Van het Oostfront

De oorlogen zijn een interessante spiegel voor de wapenindustrie. Hoe goed zijn hun wapens? Veel producten blijken achterhaald te zijn. De alsmaar voorthollende techniek en veranderde strategieën heeft ze ingehaald.

Jong (aan)geleerd

Holmaatje

Als we het toch over al de oorlogsellende in de wereld hebben, houd ik het maar bij het 'vakjargon' van mijn militaire diensttijd. Mark Rutte heeft in Donald Trump merkbaar zijn holmaatje gevonden. Omdat de NAVO landen weigeren de Amerikaanse en Joodse agressors te steunen, begint de pathologisch leugenaar Rutte als matennaaier te reageren.
Het Oranje stel gaat hoe dan ook bij de man die ruim 70 kinderen de dood ingejaagd heeft op bezoek. Dat de oorlogsmisdadiger een dikke vriend is van de Oranjes, zegt veel over de laatsten.

Het lag voor de hand, dat Israël Libanon zou blijven aanvallen. Omdat de Hezbollah gesteund wordt door o.a. Iran, beschouwt Iran de wapenstilstand niet als geldig voor Israël.
Het lijkt erop dat het monster Netanyahu op een record jaagt. Hij wil de 6 miljoen Joodse slachtoffers van toen overschrijden, gezien zijn zelfmoord politiek.

Balsem voor mijn ziel

Zo vaak publiceer ik ze niet. Ik heb het over berichtjes, die als een balsem zijn voor mijn ziel. Meestal vul ik het Nederlands / westers nieuws aan met beelden van de andere kant. Maar als ik aan mijn toetsenbordje zit, dan kijk ik naar filmpjes, die in deze sombere tijden mijn vertrouwen in de mensheid herstellen en levend houden. Het zijn video's waarin mensen elkaar helpen, elkaar na lange tijd weer zien, mensen die dieren helpen en dieren die mensen helpen. Maar ik kijk ook graag naar Dame Edna en andere grappenmakers.
En natuurlijk is er ook nog de muziek!

 

Vriendelijke kleine reuzen

Dit herinnert mij aan een ritje op de rug van een jonge olifant. 

Ze begrijpt het niet

Als een man op zoek is naar rust, zit ie niet hier op te wachten. Binnen is blijkbaar geen oase voor hem en dan komt ze naar buiten met drukte. Laat hem met rust.

Einde wapenstilstand?

Wapenstilstand

Na het voorlopig mislukte Amerikaans-Israëlisch avontuur, likken de betrokken partijen de wonden. Iran blijft alert, want z'n vijand is onbetrouwbaar.

In Nederland

Van het Midden-Oosten

De gruwelijke dreigementen van het US monster Trump ten aanzien van de Perzische cultuur, tonen weer eens de ware aard van Amerika en het Angelsaksisch volk. De wereld zal eerder geholpen zijn met de verwijdering van zijn oorlogszuchtige cultuur.
Weer heeft Trump zijn woorden niet waar kunnen maken. Trump heeft eieren voor zijn geld gekozen, maar doet alsof Amerika nog de regie heeft.  Vooralsnog heeft hij de Iraanse eisen geaccepteerd. Al vertrouw ik geen enkele Amerikaanse en Joodse belofte. De Joden vinden het een schande dat Iran ondanks de vuurpauze raketten blijft afvuren. Iran handelt net als Israël, dat het bestand over Gaza schendt. Oog om oog. Maar zoals gewoonlijk kruipen de Joden direct weer in een slachtofferrol. Het bestand geeft Israël de gelegenheid om zich enkel op Libanon te richten. Daar lijden de Joden trouwens flinke verliezen.
Om Iran in een positie van oorlogsmisdaden te manoeuvreren heeft het monster Netanyahu gezinnen bevolen hun kinderen gewoon naar scholen te sturen. Zij moeten als 'sitting ducks' fungeren om de moordende Joden zelf te beschermen. Zelfs hun eigen kinderen offeren zij daarvoor op. Hoe wreed kan je zijn. Israël is verslaafd geraakt aan het ombrengen van kinderen. Aan de andere kant : wie zit er nog te wachten op een nieuwe generatie Joden na al die moordpartijen?
Amerika heeft ook flinke verliezen geleden. Niet alleen materieel, ook qua manschappen. Maar daarover blijft Trump c.s. ook liegen.

