Het was vanmorgen weer zover. Op een rotonde waar ik als fietser voorrang heb, kreeg ik te maken met een automobiliste die mij geen voorrang gaf. Afgezien van een noodstop, viel ik bijna van mijn fiets.
Hoewel het een rotonde is, is het zicht bij nadering goed. Je kan van alle kanten de aangesloten wegen goed zien. Omdat ik keurig en tijdig en enigszins overdreven mijn hand uitstak, stopte het verkeer op de andere rijbaan. De rijbaan aan mijn kant was vrij. In het verlengde ervan, links van mij aan de andere kant van de rotonde, zag ik een auto naderen met een relatief hoge snelheid. Ik remde alvast wat af. Maar toen de automobiliste de halve cirkel had gemaakt, reed ze pardoes zonder richting aan te geven vlak voor mij langs! Een scholiere die aan de overkant kwam aanrijden schrok er zo van, dat ze zelf niet eens durfde over te steken. Terwijl het verkeer aan haar kant al even stilstond.
Maar goed, het liep weer goed af. Ik ben er nog.