Het is toch wat! Ik loop met grote, zware planken te sjouwen en lekker druk te doen met klussen! Dat had ik een aantal maanden geleden niet gedacht. Neemt niet weg, dat ik nog steeds bewust met mijn herstel bezig ben. Voor elke dag die ik mag meemaken ben in dankbaar.
Gisteren was het zo warm, dat ik in korte broek en in mijn hemd aan het werk was. Alsof het nog volop zomer was. Ik neem natuurlijk wel mijn momenten van rust. Die zijn meestal rond de tijdstippen van de koffie (10.30 uur), de lunch (12.30 uur) en de thee (15.00 uur). Ze gaan alle gepaard met wat rusttijd. Met name het tillen van de planken doe ik heel bewust en met bepaalde tussenpauzes. Ik gebruik ook een kruiwagen. Ik heb de wil om mijn conditie weer te normaliseren. Zodat ik alles weer gewoon kan doen.
We hebben dit keer alleen Sonja's fiets meegenomen. Niet dat het fietsen mij nog moeilijk valt, maar omdat ze dat zelf voorstelde en ik een aantal klussen wilde doen. Achteraf gezien zou een fietstochtje ook wel leuk geweest zijn. Al was het maar naar Wijk bij Duurstede.
In de tuin is het ook mooi, vooral vanwege de herfstbloemen. Dat ik dat allemaal nog mag meemaken, daar ben ik erg dankbaar voor.

