Toen ik vanmiddag wat boodschappen deed, werd ik weer verrast door de prijzen. Het is nu nog meer letten op aanbiedingen, waarbij ik de psychologie van de verkopers probeer te doorgronden. Je weet wel, een zogenaamde aanbieding pal voor je neus presenteren, terwijl een goedkoper product wat verstopt ligt. Of het geknoei met de prijs en de inhoud of hoeveelheid.
Desondanks lukt het toch om dagelijks onder het maximum (Nibud) bedrag per dag voor twee personen rond te komen.
Tijdens mijn toer door het centrum zag ik bij een kledingzaak een fraai vest hangen. Gedreven door de lagere temperatuur en de wind (brrr!), liep ik naar het rek. Toen ik het prijskaartje zag, vroeg ik me geschrokken af : "Waar is hier Zeeman of Ter Stal?!" 😂 De winkel bleek enkel dure merkartikelen te verkopen waaronder dat van PME Legend. Als ik twee van die vesten zou kopen, kreeg ik wel een gratis rugzak. Maar mijn rugzak was ook gratis. Ik kreeg hem ongevraagd. Ik vind hem voldoende en ik draag hem zonder klagen. Ik zal nooit twee mooie vesten en een rugzak voor €350,= kopen.
Maar er zijn altijd mensen die zich graag onderscheiden. Ze kopen gemakkelijk de dure merkartikelen. Ze hoeven niet op prijskaartjes te kijken. Het is ze gegund. De meesten werken er hard voor.