Het nieuws gelezen

Beschadigd imago

Na een massale vechtpartij lukte het onze Nationale Politie welgeteld twee mensen te arresteren. Nou, nou, 't is me wat. 't Was me helemaal wat toen ik las, dat beide arrestanten gewond waren.
In een andere situatie ging een aantal politiemensen af op een doorgedraaide man, die met een mes zwaaide. En wat denk je? Het lukte de dolle man vier(!) agenten met zijn mes te verwonden.
In Ede laten Marokkanen van zich horen. Helaas nog steeds niet op een positieve manier. De politie is in grote getale aanwezig. Helaas niet om het tuig op te pakken en met hun familie naar Marokko terug te sturen, met de boodschap : Gezakt voor integratie. De gemeente Ede laat de handhaving van de orde over aan de Marokkaanse consul.  Wat een slappe en vooral laffe houding van de gemeente Ede. Zijn er nog militairen in Ede gelegerd? Zo ja, hebben ze nog die bekende broekriemen? Veeg de boel dan even schoon.
Het valt mij op dat veel Marokkanen bij elkaar wonen. Dat zou anders moeten. Andere Marokkanen hielden een protestmars tegen de reljeugd. Of dat helpt? Misschien is normaal opvoeden een betere optie : thuis Nederlands spreken, op tijd naar bed, je best doen op school en voor de rest maatschappelijk meedoen. Zo ben ik er met mijn kleurtje ook gekomen.
De KNVB heeft Johan Cruijff postuum een oeuvre prijs toegekend. Schandalig! Cruijff zou na Rinus Michels, een van de eersten geweest moeten zijn, die de prijs in ontvangst had moeten nemen. Maar ja, het zal wel weer over de profeet in eigen land gegaan zijn.

De dictatuur van Juncker

weg uit de EU

Meneer Juncker van de EU vindt dat staatshoofden te veel naar hun kiezers luisteren. Aan de andere kant geeft hij toe, dat de populariteit van de EU flink gedaald is. Juncker vindt dat aan het laatste iets aangedaan moet worden. Wat dat iets zou moeten zijn, zegt Juncker niet. En dat verbaast mij niet. Als het aan Juncker zou liggen, dan krijgen de staatshoofden van de lidstaten nog minder macht. Op die manier kan vanuit Brussel gemakkelijker besluiten genomen worden, zonder last te hebben van al die kritische Europeanen, referenda enz.
Juncker steekt gemakshalve niet de hand in eigen boezem, door toe te geven dat het beleid van Brussel nationale democratieën bedreigt. Ik ben erg benieuwd naar de reacties van Erdogan, nu hij het alleen voor het zeggen heeft. Ik denk dat hij van mening is, dat de EU zich moet aanpassen aan Turkije en niet andersom. Hopelijk noemt Erdogan dan ook details, zodat ik eens van een ander hoor /lees wat er aan de EU mankeert of welke EU-maatregelen weggesneden zou moeten worden.
Interessant is ook dat meneer Cameron denkt dat na een Brexit Europa in een oorlog terechtkomt. Ook een manier om mensen bang te maken. In Engeland zijn verschillende financiële en economische scenario's bekend. Zowel in het voor- als nadeel van een Brexit. Juncker begint al zachtjes te juichen over Griekenland. Dat corrupte land heeft nog meer geld nodig en daarom is de loftrompet maar even uit de EU kast gehaald. Nee, het wordt helemaal niets met deze EU.
Zelf zie ik veel meer in een goede samenwerking met Rusland om Europa zinvol te ontwikkelen, dan achter de oorlogszuchtige Amerikaanse geldwolven aan te rennen.

