Een dubbele doos

Nee, het gaat niet over een tweeling. Hoewel de beide wandcontactdozen er exact hetzelfde uitzien. Rond klokslag 12 uur ben ik na het bezoek aan de loods, naar de bouwmarkt gefietst. Wat was het koud en mistig vanmorgen, zeg! Voor mijn veiligheid had ik de verlichting van de fiets maar ontstoken. Ik ging wat inkopen doen om een dubbele wandcontactdoos te installeren. Afgezien van de dubbele doos, had ik een stuk kabel en een randaarde stekker nodig. Omdat de dubbele doos bedoeld is voor een apparaat dat maximaal zo'n 2.000 watt trekt moest ik een wat zwaardere kabel hebben. Het werd er een die ruim 3.000 watt kan hebben. De zekering mag iets zwaarder belast worden, maar dat zal zeker niet gebeuren.
Nadat ik via de supermarkt (voor het avondeten) veilig weer thuis was gekomen en geluncht had, ben ik eerst thuis wat gaan voorbereiden. Ik heb de kabel wat gestript en de koperen kern van wat soldeer voorzien. Ik wilde de uiteinden van de 3 aderige kabel wat hard maken, vanwege de contactklemmen in de dozen. Daarna ben ik naar de buurtbewoonster gegaan. Met een steekwagentje met mijn gereedschapskoffers. Een klopboormachine, een schroefmachine, een soldeerbout en wat los gereedschap : een paar schroevendraaiers, een kniptang en een stanleymes. 
Helaas kon ik geen lange steenboor vinden. Ik heb /had zo'n boor speciaal om door een muur heen een gat te boren. De boren die ik wel heb, gaan wel dwars door een baksteen, maar niet door een muur met een spouw. Ik waagde het erop met de langste boor die ik heb.
Ik heb eerst de plaats van het gat vastgesteld. Dat hing af van de bevestigingspunten van de dubbele doos en de plek van de wandcontactdoos in de woning. De onderlinge afstand bedroeg (door de muur gemeten) nog geen 1,5 meter. Het eerste gat heb ik van buitenaf geboord. Tot in de spouw. Daarna ben ik op basis van metingen in huis in de muur gaan boren. Wat denk je? Mispoes! Geen nood. Ik heb met een plantenstokje eerst de isolatie in de spouw wat doorboord en opzij geschoven. Daarna ging ik een stuk installatiedraad halen om al zoekend via het gat in de binnenmuur het andere gat te vinden. Toen ik terugkwam, had de bewoonster zelf met een wat buigzamere pen dat al voor elkaar gekregen!  Er zat nog geen 2 cm verschil tussen de locaties van beide gaten. Toch was de afstand horizontaal gemeten 52,5 cm vanaf de deurpost binnen en buiten (2x gemeten).

Ik heb het installatiedraad gebruikt om de kabel door de gaten te trekken. De randaarde stekker zat er zo op. De aansluiting op de dozen was een heel ander verhaal. Thuis heb ik beide dozen met al keer verbonden. Met stukjes installatiedraad, bruin, blauwe en groengeel. Dat ging probleemloos. Maar de uiteinden van de kabel waren niet stijf genoeg om ze inde zes klemmetjes te kunnen prikken. Vooral het ingedrukt houden van een klem en vervolgens de draad erin drukken was een crime. Ik heb er nog pijn van in mijn vingers.
Ik besloot de uiteinden van de kabel van stukjes installatie draad te voorzien. Zo kreeg ik harde uiteinden. Die uiteinden kon ik gemakkelijk in de klemmetjes drukken. Ik heb de soldeerhulsjes gebruikt om de beide draden aan elkaar te verbinden. Toen dat gedaan was, kon ik ze gemakkelijk in de klemmetjes drukken. Maar wat een gedoe zeg. Daar mag iemand zich eens over gaan buigen. Waarom is zo'n dubbele doos al niet van tevoren met elkaar verbonden? Ik heb de bewoonster laten zien, dat de dozen werken. Ze is er heel blij mee. Na de klus hebben we gezellig een kop thee gedronken. Daarna ben ik gaan opruimen en zij is met de stofzuiger aan de gang gegaan.
Weer thuis aangekomen ben ik het avondeten gaan maken. Sonja is herstellende en dat gaat erg goed. Ze krijgt zelfs ontbijt op bed! Wat een bofkont. Haar genezingsproces wil ik niet verstoren, dus doe ik ook de huishouding. Stamppot bietjes met spekkies en gebakken ui, elk een braadworst en een lekkere jus. Samen met fijn gesneden uitjes. Mmmm! (al zeg ik het zelf 😂).