert zat daar tussenin samen met een andere rijder. Er werd per groep gereden. De instructeur reed voorop, zodat de rijders achter hem de ideale lijnen konden
volgen. Ik moet zeggen dat het erg interessant was om naar te

kijken. Na verloop van tijd werd het nog interessanter om mee te doen. Met zo'n minicamera op mijn helm, zodat ik na weer bijgekomen te zijn in het ziekenhuis kan zien, wat en waar er iets misgegaan is. Daar heb je tijdens zo'n voorval geen tijd voor vanwege enig crisismanagement. En anders kan ik nog altijd monteur voor Robert worden.
Er werden telkens rondjes gereden van tien minuten. Daarna was de volgende groep aan de beurt. Er reden ook vrouwen mee. De een met meer lef-hormonen dan de ander, maar dat mocht de pret niet drukken. Sommige motoren waren louter voor het circuit bestemd. Ze waren ontdaan van alles wat niet nodig is op het circuit.
Er ging slechts een keer iemand onderuit. Dat was toen ie nota bene in de rij stond te wachten om het circuit op te gaan. Het kan verkeren. De training duurde van 10.00 tot 13.00 uur.

De kleine Emma kwam ook even naar haar pappa kijken. Gelukkig waren het allemaal standaard motoren, waarvan de uitlaat het geluid onder de wettelijke limiet hield. Het verwijderen van de decibel killers was niet toegestaan. Gold niet voor Emma en dat was ook niet nodig. Dit keer. Ja, de kleine meid kan soms hard gillen. Voor de lol. Vindt ze leuk.

TT Basse 2014

Hoe vaak ik me het voorgenomen heb weet ik niet meer, maar het kwam er nooit van. Maar vandaag was het dan zover. Ik ben op de motor naar Basse gereden om daar de Classic TT te gaan zien en ruiken. Omdat ik de snelwegen wilde mijden, ben ik binnendoor naar de Ketelbrug gereden. Over de B-weg de brug gepasseerd en bij de Domineesweg aangekomen, rechtsaf richting Ens. Toen richting Kraggenburg en vervolgens naar Marknesse.
Daarna ging het richting Steenwijk met eerst Blokzijl. Voor Steenwijk linksaf richting Steenwijkerwold en dan.... Basse!
Helaas zag ik nergens bordjes, die me naar het circuit zouden moeten dirigeren. Gelukkig stopte aan politiewagen met twee vrouwelijke agenten achter mij. Ik gedroeg me maar onderdanig als een hulpbehoevende motorrijder. Je weet maar nooit. Ik was honderd meter te ver doorgereden. Maar ik was vlakbij het circuit volgens de beide dames. Ook bij die kruising stonden geen bordjes. Na gekeerd te zijn bevond ik me al rap tussen de rood-witte linten. Hoewel er verkeersregelaars stonden, reed ik toch ook de parkeerplaats voor motoren voorbij. Ik zag weer geen bord(en) kreeg ook geen teken van de regelaars om daar af te slaan. Dus weer even gevraagd. "Ziet u die twee felle hesjes? Daar moet u rechtsaf.", zei een official.

Met dank aan Patricia!

Dus ik weer terug naar die twee slaapkoppen. Nee, ik heb ze niet ondersteboven gereden, want het zijn ook mensen. Toen zag ik achter een heg wat glinsteren : motoren!
De entree was voorzien van een bak met plankjes. Een mooi gebaar. Zo'n plankje kon je onder het standaard leggen, want de parkeerplaats was een weiland. Maar ik heb mijn eigen plankje altijd bij me. De helm aan de motor vastgezet en toen op naar het circuit.

TT Basse 2014 -2-

Het is nog ochtend en de laatste trainingen zijn gaande. Straks, om half een, gaat het racefeest officieel van start.
Ik kijk nog even naar de motoren die over het geasfalteerde stratencircuit voorbij zoeven. Dan loop ik naar de paddocks, om daar al dat moois van heel dichtbij te bewonderen. Dat is nou het leuke van dit soort evenementen. Probeer maar eens bij de MotoGP zo dicht bij de renners en de motoren te komen. Nee, dan liever 1 keer naar een Classic dan honderd keer naar de MotoGP.
Op een van de paddockvelden staan veel oude trekkers. Er wordt met een van die oude diesels hooibalen gemaakt. Een grote aandrijfband wordt door de trekker rondgedraaid, zodat de machine die van het hooi balen maakt zijn werk kan doen. Een prachtig nostalgisch gebeuren!
Ik kuier van de ene naar de andere klassieker, waarvan met name de Benelli's mijn extra aandacht krijgen. En warempel, ik zie een Benelli krachtei staan die geprepareerd wordt voor de 125 cc race. Leuk om dat oude blok weer eens van zo dichtbij te zien. Ook al is ie behoorlijk gekieteld voor het racen.
Langs de weg staan ook her en der motoren en zijspannen geparkeerd. In de paddock staan grote, luxe campers, maar ook eenvoudige caravans.

