Deze week staat mijn fiets al twee maanden te treuren in het schuurtje. Zolang heb ik al niet meer gefietst. Het gebruik van de auto is me steeds meer gaan tegenstaan. Maar ik moet het nog twee weken zien vol te houden. Dan mag ik weer fietsen. Ik ga er maar vanuit, dat ik het fietsen niet verleerd ben.
Om mijn fietshonger enigszins te stillen, heb ik hem uit het schuurtje gehaald. De banden waren opgepompt, door Sonja. Ik heb de fiets naast het hek gezet en ben erop gaan zitten. Ik hield me aan het hek vast. Het klinkt raar, maar ik werd zowaar enthousiast van dat zadel onder mijn achterste! Ik heb daar een tijdje zo gezeten. Met een blij gevoel. Misschien heeft iemand mij gezien en gedacht : "Wat doet die opa toch?"
In afwachting van het moment waarop ik weer mag fietsen, ga ik mijn tijd besteden aan de tweewieler. Ik zag dat ie niet alleen stoffig, maar ook vies was. Misschien kan ik met een schoonmaakbeurt onze relatie alvast wat oppoetsen en en nieuw leven inblazen.