Het verschil

Nu ik al een tijdje vooral voor alleenstaande vrouwen klus, wordt mijn idee van vroeger over het denken en/of handelen meisjes / vrouwen bevestigd. Al is het dan wel zo, dat ik als kind de term 'dom' hanteerde. Oké, soms is het dom. Maar meestal is het anders. Vaak omslachtig en/of onhandig en ook onlogisch.
Tijdens het klussen krijg ik allerlei ideeën te horen. Afgezien van de voor mij 'gewone' (wat heet?), zijn er ook relatief erg veel vreemde tot inderdaad weinig intelligente bij. Ik heb er vaak binnenpret om. Ik reageer meestal met een simpele vraag met humoristische inslag, die het idee onder gelach doet torpederen.  Vrouwen denken anders en laten veel meer hun emoties meespelen. Ook in het verkeer.
In het programma "Meiden die rijden" wagen sommige chauffeurs het te zeggen : "Vooral vrouwen gedragen zich slecht in het verkeer."
We zouden dit weekend op een hond passen. Bij ons thuis. Die afspraak ging niet door. Geen enkel probleem, want de leemte is al weer gevuld met een nieuwe afspraak. We hebben weer een verzoek gekregen om op een andere hond te passen. No problem!

Veel meer Leiderdorpers!

In het nieuws las ik, dat een kliniek (MCK) in mijn geboortedorp flink gezaaid heeft. Met sperma. Er zijn nu ook 'Leiderdorpers' in het buitenland geboren.
Het wordt alsmaar omslachtiger om zeker te weten, dat een toekomstig partner 'zuiver' (ook op de graat) is. Het begon met een HIV test. Toen de coronatest. Vervolgens het geslacht, en vanwege de toename van het aantal genders en nu op mogelijk bloedverwantschap. En tussendoor, vanwege het gebruiken van de spermabank een uitgebreid DNA onderzoek.
DNA onderzoeken hebben niet alleen leuke resultaten opgeleverd. Gevallen van incest, misbruik enz. behoren daartoe.

Goedemorgen

Weg met dat Frans ventiel!

Het was met een sportfiets dat ik voor het eerst met een Frans ventiel (foto links) te maken kreeg. Ik vond het toen al een onding. Een heel gedoe om de band 'even' op te pompen vergeleken met dat van een Hollands (geen Nederlands!) ventiel. Misschien heeft het te maken met de term 'Met de Franse slag'. Er is een verloopventiel voor nodig om de band op te pompen.
Op de pakezel van Sonja zitten ook Frans ventielen. Ook zij ervaart ze als ondingen. Ze vroeg mij of ik binnenbanden met een Hollands ventiel op de Stella wilde monteren. Dus heb ik twee binnenbanden met Hollandse ventielen gekocht.
's Middags in de zon, heb ik de binnenbanden verwisseld. Ik hoopte dat de ventielopening in de velg groot genoeg was om de slanke Française te vervangen door een dikke Hollandse. Dat was dus niet zo.
Ik ben bij deze fiets met het voorwiel begonnen. Dat is gemakkelijker dan met het achterwiel. Het demonteren ging vrij snel. Ik moest het ventielgat in de velg grote maken tot bijna 8 mm. Ik weet dat zo'n ingreep de velg kan verzwakken. Maar die bleek vrij dik te zijn. Dus heb ik het gat stapsgewijs via een 7,5 mm naar  8 mm geboord. De Hollander paste er precies doorheen. Dus het voorwiel, met motor, zat zodoende al vrij snel weer in de voorvork.

Het achterwiel was een ander verhaal. Niet alleen de kettingkast, ook de remklauw, de ketting en de versnelling moesten eraf. Eraf is tot daar aan toe. Het weer monteren van dat alles nam veel tijd in beslag.  Dat was vooral te wijten aan de versnelling. De kabel was precies bij de kabelklem afgeknipt. Ik durfde hem niet te lossen, uit angst dat ik het gerafelde uiteinde niet meer door het oogje van de klem zou krijgen. Voor de zekerheid had ik de merktekens van de versnelling (rood en geel) tegenover elkaar gezet. In die stand moest ie ook de kabel aan het mechanisme gekoppeld worden.
Het was een rotklusje om het wiel weer in de vork te krijgen. De vork was net te smal dus moest ik wat trek- en drukkracht inzetten. En dan ook nog het wiel positioneren! Vlak voor etenstijd zat het wiel er weer in. En toen nog de kettingkast weer opbouwen. Ook zo'n rotklusje, omdat het kunststof alle kanten op zwabbert. Na het avondeten heb ik dat klusje maar gedaan.
Tijdens een proefritje hoorde ik de ketting af en toe tegen de kast schuren. Dus heb ik zowel het wiel als de kettingkast opnieuw gesteld. We kunnen weer 'normaal' de banden oppompen.

