Leven na het voetbal

Met de tijd ben ik me steeds minder gaan interesseren in het voetbal. Als ik leuke wedstrijden wil zien, dan wordt het zappen naar Britse en/of Duitse zenders. Daar wordt het spelletje nog gespeeld op een manier die ik aantrekkelijk vind om te kijken. Geruime tijd kijk ik enkel even als er op de zender waar wij naar kijken een reclame is. Dan zeg ik tegen Sonja : "Even spieken".
Ik heb inmiddels begrepen, dat Spanje kampioen is, dat Argentijnen ernstig besmet zijn met het Vileda virus en nog steeds een vuile oorlog op het voetbalveld voeren en dat de FIFA maffiapraktijken erop nahoudt. De politiek heeft blijkbaar ook z'n intrede gedaan in de voetbalsport. Hopelijk laat Argentinië het Spaans vliegtuig met de voetballers niet in de oceaan neerstorten. Daar liggen al duizenden Argentijnen.
Ik heb te doen met al die bedrijven, die zoveel geïnvesteerd hebben in Oranje producten. Hun marketingpersoneel heeft blijkbaar geen verstand van voetbal en/of Koeman hoog zitten. 😂 

Heerlijk met vakantie

Tot nu toe bevalt het oppassen ons prima. Vooral op de adressen waar merkbaar is, dat er een gemeende belangstelling is na de periode van oppassen. Het feit dat er ook tussentijds contact is komt bij ons ook positief over. Helaas is het ook voorgekomen, dat wij enkel een berichtje te lezen krijgen in de trant van : "We zijn weer thuis. Bedankt!"  Als zoiets na oppassen op een nieuw adres gebeurt, dan voelen wij ons daar niet zo goed bij. De zorg voor huisdieren en de woning van andere mensen is niet zomaar iets. Als er tussentijds ook nog onverwachte situaties opgelost moeten worden, vraagt dat ook om extra aandacht van ons. Op zich geen enkel probleem, maar als terugkoppeling uitblijft (stukje extra aandacht) wel.
De eigenaren van labrador Saar hebben ons niet gevraagd hoe wij het oppassen ervaren hebben. En hoe het met Saar gegaan is. Ja, het huis was schoon en opgeruimd. We hebben ons niet uitgesproken over de kou in huis en het klamme beddengoed en dat het fietsen voor ons niet te doen was.  Ik heb daar in het oog vallende reparaties uitgevoerd, maar daar hebben wij tot op heden niets van vernomen. Op andere adressen kwamen mensen na verloop van tijd op reparaties e.d. terug. Ze kwamen daar pas later achter. Ik bedoel : wij kijken ook niet dagelijks in een meterkast en niet iedereen heeft oog voor details. Dus dat is geen enkel punt.
Maar een klemmende deur of een deur die niet op slot kon zou na een reparatie toch moeten opvallen? Of een keukenkraan die lam (en dan bedoel ik echt los) was en nu weer stevig op het blad staat? Dat zijn dagelijkse dingen waar men mee te maken heeft.
De lauwe reactie komt bij ons over alsof mensen het allemaal niet interesseert of het heel gewoon vinden. Er is in zo'n geval voor ons gevoelsmatig sprake van onbalans. Dat is geen lekker gevoel. Dus dat was een keer, maar niet weer.

Extra draagbalkjes

Vandaag ben ik begonnen met het monteren van de extra draagbalkjes in de kippenren. Daar was het net dat ik boven de ren gespannen had, naar beneden gevallen. Vanwege de sneeuw die van het dak van de garage viel.
Ik heb eerst het net sneeuwvrij gemaakt. Daarna heb ik het op nieuw gespannen. De dwarsbalkjes heb ik op maat gezaagd. Ik heb op de grond van elke staander de afstand tussen de staander en de garagewand gemeten. Die afmeting heb ik gebruikt om de balkjes in te korten. Het bood gelijk de gelegenheid om de palen weer waterpas te krijgen (foto), door de balkjes tussen de paal en de garagewand te drukken. De palen waren wat naar binnen getrokken door het gewicht van de sneeuw op het

net. Het scheelde niet erg veel; ze stonden slechts anderhalf tot twee centimeter uit het lood.
De mazen van het net zijn kleiner dan die van het kippengaas. Op het deel waar kippengaas gebruikt is, lag geen sneeuw. daarvoor zijn de mazen te groot. Misschien iets voor de toekomst; het net vervangen door kippengaas met een wat grotere maaswijdte.

