Cadeautjes

Omdat ik gestopt ben met het sleutelen aan motorfietsen en auto's, heb ik wat speciaal gereedschap over. Af en toe geef ik iets weg. Ik ben niet met het gereedschap aan het leuren. Als ik zie dat iemand hier in de buurt aan aan het sleutelen is, zie ik meestal in een oogopslag aan het aanwezige gereedschap of ie iets van mij kan krijgen.
Een tijd geleden zag ik een buurtbewoner met een waterpomptang wielmoeren losmaken. Althans, dat probeerde hij. Ik had nog een overtollige kruissleutel liggen. Die heb ik hem gegeven. Zo heb ik iemand een complete doppenset cadeau gedaan. Een keer zelfs een boodschappenkrat met autospullen, als poestmiddelen en kleine accessoires.
Vanavond heb ik een sleutel om oliefilters te lossen en te monteren weggeven. Een buurtbewoner kwam met een nieuw oliefilter aan de deur. Omdat hij de Nederlandse benaming niet wist vroeg hij met gebaren of ik zo'n sleutel had. Ik twijfelde, omdat ik dacht dat ik de sleutel al weggeven had. Maar een blik in mijn gereedschapskast leerde mij anders. Ik zei hem dat ie de sleutel mocht houden. Meneer keek mij verbaasd aan en herhaalde "houden? Ik houden?" Ik bevestigde zijn vraag en zei hem dat ik hem niet meer nodig heb. Hij bedankte mij uitgebreid. Ook weer niet nodig, maar toch.

Takkenfiets

Mij werd gevraagd of ik bereid was een fiets na te kijken. De eigenaresse zou tussen half 4 en 4 uur de fiets brengen. Ze woont hier in de buurt.
Ze kwam keurig op tijd, van haar werk. Ze vertelde dat de fiets onder het rijden lawaai maakt. "Tak!, tak!, tak!", liet ze horen. Als diagnose dacht ik : "Een takkenfiets." Maar ik sprak haar moed in en beloofde de fiets na te kijken. Eigenlijk was ik van plan even op de bank te gaan liggen. Maar ja, de fiets maakte mij te nieuwsgierig om voor de bank te kiezen.
Ik heb een rondje over het pleintje gereden. En ja hoor, het was tak!, tak!, tak! Maar alleen als ik trapte. As ik de pedalen stil hield bleef het geluid weg. Ik besloot de kettingkast open te maken. Ik heb de fiets aan de achterkant opgehangen. Toen ik bij de achteras het kapje van de kettingkast had verwijderd, zag ik het euvel direct: een zeer roestige, slap hangende ketting die net niet over de onderkant van de kast sleepte. Toen ik aan de trapper draaide, zag ik dat bepaalde schakels van de ketting niet meer scharnierden. Ik heb er toen al draaiend aan de trapper WD40 op gespoten. Het geluid verdween na een paar keer ronddraaien. Daarna heb ik de ketting op spanning gebracht en toen een proefritje gemaakt. De fiets trapte soepel en.... geluidloos.
Als extra heb ik de banden opgepompt, wat bedrading in orde gemaakt en overtollige resten van accessoires verwijderd. Een deels afgebroken snelbinder kon tussen de spaken terechtkomen, terwijl een snelheidsmeter aan z'n draadjes aan het stuur bungelde.
Ik heb mevrouw verteld wat ik gedaan heb en haar gewezen op scheurtjes in de achterband. Zoals gewoonlijk kreeg ik de vraag voorgelegd : "Wat krijg je van me?" Niets dus. Heel soms denk ik na zo'n vraag : "De kriebels!" 😂Die krijg ik maar heel soms hoor. De meeste mensen zijn dankbaar en sympathiek.

