Als kind kon ik vrij goed tegen pittig eten. Daarmee bedoel ik sambal en/of voedsel waar pepers in verwerk zijn. Ik heb dat heel lang volgehouden, totdat ik last kreeg van de spijsvertering als ik pittig gegeten had. Last in de vorm van brandend maagzuur en buikpijn. Het laatste ging direct over na een bezoek aan het toilet.
Sindsdien ben ik minder sambal gaan gebruiken en minder pittige gerechten gaan eten. Weer later kwam ik erachter, dat ik niet (meer?) tegen bepaalde kruiden en pepers kan. Van de pastasaus uit een potje krijg ik vrij snel na het eten ervan last van buikloop. Maar als ik de saus uit een pakje maak, heb ik nergens last van. Hooguit van onverwacht bezoek, dat ervoor zorgt dat ik minder te eten krijg.😂
Van sambal waar nog de zaadjes van de pepers inzit (zoals sambal oelek) krijg ik ook last. Net zoals van tabasco. Na veel onderzoek, bleek ik geen last te krijgen van de kleine gedroogde pepers van Bird's Eye. Ik wrijf ze zelf fijn en ondanks de aanwezigheid van zaadjes, krijg ik geen last.
Het gevolg is ook, dat ik buiten de deur geen pittige gerechten eet. Omdat ik niet weet welke soort pepers of sambal men gebruikt heeft. Om toch gebruik te kunnen maken van de gerechten die bijvoorbeeld een toko aanbiedt, probeer ik de eerste keer een beetje. Als dat goed (be)valt, koop ik zo'n gerecht met een gerust hart. Tot nu toe heb ik geen toko ervaren, waar een pittig gerecht bij mij slecht valt. Ik heb dat wel gehad met pittige spareribs en andere pittige gerechten in restaurants.
Dus ik eet bij voorkeur alleen thuis iets pittigs. O ja, sambal badjak en manis verdraag ik ook goed. Matig pittig vind ik het lekkerst eten. Dus niet dat de vlammen me uit de oren slaan. Zoveel pepers doen de smaak van het gerecht haast verdwijnen.