Geen schotangst

Gelukkig heeft Saar geen last van het vuurwerk. Ze staat soms even stil als de klap er hard is. Maar dat is dan ook alles. Ze gaat vanavond rond 21.00 uur voor de laatste keer dit jaar naar buiten.
Het lastigst vind ik de duisternis in het park. Er zijn hier geen groenstroken of zo. Dus ik moet met Saar wel naar het park. Ze doet de laatste ronde enkel een plas. Maar ze moet dan wel gras of bladeren onder haar poten voelen.
Ze gaat pas rond 08.00 uur de volgende ochtend weer naar buiten. Ze heeft dus een sterke blaas. Als we 's avonds naar het park gaan, neem ik een zaklamp mee. Dan kan ik zelf zien waar ik loop en Saar beter in de gaten houden. Als ik Saar haar gang laat gaan, wil ze altijd achterom lopen. Dus lopen we niet altijd achterom, maar voor om. 😁 Er zijn meer momenten waarop ik haar verras door haar uit een gewoonte te halen.

Geen vuurwerk

Het heeft vannacht weer gevroren. De Peugeot had een wit kleedje gekregen. De dubbele beglazing was van buiten beslagen. De condens was ook bevroren. In de keuken was het 15 Celsius. Maar buiten was het nog kouder. Rond 08.00 uur ging ik weer met Saar wandelen. Het was nog aardig donker. Toen we terug waren, was de laatste dag van het jaar 2025 echt begonnen.
Vandaag liep een groepje jongeren door de straat. Ze staken vuurwerk af. Toen ze ons adres passeerden, bleven ze plots staan. Terwijl een van hen een stuk vuurwerk afstak, keen een ander naar binnen. Omdat ik voor het raam aan een bureau zat, stak ik mijn hand op als groet. Ik zag dat hij iets zei en vervolgens keken alle jongens naar mij. Omdat ik mijn hand nog hoog had, groetten zij allemaal mij terug. Een paar riepen : Mooie jaarwisseling! Ik stak een duim op. Het stuk vuurwerk werd aan de kant gegooid, waar het ontplofte. Het groepje liep vervolgens door.

Van zus naar zo -5-

Een ander verzoek een klusje te doen, betreft het halletje bij de voordeur. Mij is gevraagd het plafond te witten. Ik zag dat er al links en rechts geplamuurd was. Ik heb daarom eerst weer wat geschuurd. De verlichting heb ik verwijderd. Daar zat op de buitenkant oude kalk vlekken op.
Ik verwijder liever dat soort dingen, waaronder wandcontactdozen eerst zodat ik niet moeilijk hoef te doen of de boel onderklieder. Ik heb ook het 'bolletje' gelijk maar schoongemaakt. Dat staat beter bij een net gewit plafond. 😁
Overigens heb ik niet alleen het plafond gedaan. Ik had de beschikking over een 5 liter emmer met muurverf! Dus heb ik de muren ook maar gedaan. Die waren al wat vergeeld. Ik heb het grote oppervlak met een roller gedaan. De rest met een kwast. Na het drogen heb ik een tweede laag aangebracht. Tussendoor heb ik zo links en rechts wat plekjes op muren van het huis bijgewerkt. Noem het maar toegevoegde waarde.
In de badkamer, in de douchecel, heb ik  een randje waar het dakbeschot overgaat in de betegelde wand wat hersteld. De pleisterlaag was wat beschadigd en was gaan schimmelen. Omdat ik niets heb met water en erosie / schimmel moest ik daar iets aan doen. Ik heb het wat geschuurd, geplamuurd en weer geschuurd. Daarna heb ik met een kwastje wat muurverf aangebracht. Nu staar ik niet meer naar dat zwarte randje als ik onder de douche sta. 😊

