Quand les roses

Ik herinner nog mijn eerste lessen Frans. Die kreeg ik in de 6e klas aan de Kastanjelaan. Ik vond er helemaal niets aan! In de jaren daarna bleef ik weinig geïnteresseerd in de Franse taal. Totdat ik op het lyceum terechtkwam. Ik weet nog steeds niet waarom ik toen door het Frans gegrepen werd. Nee, het was niet de docente. Dat gold ook voor het Duits. Ook die taal sprak mij meer aan dan voorheen. Al had ik geen belangstelling voor de literatuur van beide talen. Ik begon naast Duits toen ook naar Franstalige muziek te luisteren. Later begon ik in het Frans te corresponderen met de Roemeense Olga. In de loop der tijd (56 jaar!), zijn we beiden een beetje de taal verloren. Ik moest steeds meer woorden opzoeken. Als ik ze vond dacht ik telkens : O ja! Dus ze zitten nog ergens opgeslagen.