Op de fiets

Als ik in het schuurtje ben, kijk ik maar niet te lang naar mijn fiets. Onlangs voelde ik aan de banden. Ze waren erg zacht.  Ik zuchtte maar eens diep. Want ik mag niet pompen en ik heb geen zin om de kleine, lawaaiige compressor te gebruiken. Het enige wat ik tot nu toe gedaan heb, is de accu's levend houden.
Deze week staat mijn fiets al twee maanden te treuren in het schuurtje. Zolang heb ik al niet meer gefietst. Het gebruik van de auto is me steeds meer gaan tegenstaan. Maar ik moet het nog twee weken zien vol te houden. Dan mag ik weer fietsen. Ik ga er maar vanuit, dat ik het fietsen niet verleerd ben.
Om mijn fietshonger enigszins te stillen, heb ik hem uit het schuurtje gehaald. De banden waren opgepompt, door Sonja. Ik heb de fiets naast het hek gezet en ben erop gaan zitten. Ik hield me aan het hek vast. Het klinkt raar, maar ik werd zowaar enthousiast van dat zadel onder mijn achterste! Ik heb daar een tijdje zo gezeten. Met een blij gevoel. Misschien heeft iemand mij gezien en gedacht : "Wat doet die opa toch?"
In afwachting van het moment waarop ik weer mag fietsen, ga ik mijn tijd besteden aan de tweewieler. Ik zag dat ie niet alleen stoffig, maar ook vies was. Misschien kan ik met een schoonmaakbeurt onze relatie alvast wat oppoetsen en en nieuw leven inblazen. 

Zo dus -150-

Een ombouw maken -2-

Het is licht werk, dus ik mag het doen. Bij de bouwmarkt heb ik het benodigd tuinhout op een winkelwagen gelegd. Plank voor plan. Omdat ze slechts 180 cm lang zijn en het gewicht meeviel gaf ik mezelf groenlicht ze een voor een te tillen. Met de kar ben ik naar de auto gegaan. Daar heb ik ze ingeladen.
Bij de loods heb ik de auto tot aan de overheaddeur gereden. Daar heb ik ze weer een voor een uitgeladen. Met mijn spiekbriefje heb ik de planken gezaagd met de afkortzaagmachine. De kleinere delen heb ik weer in de auto gelegd.
Vandaag ben ik het bouwpakket in elkaar gaan zetten. Ik moest drie panelen maken; twee zijkanten en een bovenkant. Dus het was een kwestie van boren en schroeven met een boor- / schroefmachine. Dus ook geen zwaar werk.
De drie panelen heb ik stuk voor stuk bij de airco unit gezet, geïnstalleerd en vervolgens vastgeschroefd. De zijkanten zijn plm 55 x 70 cm. De bovenkant 55 x 100. Qua gewicht ook nog onder de grens van het toelaatbare. Ik moest wel drie keer lopen, maar dat liever dan onnodig risico's nemen.
De zijkanten heb ik aan de onderkanten van plastic doppen voorzien, zodat het hout los van de grond staat. De achterkant en voorkant zijn open gelaten.
Ik ga nog wel iets op de bovenkant leggen om hemelwater van het hout weg te houden.

Een ombouw maken

In de loods heb ik vanmorgen maar gebruik gemaakt van de overcapaciteit van de zonnepanelen. Ik heb weer een bouwpakketje gemaakt. Dit keer voor een ombouw. We hebben een split unit airco, waarvan de unit een ombouw krijgt.
De kast wordt geen zwaarmoedig iets hoor. Hij is bedoeld om de unit wat te camoufleren en te beschermen. Ik heb daarvoor wat tuinhout gekocht bij de bouwmarkt. Nu ik toch met de auto heen en weer rijd, kwam dat goed uit. De planken van 180 cm en de regels heb ik op maat gezaagd. Het is nu een kwestie van in elkaar schroeven. Maar ik vind het te warm om dat hier thuis te doen. Het kan wel, maar dan met een ventilator onder de overkapping.
En anders gewoon binnen, waar de airco draait. Ik heb wel vaker in de huiskamer geklust. Zowel aan een bromfiets als aan een gewone fiets. Ik heb zelfs mijn eigen fiets in de huiskamer omgebouwd tot een elektrische! 😁 Met wat voorzorgsmaatregelen is dat goed te doen.

