Linda goes to Mars

Bami

Vandaag eten we bami. De zon schijnt, dus ben ik maar alvast wat gaan voorbereiden. Er lag nog een stuk witte kool van de gado gado. In de vriezer vond ik een restje garnalen. Beide verdwenen samen met een gesnipperde uit, knoflook, wat trassi, een pepertje (via de tjobek) en paprika onder toevoeging van wat ketjap manis in de mix voor de bami (grote wok).
Ik heb als bijgerechtjes pittig gehakt (rechts) en rendang kip (bovenaan). Als straks de mie gekookt is, kan ie zo in de pan bij de mix. De rendang en het pittig gehakt hoeven enkel wat opgewarmd te worden.
Het is voldoende voor twee dagen. Dus morgen wordt het ook weer een gemakkelijke start van de week.

Royal Enfield 650

Van het Oostfront

Niet uniform

Toen het zover was dat men op de mobiele telefoon ook berichtjes kon versturen en lezen, was in eerste instantie de algemene klacht dat de informatie op het schermpje slecht zichtbaar was. Vanwege het daglicht kon je nauwelijks zien wat er op het schermpje stond. Maar met de tijd is daar verandering in aangebracht. Het schermpje werd groter en de inhoud goed zichtbaar, ook bij zon- / daglicht.
Ik moest daar even aan denken, toen ik bij een parkeermeter moest betalen. Het grote scherm bedoeld voor het invoeren van het kenteken en de gewenste parkeertijd gaf geen problemen. Alles was goed te lezen. Maar toen ik wilde betalen, kon ik amper zien wat er op het schermpje van de kaartlezer stond. Ik moest de lichtinval afschermen met mijn hand en mijn hoofd vrij dicht bij het schermpje houden. Pas toen kon ik lezen wat er stond. De man na mij moest ook zijn hand gebruiken om het daglicht tegen te houden en ook zowat het gezicht tegen het schermpje drukken om iets te kunnen lezen. Dus het lag niet aan mij. Een aanwezige parkeerwachter gaf toe, dat de info op het schermpje slecht te lezen was. Zouden ze nog steeds die oude telefoonschermpjes daarvoor gebruiken? Jammer dat men niet uniform bezig is. 

Onveranderd saai

Gisteren waren wij in Lelystad. Even naar de markt, wat inkopen doen en wat wandelen. Na een kop koffie in ons 'stamcafé' liepen we naar de markt. Toen een flinke regenbui ons overviel zijn we de winkel 'die Grenze' ingegaan. Daar zat een man in een scootmobiel ook te schuilen. Ik zag dat hij aan de sleutel die in het contact zat, dezelfde knalrode hanger met de tekst "Remove before flight" bungelen. Ik vroeg hem of ie soms ook op een motor heeft gereden. Hij antwoordde ontkennend. Toen liet ik hem mijn sleutelhanger zien en zei : "Ik wel". 
We raakten in gesprek. Meneer kwam uit Almere en naar Lelystad verhuisd. Sinds hij hier woont vindt hij met name het Stadhuisplein en omgeving saai. "Dat is al jaren zo", lichtte hij toe. Ik beaamde dat en vertelde hem dat wij sinds 1996 tot 2014 in Haven hebben gewoond. Met dezelfde ervaring omtrent het centrum. "Wij hoorden enkel van kritiek en plannen uit het stadhuis", vertelde ik.
Meneer zei dat de huren veel te hoog geworden zijn. Er ontstaat steeds meer leegstand. Om die te verbloemen worden ze in een galerie omgetoverd. "Een paar kunstwerken erin en klaar is Kees", volgens meneer. Kortom, het is en blijft onveranderd saai. Na de regenbui namen we afscheid van elkaar.
We zijn toen naar het Lelycenter gereden, om daar te lunchen en naar een supermarkt te gaan. Toen we aan onze lunch zaten, meende ik net een schim op te vangen van een van onze kinderen. Hij passeerde net voorbij het raam. Wij zaten midden in de ruimte en ik had mijn bril afgedaan. Toen ik vlak daarna kleinzoon meende te zien, riep ik luid : "Hé Luuk!!" Toen het joch zich omdraaide, zag ik dat het Luuk niet was. Iets wat Sonja al gelijk zei nadat ik had geroepen. Zonder bril zie ik op afstand wat minder scherp.😁
Omdat ik later toch zo mijn twijfels had, besloot ik weer thuis even navraag te doen bij onze zoon. Wat bleek? Hij was inderdaad rond dat tijdstip langs gelopen. Het kan verkeren.
In het Lelycenter viel het op ons, dat het in dat eens wat saaie winkelcentrum toch wel levendig en gezellig was. Er was daar ook een markt, zij het een kleine. Als men hier en daar het zwerfafval zou opruimen en de plekken van wildplassen zou schoonmaken, is het helemaal top vergeleken met het centrum.

