Van school

In het laatste jaar dat ik op de middelbare school Scheikunde kreeg, ging het om populaire wetenschap. Het ging over kaas- en zeep maken, bierbrouwen enz. Die onderwerpen waren er vanwege het feit dat ik de A kant was opgegaan. Ik vond het best wel interessant, maar geen kennis om daarmee later aan de slag te gaan. In die periode kreeg ik ook 2 jaar het vak Recht. Dat vond ik ook wel interessant. De inhoud van dat vak heb ik warm gehouden vanwege situaties, waarin ik in mijn loopbaan te maken kreeg met contracten en privé met het erfrecht.
Ik leerde in het vak Natuurkunde waarom je in de holle kant van een lepel jezelf op z'n kop ziet. Ik leerde toen ook over holle en bolle lenzen en over dito spiegels. Ook interessant, maar ook verder niets mee gedaan dan enkel de kennis opnemen (o, zit dat zo).
Een vak als Economie vond ik ook interessant. Geschiedenis ook, maar dan alleen in hoofdlijnen. Hoe de steek van Napoleon stond tijdens de Slag bij Waterloo interesseerde mij geen fluit. Helaas had ik een paar jaar een leraar die er nare gewoontes op nahield. Bijna elke les begon hij over de Molukken en de heren Manusama en Soumokil (heeft op hetzelfde lyceum in Leiden gezeten). Tot vervelends toe. Ik weet niet hoeveel van mijn klasgenoten een hekel hebben gekregen aan hem of aan Molukkers. Ik aan hem, want hij stelde ook kinderachtige vragen. Als we een paar hoofdstukken uit het boek moesten leren, vroeg ie bijvoorbeeld : "Op pagina X staat een afbeelding. Wat is het onderschrift ervan?" Of : "Wanneer was ongeveer de moord op de gebroeders De Witt?" Wie dan zei "begin 1670" dan was dat fout. Nee, dan moest je van hem toch de exacte datum noemen. Voor het eindexamen vreesde ik het ergste. Gelukkig kreeg deze docent tijdens het examen ruzie met de gecommitteerde. De laatste vond hem ook erg kinderachtig examineren. Ik hield mijn mond dicht en keek zielig. 😀
Mijn interesse voor het vak groeide weer, toen ik op Curaçao de andere kant van de vaderlandse geschiedenis hoorde. Daar maakte ik ook kennis met de cultuurverschillen tussen Nederlanders en Antillianen. Min of meer hetzelfde als wat ik in Nederland had ervaren vanuit onze cultuur thuis.
Antillianen moesten net doen alsof het Nederland was. Dus niet van het leven genieten, maar klagen over het weer en hard werken.
Van de geologische tijdperken weet ik niets meer. Dat hoefde ook niet, want de vraag is gewoon : "Onder welke steen heb jij gelegen?" Dus het Perm, Carboon, Trias enz. was niet belangrijk. Ik ken trouwens ook geen familie uit die tijd. 😊
Aan het meeste van wat ik geleerd heb op school heb ik later weinig tot niets gehad. Achteraf gezien had ik liever lessen over het leven gehad. Over omgaan met enge buren en zo.

Voor de klimaatdromers

 

Het smerige D66

D66 heeft in het verleden meer onmenselijke ideeën gelanceerd. Zoals verplichte castratie omwille van het temperen van de nationale bevolkingsgroei. Het maximaliseren van de leeftijd van een mens. Het toestaan van abortus zonder tijdslimiet. Kindermisbruik staat ook hoog in het D66 vaandel. Gezien de grootte van deze partij, denk ik dat veel Nederlanders het D66 gedachtegoed delen. Nederland voert de lijst aan op het gebied van kindermisbruik, -handel en -porno.