Ajax geen kampioen 2016

Hahaha! Ja, sorry hoor, maar ik moest toch even lachen om die wanprestatie van Ajax. Als je niet eens van een club als De Graafschap kunt winnen, ben je geen kampioenschap waardig. Ajax had De Graafschap eenvoudig opzij moeten zetten, gezien het grote kwaliteitsverschil. De Graafschap moet het hebben van hard werken en motivatie, zaken die Ajax vreemd zijn. Vorige week voorspelde ik al dat Ajax eerder zou verliezen dan winnen van de Achterhoekers. Niet dat ik een fan van PSV ben, maar de Eindhovenaren hadden het belang van de laatste competitiewedstrijd wel goed begrepen en opgepakt. Uit tegen PEC Zwolle is aanzienlijk lastiger dan naar de Achterhoek moeten.
In Engeland is Leicester mede door hard werken en motivatie kampioen geworden en gaf clubs met het grote geld het nakijken. Ik geef toe, het is en blijft moeilijk voetballen met zoveel geld op zak. Vooral als een trainer na elke zwakke wedstrijd blijft volhouden, dat zijn grof geld vangende spelers zo goed gepresteerd hebben. Een kinderhand is gauw gevuld.
Ergens is het ook beter dat PSV kampioen geworden is. De Brabanders spelen internationaal een stuk beter dan Ajax. Ik feliciteer PSV en wens de club veel internationaal succes toe.

Fenna te water

Vanmorgen zijn we weer even naar het Abbertstrand geweest. Het strand is een strook gras met zandstrandjes en parkeerruimte langs het Drontermeer, tussen Elburg en de Roggebotsluis. Zo, dat weten jullie dan ook weer. In het hoogseizoen moet je betalen. voor de toegang.
Het schitterende weer met een flinke wind trekt veel watersporters naar het meer. Fenna was een van hen. Ze ging als enige van ons drieën te water. Natuurlijk hadden we haar tennisbal meegenomen. Ze bleef maar rennen, plonzen en zwemmen. En zich uitschudden natuurlijk. Dat laatste pas als ze bij een van ons stond, want zo is die Friezin dan ook wel weer. Ze wist van geen ophouden. Maar we zagen aan haar manier van rennen en springen, dat na een uurtje haar energie begon op te raken.
Het was daar erg rustig, omdat de meeste waterliefhebbers zich in bootjes op het water bevonden. Aan wal zaten links en rechts op zo'n 50 - 60 meter afstand van ons twee stellen te zonnen. Toen Fenna zo goed als op was, hebben we haar de auto ingesleept en zijn we weer naar huis gereden. Onderweg had ze moeite om haar ogen open te houden. Fenna is op.

Pigs in the office!

Lopikersingel en -straat

Het ging er bij die slachterij in Schoonhoven vaak bar en boos toe. De chauffeurs die het vlees dagelijks naar de afnemers brachten, werd slecht betaald. Niet alle gewerkte uren werden vergoed. Sommigen van hen compenseerden dat door vlees achterover te drukken. De wagens werden voor vertrek en na terugkeer op een brug gewogen. Sommige chauffeurs hadden bijvoorbeeld stiekem een watertankje aan boord. De hoeveelheid water bepaalde met hoeveel gewicht aan vlees men kon sjoemelen.
Ook in de slachterij was het geregeld hommeles. Daar liep ontevreden personeel met o.a. botte messen. Waarschijnlijk werd daarom aan goede arbeidsomstandigheden nauwelijks iets gedaan. Met gevolg een hoog ziekteverzuim.
Op kantoor zaten vier directeuren. Uiteraard hadden zij een goed salaris. Net als een paar andere familieleden, die overigens dat geld niet konden waarmaken. De rest zat op minimumloon. Het was een familiebedrijf, dat was duidelijk. Er was maar één directeur die in mijn ogen werk op (zijn salaris)niveau deed. Ik heb in die korte periode een van hen nog geleerd hoe debiteurenbeheer gedaan moest worden. Die man zat de hele dag chagrijnig voor zich uit te staren. Van de kredietwaardigheidscontrole (NCM) tot aan het uit handen geven van de vordering, heb ik hem uitgelegd en voor hem geregeld. Inclusief bijbehorende overzichten. Sindsdien kwam hij elke ochtend mij speciaal een goede morgen wensen. Mijn collega's en medewerkers begrepen daar helemaal niets van.

