Lupo met nukken

Soms gebeurt het dat de schakelpook van de Lupo vastzit in de Neutraal stand. Hij is er dan met geen mogelijkheid meer uit te krijgen. En dan opeens (zo lijkt het) komt ie los. In de tussenliggende periode is van alles en nog wat geprobeerd. Van het contact uitzetten tot opnieuw starten en allerlei gedoe met het rempedaal, dat een rol speelt bij het schakelen.
Deze Lupo  heeft een automatische versnellingsbak, wat erg handig is. Omdat het een geïmporteerde auto is, beschik ie enkel over een Duitstalige handleiding. Gelukkig heb ik veel Duitse motorbladen en computer-manuals gelezen, zodat technische termen in die taal mij niet vreemd zijn. Als ik de Duitse handleiding lees over het schakelen, dan trek ik de conclusie dat het een samenspel is van het rempedaal, een drukknop op de pook en het contact. Ergo, elektronica. En o ja, de stand van de portieren en die van de motorkap (geopend of gesloten) speelt ook een rol. Als een van die bewegende delen geopend is, krijg je hem niet uit de Neutraal stand. De contactsleutel kan enkel verwijderd worden als de pook op STOP staat.
Hoe anders is het met de Ducato. Met die handgeschakelde bak kan ik de wagen bijna altijd starten. Met geopende of (deels gesloten) deuren, dakluiken, met of zonder ingetrapt rempedaal, in z'n vrij of in een versnelling met ingetrapt koppelingspedaal, maar ook zonder dat alles. In het laatste geval springt de bus wel naar voren. Maar starten doet ie. Tenzij de startonderbreker actief is. Mocht dat ding kuren vertonen, dan is ie eenvoudig te omzeilen.
Terug naar de Lupo, ik denk dat er mogelijk twee veroorzakers zijn van het probleem : de elektronica die de combinatie rempedaal en schakelpook regelt en een stukje elektronica in de pook zelf, die de ontgrendeling regelt. Op de pook zit namelijk een knop die de bak kan ontgrendelen (foto, gele pijl) om hem via Neutraal in z'n achteruit te schakelen. Ik heb weer huiswerk. Ik ga eerst uitzoeken of er soms sprake is van schakelaars van het rempedaal, die vervangen moeten worden. En anders de schakelaar in de pook, die de ontgrendeling van de bak regelt. Kortom, deduceren en reduceren.

Oostvaardersplassen

Nu de rechter de knoop heeft doorgehakt, doen de verantwoordelijken voor het dierenleed daar voorkomen, alsof er inderdaad een groot probleem is. Ze hebben dat decennia lang ontkend, alle waarschuwingen en protesten ten spijt. Maar men kan nu legaal een genocide plegen op ruim 1.800(!) edelherten. Tot voor kort was het grote aantal grazers daar geen enkel probleem en nu dus 'opeens' wel. Staatsbosbeheer reageert verheugd op de uitspraak. Arme beesten. Men probeert de genocide wat te verzachten door te beweren dat een deel van het vlees voor consumptie verkocht gaat worden.
Als ik de regelgeving in ons landje mag geloven, moet voor elk dier een flinke administratie aanwezig zijn omtrent voeding, entingen, ziektes en dergelijke. Maar dat hoeft opeens niet voor de af te schieten beesten, louter omdat ze geen entingen hebben gekregen? Ik wil die administratie per gedood dier wel eens zien, alvorens ze voor consumptie geslacht en aangeboden worden. Of doet de Warenwet mee aan deze corrupte draai?
Gebleken is dat er bijna twee keer zoveel herten omgebracht moeten worden, dan Staatsbosbeheer in eerste instantie 'gedacht' had. Ze hadden niet zo goed geteld. Tja, het waren er meer dan honderd en dan wordt het lastig. Weer een voorbeeld van het slechte beheer daar. Men 'denkt' dat zo'n 450 dieren per soort in het gebied wel een goed leven zouden kunnen leiden. Vaagheid ten top. Maar ja, gaat men de kaal gevreten boel daar eerst weer aanplanten en laten groeien?
De hele gang van zaken bekijkend, begrijp ik best waarom sommige activisten pislink worden. Het gaat hier immers om levens.

