Zuinig met drinkwater

water, we barsten ervan

Tja, we doen al jaren zuinig met drinkwater. Ik hoor mijn mamma nog steeds roepen : "Niet die kraan laten lopen!" Ze was fel tegen verspilling en had blijkbaar het waardevolle van schoon drinkwater leren kennen. Zelf leerde ik daarover meer toen we op Curaçao verbleven. Daar werd regenwater opgevangen onder het huis in een enorm bassin. Dat werd gebruikt voor de was en het besproeien van de tuin en voor de schoonmaak van o.a. het terras.
Vandaar dat wij later in de tuin van ons huis een flinke regenton hadden staan. Ik heb ook vaak nagedacht over het doorspoelen van het toilet met drinkwater. Te gek voor woorden in een land waar de regenval vrij hoog is.
Het drinkwaterbedrijf verzoekt ons dringend zuinig te doen met het drinkwater. Het is tijd om zwembaden groot en klein te vullen en veelvuldig met water te sproeien. Er worden zelfs drinkwater(verkwistende) festivals gehouden hier in Biddinghuizen. Gek eigenlijk. Ooit is prins W.A. watermanager geweest. Ik weet echt niet wat hij daarmee bereikt heeft. Dijken zijn er nog steeds, er is nog steeds gezeur over zuinig zijn met drinkwater en het regenwater verdwijnt nog steeds in het riool.
De drinkwatermaatschappijen zijn niet bepaald enthousiast bezig om het verbruik terug te drinken dringen door bij voorbeeld de consumenten meer met regenwater te laten doen. Ik heb van waterboer Vitens nooit een regenton aangeboden gekregen. Of een speciale voorziening om het toilet om te bouwen of mijn wasmachine van regenwater te voorzien. Als dat zou gebeuren, mag men van hogerhand gaan klagen over het hoge verbruik van drinkwater.

Wati Sebo overleden

Wati (staande links) en Guus (staande rechts)

Gisteren las ik dat in Indonesië Wati Sebo is overleden. Wati was een aangetrouwde nicht van ons en de vrouw van wijlen Guus Sebo een volle neef van mij. Het gezin woonde in Bondowoso (Java) en ontving van de familie hier veel steun. Mamma nam hierin het voortouw. Wati en Guus zijn beiden ook hier in Holland geweest. De eerste keer dat ik Wati ontmoette was in Haren. Daar verbaasde zij zich over al de luxe in de Westerse wereld. Niet alleen vanwege het schone alsmaar stromende water, maar ook het gasfornuis dat met een druk op de knop ontbrandde. De reclame voor hondenvoer op de tv vond ze nogal schokkend, decadent. Logisch als je dagelijks moet zien te overleven. Ik heb Guus toen wat van het land laten zien, wat maatschappelijke toestanden uitgelegd en hem o.a. in een paar bouwmarkten wat ideeën op laten doen. Het geld wat zij  ontvingen werd gebruikt voor de opleiding van de kinderen en de primaire levensbehoeften. Later hebben ze een huis gebouwd.
Guus was al eerder overleden aan een longaandoening. Wati is hem onlangs gevolgd. Wij condoleren de familie met het verlies van Wati en wensen hen veel sterkte toe.

Politiegeweld Den Haag

Weer een triest geval van zinloos politiegeweld. Een meneer van Arubaanse afkomst is door een paar agenten gewurgd tijdens zijn 'arrestatie'. Gelukkig is het hele gebeuren op film vastgelegd, want in eerste instantie werd beweerd dat de man op een later tijdstip is overleden. Het filmpje laat zien dat de Arubaan levenloos is, terwijl geen van de agenten hem probeert te reanimeren. Bah! De vijf betrokken agenten zijn op non actief gesteld. Het Openbaar Ministerie heeft al bevestigd dat het slachtoffer door gewelddadig optreden van de agenten is overleden aan gebrek aan zuurstof.
Er zijn meer gevallen waarin ik grote vraagtekens plaats achter het optreden van de politie. Zoals het in het achterhoofd schieten van iemand de vlucht, terwijl in andere gevallen men wel d ebenen wist te vinden en raken. Een ordinaire moord, maar Justitie vond van niet. Ik heb ook moeite met het feit dat de politie dit soort zaken zelf onderzoekt. Oké, het is dan op nationaal niveau, maar het blijft politie. Vergelijkbaar met situaties waarin de overheid het TNO inschakelt voor onderzoeken of anderszins zelf een bureau aanwijst voor een onderzoek. De werkwijze van de NAM en de nationale overheid m.b.t. de aardbevingen in Groningen is ook zo.
Ik ben benieuwd wat het onderzoek bij de Haagse politie m.b.t. dit trieste incident gaat opleveren. De rechtspraak in Nederland is namelijk ook niet meer wat het ooit geweest is. Daders zegevieren vaker dan slachtoffers.

