Totdat ik problemen kreeg met mijn gezondheid, heb ik voor het laatst vorig jaar zomer een lange fietstocht gemaakt. Sinds april j.l. mocht ik niet meer fietsen. Begin vorige maand heb ik weer wat stukjes gereden. Voornamelijk naar de loods en weer terug. Via een kleine omweg, omdat ik dan op een vrij vlakke ondergrond fiets. Dan schudt mijn lijf niet zo erg.
Maar vandaag kreeg ik op weg naar huis plots het idee om weer eens een eind te gaan fietsen. De zon scheen en de temperatuur was heerlijk zomers.
Weer thuis heb ik Sonja voorgesteld om naar Kampen te gaan fietsen. Het opvallende is, dat bij de rotonde hier in de buurt twee ANWB borden elk een andere afstand weergeven. Met de auto (blauw bord) zou het 11 kilometer zijn. Maar op de fiets (wit bord met rode letters en cijfers) 13 km. Op de route naar Kampen komen we nergens een ander wit-rood ANWB bord tegen, dat ons naar een langere route stuurt. We hebben parallel aan de N307 gefietst, dus gewoon volgens de autoroute. De afstand was tot aan de gemeentegrens 12 km.
Ik had een valse start, want de band van mijn voorwiel was zacht! Ik had hem leeg laten lopen om de buitenband te corrigeren. Ik heb de band op nog geen 500 meter van huis met het handpompje van mijn fiets opgepompt. Gedurende de rest van de rit is ie niet meer leeggelopen.
In Kampen hebben we de winkelstraten afgelopen en aan de IJsselkade een kop thee gedronken. Het was gezellig druk, dus niet al te veel volk en de meeste winkels waren geopend.
Op de terugweg zijn we wel een andere route gevolgd. Die loopt door een bos parallel aan de spoorlijn Dronten-Kampen. Het was wat gaan waaien en af en toe vielen wat druppels. Maar van echt regenen was gelukkig geen sprake.
Het fietsen viel erg mee. Ik heb er enkel pijn aan mijn achterste aan overgehouden.