Weer in de loods

Vanmorgen was ik weer in de loods. Daar lag een aantal cv-ketels op mij te wachten. Ondanks mijn afwezigheid afgelopen dagen, lag de loods er netjes bij. Er lagen drie ketels en wat delen van installaties, zoals rookgasafvoerpijpen en stukken cv-pijp.
Ik heb twee ketels gedemonteerd, de loods aangeveegd en wat opgeruimd. Toen vond ik het welletjes. Het was alweer 12 uur geworden.
Ik ben naar de bouwmarkt gereden. Ik wilde een telescoopsteel met trekker kopen. Als ik de ramen zeem, ben ik meestal wat aan het balanceren op de rug- en armleuningen van een bank. Het leek mij beter om dat, vanwege mijn leeftijd, niet meer te doen. Niet dat ik gevallen ben of zo, maar gewoon wat bewuster leven. Soms zie ik mannen die jonger zijn dan ik, met heel veel moeite iets oprapen. Terwijl ik me nog moet beheersen om niet spontaan in een boom of op een dak te klimmen. 😂 Op een van de oppasadressen heb ik goede ervaringen opgedaan met zo'n ramenwisser met telescoopsteel van een bekend merk. Die heb ik gekocht en uiteraard uitgeprobeerd. De ramen zijn schoon en ik ben nog heel en tevreden. Zo'n ding kost wel wat. Ik zag ook andere merken, maar dan enkel de steel of een losse kop. Ze waren dan niet eens van hetzelfde merk. Stom.

De moestuin afdekken

Het concept voor het afdekken van de moestuin, zodat de vogels niet bij het het fruit enz. kunnen komen, heb ik een aantal weken laten rusten. Gisteren heb ik het weer opgepakt en doorgenomen.

Vooralsnog heb ik geen wijzigingen aangebracht. Het concept is wat mij betreft geaccepteerd. De bestellijsten met de materialen zijn ook klaar. 
Een week voordat ik aan de slag ga, bestel ik de benodigde materialen bij de lokale bouwmarkt en de leverancier van het gaas. Dan heb ik het spul tijdig in huis.
Als eerste ga ik de 16 (!) palen behandelen tegen houtrot. Ze krijgen beschermende 'sokken' aan de voet en de kop krijgt een beschermende laag verf. Al overweeg ik ook een kapje van metaal. Ik moet dan wel uit metalen of kunststof platen de kapjes (80x80) zagen. De platen zijn van de ombouw van cv ketels. Dus het is weer duurzaam.
Terwijl de palen drogen, ga ik de plaatsen van de palen bepalen en markeren. Vervolgens ga ik met de grondboor de gaten maken. Ik ben van plan om na drie palen de verbindingslat van 4 meter lang aan te brengen. Het doel is dan de palen op de juiste afstand van elkaar en mooi recht te krijgen. Als het geraamte staat, ga ik het staaldraad spannen. Het worden twee staaldraden die in de lengte (plm 8 meter) gespannen worden. Een vanuit de nok van de kas en een links op de hoek van de kas. Voor de beide draden ga ik draadspanners gebruiken.
Als de draden gemonteerd zijn, kan ik het kippengaas als dakbedekking er overheen leggen en bevestigen.
Ter afsluiting kan ik dan de deur van de moestuin gaan maken. Die wordt ook weer een lichte constructie met kippengaas. Ik verwacht een dag of 4 á 5 bezig te zijn en qua doorlooptijd twee weken. Want we gaan natuurkijk ook weer fietsen en wandelen met de hond. En misschien zijn er ook nog andere, kleinere klusjes te doen.

Zoals op de rommelmarkt

We hebben gedurende een periode geregeld op rommelmarkten gestaan. We hadden op zolder een paar dozen, waar we spullen in deden, die een tweede leven verdienden. Meestal plakte ik er gelijk een (vraag) prijsje op. Niet altijd, want ik wilde ook spullen gratis weggeven. Het waren vooral speeltjes voor jongens, want we hebben geen meisje(s) in ons gezin.
Tijdens de markt lette ik ook op hoe kinderen naar de speeltjes keken. Als ze echt interesse toonden, bood ik het aan; gratis. Het was elke keer leuk hun blije gezichten te zien.