Nivea honden in de hitte

Water? Ik ga er pas in als ik het zelf wil...

Ik schud meewarig mijn hoofd als ik hoor hoe bepaalde hondeneigenaren reageren op de hitte. Hun honden worden omwikkeld met natte handdoeken en krijgen ijsjes, al dan niet zelf gemaakt. Niet veel later volgen klachten over diarree (gek hè als je een hond een hele dag ijs voert). Er zijn er die hun viervoeter een speciale 'koude' kraag om doen of speciaal schoeisel voor het beestje kopen.  Ik zou niet graag in die hond z'n schoenen willen staan. Ja, ja, de warmte maakt sommige mensen gek. En dus ook bepaalde hondenbezitters. Ik zeg maar zo : het is een beest, een hond. Als de hond het warm heeft zoekt ie zelf een koele plek. Fenna loopt bij voorkeur in de schaduw. Dat doet ze zonder bemoeienis van mijn kant. Vanwege haar voorkeur loop ik een route die dat mogelijk maakt. Ze heeft koele plekken, zowel in de tuin als in het huis. En er staat een grote bak vers water klaar.
En als er schoon water in de buurt is, gaat ze zwemmen. Of niet. Als ze groen licht krijgt, gooien we Fenna niet in het water. Dat bepaalt ze zelf.
Stel je eens voor dat er ook zulke rare veeboeren zouden zijn. Dan zien we koeien met parasolletjes tussen de horens in de wei lopen en gezellig samen aan ijs likken. Ik zeg maar zo : NIVEA! Of wel : Niet Invullen Voor een Ander. En die ander is in dit geval een hond. Dat invullen doet zo'n slim beest zelf wel.

Ontslaggolf

Ontslagreden stinkt vele malen erger

Afgelopen periode was sprake van een ware ontslaggolf. Iemand hier in de buurt is daar ook het slachtoffer van geworden. En natuurlijk ging het ontslag gepaard met vage smoezen. De leeftijd bleek ook een rol mee te spelen. Iets wat volgens mij verboden is. Het is en blijft vreemd dat er ontslagredenen genoemd worden, zonder die nooit eerder naar het personeelslid geventileerd te hebben. Men zou verwachten dat twee keer geel rood is, maar in veel gevallen worden geen officiële waarschuwingen gegeven. Opeens deug je niet meer en moet je weg. Erg asociaal. Personeel heeft het recht om de echte reden van ontslag te vernemen. Ik hoor ook van vreemde situaties waarin iemand die na zijn 65 doorgegaan is met werken nauwelijks enige arbeidsvoorwaarden heeft. De oorspronkelijke arbeidsovereenkomst was geldig tot z'n 65'ste. Daarna ben je blijkbaar vogelvrij. De werkgever heeft nooit iets gezegd over het vernieuwen van de overeenkomst. Ik vraag me af in hoeverre iemand van in de 70 na 12 jaar (door)werken na pensionering nog recht heeft op een vergoeding en een uitkering. Het zal mij niets verbazen als het niet het geval is. Wachtgeld is alleen voor politici/ambtenaren weggelegd. Discriminatie noem ik dat.
Zelf ben ik vier keer op straat komen te staan. In drie gevallen met een rotsmoes. In het vierde geval op grond van een valse beschuldiging. In drie gevallen betroffen het (stille) reorganisaties. In een geval gewoon het 'leegmaken' van een overbodige BV.

Aan het water

...ik viel er zomaar in....

Vanmorgen zijn we eerst in gesprek gegaan met vertegenwoordigers van de gemeente Dronten. Het ging over de manier waarop wij (namens de senioren hier) het ons toegewezen budget zouden willen besteden. We geven de voorkeur aan het spreiden van de besteding in plaats van in één keer. We hebben verteld over de gezellige bijeenkomsten en dat de onderlinge samenhang sterk verbeterd is. Ook de sociale controle wordt als plezierig ervaren.
Men had niet eerder een dergelijk verzoek ontvangen. Aan de andere kant vond men het wel erg interessant hoe wij in onze buurt bezig zijn. Vooralsnog staat men niet onwelwillend tegenover een flexibeler besteding zolang die neit botst met de spelregels rond het bewonersbudget.

