Eenrichtingsverkeer(d)

Omdat er niet naar mijn klachten geluisterd werd, heb ik ontslag genomen. Ik verkeerde in de gelukkige omstandigheid, dat er veel vraag was naar ICT deskundigen.

.....zonder bevoegdheid....

Het is twee keer voorgekomen, dat men na mijn vertrek toch een paar keer een beroep op mij deed. Er waren problemen ontstaan, die blijkbaar alleen ik oplossen kon. In alle gevallen wist ik van tevoren hoe de kwestie opgelost moest worden. Op grond daarvan maakte ik vooraf een rekening op. Die moest bij de deur voldaan worden, voordat ik aan de slag ging. Emotioneel gezien had ik ze in hun eigen sop moeten laten gaarkoken. Maar hen een flinke boete opleggen leek me een goede straf.
Vanmorgen, tijdens het nieuws, moest ik daaraan terugdenken. Het ging over docenten met een bevoegdheid, die niet in het onderwijs werkzaam zijn. Zij moeten volgens PvdA man Asscher opgespoord worden. Brrr! Alsof het ontsnapte boeven zijn. Ik durf te wedden dat onder al die verdwenen docenten er ook velen zullen zijn, die tijdens hun leraarschap niet gehoord zijn. En nu? Nu denkt men hen te kunnen paaien om weer voor de klas te gaan staan. Ik ben benieuwd.

Een directeur

In een familiebedrijf kwam ik vier directeuren tegen. Op kantoor zaten 7 medewerkers. Zo ging dat. Er was sprake van een sterke hiërarchie, waarin directeuren zich autoritair opstelden.
Een van de directeuren was een zeer chagrijnig man. Hij groette nooit en stond bekend als een kwaaie pier. Na mijn entree als hoof automatisering leerde ik hem kennen als hoofd Debiteurenbewaking. Ik schatte hem toen (midden jaren 80) zo'n 20 jaar ouder dan ik. In die (papier)tijd werden periodiek allerlei lijsten uitgedraaid. Voor hem waren dat lijsten met vooral openstaande posten. Op een dag bracht ik hem een zogenaamde oudheidslijst. Die lijst vermelde posten naar ouderdom. Handig om betreffende klanten te herinneren, te manen of aan te melden voor incasso. Tot mijn verbazing vroeg de directeur wat hij met die rare lijst met kolommen moest doen. Was dat om mijn kennis te testen, of...? Ik hield me in en begon hem op een rustige manier het doel van de lijst uit te leggen. Tijdens mijn uitleg kwam hij geregeld met vragen. Die maakten mij duidelijk dat van Debiteurenbeheer deze meneer de directeur totaal geen kaas gegeten had. Aan de andere kant gaven ze ook aan, dat hij bereid was te leren. Ik begon daarom helemaal vooraan in het proces : een nieuwe klant. De controles via de KvK en  de NCM waren totaal nieuw voor hem. Maar meneer was wel erg leergierig. Na een halfuur maakte hij een afspraak met mij voor een vervolg gesprek. Tijdens die gesprekken heb ik hem het Debiteurenbeheer uitgelegd. Het leidde ertoe, dat hij mij begon te groeten en me zelfs af en toe een klopje op mijn schouder gaf. Hij oogde ook vrolijker. Tot grote verbazing van anderen.
Toen hij de eerste keer 's morgens zijn hoofd om de hoek van de deur stak om mij een goede morgen te wensen, vroegen medewerkers van mij wat ik met meneer gedaan had. Ik zei toen : "O gewoon. Ik heb hem aan het werk gezet." Maar dat geloofden zij niet.

Diesel face

Ik weet niet of Sylvana deze vorm van een snelle opmaak van Zwarte Piet leuk vindt, maar ik wel. Gelukkig is mij dit bespaard gebleven tijdens mijn klussen aan de camper en de Lupo. Het idee dat de uitlaatgassen ongezond zijn, leeft niet bij iedereen. Tien jaar gekort op zijn levensverwachting.

Remtrommels opgeknapt

Geen gezicht

Na het vervangen van de schokdempers en veren vormden de roestige remtrommels een regelrechte afknapper. Ik ze vanmorgen maar alsnog met een lamellen schuurschijf ontroest en in een zwarte roestbeschermer gezet. Nu ziet de boel er tenminste weer opgeknapt uit.