DHZ airco?

Zo dus -149-

Waar gezaagd wordt

dwarrelt zaagstof. Er was flink gezaagd in de loods. Niet om de week doormidden te krijgen, maar gewoon hout. Niet door mij, hoor. Maar dat neemt niet weg, dat ik de machines en de vloer ontdaan heb van het zaagstof.
Ik heb eerst maar een mondmasker opgezet. Als ik zaagstof ga opruimen, gebruik ik eerst de compressor met het luchtpistool. Met dat ding blaas ik (gedoseerd) het zaagstof van de machines. Dus ik werk natuurlijk van hoog naar laag. Net zoals thuis.
Dan ga ik de vloer schoonblazen. Dat is ook een kwestie van doseren en goed richten. Ik zie vaak geklungel van vooral groenwerkers, die bladafval alle kanten op blazen. In plaats van gericht bijeen blazen. Dat kan als je maar je verstand gebruikt en uit bent op een mooi resultaat.
Dat laatste was het geval. Om mezelf te bedanken, heb ik daarna de auto met een stofzuiger ontdaan van vuile vloermatten.

Roestige wok

De wok die ik vorig jaar gekocht heb, was wat roestig geworden. Ik had hem buiten onder de overkapping opgehangen. Vooraf had ik hem weliswaar in de slaolie gezet en hem in een plastic zak gedaan, maar desondanks sloeg de Chinese roestduivel toe.
Het is wel zo, dat ik het inbranden van de wok niet helemaal goed gedaan heb. Ik heb slechts een kleine gasvlam en geen enorme brander zoals de Chinese kok die wel heeft. Dus ik kreeg de wok niet gloeiend heet.
Ik heb de wok eerst uitgepakt en met schoonmaakazijn gevuld. Dat goedje heb ik wat door de wok laten glijden en de wok een tijdje zo laten staan. Daarna heb ik met een dot staalwol de wok weer roestvrij weten te krijgen. Ik moet hem wel eerst goed schoonmaken en vervolgens weer gaan inbranden. Ik weet dat in de loods wel een grote brander staat. Onze zoon bakt namelijk oliebollen op dat ding. In een ..... wok! Ik ga de wok daar morgen inbranden. Mocht je morgen ochtend sirenes horen, dan weet je dat het inbranden meer dan gelukt is. 😂 

In en om het huisje

Vandaag ben ik thuis bezig geweest. Zoals voorgenomen ligt het zonnedoek nu op de overkapping. Omdat de buurvrouw tegen de erfafscheiding een berghok gemaakt heeft, kan ik niet meer vanuit haar tuin bij het doek komen. Daarom heb ik vooraf een lang touw aan het eind van het doek geknoopt. Het touw heb ik over de lengte richting de buur gespannen. We hebben vervolgens de pees met wat WD40 behandeld.
Terwijl Sonja de pees van het doek in de rail schoof, trok ik het naar de andere kant. Het doek gleed als het ware door de peesrail! Met wat creativiteit lukt veel.

Daarna heb ik nog wat kleine verbeteringen / herstelwerk gedaan aan de overkapping. De huishoudtrap stond er toch al.
Het volgende klusje betrof een klemmend raam. Dat he ik geschaafd en opnieuw gelakt.
's Middags heb ik de doorvoer door de muur voor de airco zonder certificaat en met purschuim dichtgespoten. Een mens moet wat.
Op het pleintje heb ik twee jaar geleden een perenboompje geplant. In een van de beide perken. Er hangt al een groot aantal peren in.
Ik zag ook dat ik bladluis in mijn pruim heb. Ik heb er namelijk ook een pruimenboompje geplant. Daar zit nauwelijks een pruim in. En toch heet dat boompje zo.  Ik zag wel een paar lieveheersbeestjes. Die zullen daar ongetwijfeld smullen. en bladluizenleventje is ook niet zonder risico's.

Nog een afdakje?

