De ruimte in

Het tijdperk van de ruimtevaart was begonnen, toen ik dit nummer hoorde. Het doet me nog steeds denken aan de eerste lanceringen en de eerste mens in de ruimte (1961)  : Joerie Gagarin. Deze muziek lanceerde veel meer. Vooral dromen.

Ongelovigen vervolgd?

Ik las het volgende stukje : Atheïsten, humanisten, agnosten en vrijdenkers worden steeds feller gediscrimineerd, vervolgd of zelfs gedood. In 85 van de 196 erkende onafhankelijke staten worden de rechten van ongelovigen ernstig of zwaar geschonden, zo blijkt uit Freedom of Thought Report 2017 van de internationale humanistenkoepel IHEU.
Ik denk dat in dergelijke landen iedereen die niet het nationale geloof volgt, de pineut is. In veel landen vormen de staat en het geloof een eenheid. In het algemeen gesteld heeft het 'geloof' veel ellende heeft veroorzaakt en nog steeds veroorzaakt zoals in bovenstaand berichtje te lezen is. Anderen zijn van mening dat niet zozeer het geloof dan wel een ideologie de oorzaak is van veel vervolgingen en oorlogen. Ik van mening dat veel geloven een ideologie omvatten. Laten we wel zijn, veel oorlogen zijn door 'christenen' en/of mensen die van mening waren / zijn tot die groep te behoren, begonnen. Op die momenten laat men zich door het geloof leiden, zij het dan ontdaan van zaken die juist vrede voorstaan. Net hoe het de gelovige uitkomt.
In mijn beleving omvat de Bijbel 20% geloof (= aannames) en de rest is geschiedenis en ideologie. Maar wie ben ik? Ik bedoel ik ben ook maar een eenvoudige, gelovig opgevoede ziel, die vind dat ie begrijpend kan lezen.
Laten we hopen dat de hierboven beschreven situatie niet weer een reden is om als zogenaamde christenen, anders gelovigen of niet-gelovigen, een zoveelste oorlog te starten.

Middle of the Road

Geen piercings, geen tatoeages en geen oranje haar. Gewoon een leuke zangeres in een voor toen moderne outfit. Ook geen schreeuwerige uithalen, maar gewoon zingen. En ook nog een lekker deuntje en een leuke tekst. Maar wel lang geleden. Toen zingen nog gewoon was. Those where the days! O ja, maar dat was van Mary Hopkin.

Dolle dinsdag

Op de dinsdag ga ik meestal (soms heb ik ook geen zin of een ander klusje met een hogere prioriteit) even flink met de bezem door het huisje. Sonja is dan elders om kleinkinderen op te vangen. Ik kan dan op mijn manier aan het werk. Ik bepaal pas op het laatste moment of ik eerst met Fenna ga wandelen of dat ik dat na de schoonmaak doe. Met dit weer krijgt Fenna smerige modder poten, omdat ik geen zin heb haar de hele weg te dragen. Haha! Dat zou ze wel willen. Hoewel, ze snuffelt de hele weg en dat zal ze dan moeten missen.
Dit keer heb ik eerst wat schoongemaakt. Het sopje en de dweil staan nog klaar. Als we weer terugkomen, kan ik eventuele pootafdrukken van de harige meid wegpoetsen. Als het regent droog ik
Fenna af met de hondenhanddoek. Dat is gewoon een handdoek van mij, die ik (schoon!) aan Fenna heb gegeven. De doek hangt bij de achterdeur over de verwarming. Als ik haar wil afdrogen zie ik aan haar houding dat ze daar gen plezierige ervaring mee opgedaan heeft. Ze duikt weg met haar Friese kop. Waarschijnlijk heeft iemand haar kop te hardhandig drooggewreven. Dus begin ik bij haar staart en werk dan rustig naar voren toe. Als ik dan bij haar kop ben aangekomen, vindt ze het geen probleem.
Hier en daar wordt al vuurwerk afgestoken. Namens Fenna : Grrr! Voor mij niet echt vervelend of ergerlijk hoor, maar voor Fenna dus wel. De knallende geluiden maken haar bang. Vanmiddag dus ook. Zodra ze een knal hoort, begint ze als een gek aan de riem te trekken. Als ze los zou lopen, was ze direct naar huis gerend. Maar ze zit aan de riem en moet zich conform het geleerde zich gedragen. Zo'n wandeling richting huis duurt dan extra lang. Ik blijf rustig en sta telkens stil, omdat ze in de riem gaat hangen. Als ik stil sta, weet ze dat ze zich naast me moet opstellen. En ik sta dus om de haverklap stil om pas weer de weg te vervolgen als ze naast me staat. Als het te lang duurt laat ik haar naast me zitten. Dan zit ze te trillen als een rietje.  We komen uiteindelijk wel weer thuis, hoor. Maar wat een gedoe.

