Me heerlijk vermaakt

Ook vandaag heb ik me weer heerlijk vermaakt hier. Er is altijd wel wat te doen. Lekker zelf kiezen en in mijn eigen tempo bezig zijn. Het is net werken. In dit geval met schitterende voorzieningen in een prachtige omgeving en.... met mijn lief. Van een klimplant heb ik een sliert, die naar beneden hing opgebonden. Ik moest daarvoor op 3 meter hoogte zijn. Gelukkig heeft men hier een enorme huishoudtrap. 
Ik heb wat preventief snoeiwerk verricht. Om te voorkomen dat bepaalde takken komend voorjaar lastig te verwijderen zijn, heb ik ze nu maar verwijderd. Ze groeiden boven het gaas van het 'dak' van de moestuin. Tijdens dat klusje zag ik de de draad van het Pet Containment system op drie plaatsen van zwarte tape was voorzien.

Drie breuken vlak bij elkaar! Ik heb het stuk eruit geknipt en vervangen door een heel stuk. Nu zie je enkel twee soldeerhulsjes in het draad.
Op dat punt verdwijnt de gele draad in de grond. Maar dat gebeurt pas als de draad al zo'n halve meter  op de grond ligt. Tussen het gras. Het liefst leg ik de draad daar in een stukje pvc pijp in de grond. Ik heb het op een lijstje in mijn laptop gezet. Ik houd per oppasadres zo'n lijstje bij.

De droogmolen kon ik niet stabiel maken. Het grondanker is gescheurd. Daarom wiebelt de molen en staat ie schuin.
Tijdens mijn koffiepauze sprong Feijke plots overeind en ging voor de openhaard staat piepen. Toen ik mijn goede oor naar de haard draaide hoorde ik gepiep in stereo! Het andere gepiep kwam uit het rookkanaal! Ik hoorde ook gefladder. Ik kon niet in het kanaal kijken, omdat de klep gesloten was. Voor alle zekerheid ging ik eerst een schepnetje halen. Ik moet er niet aan denken als zo'n roetmees hier door de kamer gaat fladderen. Toen ik weer bij de haard kwam, leek

Feijke aan te geven dat over was. Met het netje voor het kanaal maakte ik de klep open. Er gebeurde niets. Ik hoorde ook niets (met mijn goede oor). Toen ik in het rookkanaal keek, zag ik licht aan het eind. Meer niet. Ik was opgelucht, want ik ben bekend met roet uit de schoorsteen. Intussen lag Feijke weer op haar plaats. Ze keek naar mij met een blik die zei : "Volgende keer wat sneller baas, de vogel is allang gevlogen."
Na de koffie en de gevlogen vogel ben ik nog wat in de moestuin bezig geweest. Ik heb daar een groene specht aan de paal genageld. Mocht ie ontsnappen, dan kan hij toch niet wegvliegen, want hij zit in een kooi.
Het mooiste was wel de afsluiting van de dag. Toen stapte ik onder de douche!