Anno 1994....

Omdat ik toch in de loods was heb ik zowaar een stukje administratie gedaan. Erg leuk om daarmee weer eens bezig te zijn. Je kent het wel, debiteuren, crediteuren, openstaande posten, betalingen enz. Ooit heb ik zelf het administratiesysteem Snelstart gebruikt, toen ik voor mezelf bezig was als IT consultant. Ik zag het systeem na ruim 20 jaar terug, zij het in een moderne versie. Ik denk dat ik me de komende tijd wat meer ga verdiepen in die boekhoudmaterie. Goed voor mijn grijze massa.

Lupo op nieuwe poten

een oud en een nieuw stel

Vanmiddag ontving ik de nieuwe onderdelen voor de VW Lupo. Aan beide kanten moesten zowel de dempers als veren vervangen worden. Volgens de instructievideootjes van de leverancier, valt het vervangen erg mee. Ik ben blij dat ik het werk in de loods kan doen, al heb ik geen brug beschikbaar. Maar de thee maakte veel goed.
Het hele verhaal begon met een gebroken veer. De bijbehorende demper had daarom flinke klappen gekregen. We besloten aan beide kanten de Lupo te voorzien van en nieuwe veren en nieuwe schokdempers.
Conform de Autodoc-video heb ik zowel de demper als de veer gedemonteerd. Van de schokdemper moest ik de onderste bout doorslijpen. Vanwege de roest zat ie muurvast. Zelfs de luchtsleutel hapte naar lucht.
De demper kreeg ik vrij gemakkelijk uit de steun. Een kwestie van de carroserie wat opkrikken en de achteras wat laten zakken. Veel werk betrof het losmaken van de bovenkant. In een zeer kleine ruimte moest een borgmoer gelost worden. Leuk werkje voor Sonja, terwijl ik onder haar verder sleutelde. Links bleek de veer gebroken. Die kreeg ik er vrij gemakkelijk uit.
De demper kon na het verwijderen van de borgmoer ook gemakkelijk verwijderd worden. Omdat de nieuwe demper aan de oogkant net iets te breed was, heb ik aan beide zijden iets van de bus in het oog moeten wegslijpen. Dat kon omdat de bus aan beide kanten wat uitstak.
Het monteren van de nieuwe veer verliep wat lastiger, maar toch ook weer snel. Een kwestie van wat spelen met de beide krikken; de as wat lager, de carrosserie wat hoger enz. Intussen was mijn hulpje op haar fiets gesprongen om twee nieuwe bouten te kopen, om de dempers vast te zetten. Ze was op tijd terug, zodat het werk weinig stagneerde.
De andere kant verliep nog vlotter, want daar kreeg ik de bout van de demper wel los. Het meeste werk was nog het vastdraaien van de borgmoer aan de bovenkant in de kofferbak. Dat moest met twee sleutels gebeuren. Een om de veerpoot te borgen en een om de moer erop te draaien. Ik kon slechts zeer korte slagen maken op dat lange stuk draad. Wat een gepriegel!
Inclusief de theepauze duurde de klus nog geen drie uur. De Lupo kan weer veren en dempen. En dat voor krap 117 euro.  En ik ben weer een ervaring rijker. Ik zag trouwens ook, dat een stukje roestbestrijding ook geen kwaad kan.