Een Nazi stempel

Mensen kunnen behoorlijk doorslaan als ze hun standpunten willen doordrukken. Er was een tijd waarin standpunten bedoeld waren om elkaars mening te horen en eventueel tot een compromis te kunnen komen als dat nodig zou zijn. Tegenwoordig wordt een mening snel gebruikt om anderen die te laten overnemen. Goedschiks of kwaadschiks. Of enkel om de discussie te winnen.
Ik zag een artikeltje over de zogenaamde oprotpremies voor illegalen die afgewezen zijn. Veel mensen wijzen zo'n regeling af. Ze beschouwen die als een vorm van chantage met ongewenste gevolgen. Iets waarin ik me ook kan vinden. Iemand reageerde daarop erg heftig door te stellen dat mensen die zo denken, nazi's zijn. Huh?! Waarop een van hen reageerde met : "Dan wil ik ook mijn leider terug!" Ach ja, lekker polariseren. Zo ontstaan knallende ruzies op het www.
Het komt steeds vaker voor dat mensen in negatieve zin generaliserend reageren. Dan is iemand opeens een mensenhater, een slavendrijver, xenofoob, homofoob of in bovenstaand geval een nazi. Ik ervaar dat als een vorm van onmacht en onkunde. De mensen die zo reageren kunnen zich niet verplaatsen in anderen / andersdenkenden en beschikken zelf over te weinig kennis en kunde om hun standpunt te verdedigen c.q op fatsoenlijke manier kenbaar te maken.
Iemand reageerde ook door te zeggen : "Zou jij soms in hun (asielzoekers) schoenen willen staan?" Weer zo'n typische reactie. Mijn eigen primaire antwoord in gedachte daarop was : "Nee, ik probeer liever wat eerlijker te blijven."

Vallen en overeindkrabbelen

Een aantal weken geleden kwam het ervan, dat ik wat uitleg gaf aan iemand die mij een paar vragen stelde over mijn verleden. Weer later besloot ik iemand anders, die ook daarin interesse had getoond, wat meer te vertellen. Want ja, ik ben nu eenmaal veranderd door gebeurtenissen in mijn leven. Maar wat wil je?
In de jaren 70 werd ik snel volwassener / serieuzer dan verwacht en gedacht. Ik was toen al nogal streng voor mezelf, vond men. Maar ik had toch best wel veel lol. Ook als vader. Zo'n 20 jaar later brak een heel andere periode aan. In een tijdbestek van zo'n 10 jaar verloor ik twee van mijn drie broers, mijn ouders en een paar familieleden. Met allen had ik een nauwe band. In diezelfde periode kwam ik in mijn loopbaan vier keer op straat te staan vanwege reorganisaties, een bedrijfsovername en een faillissement. In die zwarte periode (vanaf 1997) heb ik twee rechtszaken moeten voeren om mijn gelijk te halen. Weliswaar met succes, maar het hele gedoe leverde wel compensatie, maar geen winnaars op. Er werd ook twee keer ingebroken in onze goedlopende winkel. Die hebben we toen maar verkocht. Klap op klap, werd mij gezegd, zonder tijd en/of gelegenheid om te herstellen. En dat was ook zo.
Ik ben een tijdje aan de antidepressiva geweest, maar besloot daarmee te stoppen en het gevecht aan te gaan. Tijdens dat gevecht naar het eind van de donkere tunnel draaide de wereld door en gebeurde er weer nare dingen. Sonja, de kids en onze eerste kleinzoon vormden reddingsboeien voor mij. Net als het (vrijwilligers) werk dat ik deed. Ik wilde weer dat grappige, vrolijke, optimistische mannetje worden van toen. Maar zo zou ik niet meer worden.
Pas tegen 2012 begon ik me echt beter te voelen. Het leed leek geleden. Maar er wachtte mij nog een klap. Ik ben nu 5 jaar verder en mag wel zeggen : het gaat goed. Al heb ik wel aardig wat schade opgelopen en heb ik een andere houding aangenomen in relaties. Die is er zo zoetjes aan ingeslopen uit zelfbescherming. Ik kan niet zo goed tegen het fenomeen verlies. Hoe meer ik me hecht aan personen, des te groter het probleem als ik moet onthechten. Dus dan maar wat minder warm ten opzichte van anderen. Het zij zo. Tegen dat vrolijke mannetje van vroeger zeg ik : "Het komt altijd weer goed. Wel anders goed, maar ook goed.