...hebbes...

Na thuiskomst hebben we auto ingeladen en zijn we met Fenna naar het Veluwemeer gereden. Je kon merken dat het nog geen vakantietijd is, want het was daar opvallend rustig. Het deel waar honden toegestaan zijn kent geen zandstrand maar een grasveld. Des te beter, want aan dat gekriebel tussen mijn tenen en het geknars tussen mijn tanden heb ik een hekel.

synchroon plonzen

Fenna heeft zich uitstekend vermaakt. Later kwam er een jonge Mechelse herder bij, maar die werd door Fenna geregeld afgepoeierd. Er stond een flinke wind, maar het aantal passerende boten dat zeilde was op één hand te tellen. De rest was voorzien van een motor. We hadden het kooktoestelletje mee, en dus was er thee en 's avonds soep. Tegen een uur of zeven in de avond zijn we weer naar huis gegaan. Toen de achterdeur openging, leek het alsof we een koelkast betraden!
Nadat Fenna haar avondbrokken had genuttigd plofte ze neer en viel in slaap.

Geen aap uit de mouw

Ingezonden n.a.v. "Een ongeluk komt zelden alleen", 18 juni j.l.

welkom in ezelland!

Weer zo'n ezel! Dat klink misschien beledigend richting schrijver van bovengenoemd stukje maar dat is wat mij betreft zeker niet de bedoeling. Nee, toen ik persoonlijk een keer tijdens wat snoeiwerk bíjna het verlengsnoer van mijn heggenschaar doorknipte dacht ik ook van mijzelf, ,,Man wat ben je toch een domme ezel!", maar even later; ,,het is inderdaad dom maar ik wil eigenlijk bij gelegenheid echt wel eens een ezel zijn". Dit hoef ik natuurlijk niet verder uit te leggen als ik vertel dat ik na het 'bijna-ongeval' dacht: ,,Dit mag mij geen tweede keer overkomen". Het denkwerk leverde meerdere oplossingen op en de twee besten daarvan, althans naar mijn mening, zijn: 1- Schuif een stuk tuinslang van een paar meter lengte over het uiteinde van het snoer waaraan de nieuwe contrastekker moet worden gemonteerd en zet dat vast met een paar slagen isolatie-tape. Sommige tuinslangen hebben inwendig een kunststoffen vlechtwerk, zijn hierdoor sterker, en mogelijk in staat de gulzige heggenschaar tijdig de mond te snoeren. Deze valt dan hopelijk wel stíl; z.g. 'met zijn mond vol tanden'. Aangezien zo'n 'tuin-verlengkabel' veelal een aangegoten stekker en contrasteker heeft, dus waterdicht, is het beter een nieuwe contrastekker in anders-waterdichte uitvoering te monteren. Deze zijn heel veilig maar ook nogal prijzig.
2- Terug naar de kabel waar alle problemen begonnen. Om te zorgen dat de kabel uit de buurt blijft van de tanden van de heggenschaar is er maar één, voor de hand liggende oplossing: zorg dat de kabel daar beslist niet langer is dan nodig. Schuif daarom de contrastekker, vanuit de binnenkant van je jas, door de linker- of rechtermouw naar buiten en trek de jas aan. Als de kabel, die nu steevast achter je op de grond ligt, niet kan verschuiven komt er tijdens het snoeien wél een kabel maar nooit meer 'een aap uit de mouw', slaan de stoppen niet door (b.v. die in je eigen hoofd) en alles blijft heel. De heg wordt natuurlijk wel een koppie kleiner gemaakt.

Fan-tilator

Een oude BMW K100

Hij staat al een tijd stil. Misschien al jaren. Ik weet het niet precies. De huidige eigenaar wilde hem opknappen na een glijpartij. Maar daar is wegens gezondheidsredenen niets van gekomen. Hij wil nu van de motorfiets af. Als ik het goed heb is deze BMW K100 met ABS in 1989 in Duitsland op de markt gekomen. In 1996 is de tweewieler geïmporteerd en tot Nederlandse genaturaliseerd of zo je wilt ge-RDW'd.
Zoals ie er nu bij staat heeft ze veel weg van een 'schuurvondst'. Maar hij staat buiten, onder een afdak. Ik kreeg hem aangeboden. Maar ik heb geen belangstelling. Misschien iets voor de knutselaar. Voor loop of sloop. Interesse? Zie advertentie.