Zakelijk en klantgericht

Vanmorgen ben ik naar het gemeentehuis geweest om mijn rijbewijs te verlengen. Het verloopt op mijn verjaardag, vandaar. Ik moest van tevoren een afspraak maken via de website van de gemeente. Op die manier afspraken maken ervaar ik als erg handig.
Onderweg kwam ik een mevrouw op een driewieler tegen. Toch mooi dat zij zich kan verplaatsen ondanks haar handicap. Alleen moet ze nog leren niet midden op de weg te gaan rijden, maar een beetje rechts. Ik kan me dat gedrag wel voorstellen indien het wegdek daartoe aanleiding geeft. Zoals schuin aflopend naar de zijkanten, spoorvorming of gewoon slecht. Maar dat was allemaal niet het geval. Ik denk dat het aan het fenomeen driewieler ligt, want mensen in een scootmobiel hebben daar ook last van.
Na aankomst werd ik bijna direct geholpen. Ik overhandigde mijn rijbewijs en een postzegel met mijn hoofd erop en mevrouw ging aan de slag. Ze was erg zakelijk bezig, wat mij erg aanspreekt. Toen ik moest betalen en mijn bankpas in het pinapparaat wilde steken, zie ze dat ik hem ook op het apparaat kon leggen. Ik geef toe, dat ik die handeling ook geregeld gezien heb, maar dacht dat het te maken had met speciale pasjes. Ze vroeg mijn pas en liet me toen het icoontje zien van de draadloze connectie. Met de nodige tekst en uitleg betaalde ik voor het eerst draadloos. Ik geef toe, behoorlijk vreemd voor iemand die ruim 30 jaar in de IT gewerkt heeft. Maar vergeet niet, dat ik werk en privé erg strikt gescheiden heb gehouden. Pas midden jaren 90 gebruikte ik een laptop thuis. Haha! Ik heb dan weliswaar Windows versies en extra geheugens geïnstalleerd en rommel nog wat meer zoals in html, maar voor de rest interesseert het computergedoe me geen lor. Ik heb dan ook geen smartphone in gebruik. Lekker rustig.
Toch stelde ik de klantgerichtheid van deze medewerkster erg op prijs. Ze anticipeerde op mijn 'ouderwetse' manier van betalen. Volgende week ligt een nieuw exemplaar van het rijbewijs op mij te wachten. Zo'n 50 jaar geleden kreeg ik het eerste vanwege mijn motor.

Geen dividendbelasting?

De oppositie roept dat de 2 miljard besteed moet worden in de publieke sector. Daarin worden zorg, onderwijs en politie genoemd. Het is weer typisch ambtenaren gekrakeel over fictief geld dat bij afschaffing van de maatregel vrijkomt. Het doet me denken aan de manier, waarop menige gemeente bezig is. Men wijst een stuk grond aan waar gebouwd moet gaan worden. Vooraf heeft men de revenuen berekend. Als tegen de bouw geprotesteerd wordt, roept men vanuit de gemeente, dat niet doorgaan van de bouw het haar x miljoen aan opbrengsten zal gaan kosten. Het mislopen van de fictieve inkomsten wil men dan afwentelen op de burger.
Tja, als ik een winstgevende zaak zou hebben, zou ik veel geld verdienen. Die zaak heb ik niet, dus moet dan maar via mijn uitkering het verschil gecompenseerd worden?
Als men per se twee miljard wil besteden, denk dan ook eens aan al die mensen die onder de armoedegrens leven. Door de zorg het politieapparaat en Defensie moet men eens flink de bezem halen. Neem dan de Belastingdienst en het UWV daarin mee.

Gemakkelijke slachtoffers

In het algemeen komt het mij over, dat mensen die zich zoveel als mogelijk aan de regels houden en hun steentje op een positieve manier bijdragen aan onze maatschappij, vaak ten prooi vallen aan hongerige ambtenaren van overheden in het algemeen en het UWV, Justitie en De Belastingdienst in het bijzonder.
Neem nou de controle op de WW door het UWV. Dat arbeidsmigranten er zo gemakkelijk mee weg kunnen komen, is onbegrijpelijk. Terwijl ik na ruim 30 jaar full time werken op een zeer onvriendelijke manier diverse keren binnenstebuiten gekeerd ben. Men deed alsof ik een notoire fraudeur was op het gebied van uitkeringen en ik moest zo snel mogelijk weer aan het werk. Zelfs toen ik nog werk had en ik me uit voorzorg (moest) aanmelden bij het UWV i.v.m. een dreigend ontslag (faillissement), werd ik zo behandeld. Het kan zijn dat ik mijn kleurtje ook niet mee had, hoor. Als ik mijn situatie vergelijk met die van arbeidsmigranten, dan ben ik zeer, zeer slecht behandeld door het UWV.
Ik zal niet de enige zijn geweest. Er zullen er velen zijn, die net zo slecht behandeld zijn / worden als ik. Ik heb me een aantal keer over die behandeling beklaagd. Zonder succes. En dan heb ik het niet eens over de inhoudelijke zaken. Daar bakte het UWV toen ook weinig tot niets van.

Vincent

Uit de tijd van aansprekende teksten.