Doorbreek de gewoonte

Ik herinner me nog, dat de voormalige president van Amerika J.F. Kennedy na de Cuba crisis in gesprek ging met aartsvijand Rusland. In die tijd (begin jaren 60) stond meneer Nikita Chroetsjov aan het Russische roer.  Ik zie hem nog driftig met zijn schoen op de tafel slaan tijdens een VN vergadering. Prachtig! Maar goed, het contact leidde wel tot een behoorlijke ontspanning in de relatie tussen Oost en West. Helaas werd die teniet gedaan door hun beider opvolgers Johnson en Brezjnev. Johnson besloot ook toch in Vietnam de oorlog op te starten. Iets waar Kennedy geen heil in zag. Een zinloze oorlog die miljoenen levens gekost heeft. Een oorlog louter gebaseerd op de ongegronde angst, dat het communisme heel zuid oost Azië zou gaan veroveren.

Opvallend genoeg willen westerse landen wel graag de krenten uit de Russische pap pikken. Zoals het gebruik van lanceerbases en het aardgas. En de voetbalstadions, want sport en politiek wil men gescheiden houden. Beweert men.

Van de Cuba crisis heeft men weinig geleerd. Erger, het Westen doet nu hetzelfde bij Rusland. Men onderbouwt het omsingelen van Rusland met de bekende leugens omtrent een militaire dreiging. Als ik bedreigd wordt door iemand, dan neem ik ook maatregelen.  En dus Rusland ook.

Neemt niet weg dat ik blij ben dat Wilders een bezoek gaat brengen aan Rusland. Dat is een betere stap dan al die negatieve vorige. Zelfs als het bezoek louter om de dreiging van de islam zal gaan.

In Syrië is het o.a. dankzij Rusland weer een stuk rustiger. De IS is verslagen, vooral omdat die terreurorganisatie geen steun meer krijgt van Amerika ten tijde van Obama.

Een Fiat Ducato

Mijn eerste autootje was een Fiat 128. Een geinig ding, dat nogal eens tot smalende opmerkingen leidde van jaloerse mensen. FIAT stond immers voor Ford In Afgedankte Toestand. Niet alleen in ons land, ook in andere landen heeft men zo zijn uitleg rond de betekenis van het merk. In het Duits : Fehler In Alle Teile (vielen dank!),  Für Idioten Allgemein Tauglichen usw, in het Engels : Fix It Again Tomorrow of Fucking Idiots Assembled This of Found In A Trench en zo is er meer humoristische uitleg van het Italiaanse merk.
Er is dus altijd wel wat te doen wanneer je een Fiat rijdt of ergens hebt (stil)staan. Ik heb er geen moeite mee, hoor. Ieder zijn meug. Wij zijn tevreden met onze Ducato bus. Wij hebben in veel automerken gereden en elk merk had zo zijn eigen voor- en nadelen. Ze hebben ook veel te maken met het dagelijks gebruik en preventief onderhoud.

trekhaakslot om achterportieren te beveiligen

We zijn serieus bezig over het monteren van nog een dakluik. Aan de voorzijde van het dak, net achter de stoelen. Ik zag afgelopen jaar trouwens ook, dat de wagen hier en daar niet goed geïsoleerd is. Daar wil ik ook nog iets aan doen. Voor de rest ben ik tevreden, al heb ik nog wel zo wat ideeën. Maar dat zijn cosmetische zaken, voor wanneer we geld te veel hebben. Dus zal er nooit iets van komen. Haha! We willen het geheel lekker basic houden.
Ik heb nog even zitten studeren op de regels met betrekking tot fietsen op de trekhaak. Het is zo, dat in Frankrijk het gebruik van een trekhaak onder het aanhangwagen- / caravanprotocol valt. Dus met een fietsendrager op de trekhaak, mag men in Frankrijk niet sneller dan 90 km/uur rijden. Wanneer de drager aan een portier of achterzijde van de bus hangt, geldt het aanhangwagenprotocol dus niet. Stom. Wanneer ik een speciaal slot op die trekhaak heb zitten, is ie dan ook in gebruik? Fransen zijn gek bijzonder, dus je weet maar nooit.

