Van een zus van mij hoorde ik, dat aan de Hoge Rijndijk ter hoogte van de afrit van de A4 een flinke kaalslag heeft plaatsgevonden. Het was voor mij even schrikken, vanwege herinneringen uit mijn jeugd en later. Op de nu kale plek, naast de voormalige pottenbakkerij van Zaalberg, woonde een vriendje / klasgenoot van mij. Ik ken hem al sinds midden jaren 50. Hij woonde hemelsbreed zo'n 100 meter van ons huis in de Resedastraat vandaan. Zij het dat we gescheiden werden door de Rijn.
In de beginperiode van onze vriendschap liep ik een flink eind om. Via de Bruggestraat en de Leiderdorpse brug liep ik langs de Hoge Rijndijk richting Zoeterwoude tot aan nr 55. Daar bevond zich een woning met ernaast, iets naar achteren een grote schuur / garage van de familie Reijs. Meneer Reijs vertelde een keer, dat hij ooit begonnen was met het repareren van lekke fietsbanden.
In de jaren 50 ben ik dankzij mijn vriendje met de familie een paar keer op vakantie geweest. Een paar keer naar Duitsland. Ik koester de mooie herinneringen daaraan nog altijd. Eind jaren 50 werd tot een complete sloop overgegaan van zowel de woning als de oude garage. Er verrees een modern nieuw pand met op de begane grond het garagebedrijf. Daar boven bevond zich de woning. De architect was meneer Van der Sterre uit Leiderdorp.
Ik heb nog een deel van de verandering mogen meemaken. Achter in de tuin, aan de Rijn, stond toen een kleine woonunit als tijdelijke behuizing.
Na mijn terugkeer van Curaçao, drie jaar later, was de nieuwbouw al een tijdje bewoond. Ik zag toen ook, dat de eigenaar, meneer Reijs, was overgestapt naar dealerschap van Volvo. Voorheen verkocht en onderhield hij diverse merken, waaronder Skoda, DKW en Borgward(?) en/of Wartburg(?).
Ik kwam daar voor het eerst in aanraking met motortechniek. Mijn vriend had met hulp van monteurs een bromfietsblokje in een jongensfiets gebouwd. Met dat ding hebben we veel gereden en lol gehad. Met mijn Fiat was ik op de zaterdag soms ook in die garage om zelf wat onderhoud te doen.
Omdat ik daar kind aan huis was, kreeg ik in de jaren 80 als vader van twee kinderen de sleutel van hun vakantiehuisje in Beekbergen.
Helaas ging het bedrijf kort na een verhuizing naar Leiderdorp failliet. Meneer was inmiddels al met pensioen, al zal het hem wel aan het hart gegaan zijn. Ook na het overlijden van zijn vrouw, bleef ik de familie bezoeken. In de laatste periode vertelde meneer Reijs wat over zijn rol als verzetsman in de Tweede Wereldoorlog. Zijn naam kwam ik weer later tegen in het boek "Naar de overkant 1940 - 1945". Ik ben de familie altijd erg dankbaar geweest. Die mensen hebben een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Vooral omdat ik bij hen veel leerde over het gezinsleven, dat ik vaak vergeleek met die van mij thuis. Zo leerde ik de visie van mijn ouders en de redenen beter begrijpen.
Met de sloop van het pand van het voormalig garagebedrijf wordt weer een periode afgesloten.