Strijdigheden

Nederland vindt dat het goed bezig is met het milieu. Er zijn steeds meer regels en er is steeds meer belastinggeld voor nodig. Dat geld gaat naar Oekraïne, om een oorlog in stand te houden. Een oorlog die niet alleen slachtoffers maakt, maar ok het milieu verziekt.
We moeten zuinig zijn met water. De boeren mogen niet meer sproeien en wij maar 1x in de week 5 minuten douchen. Maar datacenters die miljoenen liters water vergen, zijn welkom.
Het vee moet weg. Desnoods een gehalveerde koe op een hectare. Vanwege stikstof. Over stikstof in relatie tot de overvolle Oostvaardersplassen en de negatieve gevolgen voor de natuur eromheen, hoor, zie of lees ik niets.
Poetin moet voor de rechter verschijnen vanwege 'ontvoerde kinderen', waarvan de meesten weer terug zijn. Mark Rutte en zijn ambtenaren hebben 1.600 kinderen doen verdwijnen en gaan vrijuit. 
De boer die besluit zijn vee weg te doen, krijgt enkel een vergoeding als ie ook zijn land wegdoet. Want het gaat over (bouw)grond en niet over stikstof.
Auto's die op normale brandstof rijden worden geweerd. Maar meerdere cruiseschepen in de stad laten afmeren is geen probleem.
Net als Trudeau beweert weerman Gerrit Hiemstra ook dat de vele bosbranden ontstaan vanwege de klimaatverandering. Voor zelfontbranding is een temperatuur nodig van minstens 250 Celsius, meneer Hiemstra. Dat voor de branden pyromanen gearresteerd zijn, weten liegende nitwits als Trudeau en de politiek correcte Hiemstra blijkbaar niet.
Er waren artiesten die de studio of zelfs een heel land in vuur en vlam zetten.

Lach niet!

Soms overkomt iemand iets, wat bij een ander er erg grappig overkomt. Maar in zo'n geval kan je beter niet lachen.

Vis bakken

We zijn vanmorgen naar de markt in Lelystad geweest. Mooi op tijd, want het was niet druk in het centrum en wat de temperatuur betrof : lekker. Al werd het in de zon wel merkbaar warmer. Gelukkig is er veel beton en hoogbouw, zodat we meestal in de schaduw konden lopen. Dwars door het zwerfvuil en gedumpt afval. Net een derde wereld land. Maar een kniesoor die daar oplet. 
We hebben op onze vaste stek een kopje koffie gedronken. Naast ons tafeltje, buiten, zat een vrouw alleen. Haar blindenstok verraadde haar slechtziendheid. Zij kon dus niet zien dat ik doof ben. Ook omdat ik geen kenmerk aan dat dove oor had hangen. Zoals een oorbel met een SH plaatje.
Zelf vind ik het altijd leuk om even een gesprekje te voeren. Dus vroeg ik haar of ze hier vaker kwam. Die vraag was voldoende om een gesprek op gang te krijgen. We hebben daar toen met z'n drieën al babbelend van de koffie genoten. Soms komt het zo uit, dat ik vraag of wij iemand die alleen aan een tafeltje zit,

gezelschap mogen houden. Dat is ons nooit geweigerd.
Nadat we afscheid van elkaar hadden genomen, de buurvrouw ging ook weg, zijn we over de markt gelopen. Daar hebben wij zes scharren gekocht, om thuis te bakken.
Thuis heb ik het blad van de BBQ tafel aan de schutting opgehangen. Ik heb het 'zeer gevaarlijke' gaskooktoestel tevoorschijn gehaald en er een gastankje ingestoken. De schar heb ik eerst afgespoeld en daarna door en papje van melk, meel en wat kruiden gehaald. In een koekenpan met olie heb ik de schar buiten gebakken. Dus hebben we in huis geen last van de geur van gebakken vis. Het wordt vanavond en morgen (bij de rijst) smullen geblazen.