Gisteren kreeg ik van een voormalig 'cliënte' de vraag voorgelegd of ik bereid ben om voor een kennis van haar een afdakje te bouwen. Natuurlijk wil ik dat wel, maar niet op korte termijn. Op de eerste plaats wil ik mijn herstelperiode met succes afronden. Als dat het geval is, gaan we op vakantie. Dus zal het niet eerder dan Augustus worden dat ik aan de bouw zou kunnen beginnen.
Als ik het goed begrepen heb, betreft het een soortgelijke woning als twee andere die ik van een afdakje voorzien heb. 
Ik heb aangeboden om voor die tijd, desnoods binnenkort, al even kennis te maken met elkaar. Dan kan ik de vrouw vertellen over mijn werkwijze.

Zonnige dagen in het verschiet!

Men verwacht echt zomers weer. Dus heb ik alvast wat voorbereid. Ik heb de drinkbak van de vogels alvast schoongemaakt en met vers water gevuld. Het klinkt misschien gek, maar ik kook ook voor de vogels. Dat doe ik alleen als we een overcapaciteit hebben van de zonnepanelen. Als ik dan ga koken, wordt er nog maar weinig aan het net doorgestuurd.
Ik kook macaroni voor de vogels. Zo'n grote zak van 1 kilogram kost krap €0,80 dus zeg maar ook bijna niets. We krijgen dan wel bezoek van veel grotere vogels zoals eksters en kauwen en/of kraaien. De mussen, spreeuwen en mezen krijgen dan weinig kans. Ik overweeg een stukje gaas met grote mazen over de voerbak te plaatsen.
Een andere voorbereiding betreft de zorg voor het pleintje. Ik heb een onkruidbestrijdingsmiddel gekocht. Als het een paar dagen droog en warm is, ga ik het ongewenst groen besproeien.
Tot slot overweeg ik de beide zitbankjes op het pleintje opnieuw te beitsen. Ik wil ook iemand charteren om het zonnedoek op de overkapping te plaatsen. Het moet door een peesrail heen geduwd en getrokken worden. Ik heb het vaak alleen gedaan, want het doek glijdt gemakkelijk door de peesrail. Dat gaat helemaal vlot als ik de pees bespoten heb met WD40.

Vroeg thuis

Het was weer een korte sessie in de loods. Ik heb drie aluminium warmtewisselaars ontdaan van koper. Niet al het koper, want de koperen leiding is in het aluminium gegoten. Ik heb enkel de uitwendige koperen delen verwijderd.
Ik heb daarvoor de slijptol gebruikt. Dus moest ik ook wat bescherming gebruiken. Ik zet een veiligheidsbril op en een mondkapje op mijn toet. Je weet maar nooit. Voor de drie wisselaars heb ik evenveel slijpschijven verbruikt. Het koper mag dan van relatief zacht materiaal zijn, het vreet ook slijpschijven.
Na het standaard gebeuren van opruimen en aanvegen vond ik dat ik voor vandaag alweer genoeg gedaan heb.😀 Om 10.45 uur was ik weer thuis. We gingen op de koffie bij buurtbewoners. Het leven is mooi!

Voorbereidingen

Wat denk je? Wij zijn vanmorgen weer oma en opa geworden!!🎈🎉🎊
Zo langzamerhand begin ik me weer voor te bereiden op een vakantie. We kijken er beiden erg naar uit. Even weg uit de dagelijkse beslommeringen en in een andere omgeving met heel andere dingen bezig zijn.
Dat betekent ook, dat ik de voorbereidingen van mijn grote klus daar binnenkort weer ga oppakken. Ik ga me dan inlezen in datgene wat ik toentertijd bedacht heb. Ik zou namelijk een moestuin gaan aanpakken. De tuin wordt afgedekt met kippengaas, om de vogels weg te houden.
In het contact van eergisteren met de bewoners heb ik al aangegeven niet meer het gras te zullen maaien. Vanwege mijn gezondheid. Dat was geen enkel probleem hoorde ik. "Jullie komen in principe enkel voor de hond en de kippen", werd nog even gezegd. Dat is wel zo, maar ik heb tot dan ook veel in de tuin gewerkt waaronder het maaien van het gazon.
Als we daar zijn, bevinden we ons op nog geen 30 minuten rijden van onze derde kleinzoon. Dus dat is dan ook weer mooi meegenomen.