Op de koffie

Vandaag zijn we naar een oppasadres gereden om daar conform afspraak op de koffie te gaan. Het is een van onze favoriete adressen. We zeiden na aankomst in het dorp tegen elkaar : "We zijn weer bijna thuis." 😄 Zo'n goed gevoel hebben wij als we daar zijn. Het klikt erg goed met de bewoners. Ze wilden ons eens gewoon weer zien om bij te praten. Meestal zijn ze al weg als wij arriveren. We vertrekken ook vaak zonder hun thuiskomst te hebben meegemaakt. Dat komt vanwege de tijdstippen. De reis duurde nog geen 3 kwartier. 90% van de route ging over de A12.
We werden zeer enthousiast begroet door hun Friese stabij Feijke. Ze sloeg haar voorpoten om onze benen en jankte van plezier.
We hebben met een kop koffie fijn zitten babbelen over van alles en nog wat. Het stel vindt onze manier van oppassen en communiceren erg fijn. Ook onze flexibiliteit spreekt hen erg aan. Zelf worden ze soms met ad hoc kwesties geconfronteerd, die een langere afwezigheid vergen. Wij maken daar zo goed als het kan graag ruimte voor. Dus wat eerder komen of wat langer blijven wordt door hen erg op prijs gesteld.
We hoorden dat het schapenbestand op de Utrechtse Heuvelrug zo goed als verdwenen is. Vanwege de aanvallen van de wolven. Dus het gaat niet alleen om ene Bram.
Ze verwachten daarom, dat de wolven ook bij hen in de directe omgeving van het huis zullen opduiken. Dat houdt in, dat de hond 's nachts binnen moet blijven.
We hoorden ook dat Feijke erg gemakkelijk met andere honden omgaat. Dat is goed nieuws voor onze kids met honden.
Saar heeft keurig op het huis gepast. Ze is erg gemakkelijk. Het is wel raar om een hond als een pinguïn te zien zitten. Ze ligt soms plat op haar buik, met haar achterpoten gestrekt naar achteren. Ze is al helemaal gewend aan ons.

Hé, lp's!!

Er is hier een kast met een behoorlijk aantal lp's. Inclusief zo'n mooie draaitafel met een tuner-versterker en cd speler. Good times!
Het genre is vooral punk en hard rock; heel anders dan mijn smaak. Maar tussen al die muziek vond ik ook een aantal lp's die mij aanspraken. Zoals uit het begintijdperk van de Rolling Stones, J.J. Cale, The Doors, Bobby Gentry en andere muziek uit de jaren 60 en 70. Ik zag ook een paar C&W albums van o.a. Johnny Cash en uiteraard The Beatles. Maar de meeste zijn van punk en hard rock bands.
Helaas staan de albums niet op alfabetische volgorde. De eigenaar zal natuurlijk wel weten waar hij zijn lp's heeft neergezet. Dus zie je mij daar niets aan veranderen. Al is het lezen van de labels zodoende wel lastig voor mijn geordend hoofd.
Nu Sonja een boodschap doet, kan ik even een lp met de volumeknop op de juiste stand draaien. 😁

Niet fietsen

Vanwege het heuvelachtig gebied valt hier voor ons niet zoveel te fietsen. We krijgen al last van dikke benen als we hier in het dorp boodschappen gedaan hebben. 😊 Ach ja, we worden ouder. We zien hier veel mountainbikes met mannen in pakkies en erg weinig normale fietsers. De mountainbikers zagen enkel twee oude gekken op e-bikes.
Het is erg jammer, want de omgeving op zich is heel erg mooi. Met het huis en de hond is ook alles oké. We hebben eigenlijk het geluk, dat het nogal koud weer was/is. Zodoende missen we het fietsen niet zo erg.
Het heuvelachtig terrein is wel een showstopper. In die zin, dat we niet snel hier op herhaling zullen gaan. Zeker niet in de andere seizoenen.
 

