Tot nu toe bevalt het oppassen ons prima. Vooral op de adressen waar merkbaar is, dat er een gemeende belangstelling is na de periode van oppassen. Het feit dat er ook tussentijds contact is komt bij ons ook positief over. Helaas is het ook voorgekomen, dat wij enkel een berichtje te lezen krijgen in de trant van : "We zijn weer thuis. Bedankt!" Als zoiets na oppassen op een nieuw adres gebeurt, dan voelen wij ons daar niet zo goed bij. De zorg voor huisdieren en de woning van andere mensen is niet zomaar iets. Als er tussentijds ook nog onverwachte situaties opgelost moeten worden, vraagt dat ook om extra aandacht van ons. Op zich geen enkel probleem, maar als terugkoppeling uitblijft (stukje extra aandacht) wel.
De eigenaren van labrador Saar hebben ons niet gevraagd hoe wij het oppassen ervaren hebben. En hoe het met Saar gegaan is. Ja, het huis was schoon en opgeruimd. We hebben ons niet uitgesproken over de kou in huis en het klamme beddengoed en dat het fietsen voor ons niet te doen was. Ik heb daar in het oog vallende reparaties uitgevoerd, maar daar hebben wij tot op heden niets van vernomen. Op andere adressen kwamen mensen na verloop van tijd op reparaties e.d. terug. Ze kwamen daar pas later achter. Ik bedoel : wij kijken ook niet dagelijks in een meterkast en niet iedereen heeft oog voor details. Dus dat is geen enkel punt.
Maar een klemmende deur of een deur die niet op slot kon zou na een reparatie toch moeten opvallen? Of een keukenkraan die lam (en dan bedoel ik echt los) was en nu weer stevig op het blad staat? Dat zijn dagelijkse dingen waar men mee te maken heeft.
De lauwe reactie komt bij ons over alsof mensen het allemaal niet interesseert of het heel gewoon vinden. Er is in zo'n geval voor ons gevoelsmatig sprake van onbalans. Dat is geen lekker gevoel. Dus dat was een keer, maar niet weer.