Nachtvorst - boerenkool

Herfst

Voetbal

Vanwege de gezelligheid heb ik niet zoveel van het voetbal gezien. Veel gemist heb ik niet, trouwens er is tegenwoordig ook nog zoiets als 'terugkijken'. Wat mij het meest opviel was dat de NOS het presteerde om bijna een kwartier(!) aan zendtijd te besteden aan een wedstrijd, die na een minuut gestaakt werd : Feijenoord - VVV. Hiermee liet de NOS weer eens zien hoe armtierig hun sportprogramma geregisseerd is. Als ik al het onnodige eruit zou schrappen, houd ik een programma van krap een halfuur over. Schrap dan ook het commentaar van Frans Snoek (zo'n wedstrijd begint al met een flinke achterstand) en zie er verschijnt zowaar een echt programma.
Ik zag op een Duitse zender een reportage over de corruptie bij de Fifa, met in de hoofdrol de voorzitter, Infantino. Hij stelde zich ooit kandidaat met de slogan de corruptie aan te gaan pakken. Maar Infantino is zelf corrupt. Hij heeft het wk voetbal verkocht aan Amerika, Mexico en Canada via een onderonsje met o.a Trump.
Door het wk daar te laten plaatsvinden verwacht hij aanzienlijk veel meer geld binnen te halen. Infantino denkt dat iedereen infantilo is, maar dat is dus niet zo.
Terug naar het gewone voetbal. Er waren weer de beruchte terugspeelballen. En een blunderende ADO keeper. Al neem ik het de keeper niet zo kwalijk. Nee, het was de schuld van de nummer 7 van ADO. Die speler liep bij het uitverdedigen amateuristisch te klungelen met de bal en besloot op een lamlendige manier de bal terug te spelen naar zijn keeper. Met desastreuze gevolgen : goal!!
In het algemeen laat de NOS regisseur in herhalingen niet de bron van dit soort ellende zien. En dat vind ik jammer. In veel gevallen begint het met de manier waarop een bal aangenomen wordt en het vervolg. Vaak draaien spelers naar de verkeerde kant en kan de bal enkel nog achteruit gespeeld worden. Dat doen ze dan zonder te kijken, want ze zijn niet zo technisch dat ze met de bal aan de voet en de blik op het veld kunnen spelen. Of men moet per se een paar stappen met de bal aan de voet willen lopen alvorens hem af te spelen. Met als gevolg balverlies.
Helaas worden niet alle eredivisie wedstrijden voorzien van de VAR. Volgens mij is dat ook een vorm van competitievervalsing. Er waren dit keer veel onbestrafte of te licht bestrafte overtredingen. Maar ja, 'het zijn maar de mindere clubs'.

Wat een weekend!

Wat is er fijner dan op de maandagochtend lekker lui in je bed te blijven liggen? Wat wil je na zo'n prachtig weekend!
Zaterdag kwam er een gezellige avond spontaan uit de lucht vallen. Samen met de kinderen lekker gegeten en veel gelachen bij de Bataviahaven in Lelystad. Zondagochtend op tijd uit de veren, want het was zover : de familiereünie in Wageningen!

we gaan eten, dus wie loopt voorop?

Om te beginnen : petje af voor de dames die dit georganiseerd hebben. Hartelijk dank daarvoor. Erg leuk om een groot deel van de familie weer te zien en te spreken. Hoewel, dat laatste lukte niet helemaal want daarvoor was te weinig tijd en het eten te lekker. Haha!
Ik zag kleine kinderen met gelaatstrekken, die even bepaalde emoties bij mij losmaakten. Ze herinnerden mij aan dierbaren die niet meer onder ons zijn. Ze bleven mijn aandacht trekken.
Dat de tijd blijft vliegen bleek wel uit een opmerking van mijn zus. Ze herinnerde mij aan die keer, dat we samen een baby bezochten in een ziekenhuis in Hilversum. Die baby liep daar ook rond als 21 jarige!
Het was een zeer geslaagde reünie. Op naar de volgende, ergens in Zeeland of België?

