Een Leiderdorper
in de Flevopolder
donderdag 15 oktober 2026
Van het Oostfront
Terras opknappen -2-
Toen ik vanmorgen nog eens naar het effect keek, werd ik ontevreden. Er moesten meer planken vervangen worden. Dat zou betekenen, dat het grootste deel op een lappendeken zou gaan lijken. Ik heb het toen aan Sonja voorgelegd. Zij stelde voor dat deel van het terras zo goed als onaangeroerd te lijken. Ze stelde voor om de nog oude goede delen te gebruiken, in plaats van de nieuwe. Ik had aan de slechte planken gezien, dat in veel gevallen enkel de kopse kanten rot waren. De rest van de plank verkeerde nog in goede staat.
Ik heb toen besloten zoveel als mogelijk de oude planken te gaan gebruiken. Het aanzicht zal zodoende wat rustige overkomen. Ik ben de hele dag buiten bezig geweest. Dankzij het fraaie herfstweer, kon ik veel werk verzetten. Ik had er echt lol in. Het meeste werk was het verwijderen van de speciale schroeven. Daarna heb ik van een paar oude planken de rotte uiteinden afgezaagd. Het was constant opmeten, zagen en plaatsen.
Met wat oude delen heb ik de lelijke hoek (foto boven) aangevallen. Daar waren de planken koud tegen elkaar geschroefd. Met gevolg dat op de hoek de kopse kanten uitstaken. Dat kwam ook vanwege de betonnen rand van het zwembad. Na wat gepuzzel heb ik wat oude delen verstek gezaagd (foto rechts). Dat bleek dus de oplossing te zijn! Tegen halfvijf was ik het zat. Alle planken lagen erin. Ik ga nog de tweede plank wat ophogen met blokjes, zodat het hoogteverschil ook verdwijnt. De planken zijn nog niet vastgeschroefd. Dat hoop ik morgen te gaan doen.
De verkleuring naar grijs is op de rechterkant goed te zien. Achterin is een nieuwe plank gelegd, terwijl in het verlengde voorin een soortgelijke ligt, die een paar weken eerder daar aangebracht is. Als ik morgen en plank wat verhoogd en de rest weer vastgeschroefd heb, is het voorste deel van het terras / dek gerenoveerd.
Koud in Mongolië
Geen calamiteitenregeling?
Gedurende mijn loopbaan kwam ik allerlei procedures tegen om calamiteiten op te vangen. Heel basic daarin is het maken van kopiebestanden. In het begin van mijn loopbaan (1970) was er nog de procedure die 'ouderwets' via formulieren werd geregeld. Louter administratief dus. Na herstel van de storing werden de gegevens vanaf die formulieren alsnog ingebracht in de computer. De layout van de formulieren kwam overeen met die van het scherm.
Zelf heb ik me nog bezig gehouden met complete uitwijkprocedures. Vanwege dat project kwam ik voor het eerst in Lelystad terecht, bij het Computer Uitwijk Centrum. Daar stonden computers en werden de back-ups bewaard. Als het computersysteem plat lag of het bedrijfspand niet meer toegankelijk zou zijn, dan kon men in Lelystad de boel activeren en desnoods via andere werkplekken de werkzaamheden weer voortzetten.
Naar mijn idee heeft AH de calamiteitenprocedure niet in orde. Is het de kruideniersmentaliteit? Zelfs het aansturen van leveranciers (deelproces) is in dit soort gevallen niet goed geregeld. Ik zou verwachten, dat per filiaal de bestelhistorie van producten ingezet zou worden om de winkels te bevoorraden. Lege schappen is een doodsteek!
Met de komst van AI wordt het inbreken in systemen alsmaar gemakkelijker. AI is slimmer dan een mens. De cyber criminaliteit zal ook flink toenemen. De Australische overheid is al slachtoffer van een AI inbraak. De komst van datacenters maakt het risico op diefstal van gegevens en manipulatie van systemen enkel groter.
woensdag 14 oktober 2026
Terras opknappen
De nieuwe planken zijn korter, nog geen 4 meter en niet zo dik. Het verschil is ongeveer 4 mm. Dat verschil moet ik teniet doen, omdat niet alle planken verwijderd worden. Het terras zal de eerste tijd op een lappendeken lijken. Maar het Douglas hout verkleurt nog. Het wordt grijsachtig. Er is al een aantal planken vervangen door nieuwe.
Om het verschil in hoogte weg te werken heb ik kunststoffen uitvulplaatjes gekocht. Mijn tekstverwerker kent dat woord / materiaal niet, maar ik gelukkig wel. Ik heb vanmiddag in de zon op mijn dooie gemak een aantal planken vervangen. De nieuwe moest ik op maat zagen, zodat ze precies op een balk of op de helft van een balk uitkwamen. Tot nu toe houd ik restanten over van zo'n 20 cm. Dus dat valt mee. Er liggen lange en korte planken in het terras. Van een aantal is enkel de kopse kanten slecht. Toch wil men dan de hele plank vervangen. Het is desondanks wat rekenen, passen, meten en zagen. En sjouwen! De oude planken gaan achter de carport, de nieuwe gaan vanuit de carport naar het terras. Tot nu toe heb ik geen van de oude, zware planken voor het lopend vervoer in tweeën gezaagd. De oude man is zijn spieren aan het trainen.
Even wat anders
Toen we later dezelfde hoofdstraat wilden oversteken, bleek in Driebergen de voetganger nauwelijks aan bod te komen. Auto's gaan voor alles en iedereen. Misschien omdat de IVA (met o.a. HBO Automotive) daar gevestigd is?
We hebben samen gekuierd door de Traay, waar vandaag de weekmarkt gehouden wordt. Het is daar erg gezellig. We ontdekten daar ook een Toko. We zijn naar binnen gegaan om een prijslijst te vragen. Ze hebben een uitgebreid aanbod met schappelijke prijzen. Twee dingen vielen mij op : Indische tjap tjoy en roti. De rest was wel Indonesisch / Indisch zoals ik het ken. In de vitrine lagen allerlei gerechten. Het rook daar heerlijk. Alleen..... je kunt daar niet iets eten. Dus geen tafeltjes en stoeltjes. Jammer!
Dus gingen wij rond lunchtijd weer naar de Chinees. Daar konden we wel aan een tafeltje zitten, Dat kon ook op het terras, maar daar zaten studenten van de IVA te lunchen en .... te roken. Dus dan maar naar binnen. Eenmaal binnen heb ik een portie friet en twee kroketten besteld. Dit keer geen vraag 'sambal baai', maar 'mayo baai?' Ja, want deze Chinees runt een snackbar. Zoals veel Chinezen dat doen.
De Chinese medewerker leek trouwens niet op Elvis. Blijkbaar bezocht Kirsty een andere snackbar.