Lea from China

 Afhankelijk van het onderwerp, luister en kijk ik naar de vlogs van een jonge Chinese vrouw. Ik vind ze interessant. Ook omdat veel van wat ze vertelt, bevestigd wordt door Westerse toeristen en migranten.
In een aantal van haar vlogs komen de cultuurverschillen tussen Azië en het Westen heel duidelijk naar boven.

Van het Oostfront

De meeste migranten die sinds de jaren 40 naar Israël zijn gevlucht, zijn afkomstig uit het oosten van Europa. Je weet wel, waar tegenwoordig ook veel criminelen vandaan komen. De meesten van hen hebben hun familienaam veranderd. Om te doen voorkomen alsof ze echt uit Palestina afkomstig zijn. Zo is Netanyahu's familie afkomstig uit Polen en heet officieel  Mileikovski. Dat de oorspronkelijke banden er nog steeds zijn, laat de steun van bepaalde Oost-Europese landen voor de genocide zien.

Pro en contra

Terwijl men hier zich druk maakt over de uitstoot van CO2, zijn er locaties waar men met apparaten CO2 de lucht in blaast. Om het groen goed te laten gedijen.
Ik dacht dat ons landje geleid te worden door ter zake deskundige mensen. Maar het zijn vooral bezoekers van het pedo-eiland van de Jood Epstein.
Stemmen heeft geen zin. Ik dacht dat het politieke beleid gebaseerd was op de eisen en wensen van de burgers. Maar elders lees en hoor ik dat de elite van het WEF dat bepaald. Het beleid wordt via de EU bij de lidstaten afgedwongen.
Terwijl de westerse wereld economisch probeert op te krabbelen na de proef met corona, beginnen ze een oorlog, die de westerse landen nog verder in de ellende stort. Om over het milieu, waar ze zich zo quasi druk over maken, maar te zwijgen.
Trump valt Iran aan. Het is nooit bewezen, dat Iran aan een atoombom werkt. Men zegt : Iran is geen gevaar, maar de Epstein files wel. Trump probeert de aandacht af te leiden van zijn eigen verschijnen op het pedo-eiland van Epstein. De Epstein files worden niet zomaar ontoegankelijk gehouden.

Rob Jetten wil dat de FvD de Jodenhaat aanpakt. Met andere woorden : steun de genocide? De haat van D66 is trouwens veel groter. Die betreft de mensheid. Eerder wilde D66 mensen verplicht laten steriliseren, laten vaccineren en de partij is niet blij met mensen die oud worden.
Volgens Trump heeft Iran vijf buurlanden aangevallen. Volgens anderen heeft Iran acht Amerikaanse militaire bases in de vijf buurlanden aangevallen. Vandaar de lauwe reacties van die landen. Alleen Irak valt de Amerikaanse bases in eigen land aan.
Islamieten hebben veel op met de profeet Mohamed en Allah. Maar ze zijn veel banger voor Netanyahu en Trump.

Veilig achter glas

Landelijke opschoondag

Frank Lammers verlaat de Jumbo en zie : muizen in de sperziebonen! 😀
We deden nooit aan een voorjaarsschoonmaak. We houden ons huisje dagelijks schoon. Zo ook voor wat betreft het zwerfvuil. Houd het dagelijks netjes. Hetzelfde geldt voor reorganisaties. Niet opzouten en dan fors ingrijpen, maar dagelijks bezig zijn met reorganiseren.
Wat mij betreft is het dus elke dag opschoondag. Ofwel : gewoon je rommel netjes opruimen. Vooral scholieren, rokers en vapers zijn in mijn ogen de grootste viespeuken.