Zo dus -148-

Mijn eerste gitaar

Ja, die herinner ik me nog wel. Midden jaren 60 was dat. In die periode moest iedereen een gitaar. Maar ik was er al veel eerder bij. Ik was nog een jochie dat op de lagere school zat. Ik kreeg een gitaar te leen van een oom van mij. Mijn oom gaf muziekles. Helaas kreeg ik liedjes voorgeschoteld die ik niet kende. Tja, dan was het moeilijk gitaar spelen. Als tiener kon ik op basis van mijn gehoor de akkoorden bepalen. Ik keek ook constant naar de akkoorden er een muziekprogramma op d tv was. Dus was het veel naspelen van bekende nummers.
Ik ontmoette ook tieners, die zonder bladmuziek geen liedje konden spelen op hun gitaar. Dat vond ik toen vreemd. Mijn broers en zwager speelden ook gitaar. Dat maakte verjaardagen enz. ook gezellig. Er kwamen ook jongens langs die in een band speelden. Gewoon om even samen te jammen.
Na het overlijden van mijn broers en zwager heb ik nauwelijks nog gitaar gespeeld. Er rust een soort slot op. Een psychologisch slot. Dat gold ook voor de muziek. Maar dat slot heb ik weten te openen. Dankzij mijn lieve Sonja.

Voor de ballotagecommissie

Ik mag dan weer wat meer bezig zijn, maar dat neemt niet weg dat ik vaak op de bank zit. Dan ga ik de buitenlandse zenders af om via teletekstopties hun nieuws te lezen. Als dat mogelijk is.
Of ik kijk naar de zender TLC met al die maffe programma's over dating en interessante over de Amish.
In de datingprogramma's valt het mij telkens op, dat het aangaan van een relatie erg afhankelijk is van het oordeel van de vrienden- / vriendinnenkring. Die hebben verschillende smaken en zitten met hun gevraagde en ongevraagde mening gezellig aan een glas alcohol de relatie te ondermijnen. Opvallend is ook alsof het stel zelf niets in te brengen heeft.
Een van de eerste onderwerpen betreft de seks. Met name Amerikaanse deelnemers vinden dat heel belangrijk : eerst seks daarna kijken of het wat wordt met de relatie. Vandaar het extreem hoge percentage echtscheidingen in dat land. Als Amerikaanse man of vrouw heb je dan weliswaar een serieuze relatie of ben je verloofd, je gaat toch alleen naar striptenten en bars. De vrijblijvendheid en onbetrouwbaarheid zit diep geworteld in de Amerikaanse maatschappij.
Soms valt het heel erg op, dat sprake is van jaloezie en claimen. Ook door familieleden. Zo'n stel mag dan heel verliefd zijn op elkaar, ze laten zich vrij gemakkelijk uit elkaar drijven. Anno 2000 zoveel komt het mij erg ouderwets over. Want ja, het gaat over westerse mensen.
Er zijn er die met een buitenlander een relatie aangaan. Maar ze hebben zich ondanks jaren contact via internet nooit verdiept in elkaars cultuur. Met allerlei onverkwikkelijke toestanden tot gevolg. Vooral de onbekendheid met de Islam is vaak stuitend. Alsof een lam zich bij een leeuw incognito meldt.

Handige strips

In de warmtewisselaars van de Intergas ketels, zit een vijftal metalen strips. Als ik de deksel van de wisselaar heb verwijderd, kan ik ze zo zien zitten. Ze zijn tussen de ribben van de wisselaar gestoken. Ik kan ze met een tang pakken en eruit trekken.
Ik heb er inmiddels al veel van gebruikt tijdens het klussen. Ik kan ze buigen om als hoekijzers te gebruiken, maar ook gewoon als gebogen of rechte verbindings-  /verstevigingsijzers. Ik zaag ze ook vaak door de helft.
Vanwege de aanwezige gaten, kan ik ze als bevestigingstrips gemakkelijk vastschroeven. Ik heb ze ook gebruikt bij de bouw van overkappingen en afrasteringen. Ze zijn niet van aluminium, maar zijn goed bestand tegen vocht / roest.