Bijtende kerstboom

December (mijn spellingscontrole kent enkel de maanden zonder hoofdletter) is telkens weer een drukke maand. Voor velen ook een dure. Wij denken en plannen vooruit en kennen daarom geen dure maanden, tenzij er niet gereserveerd is voor een of ander duur apparaat dat kapot kan gaan. Na ruim 13 jaar huwelijk moesten wij onze reserves aanspreken, omdat de stofzuiger, wasmachine en koelkast het begaven. Alles binnen een week. Op die momenten werden we even herinnerd aan het begin van ons samenzijn.
Geen dure maand dus, vanwege het uitsmeren van de kosten over het hele jaar. Met gevolg, dat elke maand een dure maand is. Haha!
Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw en niet te vergeten de verjaardagen brengen kosten met zich mee. Omdat ik bijna dagelijks een paar puzzels oplos, zag ik op een van de pagina's de horoscoop vermeld. Ik lees die soms achteraf, om de inhoud te vergelijken met mijn recent verleden. Zo'n horoscoop is mij telkens een week voor. Voor deze week stond geschreven, dat mij een zeer drukke week wacht. Maar dat is pas volgende week. Ik ben en blijf een laatbloeier. We vieren geen sinterklaasavond. We doen het rustig aan en Sonja is zelfs vandaag al bezig de kerstboom klaar te maken. Normaal doen we dat pas na mijn verjaardag. Maar die valt in die drukke week. Ik heb ons straatje maar even schoongeveegd. Er laf weer veel blad. De boompjes zijn bijna kaal. Ik wilde daarna helpen met het optuigen van de kerstboom, maar dat groene ding beet mij in mijn hand! Een stukje vel bij de muis van mijn hand kwam klem te zitten in het scharnierend deel van een tak (wat een verhaal voor zo'n klein boompje). Alsof dat kreng zei : "Blijf van mij af!" Einde oefening voor mij, maar die rotstreek vergeet ik niet.

Een helpende hand

Vrijdagmiddag stond ze voor de deur. Een flinke stap, want eerder had ze te kennen gegeven dat ze het moeilijk vindt hulp te vragen. Ze was zelf aan de slag gegaan met het weigerende knipperlicht van haar auto. Het lampje was nog in orde, maar ze kon de oorzaak van het euvel niet vinden. Niet veel later stond ik achter haar auto. De beide kapjes van de achterlichtunits waren verwijderd. Ze vroeg mij of ik haar wilde vertellen wat ik aan het doen was. Dan kon ze ervan leren, zei ze. Dus dat deed ik. Onder begeleidende tekst draaide ik voorzichtig het oranje lampje uit de fitting. Ik voelde gelijk dat het nogal losjes in de fitting zat. De gloeidraad was nog heel (al zegt dat niet alles). Ik zag dat de fitting wat gecorrodeerd was. Wat wil je met een auto uit 1996. Met een schroevendraaiertje krabde ik het wat schoon. Daarna heb ik het lipje waar de lamp met de onderkant op komt voorzichtig wat naar boven gebogen. Zo maakt het beter contact, hoopte ik. Ik draaide het lampje weer in de fitting en vroeg haar de richtingaanwijzer aan te zetten. Even later riep ik in hoerastemming : "Hij doet ut!" Ze kwam voor de zekerheid even kijken en slaakte een zucht van opluchting. "Nu kan ik vanavond met een gerust hart op pad", zei ze vrolijk. Ze bedankte me voor de les en de hulp. Maar we waren nog niet klaar met elkaar. Ze wilde heel graag de camper van binnen bekijken. Die staat naast

Om het dikke salaris van directies te steunen? Neen!