Van zus naar zo -4-

De bewoners hebben mij gevraagd of ik een ombouw van de afzuigkap in de keuken wil lakken. Ze vroegen mij dit, omdat ik hen had verteld dat ik niet stil kan zitten. 😃 Om die reden hebben ze een 'verlanglijstje' met klusjes voor mij opgesteld. Met de dringende opmerking, dat het geen 'moeten' is.
Om het pas schoongemaakte gasfornuis zo te houden, heb ik er kranten opgelegd.
Aan beide zijden van de ombouw was een rookmelder geschroefd. Ik heb ze verwijderd. De bewoner had de ombouw in de grondverf gezet.
Ik heb de ombouw eerst wat afgenomen en licht geschuurd. Daarna heb ik wat gaten en oneffenheden weggewerkt met plamuur. Omdat ik toch

met het vulmiddel bezig was, heb ik nog wat andere gaten ermee gevuld. 😁
Vervolgens heb ik de ombouw weer wat geschuurd en toen met een kwast en een kleine roller in de lak gezet. Terwijl de lak droogde heb ik de beide rookmelders ontvet en schoongemaakt. Ze zijn nu weer gewoon wit. De lak moest 20 uur drogen, voordat ik een tweede laag kon aanbrengen. Als deze droog is, gaan de rookmelders er weer op. Tot dan heb ik de roller en de kwast in folie ingepakt.

Zo dus -95-

In het houthok ligt een stuk gereedschap om haardhout te kloven. Er wordt een blok ingelegd en vervolgens met een vuistje (hamer) op het blok geslagen. Het blok wordt door een dwars geplaatste 'bijl' in twee delen gespleten. Zelf heb ik heel wat hout met een kloofbijl aangepakt.
Er zijn machines die dat ook doen, maar dan sneller en gelijk in vier stukken.

Bedrading weggewerkt

Achter de spaghetti van de cv was een kluwen speakerdraad zichtbaar (foto). De draden waren links en rechts door de spaghetti getrokken. Het ging om een tweetal draden. Ik heb de draden van de speakers losgemaakt en heb ze beide opnieuw aangelegd. Ze komen beide uit een aangrenzende kamer, waar de stereo apparatuur staat opgesteld. Ze zijn door de muur gestoken, gebruikmakend van de gaten voor de cv leidingen.
Het te veel aan draad heb ik netjes opgerold, met een stukje binddraad vastgezet en uit het zicht geplaatst. Nu is van de bedrading nauwelijks nog iets te zien.
Om de een of andere reden bleef dat hoekje maar mijn aandacht vragen. Maar dat is nu voorbij. 😊

Twee vliegen in een klap

Vanmorgen besloot ik de afvoer van de gootsteen eens te demonteren. Het water liep erg traag weg. Eerder was ik met een ontstopper bezig geweest. Toen kwam er zwarte troep naar boven. Die troep zei mij genoeg.
Toen ik het plankje leegmaakte, vond ik helemaal achterin een pijpsleutel! Het was een 12-13 exemplaar en blijkbaar al eens eerder daar gebruikt.
Na demontage van de zwanenhals leek ie totaal dicht te zijn. Er zat een zwarte prop in met allerlei onherkenbare troep. Afgezien van een klipje om een zakje te sluiten en haren. Ik moest met een keukenmes de rommel losmaken. Het was net een glibberige aal, die tevoorschijn kwam.
Nadat ik de delen gereinigd had inclusief de rest van de afvoer, ben ik alsnog aan de slag gegaan met de los zittende kraan.
De kraan heeft een stuk draadeind met daarop een

