Vanmorgen, op weg naar de loods, werd ik eraan herinnerd dat het een vrijdag is. Mijn ongelukjes hebben namelijk vaak op een vrijdag plaatsgevonden. Onderweg zag ik een auto met alarmverlichting midden op de dreef staan. Zo'n 10 meter verderop zag ik wat mensen op de weg staan en druk doen. Toen ik achter de auto met alarmverlichting stond, zag ik iemand op de andere rijstrook gebaren maken. Ik stond vlak bij een vluchtheuvel. Ik begreep dat de gebaren makende man het verkeer regelde. Maar de auto voor mij bleef staan. Ik kon niet zien of er iemand achter het stuur zat.
Gelukkig was er achter mij nog ruimte om iets achteruit te rijden om vervolgens de linker rijbaan te kiezen. Terwijl ik rustig passeerde, zag ik een man met grijs haar op de grond liggen. Hij lag met zijn hoofd op een kledingstuk. Naast hem een fiets met een krom voorwiel. Het slachtoffer was bij bewustzijn en sprak met hulpverleners.
Omdat ik de situatie daar ken, ging ik er vanuit, dat meneer pardoes de weg was overgestoken. Het is daar weliswaar een oversteekplaats voor fietsers, maar er staan aan weerszijden haaientanden op het fietspad.
Later, op de terugweg, stond de fiets met het kromme voorwiel tegen een boom bij te komen van de schrik. Niemand die zich om hem bekommerde. Kasian ja. Hopelijk gaat het goed met het slachtoffer.