Things to do

Er staat nog een aantal klusjes op mijn lijstje. Mijn werk in de loods staat even op pauze. Daarnaast is mij vorig jaar gevraagd een deur van een schuurtje te vervangen. Ik heb toen de maten opgenomen en die in een zoekopdracht van een bekende verkoopsite gezet. Vanwege de nogal afwijkende maatvoering kreeg ik slechts sporadisch wat advertenties aangeboden.
Vreemd genoeg kreeg ik gisteren pas een advertentie te zien, die volgens de datum al langer geleden geplaatst is. Maar het is toch gelukt om contact te leggen. Ik heb daarvoor de aanvrager zelf, een buurbewoner, aangezet. Hij kan a.s. zaterdag de deur bekijken en eventueel kopen. Het is hier in Dronten.
Een liefhebster van katten heeft mij gevraagd een kattenluikje in de achterdeur te maken. Ze heeft een huurwoning en wil per se het luikje in de borstwering van de hardhouten buitendeur. Zelf zou ik dat niet doen. Dat betekent, dat ik ervoor moet zorgen, dat het uitgezaagd stuk later gelijmd en geplamuurd ingezet kan worden. Ik heb wat opties met haar doorgenomen, maar ze bleef bij haar besluit; in de deur.

Naaimachine probleempje

Het voetpedaal van Sonja's Singer naaimachine kende nog maar één snelheid : voluit! De machine reageert pas als het pedaal volledig ingetrapt is. Met alle gevolgen van dien.
Ik heb het pedaal opengemaakt. Al snel zag ik dat slijtage het probleem veroorzaakt. Het was geen vuil of aanslag. Als het pedaal een beetje ingedrukt wordt, maakte het weerstandsmechanisme geen contact. Dat gebeurt pas als het pedaal volledig ingedrukt wordt. Ik kon niets corrigeren / herstellen, waardoor het contact van begin af aan tot stand komt. Ondanks dat het pedaal op de grond staat, was het van binnen vrij schoon. We hebben maar een nieuw pedaal besteld.
Het was wel interessant zo'n pedaal eens van binnen te bekijken. Er was een koolstof staafje van zo'n 10 cm lang, dat door slijtage te kort geworden was. Omdat een nieuw staafje op het www niet te vinden is, ga ik er vanuit, dat het niet te koop is.

Zo dus -126-

Balsem voor mijn ziel

Zo vaak publiceer ik ze niet. Ik heb het over berichtjes, die als een balsem zijn voor mijn ziel. Meestal vul ik het Nederlands / westers nieuws aan met beelden van de andere kant. Maar als ik aan mijn toetsenbordje zit, dan kijk ik naar filmpjes, die in deze sombere tijden mijn vertrouwen in de mensheid herstellen en levend houden. Het zijn video's waarin mensen elkaar helpen, elkaar na lange tijd weer zien, mensen die dieren helpen en dieren die mensen helpen. Maar ik kijk ook graag naar Dame Edna en andere grappenmakers.
En natuurlijk is er ook nog de muziek!

 

Aan de wandel

Toen ik hoorde dat een buurtbewoner dagelijks een wandeling maakt, vroeg ik hem of hij het leuk zou vinden als ik mee zou lopen. Meneer reageerde positief enthousiast. Ik loop wel geregeld, maar dan neem ik vaak mijn grijper en afvalzak mee. Er zijn tussen de stukken waar vuil ligt ook grotere afstanden, die ik in een voor mij normaal tempo afleg.
Vanmiddag was het zover. Meneer kwam mij ophalen. Ik grapte bij de voordeur, dat ik net mijn been gebroken heb. Maar meneer kent mij al langer dan vandaag.
We hebben ruim een uur in de zon gelopen. Voornamelijk door het bos. Onderweg kwamen allerlei onderwerpen ter sprake. We zijn het niet over alles met elkaar eens, maar dat hoeft ook niet. Dat is eigenlijk ook interessant.
Onderweg heb ik toch wat zwerfafval opgepakt. Ik kon het niet laten. Een leeg blikje waarvan de inhoud je vleugels geeft. Ik snap niet dat mensen daarin geloven, hoewel de viespeuk gevlogen was. En een leeg plastic flesje. Ik heb ze thuis alsnog netjes gescheiden. Het blikje in de blikken tas voor statiegeld en het flesje bij het PMD. 
We hebben alleen niet over eten gesproken. Maar dat komt omdat meneer een volbloed Nederlander is. 😁

