Af en toe zie ik een stukje over Amish jongeren, die de sekte verlaten. Ze willen kennisnemen van het 'Engelse leven'. Daarmee bedoelen zij de buitenwereld. He tis voor hen een enorme cultuurschok als ze vanuit hun omgeving naar grote steden zoals New York trekken. Niet iedereen staat voldoende stevig in z'n schoenen om die veranderingen en verleidingen aan te kunnen.
Sommigen willen terugkeren naar hun Amish leven. Maar dan blijkt dat deze geloofsgemeenschap niet alle goeds uit de Bijbels hanteert. In plaats van De Verloren Zoon (of Dochter) in blijdschap te ontvangen, zoals een gelijkenis uit de bijbel leert, wordt hem de deur geweigerd. Zijn ouders bellen zelfs de politie! Andere Amish vrienden willen zo'n spijtoptant niet eens helpen. Dus de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan wordt ook gemeden.
De ouders van zo'n 'zondaar' zijn vaak ook het slachtoffer. De geestelijk leider, een bisschop, doet hen in de ban. Ook weer iets wat ik niet in de bijbel kan terugvinden. Wel iets over wie zonder zonde is. Die mag de eerste steen werpen.
De Amish richten zich nogal op hun bisschop; "de bisschop zegt...." Ze zouden zich meer op Jezus moeten richten. Opvallend genoeg hanteren ze wel de christelijke Bijbel.