grote ring in de vorm van een hoefijzer. Via de spiegel en de zaklamp kon ik zien, dat het hoefijzertje niet goed gepositioneerd was. Het kon daarom de kraan niet vastklemmen aan de onderkant van het aanrechtblad. Ik ben wel een tijdje aan het friemelen geweest om het hoefijzertje op een betere plek te manoeuvreren. Het lukte niet helemaal, vanwege de RVS leidingen. Die zijn te stug om gemakkelijk met mijn vingers bij het hoefijzertje te kunnen komen. Komt bij dat kijken in een spiegel alles andersom is. Het lukte pas nadat ik de moer met de pijpsleutel nog meer had gelost. Daarna hield Sonja de kraan in de juiste stand, terwijl ik voor haar op de knieën ging.
Met de pijpsleutel (kant 12) en een waterpomptang lukte het ons de kraan weer muurvast te zetten. weer twee klusjes afgehandeld.

Socialiseren in het park

Er is nog geen dag voorbijgegaan, zonder dat ik contact heb met andere hondenbezitters. Er is altijd wel weer even een gesprekje. Zowel met buurtbewoners als met anderen. Zoals met een vrouw die een Hongaarse zwerfhond uitliet en een meneer met zijn eerste hond een bruine labrador. Gisteravond werd Saar herkend door een meneer die zijn zwarte labrador uitliet. Het was de overbuurman, die ent uit Frankrijk teruggekeerd was.
Vanmorgen waren een Friese stabij en een pup aan het spelen in het park. Ze kwamen naar de aangelijnde Saar toe. Ook Saar reageerde speels en enthousiast, dus mocht ze even los.
Het spelen van Saar duurde krap een minuut. Toen rende ze plots weg en stond zo'n 30 meter verderop iets te vreten! Dus ik riep haar, terwijl ik wist dat dat zinloos was. Op mijn "Hier!" kwam wel de stabij voor mij zitten! 😂 Zijn baasje riep hem, maar blijkbaar verwachtte hij iets van mij. Dus gaf ik hem het brokje dat ik voor Saar bedoeld had.
Saar kreeg weer een riem aan haar halsband. Ze kreeg dit keer geen brokje. Ik zei enkel : "Foei!" Dat is voor een hond als Saar al genoeg. Voor het geval dat ze zou weglopen hebben we onze penning aan haar halsband gedaan. Daar staat ons 06 nummer op. We hebben er twee van. We hebben ook een rol met hondenpoepzakjes bij ons en wat andere spullen, zoals een tekenpincet en een zakje brokjes om honden te trainen.
Als je weet dat Saar normaal gesproken altijd los loopt in het park, weet je dus ook wat ze daar dan doet. Zelf hebben we twee keer een hond gehad, die als pup honden- en/of kattenpoep at. Dat hebben wij ze afgeleerd. Ze kregen toen zeewier door het eten. Men stelde toen dat het een gebrek aan bepaalde voedingsstoffen kwam. Samen met het afleren, zijn ze daar vanaf gekomen.
Saar ligt vaak in haar mand in de bijkeuken te slapen. Gisteravond was ze blijkbaar erg moe. Toen ik het licht daar aandeed, keek ze met een oog naar mij. Het was wel een blik die mopperde : "Hallo, ik lig hier verdorie te slapen!! 😂