Handgrepen aan de Honda CBX

Om de CBX op de middenbok te krijgen pakte ik hem met mijn rechter hand bij het frame onder de buddy en de linker aan het stuur. Door op de steun aan de middenbok te gaan staan, floept ie er zo op. Op andere motorfietsen die ik in mijn bezit heb gehad heb ik speciaal daarvoor een handgreep gemaakt. Een simpel ding dat door zoonlief op grond van mijn wensen gelast is. Het is een grondplaatje waar een stukje pijp op gelast is. Daarvan heb ik er twee laten maken. De pijp is niet alleen rond (fijn voor de hand), maar ook hol. Ik gebruik hem namelijk ook om mijn beugelslot in op te hangen. Er zijn kleine sloten, zoals die voor op de remschijf, maar ik zet mijn helm ook vaak aan dat beugelslot vast.
De grondplaat heb ik met een paar flinke bouten aan het frame vastgezet. Zowel links als rechts heb ik hem gemonteerd. Uiteraard heb ik bij de montage gelet op de plaats waar ik de boorgaten heb aangebracht. Een sterk frame is veel belangrijker. Ik was bang dat het slot af en toe klem zou komen te zitten bij de voetsteun voor de passagier. Maar dat is tot op heden niet gebeurd.

Nu het nog kan

weg is weg

Vanmorgen, toen de temperatuur nog alleszins acceptabel was, ben ik via de loods naar de Milieustraat gereden. In de loods heb ik wat oud ijzer uit de auto gegooid en wat karton erin. Bij een van de buren hebben we twee oude vlonders gesloopt. En er waren twaalf stenen over na het bestraten. Dus al die troep is nu mooi weg. Het geeft telkens een fijn gevoel zodra ik de Milieustraat verlaten heb met een lege bak achter me.
Weer thuis parkeerde een mevrouw haar stationwagen achter de Matrix. Ze kwam volgens afspraak een ventilator ophalen. Dat ding hadden we over en ook voor dat soort spul geldt : weg = weg.
Voordat ik naar de Milieustraat vertrok heb ik de reuze parasol uitgeklapt. Dat ding is zo'n 3 bij 5 meter en geeft een enorme lap schaduw.
Straks ga ik onder dat ding wat aan de CBX doen. Je weet wel, schoonmaken, prutsen enz. Lekker op een rustige manier. Mijn inzet als 'buurtklusser' staat nu even stil. Er wachten nog een heg die gesnoeid moet worden, een schutting een waslijn en trottoirbandjes in de tuin van de buurvrouw. En natuurlijk wacht ons ook nog een welverdiende vakantie!

