Over het algemeen slaap ik erg goed en vrij vast. Helemaal als ik op mijn nog goede oor lig. Maar zo één keer in de maand duurt het wat langer voordat ik in slaap val. Dat is steevast op de zaterdag. Dan lig ik te piekeren. Eind van de maand is hier namelijk koopzondag. Dan lig ik te denken, wat ik de volgende dag zou moeten kopen. 😂 En het is telkens weer hetzelfde; niets.
Serieus, er was een periode waarin ik bijna klokje rond sliep! Jawel, om 19.00 uur mijn slaapzak in en 's morgens om 06.00 uur er weer uit. Dat was tijdens een oefening in West-Duitsland in februari 1970. Het vroor en het had gesneeuwd. Ons tentje gaf wat beschutting, maar warm was het erin niet.
Soms moest ik een hele nacht wakker blijven. In een schuttersput dacht ik dan na over mijn leven. Iets wat ik eerder niet gedaan had. Want mijn leven was toen zorgeloos.
Later, op mijn kamer in Amsterdam, lag ik in bed ook af en toe zo te denken. Met heel veel vragen en weinig antwoorden. Ze verdwenen toen ik een nieuwe dag begroette en benieuwd was wat die mij zou brengen.
Nachtrust is me terugtrekken in de stilte. Iets wat ik overdag ook doe, maar niet zo lang.