25 jaar geleden

Er is alweer een kwart eeuw voorbij, sinds mijn jongere broer overleed. De tijd vliegt. Toch is het nog steeds als de dag van gisteren. Zo vers in het geheugen. Ondanks de verstreken tijd, vind ik het nog steeds lastig om erover te praten. Ook het fenomeen 'verliezen' zit mij soms dwars.
Zoals gisteren. Toen verscheen labrador Max plots bij het tuinhek. Hij loerde naar mij toen ik met het voorwiel van mijn fiets bezig was. Zijn staart zwiepte heen en weer. Toen het hekje openging, rende ie enthousiast naar me toe. Natuurlijk kreeg ie van Sonja een koekje. Max kent de weg in ons huisje maar al te goed.
Later lag Max in de schaduw naar mijn zittend werk te kijken. Toen ik een zakje met kabelbinders pakte, sprong ie overeind en ging ie met een vragende blik voor me zitten! Hij dacht vast dat het koekjes waren. Ik stond op en liep naar binnen. Nog voordat ik bij de keuken was, zat Max al voor het rek waar de hondenkoekjes liggen! Toen Max later met zijn baasje vertrok, kreeg ik weer dat rare gevoel. Het gevoel van verliezen. Blijkbaar zit het erg diep. Max woont nota bene vlakbij.

Te veel van het goede?

Zoveel heb ik nou ook weer niet gedaan voor die ondankbare mensen.

Eindelijk een nieuwe fietsband -2-

Op weg van de loods naar huis, heb ik de ontbrekende binnenband gekocht. Ik weet nog steeds niet wat ik met de andere gedaan heb. Maar so what? 's Middags, in de zon, heb ik mijn fiets weer opgehangen. Het achterwiel heeft een snel sluiting, dus dat was er zo uit. Het verwijderen van de oude en monteren van de nieuwe was zo gepiept. Ik maakte enkel een denkfoutje tijdens het monteren van de buitenband. Ik vergiste me in de draairichting van de band. Met behulp van de kant waar de 'versnellingsbak' ( de cassette tandwielen) op de as zit, bepaalde ik de rijrichting. Maar ik deed de band er eerst andersom op. Suffie! Maar dat oponthoud duurde nog geen 3 minuten.
Ik heb het wiel na het oppompen weer gemonteerd. Ook dat was een fluitje van een cent. Voorlopig kan ik weer een tijdje fietsen met goed profiel op de banden. Het zijn trouwens speciale banden voor elektrische fietsen. Wat dat speciale ook moge inhouden. Ik denk de hogere prijs. 😆

Niet haatdragend

In de regel ben ik niet haatdragend. Het heeft geen enkele zin, want zo'n trekje neemt veel plezier in het leven weg. Komt bij, dat anderen, in dit geval de persoon die gehaat wordt, mijn leven gaat beheersen. Overigens vind ik de term haat al erg ver gaan. Ik heb het liever over 'niet mogen' of 'vervelend vinden'. Ik neem afstand en ga niet op jacht. Er zijn zoveel leuke dingen en mensen op de wereld.
Ook voor de bewoonster waarover ik vertelde geldt, dat als ik haar op de grond zie liggen ik haar wel weer overeind zal helpen.
Als ze haar excuses zou aanbieden, zou ik haar weer groeten. Maar dat is dan ook alles. Dus geen klusjes meer, om herhaling te voorkomen.

Correspondentie / communicatie

Ooit kreeg ik het als onderdeel van het vak Nederlands : correspondentie. Ik moest brieven schrijven over allerlei onderwerpen. Niet alleen sollicitaties, ook uitnodigingen, over klachten en het beantwoorden van ontvangen post.
Het komt vaak voor, dat mijn vragen niet of deels beantwoord worden. Ik leerde op school, om per briefdeel te reageren. Mijn reacties schreef ik in dezelfde volgorde als de inhoud van de ontvangen brief. Dat is blijkbaar niet meer zo. Zelfs als ik mijn vragen nummer (niet meer dan drie), worden ze niet eens beantwoord. Hoewel, meestal wordt alleen op de laatste vraag gereageerd.
Het komt ook voor, dat ik helemaal geen antwoord krijg. Het is al een paar keer voorgekomen, dat in een telefonisch contact mij gezegd werd : "Meneer, wij doen niets met e-mail." Toch staat er op de betreffende website een e-mailadres. 
Het gaat tegenwoordig in veel gevallen behoorlijk slordig. 

Wat is het?

 In het pittoreske stadje aan de Lek, Schoonhoven, is een man neergeschoten. D identiteit van het slechtoffer wordt omschreven met Iraniër en politieagent. Het nieuws vertelt niet in hoeverre de man in burger dan wel in politie-uniform was gekleed. Iets wat mij verbaast.
Vanwege de oorlog tegen Iran wordt er een verband gelegd. Maar die band had ook gelegd kunnen worden naar een crimineel circuit. Ik bedoel, het korps ken ook rotte appels. Ergo : was het een ruzie, de politiek of de criminaliteit? De tijd zal het hopelijk leren.