zaterdag 11 juli 2026
In de val
Na aankomst, uitpakken en de koffie ben ik een rondje gaan lopen over het terrein. Ik heb ook de kippenren bekeken.
In de legkast lag een kapot gebeten ei. Dat is de laatste tijd vaker voorgekomen. Men vermoedt dat er weer een rat aanwezig is. Toen ik de rattenval vond, zag ik dat in de een rat zat. Dus dat is er dan weer een. Komende weken ga ik de val inzetten. Ik ben benieuwd hoeveel ratten er nog zullen volgen.
Hongarije
Een geldwolf of gold digger
Emotioneel weerzien
Maar er was nog iets, iets bijzonders waar ik me op gericht had. Iets wat bovenaan mijn wensenlijstje stond : weer opa worden. Ik vond het een bijzonder moment dat ik dat in elk geval mocht meemaken. Ondanks dat het al weer stukken beter met mij ging. De schrik zat er dus goed in.
Vandaag, toen we de oprijlaan van ons oppasadres opreden en ik het huis weer zag, was er weer zo'n moment. Weer een doel bereikt!
Maar we hoeven niet moeilijk te doen. Met het mooie weer kunnen vijf deuren open blijven, dankzij de rekjes die ik afgelopen week heb gescoord. Ze staan geklemd tussen de schuifdeur en het kozijn. Zo kan Feijke er niet vandoor gaan. Twee vliegen in een klap.
Van een Oekraïense 3/3
"Every second Ukrainian I know has some relatives in Russia. I have very limited contact with them as it could be potentially dangerous. Anyway we have completely different priorities in our lives now. It is a struggle for survival here.
We women are hiding our sons, husbands, brothers, fathers. It is dangerous for them to go out let alone appear in the street. Body snatchers (ТЦК) are everywhere. One cannot trust anyone.
Officially there are currently almost 200 000 deserters (I am sure the number is much higher as - according to unofficial sources - AFU loses 1000 men daily due to desertion and AWOL). Only a few young Ukrainians - risking their lives - managed to escape abroad mostly via Moldova, The Carpathian mountains, The Tisa river and to a lesser degree Transdnistria.
Zelenskyj stopped sending our recruits to the West for training as many of those men use it as an escape route and refuse to return to Ukraine. Instead the Western NATO instructors come here to train them.
Even pro-Majdan Odessites lost any illusions regarding EU/NATO dream (freedom of travel, European wages, "coffee and cake or opera" in Vienna...). However there is no organised resistance per se.
Resistance in a concentration camp without external support has no chances of succeeding. The isolated desperate acts of defiance are very few and far between.
People (including Ukrainian speaking) will take off their masks as soon as the Majdan regime collapses. Only then Western media will learn the full truth about this - in fact - civil/proxy war.
As I said - sadly - I have relatives fighting on both sides. They both are Christian Orthodox and are from Russian speaking Families.
In another words madness and stupidity."
Tot zover het bericht. Omwille van de veiligheid van de schrijver, is er geen naam / bron vermelding.
WhatsApp groepen
Helaas zijn er altijd weer groepsleden die om de haverklap berichtjes en foto's sturen, die totaal niet relevant zijn vanwege het doel van de groep. Andere leden worden daarmee lastiggevallen.
Om in een groepsapp bedoeld voor een veilige buurt te gaan appen over pannenkoeken bakken of breiwerk is vervelend. Immers, als er een bericht binnenkomt denken de anderen dat er iets aan de hand is met betrekking tot de veiligheid; inbrekers, oplichters enz. Maar het is van Miep met haar pannenkoeken recept. Voor de beheerder van de groep : twee keer geel is rood. Maar dat schijnt erg lastig te zijn.
Aan de andere kant kan je als lid pardoes uit een groep gegooid worden. Zonder enig bericht of toelichting. Het beheer laat vaak te wensen over.
Reclames
Soms denk ik enkel reclames op de tv te zien. Al moet ik wel zeggen, dat ik tijdens het kijken vaak wat zit te doezelen. Misschien zie ik daarom erg veel reclames. 😀
Wat mij trouwens opvalt in de spotjes, is wat de woke 'het inclusief zijn' noemt. Ik zie veel gemengde gezinnen en soms een tafel waar een groot aantal culturen aanzitten. Het rijtje afgaand, mis ik vaak de Marokkanen, Turken, Indo's en Chinezen. Het gaat vooral om het negroïde ras. Vraag me niet waarom dat zo is. Omdat ze zo veel en vaak zeuren? Als ik zo'n iemand hoor zeggen : "Ik ben een zwarte vrouw, die..." dan voel ik me beledigd. Ik ben blind noch kleurenblind!
Wat mij ook opvalt, is dat in veel reclames sprake is van een hype om te dansen. Zowel in een supermarkt als wanneer je aan wasgoed ruikt of bij Bol koopt.
Quasi stoere rugby spelers vallen voor een chemisch geurtje dat hen buiten op het sportveld aan de frisse buitenlucht moet doen denken.
Ik zie ook veel mannen die de indruk moeten wekken dat zij huishoudelijk doen. Zoals de was, de vloer de slaapkamer en de vaat. Wat de vaat betreft : veel schuim betekent niet betere zeep. Dat leerde ik met het vak Scheikunde al in de jaren 60! Ergens logisch, want zonder schuim wordt de was in de machine ook witter dan wit. Wat die kleur wit dan ook mag zijn, want dat hoor ik al mijn hele leven.
Dat er nou net een vrouw achter het stuur moet zitten om een auto tegen een muurtje te rijden, is in strijd met het feminisme. Het verzekeringsspotje met de lachende meeuwen is stereotype van veel mannen ten aanzien van vrouwen achter het stuur. Vreemd dat een vrouw zich daarvoor leent. Het wachten is op een zwarte man in een regenboog truitje achter het stuur van een elektrische auto en een sticker van een Israëlisch of Oekraïens vlaggetje op de bumper van de auto.
Oppassen en opvoeden
We kregen onlangs bezoek. Het betrof een stel met hun hond. Ze wilden met ons kennismaken, omdat ze naar een adres zochten waar hun hond een aantal weken zou kunnen logeren.
Tijdens de koffie en het gesprek viel ons een paar dingen op.
De hond was nog jong, maar nauwelijks opgevoed. Het reutje ging z'n eigen gang en wilde op alles en nog wat bijten. Als ie gecorrigeerd werd hapte hij naar je.
Toen ik voorstelde de hond los te laten, kregen we te horen dat ie beter aan de riem kon blijven. "Want hij tilt overal zijn poot op", was de eerlijke reactie.
Vooral om die reden wilden wij liever geen reu in huis. We hebben er wel twee gehad, maar die deden dat niet. Bouvier Hannes was al 8 jaar toen ie bij ons in huis kwam. Hij was goed opgevoed. Bouvier Zorro kregen we als pup. Die hebben we zelf opgevoed.
Het happen en bijten / kauwen zouden we wel kunnen afleren. Het dominante gedrag is zo verholpen. De pup op zijn rug leggen en in bedwang houden totdat ie zich overgeeft. Soms moet dat een paar keer gebeuren, maar dat is het dan. De kauw behoefte kan aan het gebit liggen. Misschien is ie aan het wisselen van z'n tanden toe. Maar het markeren is een ander verhaal. Daar passen wij voor. Al met al gaat het voor ons geen oppassen worden. We voelen er niets voor om zo'n hond constant in de gaten te moeten houden, omdat ie anders zijn poot optilt.