Na wat klein materiaal te hebben gescheiden, ben ik buiten de loods aan de slag gegaan. Daar heb ik eerst met de bladblazer rondgerend. Zodra de overheaddeur opengaat, blaast de wind het bladafval naar binnen. Ik heb toen niet alleen het erf voor de overheaddeur schoon geblazen. Ook dat bij de entree van de woning en het stuk straat tussen de woning en de loods. Daar komt veel bladafval vandaan. Nota bene van bomen aan de andere kant van de straat. Van de overburen dus. Maar dat is nu eenmaal zo met bomen en wind.
Na de blaasklus wilde ik een blik in de postkist werpen. De klep gaat al langere tijd nauwelijks open. Dit keer besloot ik er iets aan te doen. Ik heb de kist (staat op wieltjes) eerst naar voren getrokken. Hij staat tegen de muur. Toen heb ik vanaf de buitenkant van de klep de schroeven van de scharnieren gelost. Toen ik de klep verwijderd had, heb ik de scharnieren gecontroleerd. Die zaten erg vast. Het zijn speciale scharnieren met veren; klepscharnieren. Ze moeten de klep ook in geopende stand houden. Maar ook dat doen ze niet meer.
Ik heb de scharnieren met WD40 behandeld en ze een aantal keer geopend en gesloten. Toen dat soepel ging, heb ik de klep weer aan de scharnieren geschroefd. Ondanks deze ingreep bleef de klep niet openstaan. Dat is lastig voor de leveranciers als ze hun handen vol hebben. Dus heb ik na wat passen en meten een steun gemaakt. Het is een lat, die binnen handbereik in de kist ligt. Aan de binnenkant van de klep heb ik een blokje geschroefd. Die dient als stopper voor de steun.
Na dat klusje ben ik thuis koffie gaan drinken.