De mooie veerpoort

Voor de export zorgde ik zelf voor een juiste vertaling van de Nederlandse tekst in Duits en/of Engels. De directiesecretaresse kende geen vreemde talen. Omdat de loon- en salarisadministrateur (ook familie) niet wist hoe een loonverwerking gedaan moest worden, deed ik het haar een paar keer voor. Met gevolg dat ik het voortaan maar moest doen. Voordat de salarisstroken geprint werden, moest er een deken over de printer! Haha! In het begin moest ook ik van de afdeling als die stroken afgedrukt werden. Maar later mocht ik achter mijn bureau blijven zitten. Als het afdrukken klaar was, kroop de administratrice onder de deken om de stroken weg te halen. Hoewel ik zodoende druk bezig was met het opkrikken van de werkzaamheden en de organisatie, kon ik niet bepaald merken dat het gewaardeerd werd.
Ik werd een keer op het matje geroepen, omdat mijn medewerkers mij bij mijn voornaam noemden. Ik heb de waarschuwing (men wilde dat niet meer horen) naast mij neergelegd.  Ondanks (of juist door?) mijn botsingen met de directie, werd mij gevraagd een uitspraak te doen over de fooienpot. Omdat ik erg integer overkwam, zo luidde het.
De afdeling Inkoop kreeg vaak flinke fooien van varkensboeren. Dat geld deelden de twee medewerkers met elkaar. De rest van het personeel was het daar niet mee eens. Ik gaf hen gelijk, want ook zij hadden werk aan de ingekochte varkens. Zowel op kantoor als in de slachterij. Ik stelde voor de fooien in een personeelspot te doen. Dat voorstel werd aangenomen.
Opvallend was toen, dat het maandelijks fooienbedrag daarna volgens de afdeling Inkoop 'opeens' gehalveerd was. De varkens!

Contactslot vervangen

Oud en nieuw contactslot

Zoals bericht is het contactslot van de Honda CBX 750 F2 wat versleten. Met gevolg dat de verlichting het soms laat afweten. Helaas was het originele slot niet meer leverbaar. Dus heeft men mij met mijn goedkeuring een ander type gestuurd. Ik durfde het niet aan een gebruikt slot via het internet te kopen. Misschien zou ik dan andermans ellende overnemen. Het is een vrij universeel slot, dat op heel veel andere modellen en types van Honda past. Het aantal aansluitingen is hetzelfde : 5. Er wel één groot verschil. Het nieuwe slot heeft een vijfpins stekkerblokje als aansluiting, terwijl op het oude de draden gesoldeerd zijn. Ergo : werk aan de winkel.
Vanmorgen ben ik in de zon begonnen met het verwijderen van de stuurhelften. Daarna had ik wat moeite met het losdraaien van de balhoofdmoer. Ik heb hem met een flinke tik laten schrikken. En dat werkte. Vervolgens kon ik de bovenste kroonplaat verwijderen. Het demonteren van de oude stuurslot was daarna zo gepiept.

oude bevestiging

Het belangrijkste is nu erachter te komen welke draad er op welke pen aangesloten moet worden. Het zou namelijk erg vervelend zijn, als ik straks de motor wil starten er allerlei andere dingen gaan gebeuren. En op rook en de geur van gesmolten plastic zit ik helemaal niet te wachten. Omdat motormonteur Ben druk bezig is met de verhuizing, heb ik de vraag maar op een forum van dit type motorfiets gezet. De wachttijd benut ik door de oude bedrading los te maken en van kabelschoentjes te voorzien.
Met dit weer zou ik eigenlijk moeten rijden, maar ik vind het sleutelen net zo leuk.
Wordt vervolgd.

