Toen ik de eerste keer haar nummer Un hombre marchó hoorde, werd ik nieuwsgierig naar deze Spaanse zangeres. Ook al begreep ik toen niet alles van de tekst, ik kon wel als het ware aanvoelen waar het overging. De muziek van het orkest van Waldo de los Rios maakte het nummer compleet. De Spaanse taal heb ik sinds mijn verblijf op Curaçao mooi gevonden. Ik ben er nooit aan toegekomen de taal te leren. Ik heb begin jaren70 de LP Amores gekocht. Van die lp zijn twee nummers mij bijgebleven. Ook het nummer Mañana vind ik nog steeds mooi om naar te luisteren. Als ik haar muziek hoor, ben ik weer in de kleine zolderkamer, waar ik na mijn terugkeer uit Amsterdam terechtkwam. Mijn eigen slaapkamer was nog steeds bezet door een inwonend stel. 😁