Arm en rijk

Tijdens onze wandeling gisteren, spraken we over de materialistische instelling van onze medemens. We komen beiden uit een arbeidersgezin en hebben ons niet laten gek maken vanwege de welvaart. We hebben ons niet laten beïnvloeden en leiden door onze omgeving. Die zei dat we alsmaar meer en hogerop moesten. Het besef dat er ook slechte tijden kunnen komen, voorkwam een des te grotere val naar beneden. We zijn al beneden.
Toen ik het ouderlijk huis definitief verliet, had ik me voorgenomen vanaf dat moment op eigen benen te staan. Ze hoefden ons niet van alles en nog wat te geven. Daar zorgden we zelf voor. Dat andere kinderen daar wel open voor stonden, deerde ons niet.
Na het overlijden van onze ouders hadden wij enkel interesse in een paar spullen van emotionele waarde. Nu alles veel duurder geworden is, hebben we weinig moeite ons aan te passen. We zijn immers gewend aan het 'gewone' en zijn creatief genoeg om voor elk probleem een oplossing te vinden. We doen normaal, dan doen we al gek genoeg.
Over arm gesproken : Sommigen komen van ver en hebben het geluk dat er aan hen gedacht wordt. Ze zijn er dankbaar voor. Er zijn er ook die het allemaal heel gewoon vinden en van hun nieuwe omgeving een bende maken. Zoals voorheen. Ondankbaar volk.

Fatsoen

Wat veel mensen nalaten doen deze olifanten wel : een dankjewel.

De afgunst regeert

De keren dat mij na een geslaagd project gevraagd werd : "Hoe doe je dat?" zijn sporadisch. De afgunst voerde de boventoon. Dat heb ik nooit begrepen. Ik bedoel, hadden zij dan niet de drang om te leren en/of te verbeteren?
Oké, ik was zo dom om met mijn hoofd boven het maaiveld uit te steken. Onbewust trouwens, want ik deed in mijn beleving gewoon mijn werk. Bij overheidsinstanties moest ik mijn werktempo flink afremmen om niet 'negatief' op te vallen. Ik bedreef geen politiek en hield me niet bezig met roddels en dergelijke. Ik was aan het werk en had ook plezier met de mensen om me heen. Toch werd ik een paar keer als een gevaar beschouwd. Niet alleen vanwege mijn kennis en kunde. Ook vanwege de onderzoeken die ik uitvoerde om tot verbeteringen te kunnen komen.
Afgezien van het maaiveld, is het in Nederland niet de gewoonte om van andermans succes te genieten. Complimenten blijven dan ook achterwege. De afgunst regeert. Niet alleen binnen het bedrijfsleven. Koop maar eens een camper. 😂

Zo dus -125-

Ik ben rechts

Zeggen ze. Ik ben opgevoed met het gegeven, dat ik me aan geschreven en ongeschreven regels moest houden. Wij moesten immers assimileren en nauwelijks integreren. Achteraf gezien een beetje raar, want ik zie er niet als de gemiddelde Nederlander uit. Dus waarom niet integreren? We aten doordeweeks zelfs enkel aardappels en groente.
Maar goed, ik moest me aan allerlei regels houden. Om er later achter te komen, dat veel Nederlanders zich niet eens aan hun eigen regels willen houden. Die mensen worden links genoemd. Ze veroorzaken volgens mij dagelijks link(s)e toestanden in het verkeer, de politiek enz.
Het is nog niet zo erg, dat ik uitgelachen wordt, als ik keurig richting aangeef of verkeer van rechts en voetgangers op zebrapaden voorrang geef. Maar wie weet komt dat nog.
Aan de andere kant is het wel zo, dat hoewel ik van rechts kom, ik vaak geen voorrang krijg van mensen van links. Typisch, want ik heb toch ook een bruin voorkomen. Of is het dan juist andersom?