Vanmiddag kwam een rechtszaak in behandeling, die enigszins herkenbaar was. Het ging om een moeder wier kinderen uit huis geplaatst waren. Ze waren ondergebracht bij een familielid. De moeder bleek veel alcohol te drinken, agressief en niet bepaald een moeder te zijn.
Ze had ook een vriendin, die erbij zat als een zoutzak. Maar wel met een voldaan gezicht, alsof ze het allemaal beter wist. Judy schatte haar wat dat betreft goed in. Die vriendin adviseerde de moeder.
Wat ik erg positief vond van Judy, was dat ze het opnam voor de kinderen. Ze stond erop, dat die contact moesten kunnen blijven houden met hun moeder. Ze moesten hun moeder kunnen ervaren en zo op latere leeftijd zelf kunnen concluderen, waarom zij niet meer bij haar woonden.
Hopelijk zullen de uitspraken van rechter Judy de moeder aan het denken zetten. Al was het maar vanuit de vraag : 'waar sta ik nu, na al de adviezen van mijn vriendin te hebben opgevolgd?' Het antwoord is : weer voor de rechter, nog steeds alcoholiste en agressief. Met dank aan de vriendin, die enkel bezig was met het zaaien van onrust ten koste van de kinderen en de moeder. Net Jeugdzorg.