Bijna weer bij

Het is mij gelukt om ook de laatste cv ketel te demonteren. Nu de grote kasten opgeruimd zijn, oogt de ruimte bij de werkbank aanzienlijk groter. Maar ik ben nog niet helemaal bij met het werk. Er staan nog drie rookgasafvoerpijpen in de ton, warmtewisselaars die nog ontdaan moeten worden van messing delen, een kabelboom en een emmer met koppelingen die nog gescheiden moeten worden.
Als de rookgasafvoer demonteer, gaat het mij enkel om de binnen pijp. Die is van aluminium. Door zo'n pijp met een harde klap verticaal op een plank of balk te laten neerkomen, schiet een deel van de behuizing al los. Zo'n afvoer is binnen 5 minuten gedemonteerd.
De emmer en de draadboom heb ik meegenomen naar huis; huiswerk dus.
Omdat ik de laatste ketel ook af wilde hebben, was ik dit keer 'pas' om 11.00 uur klaar. Ik ben dus een half uurtje langer aan het werk geweest.

Stapje voor stapje vooruit

Inmiddels heb ik vier van de zes cv-ketels gedemonteerd. Niet helemaal, want ik heb een emmer vol met klein materiaal dat gescheiden moet worden. Een gelukkige omstandigheid is dat het drie dezelfde zijn. Dus hoef ik geen gereedschap te wisselen en kan ik mijn werkmethode handhaven.
Het zijn wel lastige ketels in de zin van nabewerking. De warmtewisselaar is een aluminium blok waarin een koperen leiding is gegoten. Alleen aan de zijkanten kan je de lussen zien. Die lussen ga ik nog verwijderen, want dat is rood koper. Het verwijderen is een rotklusje. Maar wat moet, moet.
Zo'n warmtewisselaar til ik normaal uit de behuizing. Maar nu gebruik ik de takel. Die is niet alleen handig, maar ook erg leuk!  Ach, ik voel me dan weer een jochie met speelgoed.
Vergeleken met eind vorige maand (foto boven) oogt de loods al aardig opgeruimd. Stapje voor stapje kom ik er ook wel.

Op therapeutische basis

Vorige week ben ik begonnen met mijn werk in de loods. Ik begin rond 09.00 uur en heb als eindtijd 10.15 uur ingesteld. Dan kan ik thuis samen met Sonja aan de koffie.
In de loods doe ik geen zwaar werk. Afgelopen week heb ik een beetje zitten puzzelen, hoe ik met weinig inspanning / energie mijn werkzaamheden zou kunnen doen. Ik ben begonnen met opruimen. Dat betrof klein spul weggooien, op z'n plaats terugleggen in het schap of aan het gereedschapsrek ophangen. Met een kniptang heb ik de voedingskabels van de ketels geknipt. Ik heb ook wat geveegd, zij het met de stoffer met steel en blik met steel. Dus ik hoefde niet te bukken. Maar ik was wel wat langer bezig.
Vorige week vrijdag had ik een emmertje met te scheiden metalen mee naar huis genomen. Ook met de bedoeling thuis in het schuurtje een handige manier te vinden om het werk zonder veel krachtinspanning te kunnen doen.
Vanmorgen heb ik met de opgedane ervaringen zowaar weer een ketel gedemonteerd! Ik zette een steeksleutel op een koppeling, gaf er met een hamer een tik tegen en de koppeling schoot los. Daarna kon ik hem met de hand losdraaien. Het verschil is ook, dat ik nog bewuster aan het sleutelen ben. De grote aluminium warmtewisselaar hijs ik met de takel uit de behuizing en laat hem op z'n plek bij het overige metaal zakken. Ook de lege behuizing haal ik met de takel van de werkbank. Die laat ik dan op een steekwagen zakken. Dan kan ik hem naar buiten rijden om hem bij het oud ijzer neer te zetten.
Morgen ga ik weer een ketel doen. Op mijn dooie gemak en zonder al te veel inspanning.