Onlangs las ik weer zo'n triest bericht over een baby, die in een snikhete auto is overleden. Haar moeder was het arme kind vergeten af te zetten bij de crèche. Wat is dat toch? Is het de stress van druk, druk, druk? Of is het een gebrek aan binding met een kind? Recent was het een vader die hetzelfde overkwam.
Ook de crèche vergeten en de betrokken crèches waren die kindjes ook vergeten.
Op schol werd elke dag het klassenboek gecontroleerd op aanwezigheid van de leerlingen. Leerlingen die ontbraken waren afgemeld bij de conciërge. Tegenwoordig is het anders. De afstand tussen ouders / verantwoordelijken en kinderen is alsmaar groter geworden.
Ik schreef het al een paar keer : crèches, ouders, grootouders, tussentijdse- en buitenschoolse opvang en vaak in he tongewisse waar kinderen zijn. Geef ze een telefoon en je hebt heel wat zorgen minder. Nou ja, tot het definitieve afscheid dan. Ouders hebben steeds minder op met hun eigen kinderen. Sommige kinderen vinden dat zo erg, dat ze van hun ouders af willen.