Met Saar op pad

We zijn gisteren op familiebezoek gegaan om daar Tweede Kerstdag te vieren inclusief een etentje. Saar ging mee. Ik had de achterbank afgedekt met het speciale hondendek en daarop haar kussen uit haar mand gelegd.
Saar sprong heel gemakkelijk in de auto en ging vrij snel liggen. Al snel na het vertrek lag ze te slapen! Het was wennen om vanuit het oosten bij Utrecht aan te komen. Daar ging ik in de fout, doordat op de borden de richting naar Nieuwegein ontbrak. Ik moest rechts aanhouden, maar ik ging tegen het advies van de routeplanner in en hield links. Ik meende dan op de A2 uit te komen om vervolgens naar het zuiden te rijden. Om dan de eerste afslag IJsselstein - Schoonhoven - Nieuwegein te nemen. Maar de situatie van de wegen daar is heel anders.
Dus zag ik rechts van mij de parallelle rijbanen met de afslagen Kanaleneiland, Houten en ...Nieuwegein voorbijkomen. 😁
Dus ik volgde toen toch maar het advies van de planner, die mij naar de terugweg leidde om komend vanuit het westen via de A12 bij de afslag naar Nieuwegein te geraken. Achteraf gezien had ik bij Utrecht dus wel rechts moeten aanhouden.
Tijdens het bezoek gedroeg Saar zich voorbeeldig. Ze bleef rustig, snuffelde wat rond en ging toen op haar kussen liggen. Toen ze uitgelaten werd, beleefde ze een waar feest : overal nieuwe geurtjes!
Al de eerste dag merkte ik dat Saar handschuw is. Dat was het geval toen ik haar voor de eerste keer wilde aanlijnen. Ze dook met haar kop weg, alsof ze een klap verwachtte.  Vanaf dat moment benader ik haar onderlangs. Daar reageert ze niet op. Vreemd, dat zo'n rustige hond kopschuw is.

Van zus naar zo -3-

Op verzoek van de bewoners heb ik begin deze week een hutje gesloopt. Nou ja, eerder gedemonteerd, want alle planken zijn heel gebleven. Het hutje was door hun zoontje gebouwd. Omdat het huisje al een tijdje onbewoonbaar verklaard is, sloeg de verpaupering toe.
Met een hamer, een knijptang en een boormachientje heb ik de bouwval gedemonteerd. Het hout heb ik op de reeds aanwezige stapel gelegd, nadat ik eerst de stapel wat gefatsoeneerd had.
Als ik zin  heb ga ik het plekje nog wat verder in orde maken.

Koud hè?

Hoewel ik rekening heb gehouden met lage temperaturen, heb ik toch van mijn thermo ondergoed de broek vergeten. Het hemd zal ik niet snel dragen, maar dat heb ik dus wel meegenomen.
Gelukkig is hier ook een Aldi, waar thermo ondergoed voor een prikkie te koop is. En dan ook zijn broek en hemd ook nog apart verkrijgbaar.
Ik draag de broek alleen 's morgens als ik rond 08.00 uur met Saar op stap ga en 's avonds voor de laatste ronde. Als we 's avonds op pad gaan, neem ik een zaklamp mee. Het is hier achter pikdonker. Ook het park kent geen verlichting. Het geeft wel verlichting als we daar overdag lopen. Maar dat is dus een andere verlichting.
Saar gaat in haar standaard outfit naar buiten. Ik kan niet zien of ze onder haar zwarte mohair jas kippenvel krijgt. Maar misschien krijgt ze dat als ik haar aanstuur. Dat is ze niet gewend. Ze gaat gewoonlijk haar eigen gang. Saar wordt losgelaten en dan is het voor de baas afwachten of en wanneer ze komt. Nou, dat werkt bij mij niet zo. Hier is hier. Maar nogmaals dat heeft ze niet geleerd.
Omdat die beesten enkel aan eten denken, is dat de manier om haar te laten luisteren. Toen ik een keer "Kijk eens" zei, zag ik haar direct reageren. Ze keek naar mijn hand en naar mijn jaszak. Aha, dat is het dus! Het is alleen wat raar om een hond te roepen met het 'commando' Kijk eens! 😁 Met een handgebaar alsof ik iets in mijn hand voor haar heb, lukt het sindsdien ook. Toch moet ik af en toe haar belonen met een brokje. Als ik dat niet doe, komt ze niet. Zo slim is ze.
Misschien is het ook slim om met dit zonnige weer, de elektrische (bij)verwarming te gebruiken.

