O, o, o, wat was het weer een warm onthaal. De bewoners zouden een halfuurtje later vertrekken. Dus kwamen we hen weer eens tegen. Het onthaal begon met de stabij Feijke. Ze was door het dolle. Ze hield zowel bij mij als bij Sonja met haar voorpoten onze benen vast! Alsof ze ons niet meer los wilde laten. Ik vond het erg aandoenlijk. Toen haar baasjes later vertrokken, taande ze er niet naar. Ze bleef bij ons staan en naar ons kijken.
Het gaat erg goed met Feijke. Ze gedraagt zich weer als vanouds. Ze is aan beide achterpoten geopereerd. Ik heb met haar nog aan de riem gewandeld, omdat ze niet mocht rennen. Zelf moest ik ook meer lopen, dus er waren twee lopende patiënten in het bos.
Omdat ze nog steeds de neiging heeft tot grensoverschrijdend gedrag ( = ze verlaat de tuin) draagt ze haar speciale halsband. Als ze binnen is, doe ik dat ding af. Dat lijkt me voor haar prettiger.
Afgelopen maanden heb ik allerlei spullen verzameld in een tas. Nu ik de inhoud ervan weer terugzie, heb ik veel 'o ja' gedachten. Ik kan voorlopig weer lekker bezig zijn.