Buurman en Buurman

Zo, dat rek zit er ook in. Zoals gemeld, de buurman wil lathyrussen zaaien in zijn tuintje. Dat moet dan in een randje aarde gebeuren dat aan de stoep grenst. Hij is zeer slecht ter been, maar wil nog graag een handje helpen. Er zijn mensen die nogal precies zijn. Buurman is het tegenovergestelde : doe maar, maakt niet uit, is goed! Althans, zo begonnen we.
Ik heb eerst twee palen de grond ingeboord. Buurman gaf de onderlinge afstand en de plek waar de eerste paal moest komen te staan aan. Het was flink zwoegen om door de vette klei te komen. Maar het lukte me om twee gaten van zo'n 70 cm diep te boren.
De palen zijn in doorsnee iets kleiner dan de kop van de grondboor. De extra ruimte heb ik benut om de palen waterpas te krijgen. Tegen de zin van buurman in, want hij zei geregeld : "Is goed zo." Maar ja, ik ben meer een Pietje Precies. Dus stonden niet veel later twee palen waterpas in zijn tuintje. Intussen had buurman zijn pas gekochte en uitgeteste tacker erbij gehaald en een verlengsnoer. Het gaas had hij al op maat geknipt en dat paste keurig tussen de palen met een kleine overlap. Maar voor het tackerwerk begon, pakte meneer eerst de waterpas!  Hij hield hem rondom de paal en zei : "Hij moet een ietsepietsie naar rechts, Willem! Ik denk een millimeter of drie." Dus dat 'doe maar, maakt niet uit en is goed' had plaats gemaakt voor precisiewerk. Hahaha! Maar ik heb hem toch zijn zin gegeven.
Trots greep buurman daarna naar zijn splinternieuwe tacker. Terwijl ik het gaas vasthield schoot hij de krammen in het hout. De eerste drie werden naast het gaas, doch op de paal geschoten. Ze zaten er ook maar voor de helft in. Buurman voerde de druk op en schoot nogmaals terwijl ik het gaas bij de paal vasthield. In gedachten zag ik al een paar krammen in mijn vingers zitten, maar dit keer schoot buurman raak : ketak! De kram zat goed maar nog steeds tot de helft in het hout. Buurman besloot de stelknop weer terug te draaien in z'n laagste stand. En gek genoeg schoot de volgende kram er wel helemaal in. En op de goede plek! Ik moedigde buurman gelijk aan tot nog meer van die rake schoten.
Zuchtend en steunend en met veel humoristische opmerkingen werd het groene gaas met succes op de palen geschoten. Daarna heb ik de eerste krammen met een hamer helemaal in het hout geslagen, terwijl buurman de paal vasthield. Hij hield hem weliswaar vast, maar om heel andere redenen. Buurman was bekaf en moe. De paal stond nu zichtbaar scheef. Automatisch dacht ik aan de tekenfilmserie van Buurman en Buurman. Na de klus was buurman helemaal op. Hij viel bijna letterlijk om. Ik heb de paal weer rechtgezet en zijn spullen voor hem opgeruimd. Hij zou bij het oppakken van de rolmaat pardoes omgevallen kunnen zijn. "Ik ga bijna kapot, Willem!", hijgde hij. Ik adviseerde hem naar binnen te gaan en lekker te gaan uitrusten. Zelf ruimde ik de rest op. Toen ik vertrok bedankte hij mij uitbundig. Hij kon nu gaan zaaien, riep hij enthousiast hijgend. Ik kon niet laten bij wijze van afscheid een vrolijk "A-je-to, buurman!" te laten horen. De klus was geklaard. De buurman kan zaaien.

Agora theater in het rood

Nee, het blik krijgt geen verfbeurt. Vorige week werd bekend gemaakt dat het Agora theater, dat gedeukte Sinas-blik in Lelystad, 300.000 euro in het rood staat. 't Is nogal wat! Ik moest bij het horen van dat nieuws even terugdenken aan mijn loopbaan. Toen kwam ik ook een paar keer projectleiders tegen, die eerst zeiden dat de werkzaamheden geheel volgens de planning en het budget verliepen en een week later een achterstand van 6 maanden en een budgetoverschrijding van zo'n 50.000 euro op de proppen kwamen. Mijn eerste gedachte was steevast : "Lekker zitten slapen, jôh?" Er was al langer bekend dat het niet goed ging met de planning, maar men hield anderen en vooral zichzelf voor de gek.
Het zal met het Agora theater ook zo gegaan zijn. Ik bedoel je hebt niet opeens zo'n groot tekort. Zou er niet tussentijds melding gemaakt worden van de financiële status?
De gemeente Lelystad weigert vooralsnog bij te springen. De euro's zijn al uitgegeven aan andere gewichtige zaken. Ik heb altijd ernstig getwijfeld aan het bestaansrecht van dat grote, lelijke theater. Lelystad is niet bepaald een stad met een bruisende cultuur. Eigenlijk heeft de stad weinig tot niets met cultuur.

Een week niets doen

Een voor mij vreemd vooruitzicht : een week niets doen. Of heel rustig aan doen. Vanwege de hoge temperaturen. Vanmorgen hebben we de supergrote parasol opgezet. De halve tuin stond gelijk in de schaduw. In die schaduw heb ik wat hout gezaagd en bijeen gebonden. Klaar om naar de Milieustraat afgevoerd te worden. Weg is weg. Het geeft een heerlijk opgeruimd gevoel.
Vanmiddag, als de voorzijde van het huis in de schaduw staat, zet ik voor een bewoner even twee palen in de grond. Met de grondboor en een paar flinke klappen.
Hij wil een plantenrek maken voor zijn lathyrus. Die moeten nog gezaaid worden hoor. De plantjes schijnen flink te klimmen, te bloeien en te ruiken. Het was de lievelingsbloem van Juliana (van Soestdijk) . Ik weet niet of het al wat laat is om te gaan zaaien. Maar ik heb er geen verstand van. Buurman wel, want hij heeft ze jaren in zijn volkstuin gekweekt. Volgens het www krijgen de laat gezaaide lathyrussen korte stelen en klimmen ze nauwelijks.
De palen moeten 1.80 meter boven de grond uitsteken. Dus heb ik twee palen van 2.40 meter voor hem gekocht. Gaas heeft ie al. Heb ik voor hem via een buurvrouw gekregen. Hoewel ik genoeg krammen en een hamer heb, wilde buurman per se een tacker kopen. Wie ben ik dan om hem dat te verbieden? Die AOW moet toch een keer op? Na de aanschaf heeft ie mij om een balkje gevraagd om te oefenen. Ik ben benieuwd hoe dat balkje er nu uitziet, want de schutter was erg enthousiast over zijn nieuwe aankoop.
Voor de rest van de week is het dus rustig aan doen. Ik denk dat we aan het water gaan zitten. Aan het Veluwemeer of zo. Parasolletje, koeltas, stoeltjes en zonnecrème. Fenna gaat uiteraard mee.