Energie aan de deur

Afgelopen week werd er aan de deur gebeld. Toen ik opendeed, stond een meneer in een overall voor me. Hij vroeg of ie de centrale elektriciteitsmeter mocht vervangen. Ik antwoordde : "Tegenwoordig komen er allerlei figuren hier aan de deur. Het gaat telkens weer over energie. Wie bent u eigenlijk?" Hij verontschuldigde zich en zei dat ie van Liander was. Ik vroeg hem naar zijn id kaart. Die haalde hij uit zijn broekzak tevoorschijn. Niet dat ik bekend ben met dat bedrijf en dus weet ik niet eens of die kaart echt is of niet.
Ik zei hem dat ik het raar vond, dat hij hier spontaan aan de deur komt. Een berichtje vooraf zou wenselijk geweest zijn. Vooral omdat meneer stelde ruim een uur bezig te zullen zijn. Hij had iets over een koppeling met de gasmeter en een slimme meter. Ik vroeg hem voor wie die laatste meter zo slim is. Voor Liander of voor ons? We worden immers van alle kanten geplukt. Voor je het weet heb je een meter die niet meer terugdraait. Maar goed, wij hebben geen zonnepanelen.
Als een bedrijf een idee heeft voor de klant, nou, berg je maar. Naar de ideeën van de klant wordt vaak niet geluisterd. Meneer begon zich steeds ongemakkelijker te voelen. Hij pakte een kaart en vulde die in. "Misschien kunt u dit nummer bellen en met hen een afspraak maken. Dat lijkt me het beste", besloot hij. Ik beloofde hem niet dat te doen, maar nam de kaart toch maar in ontvangst.

Prins Luuk 1

Gisteren was ie er weer. Of eigenlijk eergisteren al. Luuk slaapt namelijk een nachtje bij ons, dat komt beter uit. Dat kleine manneke is niet alleen een handenbindertje, oma en opa genieten ook van zijn grollen en fratsen. Niets is de kleine durfal te gek. Luuk is vol vertrouwen dat er altijd weer een hand is die hem opvangt. Maar ja, oma en opa zijn ook de jongsten niet meer en dus soms net te laat.
Maar dat maakt Luuk niet zoveel uit. Na een valpartij waagt meneer durfal gewoon nog een poging. Luuk is niet zo stabiel op de benen. Dat komt volgens opa omdat zijn voetjes nog te klein zijn en Luuk wat topzwaar is. Vanmorgen kwam Luuk op het idee om zo snel als mogelijk achteruit te gaan lopen. We zagen hem al op voorhand glimmen van de voorpret. Maar ja, wie niet zo stevig op de beentjes staat kan beter niet hard achteruit lopen. Behalve als je Luuk heet.
Het kleine ventje kan zichzelf heel goed vermaken. Hij komt geregeld even bij je zitten, maar langer dan een minuut duurt dat meestal niet.
Luuk houdt ook wel van onderbroekenlol. Oké, het is nu nog luier-lol, als hij zijn luierbroekje over zijn hoofd trekt en daarmee trots door de huiskamer stapt. Dan heeft ie de lachers op zijn hand. Luuk is momenteel gek op Bumba. Pas als hij zo'n videootje ziet, kan Luuk heel lang stilzitten. Wat een rust.

Duitse soldaten weer naar Rusland

Het is weer zover. Mevrouw Merkel heeft een deel van haar militairen richting de Russische grens gestuurd. Net als Hitler toen met zijn rotmoffen. Maar nu de moffen samen met legereenheden van andere Navo landen. De Duitsers schijnen hoe dan ook Rusland te willen veroveren. Samen met hun schijnvrienden.  Staan er dan zoveel Russische troepen bij die grens? Nee, dat niet. Het wachten is op het moment, dat Poetin dat agressieve en dreigende gedoe spuugzat is. Dan zal men hier heel graag roepen : "Zie je nu wel?" Als ik Fenna lang genoeg pest, zal ze een keer boos uithalen en mij bijten. En dan is Fenna dus vals? De Koude Oorlog moet en zal blijkbaar terugkeren. Omwille van de verdiensten van de wapenindustrie, waar miljardairs wat ongeduldig beginnen te worden.
Hopelijk valt de eerste raket met rode ster op Berlijn neer en op Den Haag, Washington en Brussel en al die andere steden waar de verantwoordelijken zetelen. Maar vaak vallen ze op onschuldige burgers. De Navo landen hebben ruim 10 keer zoveel  (900 miljard) in bewapening geïnvesteerd dan de Russen (80 miljard). Dat zegt mij genoeg over wie hier de agressor is. Daar staan we dan, met ons gebroken geweertje te klappertanden achter de brede rug van anderen druk 'pang! pang!' te roepen. Stoer hoor.