Ieder z'n hobby

Sonja heeft nog nooit tegen mij gezegd : "Ik wil niet hebben dat je vandaag gaat klussen!" of "Je gaat vandaag niet aan je motorfiets werken!" Muziek spelen en/of luisteren was ook nooit een probleem.
Evenmin verbood ik haar haar liefhebberijen. We mogen onszelf zijn met onze eigen bezigheden, vrienden- en kennissenkring.
Ik heb wel ergens anders meegemaakt, dat iemand opgeprikt naast een moeder of vrouw op de bank moest zitten om samen 'gezellig' tv te kijken. Nou, daar zit je dan als stoere, actieve vent naar een saaie soap te kijken. 😂 Een andere vorm van inspanning is ook ontspanning.
Als tijdens de verkering je partner gaat klagen over je hobby's en vrienden, dan kan je beter afscheid van elkaar nemen. Hoewel, voor sommigen is klagen ook een hobby. Een hobby moet van jezelf zijn en niet voorgeschreven worden door een partner. Hoe dan ook, er moet wel een balans zijn in de verdeling van de vrije tijd tussen hobby's en relaties.

Altijd iets te doen

Als ik iemand hoor zeggen dat ie zich verveelt, dan verbaast zoiets mij  nog steeds. Want, er is altijd iets te doen! Tenminste, voor wie oog voor details heeft, niet lui is en actief wil zijn. Zo'n iemand ben ik. 😂
Het terrasje onder de overkapping bestaat uit grindtegels. Van die grote joekels van 40x60 cm. Ze zijn voor mij inmiddels te zwaar om te tillen.
Het gedeelte vanaf de ingang van de overkapping naar de achterdeur kent een paar verzakte exemplaren. Omdat de tegels ruim 12 jaar geleden vrij strak tegen elkaar gelegd zijn, is het een crime ze te lichten. Gelukkig was er een pasblokje, dat een wat grotere voeg had. Gewapend met twee (oude!) schroevendraaiers, lukte het me na veel gewrik de pastegel te lichten. Zo kreeg ik een gemakkelijker toegang tot de aanliggende grindtegels. Ik heb er twee weten te lichten. Dankzij de inzet van een tuinpaal, die ik als hefboom gebruikte. Een beetje ruimte maken onder de tegel, dan de punt van de paal erin en vervolgens mijn gewicht erop. De tegel schrok zo van mijn gewicht, dat ie omhoog veerde.
De rest van de verzakte tegels heb ik deels gelicht met de paal. Vervolgens heb ik er zand onder geslagen. Ja, met een hamer. Op die manier heb ik drie tegels wat omhoog kunnen halen. De twee verwijderde grindtegels heb ik na het ophogen van de grond met wat zand op mijn manier weer terug weten te leggen. Met de korte kant op de rand van de aangrenzende tegel en vervolgens de tegel langzaam laten zakken en een beetje trekken totdat ik 'plof!' hoorde. Ik liet direct de andere kant van de tegel los.
Alleen de laatste tegel bleef aan de lange kant hangen op de aangrenzende. Maar daar betrof het nog minder dan een millimeter. Een lentesprongetje van opa op de tegel deed de tegel met een zucht in de opening vallen. Als laatste heb ik de pastegel weer teruggezet. Dat was geen enkel probleem.
Het pad ligt de komende 10 jaar weer vlak.

Goede Vrijdag

Blijkbaar was ik zo van mijn á propos dat ik niet eens wist, dat het al Goede Vrijdag is. Ik meende dat het pas volgend weekend Pasen zou zijn. Stom, want eerder zag ik een aantal caravans bij woningen geparkeerd staan. Het is dus Goede Vrijdag, de dag waarop Jezus aan het kruis gespijkerd werd en Pontius Pilatus zijn handen in onschuld waste. Morgen is het Stille Zaterdag, gevolgd door Paaszondag. Daarna volgen de Blauwe Maandag of Wasdag, de Dolle Dinsdag, Gehaktdag en Witte Donderdag. Want Aprilletje zoet heeft weleens een witte hoed.
In elk geval een goede vrijdag voor de eigenaresse van de fiets. Ze leek in de tweede versnelling te rijden, terwijl de bedieningshendel versnelling 1 aangaf. Ik heb haar laten zien dat de beide wielen soepel ronddraaien en de ketting niet te strak staat. Ze vond  dat de fiets zwaar trapte. Ze dacht dat de trommelremmen bleven hangen. Na de uitleg en de demo een ietsje afstellen van de versnelling, heeft ze zelf proefgeereden. De fiets werd nu goedgekeurd. Dus dat probleempje is ook opgelost. Met een kop thee en een leuk gesprek hebben we de middag afgesloten.