haar auto geparkeerd. Altijd weer leuk om enthousiaste reacties te horen.
's Avonds werd Willem zonder waterpomptang gebeld, omdat een lampje boven een aanrecht het begeven had. Dat was in een mum van tijd vervangen, tot vreugde van oma. Ach ja, ik kan zo'n ouder iemand toch niet op een stoel laten klimmen?
Op deze manier mensen helpen bevalt me prima. Ik weiger financiële steun te verlenen aan wie dan ook. Ten eerste komt een groot deel van het geld niet daar terecht waar het voor bedoeld is. Ten tweede zie ik het als een taak van de overheid. Die heeft de zorg flink afgebouwd. Het zou van de gekke zijn, indien ik geld geef voor zorg aan anderen, terwijl ikzelf al moeite heb met al die bezuinigingen. Ik geef dus geen geld aan dat soort zaken en onderzoeken. De overheid lacht immers in haar vuistje, als anderen dan zij het doen. Dan is er weer extra geld voor minder belangrijke zaken bedoeld voor het opkrikken van het eigen cv van de dames en heren politici. Ik steun het beleid van onze overheid dus niet.

Van krom naar recht

Soms denk ik : "Ben ik nou gek, of...?" Oké, we zijn allemaal wat gek, dus ik ook. In de gevallen waarin ik dat toch weer denk, gaat het om het recht praten van iets dat krom is.
Zo doen velen, waaronder de overheid hun best anderen te laten geloven dat iemand die illegaal hier in het land is, een medelander van ons is. Of een inwoner van ons land. Onzin, want dat zou betekenen dat een willekeurige inbreker een huisgenoot van mij is. Haha! Ach ja, ik probeer zolang als mogelijk gewoon mijn boerenverstand te blijven gebruiken en niet klakkeloos zaken aan te nemen.
De quasi bestrijders van racisme en discriminatie doen daar ook vaak aan mee; recht praten wat krom is. Zo zag ik een keer een foto met een Pandabeer. Op de foto stond de tekst geschreven : Ik ben zwart en ik ben wit en Aziatisch en toch houdt iedereen van mij. Leuk bedacht, maar ook weer onzin. Het gaat niet zozeer om de kleur of land van herkomst, maar om het gedrag. Wangedrag leidt tot opmerkingen en ergernis. Aanhoudend wangedrag of niet willen integreren of assimileren leidt tot uitsluiting, wat mij een logische reactie lijkt. Anderen noemen het gemakshalve geen uitsluiting, maar discriminatie of racisme. Natuurlijk kunnen discriminatie en racisme ook voortvloeien uit afgunst. Maar dan ook weer met de kanttekening, dat ongelijke behandeling ook een vorm van discriminatie is en op haar beurt kan leiden tot jaloezie en erger. Ik voel me gediscrimineerd ten opzichte van vreemdelingen. Ja. het is allemaal wat complexer dan velen denken. Wie daar niet over wil nadenken, praat snel iets recht wat krom is.

Lekker vaag

We worden weer bestookt met informatie omtrent goedkopere ziektekostenverzekeringen. Allemaal onzin. Als de prijs lager is, is het aanbod binnen het pakket ook minder. Soms is de prijs zelfs hoger terwijl de inhoud ook nog minder is. Dat is lekker verdienen voor zo'n verzekeringsbedrijf. Jammer dat de overheid dit allemaal maar goedvindt.
Te beginnen met ons basispakket, zou zo'n pakket bij elke verzekeringsmaatschappij wat inhoud en prijs betreft hetzelfde moeten zijn. Het feit dat het niet zo is, geeft al aan hoe commercieel er gesjoemeld word. De berichten in de media over al zou ik goedkoper een verzekering elders kunnen afsluiten, slaan nergens op. Ik zou zeggen : noem die maatschappijen dan bij naam. Maar dat gebeurt niet. Menige website waar ik prijzen zou kunnen vergelijken, zijn in handen van....? Er wordt veel gemanipuleerd. Al met al is en blijft het een gevecht tegen de bierkaai. Ik ga maar weer wat uit mijn pakket schrappen, om de kosten van de premie gelijk te houden en proberen gezond te blijven.