Spaghetti bende

Nooit geweten dat hier ook een Italiaanse cv monteur aan het werk geweest is. Ik weet alleen van zwaar industrieel- en textielwerk en pizzeria's. Of was het een omgeschoolde uitlaatspecialist? 😂
Al vaker ben ik situaties tegengekomen, waarin 'vaklui' er een potje van gemaakt hebben. Als klant zou ik dat soort geknoei niet accepteren. Toen wij een cv installatie in onze eerste woning lieten installeren, ben ik een middag aanwezig geweest. Gelukkig maar, want de heren wilden de cv ketel op een andere plak plaatsen dan ik wilde. Ze weken dus van de getekende offerte af.
De bedoeling was om de vlizotrap naar zolder te vervangen door een vaste trap. Dus moest de vloer boven het trappenhuis vrij blijven. Toen ik vroeg in de middag thuiskwam, stond de ketel dus op de vloer boven het trapgat. Later bleken de mannen een stuk ijzeren pijp tussen de speciale cv leiding gemonteerd te hebben. Ze kwamen een stukje tekort! Dat stukje ijzer vertoonde al vrij snel roestvorming. Ook sommige timmerlui leveren half- of knoeiwerk op.
Het was eind jaren 70 toen ik merkte, dat ik als klant overal kennis van moest hebben. Zo niet, dan werd ik belazerd. Vooral in garages als het om leaseauto's gaat. Het is met het verstrijken van de jaren enkel erger geworden; kennis is verdrongen door bedriegen en liegen.
Wat de foto betreft, het had met veel minder pijp en veel strakker gedaan kunnen worden. Nu is het een spaghetti bende. Een schande voor menig installatiebedrijf.

Overal is het anders

 We zijn op dit adres voor het eerst. We waren bekend met de omgeving noch de manier van huishouden. We kregen vooraf wel een en ander te horen. Zo is hier geen tv aanwezig. Dus hebben wij de Digitenne set van onze caravan meegenomen. 
Sprekend over de caravan, als bepaalde voorzieningen ontbreken dan relativeren dat door aan onze caravan te denken. Dan is zo'n huis gewoon een luxe vorm van vakantie vieren. Na aankomst zorgen we ervoor bepaalde zaken naar onze hand te zetten. Omdat we dat andere gewend zijn. maar dat doen we niet op een structurele manier. Want als we vertrekken, is alles weer bij het oude.
Hier zet men koffie met een percolator. Dat is niets voor ons. Dan liever dat ouderwetse koffiefilter, desnoods op een koffiebeker geplaatst. 😁
Vorige week spraken we thuis nog over een andere tv als de huidige het zou begeven. Het zou dan een iets grotere worden (43 inch) dan de huidige. Nu zitten we voor een kleine tv, een van 24 inch! En toch maakt het niet uit, omdat we dat vakantie-apparaat gewend zijn.
Er zijn in huis wel veel relatief koude ruimtes. Dat is wel even wennen. Dus geen reden om aan knoppen te staan draaien. Er is hier namelijk ook een houtkachel!
Hier is ook een vaatwasser aanwezig. Dus ook net niet schoon bestek en serviesgoed. 😉Wij blijven zweren bij het ouderwets afwasteiltje. Tegen de tijd dat we weer vertrekken, is al het keukengerei weer echt schoon.😂 Het is dus overal anders. Dat maakt zo'n vakantie ook aantrekkelijk.

Zo dus (niet) -92-

We hebben inmiddels de gewoontes van labrador Saar gezien. Ze gaat 4x per dag naar buiten. We lopen dan samen naar het Bato Wijk park, waar ze los mag lopen. Tenminste, als de hond onder appel staat. Saar heeft de gewoonte om zich volledig te onderwerpen als ze een andere hond tegenkomt. Ze gaat dan op haar rug liggen en wacht rustig af, totdat de andere hond klaar is met snuffelen. Daarna gaan ze beide weer verder of er komt een moment van spelen. We komen daar allerlei rassen tegen. Van Huskey tot stabijs en veel nog kleinere rassen. Onder de laatste opvallend genoeg geen agressieve keffers, zoals elders. We zien ook een zekere angst voor handen bij de kop. Dat zegt ook wat.