Selectief pittig

Als kind kon ik vrij goed tegen pittig eten. Daarmee bedoel ik sambal en/of voedsel waar pepers in verwerk zijn. Ik heb dat heel lang volgehouden, totdat ik last kreeg van de spijsvertering als ik pittig gegeten had. Last in de vorm van brandend maagzuur en buikpijn. Het laatste ging direct over na een bezoek aan het toilet.
Sindsdien ben ik minder sambal gaan gebruiken en minder pittige gerechten gaan eten. Weer later kwam ik erachter, dat ik niet (meer?) tegen bepaalde kruiden en pepers kan. Van de pastasaus uit een potje krijg ik vrij snel na het eten ervan last van buikloop. Maar als ik de saus uit een pakje maak, heb ik nergens last van. Hooguit van onverwacht bezoek, dat ervoor zorgt dat ik minder te eten krijg.😂
Van sambal waar nog de zaadjes van de pepers inzit (zoals sambal oelek) krijg ik ook last. Net zoals van tabasco. Na veel onderzoek, bleek ik geen last te krijgen van de kleine gedroogde pepers van Bird's Eye. Ik wrijf ze zelf fijn en ondanks de aanwezigheid van zaadjes, krijg ik geen last.
Het gevolg is ook, dat ik buiten de deur geen pittige gerechten eet. Omdat ik niet weet welke soort pepers of sambal men gebruikt heeft. Om toch gebruik te kunnen maken van de gerechten die bijvoorbeeld een toko aanbiedt, probeer ik de eerste keer een beetje. Als dat goed (be)valt, koop ik zo'n gerecht met een gerust hart. Tot nu toe heb ik geen toko ervaren, waar een pittig gerecht bij mij slecht valt. Ik heb dat wel gehad met pittige spareribs en andere pittige gerechten in restaurants.
Dus ik eet bij voorkeur alleen thuis iets pittigs. O ja, sambal badjak en manis verdraag ik ook goed. Matig pittig vind ik het lekkerst eten. Dus niet dat de vlammen me uit de oren slaan. Zoveel pepers doen de smaak van het gerecht haast verdwijnen.

Van het Oostfront

Bloeddrukpillen en slecht slapen

Zo dus -158-

Voor de Argentijnse schoppers

Kip uit de airfryer

Wij zijn met z'n tweetjes. Dus is dit te doen. 

Van het Oostfront

Mijn plekkie

Aan de overkant van de straat bevindt zich voor de woningen een parkeerstrook. Als automobilisten hun auto fatsoenlijk (= sociaal) parkeren, dan kunnen daar gemakkelijk drie auto's terecht. Het gebeurt helaas geregeld, dat mensen dusdanig ruim parkeren, dat er ruimte voor slechts twee auto's is.
Iemand hier met een Fiat 500 parkeert ook zo.
Gisteravond keerden we terug van een uitstapje. Omdat de Fiat halverwege het eind van de parkeerstrook stond, heb ik onze Peugeot erachter geparkeerd. Daar staat meestal een Toyota van een jong stel. De parkeerplaats aan het andere eind van de strook is gereserveerd. Die plek is met witte klinkers afgebakend.
Om niet in de gereserveerde plek te parkeren, had ik de Peugeot met de neus dicht achter de Fiat geparkeerd. Aan de voorzijde van de Fiat kon nog zo'n Italiaans autootje staan, maar niet de Peugeot.
Toen de Fiat vanmiddag vertrok, heeft de eigenaar van de Toyota die plek ingenomen. Maar dusdanig, dat ook hij aan de voorzijde veel ruimte liet. Dus stond hij met zijn kont zowat tegen de Peugeot aan. Kinderachtig gedrag van mensen die net een jaar hier wonen. Ik heb de Peugeot maar weggehaald. Toen ik wegreed, zag ik in mijn spiegels de eigenaar van de Toyota direct naar buiten komen om zijn auto weer bij hem voor de deur te parkeren. Toen ik later terugkeerde kon ik de Peugeot in het eerste deel van de strook parkeren, waar weer voldoende ruimte was. Ik heb weinig op met mensen met een 'mijn plekkie' gedrag en die geen rekening willen houden met anderen. 

Een koekje van eigen deeg

De Joodse demonstranten krijgen nu te maken met hun eigen mentaliteit.