Contactslot vervangen -2-

Volgorde : zie *

Het werd nogal warm op het plaatsje achter het huis. Dus heb ik maar even een parasol opgezet naast de Honda. Zo kon ik in de schaduw mijn gang gaan. Toen ik klaar was met het aanbrengen van de kabelschoentjes, kroop ik weer even achter de pc. En ja hoor, op mijn oproepje was al gereageerd. Ik heb twee schema's gedownload, waarop het contactslot met de bedrading staat vermeld. Aan de hand van de schema's kon ik zien waartoe een bepaalde kleur diende. Daarna was het een kwestie van wat puzzelen (contactsleutel in ON stand) , waarbij ik een multimeter gebruikt heb, om de juiste pinnen te selecteren.
Aldus lukte me het in de warme schaduw het contactslot aan te sluiten op de oude bedrading. Natuurlijk had ik vooraf even de accu losgemaakt. Toen ik na het aansluiten van de accu alle functies controleerde, zag ik tot mijn vreugde dat het achterlicht en de parkeerverlichting het weer deden! Pfff! Wat een gepriegel zeg! Maar ik was er nog niet. De montagegaten in het nieuwe slot waren veel te klein. Ik heb ze voorzichtig uitgeboord tot 8 mm, zodat de originele bouten erin pasten. Daarna kon ik het slot tegen de onderkant van de kroonplaat schroeven en de bedrading weer aanbrengen. Het slot viel niet mooi in het gat.
Vervolgens ben ik de kroonplaat en de beide stuurhelften weer gaan monteren. Ondanks de parasol voelde ik de zon op mijn lijf prikken. Al met al ben ik een dagje bezig geweest. Maar mijn doel is bereikt : een nieuw contactslot dat ook nog werkt.
Het zou misschien gemakkelijker geweest zijn een gebruikte stekker met bedrading bij de sloop te scoren. Maar ik koos voor deze oplossing. Ik heb de aansluiting op het stekkerblokje maar even gedocumenteerd; met een foto en per aansluiting de draadkleur.
*) vlnr boven Bruin/wit en Bruin; onder Rood, Rood/Zwart, Geel/Zwart