Een hereniging

Ouwe lullen muziek -450-

De blik en de houding

Van het Oostfront

Volgens Finland bereidt Rusland zich voor op een aan-/ inval. Even voor de duidelijkheid : 
Finland trad toe tot de NAVO. Daarmee voldoet het land aan een Amerikaans wens, bedoeld om Rusland verder militair in te kapselen. Finland is akkoord gegaan met het plaatsen van kernwapens. Dat alles was een reden voor Rusland om de grens met Finland te verdedigen. De Russische tegenmaatregelen worden nu 'een voorbereiding tot een aanval' genoemd. En dus worden Finse burgers alvast voorbereid op een oorlog. Leve de politiek! maar niet heus. Zelfs Trump benadrukte afgelopen week, dat Rusland de NAVO landen niet zal aanvallen (bezoek van de CIA chef aan Poetin).

Het einde van Israël

Honda 750 Retro!

Afhankelijk gedrag aanleren

Er zijn ouders, die niet begrijpen dat hun manier van opvoeden kinderen een verkeerde ontwikkeling meegeven. Een soort van verlicht despotisme : alles voor het kind, niets door het kind. Vanwege de altijd aanwezige hulp, zal zo'n kind moeite hebben om zich onafhankelijk te gedragen. Kinderen worden niet betrokken in het huishouden, hoeven hun eigen rommel niet op te ruimen, krijgen geen 'nee!' te horen en krijgen bijna alles zonder dat daar iets tegenover staat.
Helaas zit de buitenwereld niet zo in elkaar. Daar moet voor alles en nog wat gewerkt en/of verdiend worden.
We hebben dat soort opgevoede kinderen over de vloer gehad. Ze wilden na het spelen niet helpen met opruimen van het speelgoed. Tot huilen toe zeiden ze, dat ze dat thuis nooit hoeven te doen. Dus mochten ze van ons kiezen : meehelpen of nooit meer mogen komen spelen. 😂
Er kwamen ook kinderen die altijd moesten winnen met spelletjes. Jammer dan, bij de feestjes van onze kids dus niet. Kinderen moeten ook leren verliezen en dat anderen ook beter kunnen zijn. Ook op het gebied van blijven eten, kwamen we vreemde snuitertjes tegen. Kinderen die voor de lol met eten gooien(!) of heel erg kieskeurig waren. De eersten werden subiet weggestuurd, de anderen moesten eten wat de pot schaft of thuis gaan eten. De meesten aten wat de pot schafte. Ook na het eten moest er geholpen worden met het afruimen van de tafel en de vaat. Na deze schifting bleven enkel nog 'gewoon' opgevoede kinderen komen.
Het is aan volwassenen te merken hoe zij opgevoed zijn. Ik ken er die verwachten alles zonder tegenprestatie te krijgen. Ze zijn bekend met krokodillentranen, in een slachtofferrol kruipen en zielig doen. En dan maar hopen op geholpen worden.

Mari Trini

Twee deuren klaar

Ter voorbereiding op de montage in de moestuin, heb ik de deuren van het hang- en sluitwerk voorzien. Ik heb de scharnieren op een punt met een bout en moer vastgezet. De rest van de bevestiging heb ik met schroeven gedaan. Straks ga ik de scharnieren op de deurposten schroeven. Daarbij ga ik in elk geval een houtdraadbout voor elk scharnier gebruiken. Het hang- en sluitwerk gaat er weer van de deuren af zodra ze op de dakdragers van de Peugeot vervoerd gaan worden. De dakdragers hebben een onderlinge afstand van 75 cm. De deuren steken zo'n 50 cm aan beide kanten uit. Aan de voorkant maak ik de afstand korter, zodat de rijwind er minder  vat op krijgt. De deuren zijn geen grote windvangers vanwege het gaas.
Maar veiligheid en zekerheid gaan voor alles.