TT Basse 2014 -3-

Na over de paddocks gewandeld te hebben, loop ik weer naar het circuit. Het is inmiddels half een geweest en men is net begonnen met het racen. Ik zie nog net een start en begrijp waarom men de tweetakt motoren van de openbare weg wil verbannen. Een enorm rookgordijn onttrekt de coureurs aan het zicht. Niet veel later komen ze snerpend voorbij. Vanwege de drukte had ik weinig keus wat staanplaats betrof. Het viel mij op dat onder het publiek zich veel leden van motorclubs bevonden. Je weet weel, van die bier zuipende kerels aan wie je beter niet kunt vragen : "Meneer, is die brommer van u?" terwijl je naar zijn Harley wijst. Doe je dat wel, dan is het antwoord nogal pijnlijk. Letterlijk dan.
Eenmaal langs het circuit is het zaak je plek vast te houden. Gelukkig heb ik wat eten en drinken van huis meegenomen, dus ik hoef mijn plek niet te verlaten. De speaker doet zijn best om het publiek te informeren over de diverse klassen, de coureurs van vervlogen tijden en uiteraard de sponsors.
Ik geef toe, het is jaarlijks een groot evenement, dat nagenoeg veilig en vlekkeloos moet verlopen. Het was erg broeierig rond het circuit en er hing merkbaar regen in de lucht. Eerst wat lichte spetters, maar de druppels werden alsmaar groter. Ik had eigenlijk al genoeg gezien en vooral gehoord. Mijn camera's deed ik weer terug in de rugzak en ik bereidde me voor op mijn vertrek. Dat werd nog even uitgesteld, toen ik een familielid zag aankomen. We hebben nog even kort gepraat en dat was het dan. Al met al een geslaagde trip en dito evenement.

Naar Haren

Zondagavond zijn we om het Zuidlaardermeer gereden richting Haren, om een kort bezoekje aan tante te brengen. Via Zuidlaren en Glimmen over een kronkelige landweg kwamen we op de Rijksstraatweg uit. Inmiddels vielen er lichte spatjes op de voorruit van de Matrix. Toen ik een kruispunt met verkeerslichten naderde, zei mijn onderbuikgevoel : Hier rechtsaf. Maar ik aarzelde. Ik zag geen bordje met de naam van de straat. Dat zagen we wel, toen we de kruising tergend langzaam overstaken. Het was inderdaad de straat waar we in moesten. Dus snel even gekeerd, het was erg stil op straat, en alsnog afgeslagen.
Nog geen vijf minuten later reden we de straat van tante Pieng in. We liepen met Fenna aangelijnd achterom. Daar zagen we een kleine moestuin en een splinternieuw, stevig mooi hek. Toen we de tuin inliepen zagen we een keurig plaatsje dat opnieuw betegeld en groter leek. Binnen blafte Timmie. Maar hij bleef binnen ondanks de openstaande keukendeur. De Schrik van Haren bleef liever bij zijn beschermvrouwe in de buurt.
Na een hartelijke begroeting over en weer, namen we buiten plaats. Met tante gaat alles goed. Ze ziet er nog steeds prima uit. Het begon geleidelijk harder te regenen en het onweer nam toe. Fenna en Timmie hadden al kennisgemaakt en dat was het dan. Fenna ging nieuwsgierig even Timmies spullen doorzoeken. Fenna is een teefje hè. Maar ze werd dit keer niet jaloers, toen Timmie door mij werd aangehaald. Misschien mocht dat omdat Timmie een jongetje is. Later, toen we binnen waren gaan zitten, kwam Timmie zowaar op mijn schoot zitten, om mijn oren te likken! Zelfs dat mocht van Fenna. Timmie heeft me een tijdje gemist, denk ik. Of wilde hij mij de oren gewoon wassen? Dat zou ook zomaar kunnen.
Omdat we met onze campingburen hadden afgesproken dat we rond 22.00 uur weer terug zouden zijn (ze zouden i.v.m verwachte regen de boel eventueel afsluiten), namen we op tijd weer afscheid.

