Er was een periode waarin wat last had van valse schaamte. Dat was toen ik aan een bril moest. Maar dat heeft niet zo lang geduurd, omdat ik niet veel later een dienstfiets kreeg. Ik was niet de enige dienstplichtige met zo'n brilletje.
Sinds ik enigszins last heb van wat lichamelijke ongemakken, maak ik het mezelf zo gemakkelijk mogelijk. Als het nodig zou zijn, loop ik gewoon met een wandelstok of rollator. Dat is nog altijd beter dan thuisblijven. Een driewieler als fiets zou dan ook een fijn hulpmiddel zijn. Een luier of stoma evenzo. Ik zou er van alles aan doen, om in mijn gewone doen en laten te kunnen blijven functioneren. Gemak dienst de mens.
Toen ik met de moestuin bezig was, moest ik op zo'n 80 cm hoogte twee stukken gaas vastbinden. Die hoogte was net te hoog om op de grond te gaan zitten en net te laag om het werk gebukt te doen. Gelukkig had Sonja een handig karretje zien staan. Zittend in de wat harde metalen zetel, kon ik ontspannen het gaas aan elkaar knopen. Ik hoefde enkel met mijn voeten mijn rijdende zitplaats te verplaatsen. Het is maar goed dat de stoel geen motor had. Anders was ik nooit aan het knopen toe gekomen.😁