EU, Grieken, Russen en Groningers

Het ministerie van Buitenlandse Zaken informeert criminelen dat vakantiegangers die naar Griekenland gaan, veel contant geld bij zich hebben. Het advies aan de toeristen een kogelvrij vest en een helm te dragen ontbreekt. Zou ik voor alle zekerheid toch maar doen. Griekenland blijkt toch sterker te zijn dan de hele EU. Zo zie je maar weer.
Meneer Poetin heeft de boycot van EU producten met een jaar verlengd. De EU verlengde haar strafmaatregel met slechts een halfjaar. Poetin houdt meer van lik op stuk dan de EU. Ergens mag ik die man wel. Gewoon recht voor z'n raap en niet lullen maar poet(in)sen. Daar schrikken nog steeds veel westerse politici van. En wat de Oekraïne betreft : het voormalige USSR grondgebied moet zich nog even zetten. Net als toen met Joegoslavië. Stuk eraf, stukje er weer bij enz. Niets bijzonders, zij het dat het dit keer Rusland is en een corrupt buurland met fascistische trekken. Laten we eerlijk zijn, Irak grenst toch zeker niet aan de USA en/of GB? Dus wat doen die westerse landen daar? Ze hebben daar veel minder te zoeken dan Poetin in de Oekraïne.
Politiek en handel dienen gescheiden gehouden te worden. Vindt men in Den Haag. Het oude liedje. Daarom verkochten we kanonnen aan de Spanjolen, die ze vervolgens op ons door hen bezette landje richtten. Dus gaan we van Poetin gas kopen, terwijl Poetin Hollandse bedrijven de das omdoet. Misschien weigert Poetin ons gas te leveren. En dan? O ja, dan zijn er gelukkig nog Groningers, die we voor het gas moeiteloos in de grond laten zakken. Misschien wordt het toch eens tijd serieus aan de slag te gaan met alternatieve energie. Daarin presteren we nog erg matig.

Deelname Bevolkingsonderzoek

een lekkere bruine rakker

Gisteren kreeg ik een vooraankondiging van een Bevolkingsonderzoek. Hij is bestemd voor kerels van 55 jaar en ouder. Het gaat om onderzoek naar de aanwezigheid van of kans op darmkanker. Dat laatste woord is in mijn wereldje nogal beladen. Immers, mijn jongere broer is na een schokkende lijdensweg aan die ziekte overleden.
Zo'n 10 jaar geleden zou ik geweigerd hebben deel te nemen aan zo'n onderzoek. Uit angst. Zal wel door die nare ervaring gekomen zijn. Ik heb na het overlijden van mijn andere broer nog een medische check up laten doen. Ook uit angst. Ik kwam er weliswaar goed doorheen, maar toen ik weer buiten stond dacht ik : "Tja, en toen liep ik onder een stadsbus." Ik wilde mezelf met die gedachte even weer op de rit krijgen. Het was maar 'n momentopname. Je kunt op elk moment aan iets of door iets overlijden. Nu ben ik wel zover dat ik meedoe aan dit onderzoek. Ik ben niet bang voor de uitslag. Ik ben niet bepaald iemand die aan hypochondrie lijdt. Ik loop eerder de kans iets te verwaarlozen, omdat ik vaak denk : 't zal wel weer overgaan.
De enige angst die ik heb is voor de handelingen die ik moet verrichten. Ik schijn met een wattenstaafje een aantal keren in mijn ontlasting te moeten prikken. Jakkie! Stel je voor dat ik al prikkend die bruine rakker opeens lek steek! Boem! Shit! Aaaaahhh! Iemand nog een EOD pak in de aanbieding?