Toen ze naar de erfafscheiding kwam, vergezeld door de zwart(e) poeper, heb ik het gedrag van haar hond aangekaart.
Ik vroeg haar of ze weet dat haar hond in 'onze' tuin poept en piest. "Er liggen diverse hopen, dus is het blijkbaar een gewoonte. We zagen hem vanmorgen midden op het gazon zijn behoefte doen en later tegen de lavendel piesen", zei ik. Ik voegde eraan toe, dat ik niet weet in hoeverre haar buren dat goed zouden vinden. De buurvrouw reageerde op een manier die neigde naar "O, daar gaan we weer." Maar ze hield zich in en zei quasi verbaasd : "O, goed dat u dat zegt, want dat mag natuurlijk niet. Ik zal voortaan beter op hem letten." Toen ze net weer met de hond wilde teruglopen, zei ik toch nog even : "Dit blijft onder ons en o ja, ik heb de poep van uw hond trouwens al opgeruimd."
Ze zei wat aarzelend : "O eh, bedankt daarvoor." Ik had van haar liever een aanbod gekregen de poep op te ruimen. Geeft niet, want de poep ligt nu onder de haag in haar tuin. 😁 Verder hoeft niemand het te weten.