Stille Sint Maarten

Gisteravond zijn welgeteld twee kinderen aan de deur geweest. Het waren zusjes. Ze zongen Sint Maarten voor mij. Toen het snoep hadden uitgekozen, bedankten ze mij beleefd en wensten mij een fijne avond. In beide gevallen spraken zij met twee woorden! Dat ik dat nog mag meemaken zeg. Veel kinderen zijn tegenwoordig helemaal niet beleefd. Een 'Fijne avond, meneer!' heb ik niet een horen zeggen.  Dus was het ook een fijne Sint Maarten voor deze opa. Ik zie en spreek die kinderen vaker. Ook hun broertjes. Die zijn ook erg beleefd en gehoorzaam. Als ik een van hen ergens op wijs, wat niet mag dan zeggen ze : "Sorry meneer. Ik zal het niet meer doen." En dan doen ze het ook niet meer. Dat ging o.a. over papier op de grond gooien en aan takken van bomen en struiken trekken. Hoewel ik hen, vooral toen ze hier pas kwamen wonen, af en toe (vriendelijk) moest corrigeren, noemen ze mij 'de aardige buurman'. Het zijn kinderen uit Libanon. Daar zouden ze Nederlandse kinderen naar toe moeten sturen.