Classic TT Gramsbergen 2014 -2-

De parkeerplaats is een groot erf van een landbouwbedrijf. Terwijl ik bezig ben met afhangen, komt een meneer met een fotocamera naar mij toe. Ik denk : "Toch geen fan hoop ik?" Hij wijst naar mijn motor en zegt wat bezorgd :  "Goede morgen! Zeg, volgens mij is uw voorband wat aan de zachte kant. Ik loop naar de voorzijde en zie dat de band nogal breed op de grond staat. Ik herinner me het bochtenwerk, dat anders aanvoelde. De motor neigde op rotondes en in bochten weg te trekken met de voorkant! Geen nood, want volgens meneer is er vlak in de buurt een pompstation. Om mezelf niet verder in de penarie te storten, controleer ik de band maar niet. Eerst naar de klassieke motoren en dan zien we wel weer. Plezier heeft immers de hoogste prioriteit.
Dat plezier breekt al op de parkeerplaats los. Ik zie hier en daar leuk spul staan in de vorm van café racers. Prachtige machines!
Bij twee kwajongens, de rest van de aanwezigen hadden allen grijs haar, koop ik een programmaboekje. Ik wandel vervolgens langs de boerenwoning naar het terrein, waar de pit lane zich bevindt. Nou ja, pit lane, het lijkt eerder een boerencamping met louter caravans, tenten en motoren. Een schitterend gezicht. Al wandelend door de lane of memories zie ik bekende gezichten van oud-coureurs, zoals Witte Reus Wil Hartog, Aalt Toersen, Jos Schurgers, Marcel Ankoné en Jan Kostwinder.  Maar o, o, o, wat zijn die gasten oud geworden. Waar zijn ze in hemelsnaam geweest? En uiteraard hun motoren met de namen van de sponsors van weleer : Nimag, Riemersma enz.. Samen met de geur van Castrol, benzine, uitlaatgassen en hier en daar het geluid van jankende tweetaktblokjes en brullende viertaktmachines voel ik me in een paradijs van vervlogen tijden aanbeland.

NK Palingroken in Kortenhoef

Mijn agenda

Harderwijk

Komend weekend kan ik weer in de Bataviahaven terecht. Dit keer voor de 2e editie van de Botenshow. Er wordt ook een zeilregatta gehouden.
Op het Midland circuit worden races gehouden met minibikes.
Vandaag, 31 augustus zou ik ook nog terecht kunnen op het Kadefestival in Kampen met een culinaire markt. Maar dat red ik niet. Misschien volgende week als Fiets 'm erin wordt gehouden in de Buitenhaven van Kampen.
In Harlingen en Harderwijk worden de Visserijdagen gehouden. Dus dat is ook nog een optie.
Ik heb al een afspraak voor zondag 1 september. Dan ga ik richting Roosendaal om iemand uitbundig te feliciteren en te feesten.

Dragracing Drachten

Big Twin (beneden)

Dit jaar is er weer Dragracing in Drachten. Van 21 t/ 23 juni a.s. Helaas ben ik dan niet in de omstandigheid om naar Drachten te gaan. Maar misschien iets voor andere geïnteresseerden? Er zijn meer data : 12- 14 juli en 16 - 18 augustus. Dus ik kan nog op andere tijden. Brullende motoren, slippende banden, verbrand rubber, castrol, methanol enz. Ja, ik weet het. Zoals met zoveel leuke of lekker dingen : slecht voor het milieu.

Ouwe Joekeldag

Als ik iets leuks voorbij zie komen, en dan heb ik het over activiteiten cq bijeenkomsten, dan noteer ik dat op de kalender. Sommige notities zijn bedoeld als een soort tip van de dag, andere zijn meer afspraken die ik graag wil nakomen.
Zo word ik eraan herinnerd wanneer er iets interessants voor mij te doen valt. Zo zijn er beurzen, tentoonstellingen, wedstrijden enz. die ik dan noteer. Ik ga ze onder het label Agenda opslaan. Dus mocht je nieuwsgierig zijn naar mijn 'aandachtspunten', dan kan je ze daaronder vinden. Ik kan gelijk goed van start gaan.
Uit Anna Paulowna kreeg ik een leuke tip. Ik had al eens eerder iets gezien van die club en volgens mij bevond zich het clubhuis toen nog op een ander adres, vlak in de buurt van mijn familie. Dit jaar ga ik zeker even op bezoek, ook al heb ik de Seeley inmiddels van de hand gedaan. Nogmaals mijn dank voor de tip Petra en het krantenartikel!

Eppo Doeve tentoonstelling

Als blijk van waardering voor mijn overigens zeer kleine bijdrage aan de voorbereidingen van een boek over Eppo Doeve, heb ik een uitnodiging ontvangen voor de opening van een tentoonstelling over Hem. Eppo Doeve (1907-1981) is aan onze familie verwant, vandaar. Ik herinner me nog dat ik als kind in de jaren 50 samen met mijn broer Joop op zoek was naar tekeningen enz. die Eppo maakte. Dat was niet alleen voor reclames en boeken, maar hij tekende ook portretten en politieke spotprenten. Hij was zelfs verantwoordelijk voor de afbeeldingen op bankbiljetten! Al duurde het vrij lang eer we het biljet van honderd gulden met een tekening van Erasmus erop onder ogen kregen. Want zo veel geld was er in die naoorlogse jaren niet. Hij maakte ook decors. Eppo was een ware autodidact, van wie gezegd werd dat hij twee gouden handen had. We waren toen al trots dat Eppo een beetje familie van ons was. In Haarlem is binnenkort een expositie aan hem gewijd.