Een van de ontmoetingen was die met de Russische. Ze paste op een zwarte labrador. Toen we in gesprek raakten hadden we vrij snel een klik. Ze spreekt goed Nederlands. Aan haar accent kon ik horen, dat ze uit het oosten van Europa kwam. Ze werkte en kwam als erg actief over. Ze was de enige hier in de buurt die spontaan kwam helpen als we iets organiseerden. Via haar vriendenkring, kende ze ook onze oudste zoon. De man van de vriendin werkte geregeld samen met onze zoon. De vriendin is ook Russisch. Met haar hebben we geen contact. We spreken haar enkel op de verjaardag van onze zoon.
Voor onze Russische vriendin heb ik later een oude overkapping opgeknapt. We spreken elkaar geregeld als we bij elkaar op bezoek gaan.
Nog niet zo lang geleden verbaasde zij zich erover, dat ik Russische media volgde. Ze reageerde merkbaar enthousiast. Hoewel ik haar al ruim 10 jaar spreek, heb ik het nooit eerder over mijn interesse in haar land gehad. Vooral omdat ik toen niet wist wat de reden van haar komst naar Nederland was. Misschien was ze gevlucht. Maar later bleek dat niet het geval te zijn.
Dus vertelde ik haar vorige maand pas over het ontstaan van die interesse in Oost-Europa in het algemeen en Rusland in het bijzonder.
Zo af en toe maakt ze lekkere snacks voor ons of neemt ze iets mee wat ze zelf gekocht heeft. Van onze kant heeft ze al een paar keer genoten van Indisch eten.