Geen Hoofd Automatisering

Toen ik een keer bij een overheidsinstantie werkzaam was, had ik te maken met een gefrustreerde ambtenaar als leidinggevende. Iemand die zijn eigen medewerkers kleineerde en in mijn beleving terroriseerde. Elke minuut dat iemand te laat kwam werd keurig bijgehouden om periodiek van zijn verlof ingehouden te worden. Zo'n iemand stond dan bijna in de houding voor zijn bureau. Dat zijn medewerkers vaak later naar huis gingen, daar deed meneer niets mee. Logisch, want zelf was ie telkens een kwartier eerder vertrokken. Man man, wat deed die man naar en wat was hij chagrijnig. Daar zat deze vrolijke, optimistische, humoristische jongeman dus mee op een kamer.
Conform mijn gewoonte vroeg ik me af, waarom die man zo was. Al snel hoorde ik dat hij gepasseerd was voor de functie van Hoofd Automatisering. De directie had iemand van buitenaf aangetrokken. Meneer baseerde zijn promotie op basis van anciënniteit. De directie ging voor kennis en kunde.
Blijkbaar had de chef zich thuis beklaagd over zijn situatie. Naar zeggen kwam hij met zijn vrouw naar kantoor, voor overleg met de directie. De chef zat stilletjes naast zijn vrouw, die voor hem het woord voerde.
Ik begreep toen waarom de chef geen Hoofd Automatisering geworden was. Ik zou me diep schamen als ik iemand anders het woord moet laten voeren namens mij. Overigens vind ik zijn vrouw ook wat stupide, door dit voor haar man te doen. Een stupide, bazige en bemoeizuchtig vrouw. Denk ik. Tot ieders verbazing kon ik niet veel later erg goed overweg met de chef. Medewerkers vroegen mij nieuwsgierig : "Wat is er met meneer X gebeurd?" Toen hij dacht mij ook zo te behandelen, heb ik hem een spiegel voorgehouden.

Van Witte Piet naar Zwarte Piet

kwamen een wit kindje brengen....

Het gedoe rond de Zwarte Piet traditie is weer losgebarsten. De Witte Pieten (is geen discriminatie?) werden Regenboog Pieten (een beetje logisch, want het geheel riekt toch ook naar een homogezelschap), die op hun beurt Veeg Pieten werden. Wat denk je? Men heeft nu weer de Zwarte Piet in beeld, want, zo zegt men, de Veeg Piet is zo vaak door de schoorsteen gegaan, dat ie nu zwart is geworden. En dus is er weer Zwarte Piet. Tada! Het geheel geeft aan op wat voor een kinderachtig niveau deze discussie zich afspeelt.

Volume regelen

Afgelopen nacht werd ik herinnerd aan een voorval ten tijde dat we nog in Zoetermeer woonden. Ik werd badend in het zweet wakker en voelde me misselijk. Ik ben eruit gegaan, maar echt de anti-peristaltische beweging op gang krijgen (= overgeven) lukte me niet. Ik heb een halfuur op het toilet gezeten in afwachting van, tja van wat?
In Zoetermeer kwam de oorzaak wel via mijn keeltje tevoorschijn : een stukje van een sperzieboon. Je kent het vast wel, dat stukje waarmee de boon aan de plant hangt. Aan dat stukje zat nog een takje! Dat bleek toen de boosdoener. En ik zelf natuurlijk, want welke idioot eet er nou takjes? Maar vannacht kwam er niets. Ik ben maar weer in bed gestapt en ben toen weer in slaap gevallen. Vanmorgen was ik weer normaal (= gek).
Ik ben even naar de loods gegaan, om daar een paar draden te solderen. Mijn soldeerbout wordt blijkbaar niet heet genoeg om het tin te doen smelten. Ook niet na het grondig reinigen van het stift. Nee, dan is de bout in de loods vele malen beter. Als de rol tin die bout ziet, wordt ie al zacht! Bij wijze van.

