Op de vraag "Hé, waar kom jij vandaan?" zei ik meestal : "Uit Leiderdorp." 😁 Ik wist heus wel wat er bedoeld werd, vanwege mijn uiterlijk. Mijn antwoord leidde meestal tot een correctie in de zin van : "Ik bedoel je ouders." In andere gevallen gaf ik als antwoord op de eerste vraag : "Van het kopieerapparaat" of "Van de afdeling Debiteuren." Dat zei ik bewust om de vragensteller te dwingen specifieker te zijn. Vaak vond men dat lastig.
Ik mag er dan van buiten anders uitzien, ik ben ook van binnen anders. Het eerste werd mij op een nare manier verteld, het laatste heb ik zelf gemerkt. Vooral dat binnenste heeft ertoe geleid, dat ik mij hier nooit thuis gevoeld heb. Ik was in mijn dagelijks denken, doen en laten zo anders dan mijn landgenootjes.
Onlangs werd mij weer gevraagd naar mijn culturele achtergrond. Van het een kwam het ander. Ik vertelde ook dat ik in een soort Niemandsland verkeer. Nederland is een mooi land afgezien van de politiek. Hoewel ik hier geboren ben, ben ik niet verkaasd. Ik heb me aangepast; ik speel een rol. Ik voel me nog steeds een vreemde eend in de Nederlandse bijt. Ik ben tussen wal en schip gevallen; in Niemandsland geboren. Zoals gewoonlijk maak ik er toch wat leuks van.