Anticiperen

Dat woord wordt vaak gebruikt tijdens rijlessen. Tenminste, als je een fatsoenlijke rijschool gebruikt. Anticiperen geldt niet enkel voor verkeersdeelnemers. Men zouden kinderen van jongs af aan moeten leren te anticiperen. Maar dan bedoeld om hen voor te bereiden op het leven. Want ja, het leven kent ook z'n harde kanten. Leuk al die vaktechnische cursussen, maar hoe kan je het beste omgaan met tegenslagen? Of met mensen die 'anders' zijn of doen dan je verwacht en/of gewend bent?
Op werk kreeg ik te maken met mensen die schreeuwden, pestten, een dubbele agenda voerden, jaloers waren en/of hanig gedrag vertoonden. Omgaan met dat soort mensen vergt nogal wat. Van dat alles had ik bij aanvang van mijn loopbaan nauwelijks enige kaas gegeten.
De militaire dienstplicht was voor mij een eye opener. Daar kwam ik terecht tussen voor mij onbehouwen jongelui, die veel grovere taal gebruikten dan ik en vooral mondiger waren. Dat was een complete cultuurschok voor mij. Toch kon ik me goed handhaven. Toen werd ik ook nog eens groepscommandant over dat zootje. Maar ik ben er niet voor weggelopen. Ik heb me een andere houding aangemeten, zonder hen te kwetsen en zonder op mijn strepen te gaan staan. Ik ging op hun niveau communiceren. En zie, ze deden wat hen 'opgedragen' werd.
Wie van zichzelf weet dat ie niet mondig is, zou een cursus kunnen (of moeten?) gaan volgen. Naar mijn idee lijkt het me ook een goede zaak om vooraf kennis te nemen van de mogelijke gevolgen van nare situaties in het leven. Zoals in geval van ontslag, lijdensweg van een ziekte, overlijden. En meer van dat soort situaties die een leven in zich hebben.
Ik had daar liever me tijdig tegen gewapend, zodat ik ook dat soort ervaringen gemakkelijker kon incasseren en verwerken.
Kortom, men zou veel beter voorbereid moeten zijn op het leven en er niet vanuit gaan, dat anderen rekening met jou zullen houden. Het had mij in elk geval nog meer kunnen helpen.

Het is vrijdag

Op de vrijdagen heb ik de meeste van mijn ongelukjes gekend. Variërend van gebroken ruiten tot een fietser die tegen mij aan reed en een kleine slippartij op de motor. Dat laatste gebeurde nagenoeg in stilstand. Na het monteren van een nieuwe achterband, die dus nog glad was van een conserveringsmiddel, wilde ik een korte draai maken. Toen gleed de achterkant weg. Oeps!
Vandaag ging het dankzij mijn oplettendheid toch nog goed. Rijdend in de auto in een 30 km gebied zag ik bij het naderen van een zebrapad, links op het trottoir, een meneer in een scootmobiel mij tegemoet rijden. Hij reed nogal snel, wat bij mij de indruk wekte dat ie gewoon rechtuit zou blijven rijden. Maar mijn voelwater zei anders, dus minderde ik vaart en hield mijn voet bij de rem.  En ja hoor, vlakbij het zebrapad sloeg ie pardoes linksaf richting de rijbaan! Zonder richting aangeven en zonder snelheid te verminderen reed hij vlak voor me het zebrapad op. Het geheel ging veel sneller dan wanneer iemand loopt. Gelukkig voor hem kon ik op tijd remmen. Meneer keek mij aan, terwijl ik met het hoofd schudde. Ik denk dat ie begreep waarom, want hij stak zijn hand op en groette mij met een knikje. In veel andere gevallen blijven mensen dan strak voor zich uitkijken.
Ik weet dat ook dit soort voertuigen voorrang hebben op zebrapaden. Maar dit was een gevalletje van onbesuisd voorrang nemen. Gelukkig anticipeerde ik tijdig en had vooral meneer geluk en ik geen pech.

Houd op met janken!