Koolmezen

Ze zijn er weer. De koolmezen waren vorige week al hier op verkenning. Ze hielden zich op bij de nestkastjes, die hier aan de muur van de schuur hangen. Afgaande op hun gekwetter viel er blijkbaar veel te bespreken. Begin deze week hebben ze een keus gemaakt. Ja, zij kunnen nog kieskeurig zijn want hier is voor hen geen woningnood. Ik zag namelijk op een stoel onder de kastjes wat groen liggen. Typisch materiaal voor een nest. Zoals mos en gedroogd gras. De inrichting vergt enkel energie, want het materiaal is overal beschikbaar.
Vooral 's morgens vroeg is hun aanwezigheid te horen als ze kwetteren.

Een positieve reactie

Vorig jaar kreeg ik een nare reactie, toen ik ongevraagd een lekje in een luifel had gedicht. Ik had de luifel zelf gemaakt op verzoek van de bewoonster. Maar ja, ik wilde ook eer van mijn werk hebben en de huishoudtrap stond aan de voorzijde bijna tegen het hekje naar de stoep aan. Maar goed, het zij zo.
Tijdens en na de laatste storm heb ik zo hier en daar tijdens het opruimen van zwerfvuil, ook even een blik geworpen op bouwwerken van mij hier in de buurt. Louter om te zien of alles nog in orde was.
Op een van de adressen, zag ik dat het onlangs geplaatst regengootje wat scheef hing. Het was het eind van het gootje, dat boven de schutting uitkomt. Staande op de stoep kon ik er bijna met de handen bij. Ik had op het eind van het gootje geen steun gemonteerd. Vanwege de slapte van het pvc draaide de goot daar enigszins. Dus ben ik met een krukje, een beugel (had ik nog) en wat gereedschap weer teruggekeerd. Daar heb ik vanaf de stoep, dus buiten de tuin, het beugeltje alsnog geplaatst. Dat was zo gebeurd.
Gisteren kreeg ik een berichtje van de bewoonster. Ze vertelde dat ze van haar buurvrouw na de storm een tip kreeg over het scheef hangende gootje. Toen ze vandaag tijd had om het te controleren, zag ze de extra steun. Ik antwoordde dat ik die daags na de storm geplaatst had. Zij reageerde enthousiast en bedankte mij voor de ingreep. Ze vroeg ook naar de kosten. Maar die waren er niet. De beugel lag hier in de kist 'Metalen'. Daarin liggen metalen strips, beugels, pennen, stukken draadeind met koppelmoeren enz. Allemaal restanten van andere klussen of uit de loods.

Niet goed!

De keren dat ik aangesproken werd over mijn werk of gedrag, dacht ik : "Oei, ik moet dus nog beter mijn best doen." Ik heb me nooit beledigd of gekwetst gevoeld. En helemaal niet gediscrimineerd. Daarentegen heb ik wel collega's emotioneel zien worden. Van boos zijn tot zelfs huilen toe. Dat laatsten waren medewerksters. Zij allen beseften niet, dat het niet om de persoon, maar om het handelen ging.
Ik vond het huilen een vorm van afleiding, een poging om medelijden op te wekken. Daarom dacht ik vaak dat ze toch niet zouden veranderen. En dat was ook zo.
Na de opknapbeurt van een oude fiets, kreeg ik van de eigenaresse te horen, dat ie nu zwaarder trapt dan voorheen. Het verbaasde me, omdat ik zelf een proefrit gemaakt had en het soepel ronddraaien van beide wielen extra gecontroleerd had. De ketting stond niet te strak en de remmen waren los. Ik ben toen naar haar huis gegaan en heb de fiets nogmaals gecontroleerd, zonder echt iets te vinden. Het enige wat ik toen had moeten doen, was de vrouw zelf een proefritje ta laten maken. Zij ken tde fiets door en door.
Vandaag gaat dat alsnog plaatsvinden. Ik ga de fiets nogmaals nakijken. Ik vermoed, dat de Sturmey Archer versnelling in z'n 2 blijft hangen. De vrouw schakelt nooit. De fiets stond in de 1ste versnelling. Het lastige van het afstellen van dit type versnelling (het achterwiel is er uit geweest vanwege een nieuwe set banden) is dat het gaatje bij de as om de stand van de pen te controleren dicht zit. Ik kreeg het niet open / schoon.
Ik ben het volgende van plan. Ik zet de versnelling in z'n 1 en controleer dan bij de as in hoeverre het kettinkje nog verder uit de as getrokken kan worden. Als dat het geval zou zijn, dan staat de versnelling in z'n 2. Daarna zet ik de kabel vast en laat ik de vrouw een proefritje maken. Ze woont aan een groot plein, waar veel ruimte is.
Kortom, ik beschouw een klacht als een leermoment, een uitdaging en word niet boos of zo. Niemand is volmaakt. Komt bij dat ik graag eer van mijn werk wil hebben.