Een tijdje geleden heb ik de speakerboxen in de camper gemonteerd. Omdat alle stroom van de wagen gaat als ie ergens geparkeerd staat, zijn daarmee ook alle instellingen van de radio foetsie. Met gevolg, dat bij het eerste gebruik de achterste speakers loeihard staan. Telkens weer de speakers instellen, daar heeft deze ouwe geen zin in. Dus heeft ie een volumeregelaar gekocht en die tussen de radio en de achterste speakers gemonteerd. Het apparaat is enkel een doorgeefluik met 8 aansluitingen ( 4 in en 4 uitgaande) en een volume knop. Het vreet geen stroom. Nu kan het volume van de speakers achterin naar luisterbehoefte worden afgesteld; van nul tot maximaal.
Op de terugweg ben ik alsnog de foto's gaan ophalen bij Kruidvat. Ik trof een vriendelijke jongedame, een andere dan de vorige keer, die mij, ondanks het ontbreken van een bon met bestelnummer (vergeten!), keurig geholpen heeft. En dat op de maandag. Ik wilde er geen woorden over vuil maken, maar zij begon! Ze zei namelijk dat ze al een paar dagen lagen. Toen ik mijn verhaal gedaan had, zie ze dat ze het gebeuren intern zal bespreken. Ze vond het gedrag van haar collega niet correct.

Een muis en een bus

in de emmer

terug in de natuur

Oké, het is zondag. Gelukkig kan ik toch wat doen, zonder anderen te ergeren. Dus reed ik naar de loods, om aldaar achter gesloten deuren de lading uit de kampeerbus te lossen. Echter, in de loods zelf moest een en ander eerst opgeruimd worden. Het gevolg van een rommelige week.
Toen ik daarmee bezig was, werd om mijn assistentie gevraagd. Er was een ongenode gast in het magazijn aan het rondrennen. Het bleek een veldmuis te zijn. Het arme beestje wist niet waar ie het zoeken moest. Er ligt daar niets eetbaars, maar wellicht zocht de muis de warmte op.
Het lukte me het beestje in de val (een emmer) te laten lopen. De gladde wand voorkwam dat het rappe beestje omhoog kon klimmen.
Ik heb het eens goed bekeken en ik vond het er grappig en aandoenlijk uitzien. Ik heb het muisje maar buiten, in het nabijgelegen veld losgelaten.
Toen het magazijn weer enigszins geordend was, ben ik de werkbus gaan opruimen. Niets fijner om de week weer te starten vanuit een opgeschoonde situatie. Dat zouden er veel meer moeten doen.

Nu Ollongren nog

D66 heeft partijvoorzitter Pechtold uit de Tweede Kamer verwijderd. D66 heeft erg veel aanhangers verloren vanwege haar politiek optreden. Pechtold is in dit geval ook maar en spreekbuis annex trekpop. Net als minister Kajsa Ollongren, die wat mij betreft ook verwijderd moet worden net als Pia Dijkstra. Niet dat het D66 zal helpen, want daarvoor is een andere politiek programma nodig met meer realistische mensen die het woord Democratie beter begrijpen.
Zoals gezegd groeit het 'rechts populisme' als kool. Helaas blijven de dames en heren politici van de gevestigde orde star vasthouden aan hun mislukt beleid en daarmee aan hun ondergang. Het wachten is op de verkiezingen.
Ik vond het treffend, dat Unilever besloten heeft in Londen te blijven. Rutte staat in zijn hemd. De kwestie toont weer eens aan, dat de VVD politicus ongefundeerde voorstellen doet.

Een studentenfiets

Zaterdag hebben we o.a. een fiets omgeruild. Dus niet omgerolen, zoals een overigens aardige medewerkster van een winkel een keer zei. Ze sprak altijd nogal bekakt vond ik. Ze viel door de mand, toen ze dat woord gebruikte. Ik heb maar niet gevraagd van wie ze dat woord georven heeft.
Terug op de fiets. Er zijn twee kabels gebroken. De versnelling doet het ook niet meer (trapt door), de kettingkast is gammel en de verlichting en het zadel zijn  kapot. Er zat zowaar nog voldoende lucht in de beide banden. Kortom, een studentenfiets. Ook weer niet, want daarvoor is ie veel te luxe. Ik heb de komende periode dus weer wat te doen.
Mamma Sonja is gelijk maar flink aan de slag gegaan om de kamer van de student-af eens onder handen te nemen. Samen met de student-af hoor, want dat verstaan we onder helpen. Het viel allemaal best wel mee. Vies was het er in elke geval niet. Het meeste stof kwam onder het grote bed en de lage bank vandaan. Die plekken zijn moeilijk bereikbaar in een kleine kamer. Zal wel leerstof geweest zijn van de afgelopen periode.