Wat is dat toch tegenwoordig? Er hoeft maar wat gezegd te worden en mensen beginnen te janken. Zowel letterlijk als figuurlijk. Zelfs in de autosport, een anders zo stoere mannenwereld, waar topteams janken als een 'mindere' rijder hen verslaat.
In een flits hoorde ik ene meneer Vos bij Pauw zeggen, dat zijn vrouw bijna letterlijk begint te huilen wanneer Trump iets over vrouwen zegt. Wat voor vrouw heeft meneer Vos eigenlijk? Weer zo'n prinsesje dat enkel fysiek gegroeid is? Helaas ken ik er meer van, van die verwende grote prinsesjes die om het minst geringste in tranen uitbarsten. Ze hebben nooit een 'neen!' als antwoord gekregen. Die altijd maar die aai over de bol, een kusje en veel zoethoudertjes (speelgoed) gekregen hebben. En daarmee hun zin. Helaas voeden zij op soortgelijke wijze hun kinderen op.
Laatst las ik een stukje over vrouwen met stress. Hierbij werd vooral naar de mannelijke partner gewezen als schuldige. Misschien wordt het tijd dat ook vrouwen zich, net als mannen, voorbereiden op hun werk. Daaronder valt onder meer weerbaarheid, assertief zijn, organiseren en plannen. Zonder al die leermomenten en cursussen had ik me ook niet staande gehouden. Maar daar moet je dan wel voor openstaan en niet de zielenpoot blijven uithangen.  Dus doe er wat aan en houd op met janken. Ouderschap is toch zeker ook een baan? Een tip : laat die vent van je ervoor betalen.

Jordan Peterson spreekt

De Canadese hoogleraar in de Klinische Psychologie is wat mij betreft, een interessante redenaar. Omdat hij met name mensen met linkse ideeën vaak onder de discussietafel doet belanden, wordt Peterson (natuurlijk!) getypeerd met woorden als racist, anti-feminist en fascist. Zo gaat dat tegenwoordig. Men mag er geen eigen mening meer op na houden, zelfs als ze heel dicht bij de waarheid zitten. Neigt dat niet naar dictatuur? Ja!
Ik heb al heel wat discussies en interviews met Peterson gezien en gehoord. In veel gevallen kwamen mensen tot de tanden gewapend met standpunten aan de discussietafel om Peterson te komen afslachten. Hem worden telkens weer woorden in de mond gelegd, die Peterson nooit gezegd heeft. Afgezien van hun mentaliteit, bleef Peterson altijd netjes. Nu las ik dat de Universiteit van Amsterdam Jordan Peterson wilde weren van een discussieprogramma. Met daarbij uiteraard de stempels van racist enzovoort. Zo erg is het al in ons land. Wel ruimte voor haatpredikers, maar niet voor een gezonde discussie met veel stof tot nadenken. De weigering van de UvA is met name vanwege de angst voor Jordan Peterson. Hij veegt in zeer korte bewoording veel holle frasen van gesprekspartners van tafel. En tja, dat is voor de nieuwe generaties erg moeilijk te verteren. En toch is Peterson zeer populair. Ook onder veel jongeren.

Corrupt Niger krijgt miljoenen

Minister Blok is van plan het Afrikaanse land Niger met miljoenen euro's te steunen om de grensbewaking daar op orde te maken. Niger is een corrupt land, waar met name de ambtenaren fors frauderen.
Zou Blok dat niet weten?
Zonde van het belastinggeld. Vier miljoen euro, daar had een ziekenhuis mee gered kunnen worden.

Gratis prik

Nou ja, gratis, niets is gratis. Op weg om alsnog het pakket te laten versturen, reed ik langs de huisartsenpost. Ik zag daar twee flinke rijen wachtende, voornamelijk grijsharige mensen staan. Dat heb je al snel als er iets gratis te halen valt. Ik had mijn uitnodiging voor de jaarlijkse antigriepprik bij me, maar besloot door te trappen, om het pakket te betalen.
Zoals door de meneer gisteren werd gezegd, was de medewerkster op het verzendpunt aanwezig. De afhandeling, die gisteren niet lukte, was dus zo gepiept. Maar een beschrijving of instructie op papier zetten voor haar collega zat er niet in. Voortaan bel ik maar even van tevoren, om te voorkomen dat ik weer voor nop daar voor de balie sta.
Op de terugweg waren de rijen bij de huisartsenpost aanzienlijk korter. Het toeval(?) wilde dat ook Sonja tegelijk met mij daar arriveerde. We kozen elk een rij en uiteindelijk finishte ik als eerste. Zo'n prik halen is zo gebeurd. Alles verliep rustig. Geen gegil, geen gehuil, geen mensen die flauwvielen. Wel hier en daar een praatje en/of vrolijke opmerking. Ik ben benieuwd of de prik dit jaar helpt. Vorig jaar dus niet. Maar de jaren daarvoor wel.