We raakten in gesprek. Meneer kwam uit Almere en naar Lelystad verhuisd. Sinds hij hier woont vindt hij met name het Stadhuisplein en omgeving saai. "Dat is al jaren zo", lichtte hij toe. Ik beaamde dat en vertelde hem dat wij sinds 1996 tot 2014 in Haven hebben gewoond. Met dezelfde ervaring omtrent het centrum. "Wij hoorden enkel van kritiek en plannen uit het stadhuis", vertelde ik.
Meneer zei dat de huren veel te hoog geworden zijn. Er ontstaat steeds meer leegstand. Om die te verbloemen worden ze in een galerie omgetoverd. "Een paar kunstwerken erin en klaar is Kees", volgens meneer. Kortom, het is en blijft onveranderd saai. Na de regenbui namen we afscheid van elkaar.
We zijn toen naar het Lelycenter gereden, om daar te lunchen en naar een supermarkt te gaan. Toen we aan onze lunch zaten, meende ik net een schim op te vangen van een van onze kinderen. Hij passeerde net voorbij het raam. Wij zaten midden in de ruimte en ik had mijn bril afgedaan. Toen ik vlak daarna kleinzoon meende te zien, riep ik luid : "Hé Luuk!!" Toen het joch zich omdraaide, zag ik dat het Luuk niet was. Iets wat Sonja al gelijk zei nadat ik had geroepen. Zonder bril zie ik op afstand wat minder scherp.😁
Omdat ik later toch zo mijn twijfels had, besloot ik weer thuis even navraag te doen bij onze zoon. Wat bleek? Hij was inderdaad rond dat tijdstip langs gelopen. Het kan verkeren.
In het Lelycenter viel het op ons, dat het in dat eens wat saaie winkelcentrum toch wel levendig en gezellig was. Er was daar ook een markt, zij het een kleine. Als men hier en daar het zwerfafval zou opruimen en de plekken van wildplassen zou schoonmaken, is het helemaal top vergeleken met het centrum.