Inmiddels heb ik vier van de zes cv-ketels gedemonteerd. Niet helemaal, want ik heb een emmer vol met klein materiaal dat gescheiden moet worden. Een gelukkige omstandigheid is dat het drie dezelfde zijn. Dus hoef ik geen gereedschap te wisselen en kan ik mijn werkmethode handhaven.
Het zijn wel lastige ketels in de zin van nabewerking. De warmtewisselaar is een aluminium blok waarin een koperen leiding is gegoten. Alleen aan de zijkanten kan je de lussen zien. Die lussen ga ik nog verwijderen, want dat is rood koper. Het verwijderen is een rotklusje. Maar wat moet, moet.
Zo'n warmtewisselaar til ik normaal uit de behuizing. Maar nu gebruik ik de takel. Die is niet alleen handig, maar ook erg leuk! Ach, ik voel me dan weer een jochie met speelgoed.
Vergeleken met eind vorige maand (foto boven) oogt de loods al aardig opgeruimd. Stapje voor stapje kom ik er ook wel.
