Achter me laten en doorgaan

Die mentaliteit zal wel in mijn vroege jaren als potentie bij mij aanwezig geweest zijn. Niet te lang stilstaan bij een winst of verlies, maar doorgaan. Om die reden heb ik me als jochie ondanks de pestpartijen niet laten kisten. Die instelling is later verder uitgebouwd vanwege mijn activiteiten op het gebied van sport. Een wedstrijd verliezen hoort erbij en daar stond ik ook niet lang bij stil : it's all in the game! Dus op naar de volgende wedstrijd.
Niet alleen met het voetbal en volleybal, ook met de denksporten ging het zo. Met de denksporten (dammen en schaken) kwam ik een paar keer een tegenstander tegen, die na verlies weer een partij wilde spelen. Om te winnen. Zo heb ik een keer 5 partijen achter elkaar gespeeld en de zesde opzettelijk verloren. Toen was ik het beu. 😊
Er zijn verliezen die wèl erg lang bij mij zijn blijven hangen. Zelfs nu nog. Die verliezen betroffen dierbaren. Maar dat lijkt me gewoon. Hoe meer je van iemand houdt, des te groter het verlies. Ze slaan flinke wonden, waar je gevoelige littekens aan overhoud.