Vroeger was bijna alles beter

Ze wachten op een prins op een wit paard. Neem van mij aan : Een gek op een motorfiets is een beter keus. Haha! Tja, dat was ouwe koek; een prins op een wit paard. Uit de tijd waarin moeders nog echte moeders waren en geen afstandelijke bitches. Dat vaders mannen waren en geen Nivea watjes en/of zwanger. Jongens waren jongens en meisjes waren stom eh... meisjes. In die tijd kon ik op elk gek moment naar de huisarts en maakte het niet uit in welk ziekenhuis ik terecht zou komen. Zolang ik maar schoon ondergoed aan had, vond mijn lieve mamma.
Er was een vaste cyclus van eten, school, spelen en naar bed gaan. Gewoon was het om met z'n allen aan tafel te zitten en samen de boel op te ruimen en de afwas te doen. Op school zat ik met bijna 30 andere kinderen in een klas. De leraar / lerares was de baas en het was stil.
Een ongeluk op straat gebeurde, omdat auto's het straatbeeld nog niet vulden. Dus werden we soms verrast door zo'n voertuig. Voor de kids was er alleen op de woensdag- en zaterdagmiddag een uurtje tv. De rest zagen we buiten. Mijn mamma staarde niet naar een schermpje, maar was er voor ons.  Ze hoefde ook niet op kleinkinderen te passen. Er was geen fast food, wel aardappeltjes met groenten. En fruit. En een stukje vlees voor de kostwinner. Het nieuws hoefden we niet te controleren op juistheid. Ik kon later geld verdienen door deskundig te zijn. Ik hoefde daarvoor geen mensen op te lichten of te frauderen. Aan scoren was geen behoefte.
Er was een tijd, dat men zei dat het vroeger niet beter was. Maar die tijd ligt inmiddels ver achter mij.
Toch moet ik met mijn tijd meegaan. Maar wat is wijsheid? Ik gebruik nog steeds geen smartphone. Ik blow ook niet en xtc en andere geestverruimende pilletjes slik ik ook niet. Ik geef tijdig richting aan als ik links of rechtsaf wil en mijn fiets heeft verlichting die werkt. Over het ziekenfonds zeg ik maar niets. Wat mij betreft : vroeger was het inderdaad gewoon veel beter. Ik houd het maar bij hoe we het vroeger deden.

Lekker commercieel

De woningbouwvereniging hier probeert haar huurders over te halen om zonnepanelen op het dak van de woning te laten installeren. Wie de folder goed leest, merkt op dat het verhaal slechts één zekerheid heeft : de huur wordt met 22 euro per maand verhoogd. Wat de voordelen betreft is niets zeker, maar 'naar verwachting', 'volgens ons' , 'gemiddeld enz.'
Om twijfelaars over de streep te trekken, wordt ook even gemeld dat binnenkort woningen geen aardgas meer zullen krijgen. Dus gaat alles over op elektrisch. Hoe de opwekking van energie en het vervangen van al die gastoestellen binnenkort geregeld wordt, vergeet men te vermelden. Zonnepanelen zijn leuk. Ze geven mensen het gevoel iets aan de CO2 uitstoot te doen. Maar geld ermee verdienen? Neen. Mocht het zover komen, dan komt er gewoon belasting op een zonnepaneel op het dak.

Bewakingscamera's

Tja, dat krijg je van al dat Twitteren, fake nieuws en de drang je beleid te willen verdedigen. Trump heeft een 'verkeerd' filmpje gebruikt. Om dat soort fouten in de toekomst te voorkomen, heb ik hem de tip gegeven naar beelden van ons nationale programma Opsporing Verzocht te kijken. Daar is keus genoeg als het om ongewenst immigrantentuig gaat. Of het dagelijks nieuws, waarin melding gemaakt wordt van de zwarte kant van migranten. Dat klinkt racistisch maar het is figuurlijk bedoeld, hoor. In onze gevangenissen ziet het inmiddels ook zwart van de gedetineerden.
Toch heeft het wel wat, een president die geregeld Twitter gebruikt. Een teken van meer openheid, al hoef je niet altijd eens te zijn met de inhoud. Openheid is een groot gemis tegenwoordig. Voor mij betekent het dat mensen die daar niet aan willen, iets te verbergen hebben. Stiekemerds zijn het. Het zijn vaak ook dezelfde mensen, die tegenstander zijn van publieke  bewakingscamera's. Ze hoeven bij mij niet aan te komen met hun privacy-onzin. In veel winkels, banken, langs wegen enz. worden ze ook digitaal  vastgelegd. Daar hoor ik die notoire zeurpieten niet over. Of zouden ze al die camera's mijden? Het is alleen handig als het hen uitkomt. Ahum, riekt dat niet naar links gedrag?
Ik zou me met meer bewakingscamera's eerder veiliger voelen, dan bekeken. Men doet weliswaar moeilijk over die camera's, maar als er iets ernstigs gebeurd is, wil de politie wel heel graag beelden zien van privé bewakingscamera's die nota bene de openbare weg bestrijken. Wat wil men eigenlijk?