Zo dus -124-

Improviseren

Vanwege het uitvallen van de WiFi functie op mijn laptop, was ik op de kabel aangewezen. Omdat het modem in de meterkast geen vrije poorten meer had, moest ik  die van de wifi versterker en tv gebruiken. De kabel was nogal kort, dus zat ik op een krukje in het halletje bij de voordeur met een laptop op mijn schoot.😂 Ik ben op zoek gegaan naar een UTP kabel, maar die heb ik niet (meer). Gelukkig kon Sonja er nog een te pakken krijgen, al keek de verkoopster haar wel aan met een blik van : "Wie gebruikt dat nou nog?" Ik dus. De kabel was (op verzoek) langer dan die van de tv aansluiting. Dus zodoende kon ik in de woonkamer op een gemakkelijke stoel achter mijn laptop gaan zitten. Daar was het ook qua temperatuur wat fijner. Nu het probleem opgelost is, gebruik ik de langere UTP kabel in plaats van de korte voor de versterker en de tv. Het te veel heb ik opgerold en in de meterkast opgehangen. Voor het geval, dat...

Geen verbinding -3-

's Windows wegen zijn ondoorgrondelijk! Ik had de moed al opgegeven om mijn WiFi verbinding weer actief te krijgen. Ik heb van alles en nog wat geprobeerd. Ik heb het betrokken stuurprogramma laten updaten. Maar Windows zei telkens, dat het programma up-to-date is.
Wat denk je? Ik ben een halfuurtje geleden met Ccleaner mijn laptop aan het opschonen, toen ik een bekend iets zag. Ik kreeg de melding dat een stuurprogramma bijgewerkt moest worden. De naam ervan bleek die van de WiFi adapter te zijn! Ik heb hem door Ccleaner laten bijwerken en zie : mijn Wifi was weer actief! Windows blijkt z'n eigen software niet eens goed te kunnen beheren.
Ik vond het al vervelend, dat ik telkens het internet op moest om Windows oplossingen te proberen. Dus ik heb geen internet, maar om het op te lossen had ik internet nodig. Kortom, ik ben blij dat de Wifi verbinding weer werkt. 

Geen verbinding -2-

Nee, het was geen 1 April grap. Gistereren ben ik de hele middag bezig geweest met het probleem van mijn verdwenen WiFi-verbinding, Onder Apparaatbeheer en Netwerken vond ik wel 2 (?) exemplaren van de WiFi adapter. Ik las dat als ik die zou verwijderen en de laptop opnieuw zou opstarten, een nieuwe adapter aangemaakt zou worden. Dat gebeurde wel, maar het hielp niet. Het zou ook aan het stuurprogramma zelf kunnen liggen. Een update zou kunnen helpen. Dus ik heb de laptop aan de kabel gedaan. Een heel gedoe, want daarvoor moest ik in de meterkast bij het modem zijn. Dus ik zat met het laptop op schoot bij de meterkast!😂 Maar daar kreeg ik te lezen, dat de de WiFi adapter up to date was.
Op het www las ik veel over dit probleem, dat ontstaat na een update van Windows. Ik ben met mijn zoektocht gestopt en heb besloten een externe adeptor (usb) te gaan gebruiken. Tot dan gebruik ik een ander laptop.
Vanwege dat gedoe heb ik gisteren geen tijd gevonden om de wachtrij te vullen met nieuwe berichten. Het zij zo.