Met open mond

Vanmiddag was ik weer op bezoek bij de mondhygiëniste. Zoals gewoonlijk geen wachttijden, maar stipt op tijd werd ik door haar met een vriendelijke lach en dito groet uit de wachtkamer gehaald.
Terwijl ik met geopende mond en gesloten ogen daar stil onder haar kunstmatige zon lag, begon zij aan mijn tanden te krabben. De vreemde geluiden in mijn hoofd maakten zowaar een binnenpretje bij mij los : "Straks lepelt ze op de juiste volgorde op, wat ik afgelopen week gegeten heb." Hahaha, lachte ik inwendig als een boer met kiespijn op een zonnige dag. Ach ja, ik heb wel vaker last van dat soort ingevingen op pijnlijke momenten.
Maar haar commentaar bleef uit. Zo erg was het dus niet. Af en toe vroeg ze mij of het nog ging. Telkens weer loog ik flink : "Ja hoor, het gaat prima!" In gedachten verving ik het slot van de motorfiets. Het nieuwe werd vanmiddag bezorgd. Na die klus, mocht ik van haar even mijn mond spoelen. In het piepkleine wasbakje kleurde het water rood. Rood met kleine donkerrode stukjes. Ik zag dat ze haar handen ontspanden en wat vingeroefeningen deed. Toen ik het blauwe bekertje teruggeplaatst had en er weer voor ging liggen, dacht ik na over onze eerste trip met de camper, die we nog niet hebben. Terwijl zij aan mijn bovengebit begon, lag ik toevallig al onder de camper te kijken. Benieuwd naar wat ik daar zou aantreffen. Ik schrok me een hoedje en kwam wat overeind. "Sorry", zei ze. Ze had in mijn tandvlees geprikt. "Het bloed behoorlijk", zei ze op een verontschuldigende toon. Ik lust ook bloedworst, dus... Ze besloot uit voorzorg een ontsmettingsmiddel op de lekgeprikte plek te spuiten. Het smaakte niet echt naar meer, dus hield ik mijn lippen op elkaar en deed mijn mond weer open.
Niet veel later was ik in haar stoel met een dakraam bezig. Het zagend geluid overstemde haar krabben aan mijn gebit.  Dat ventster moet op zolder geplaatst worden. Na plaatsing, maar voor de afwerking, wil de woningbouwvereniging de boel controleren. Als dat per se moet, dan moet het maar. "U bent bijna klaar", zei ze. Ze begon mijn tanden te polijsten met een soort poetsboor, die ze geregeld in een potje dompelde. Het wordt een klein formaat raam met dubbelglas. Zo kunnen we vooral zomers de warmte afvoeren en zal het licht in het trapgat zijn.
Zij deed het licht uit en zei dat ik klaar was. Ze zette mij weer rechtop, deed haar mondkapje af en trok de handschoenen uit. Ik mocht nog een keer mijn geteisterde mond spoelen. Het wasbakje bleef rood zien, met donkerrode stukjes. Helaas hebben we elkaar niet echt kunnen spreken. Ze is een Turkse en doet haar werk heel secuur. Daar houd ik wel van. Ze heeft het erg druk. Het lukte niet binnen drie maanden een nieuwe afspraak te maken. "Mijn agenda is tot september helemaal vol", verzuchtte ze. "Dus de zaken gaan goed", reageerde ik. Ze keek mij aan en zei : "Gelukkig wel. Zo moet ik het ook zien hè, meneer?" We zien elkaar weer na de zomervakantie in september en op mijn verjaardag in december. Ik zeg niet dat ik ernaar uitkijk en toch....

Extra vitaal?

Van het Zilveren Kruis ontving ik een folder met informatie over een extra pakket : Extra Vitaal! Voor slechts een kleine 6 euro per maand kan ik me extra vitaal verzekeren. In de folder staat een mooie tabel met de behandelingen en wat de EV daarvan vergoedt. Alles onder voorbehoud hoor. Want aan het eind van de folder staat dat ik aan het overzicht met de genoemde vergoedingen geen rechten kan ontlenen. Daarvoor heb ik de uitgebreide polisvoorwaarden en de bijbehorende reglementen nodig. Het aanbod van de maandpremie is beperkt geldig; tot eind deze maand! Dus haast is geboden. Hoe de bedragen er later gaan uitzien, meldt Zilveren Kruis natuurlijk niet. Da's nog een verrassing. 

Bij het Zilveren Kruis denkt men te weten hoe men mij kan bedotten. Maar ja, ik ben niet van gisteren en heb nog zo'n ouderwetse opleiding gevolgd, met o.a. begrijpend en tussen de zinnen door lezen. Hopelijk komt er snel een eind aan de commerciële gezondheidszorg. Alles weer centraal bij een non-profit, onder staatstoezicht.

Werken bij een varkensslachterij

Omdat ik graag meer tijd wilde besteden aan onze opgroeiende kinderen, besloot ik begin jaren 80 te reageren op een vacature in onze toenmalige woonplaats Schoonhoven. Lekker dicht bij huis, op de fiets naar werk en meer vrije tijd.

Tijdens de nabespreking van een assessment werd ik gewaarschuwd, dat ik voor een varkensslachterij zou gaan werken. De bedrijfscultuur zou niet aansluiten op mijn persoonlijkheid. Ik heb de waarschuwing als kennisgeving aangenomen en ben daar toch gaan werken. Achteraf bleek de waarschuwing terecht te zijn geweest. De bedrijfscultuur was behoorlijk grof van aard. Logisch, want men ging over lijken, ook al stond het kantoor op enige afstand van de slachterij. Ik kwam er snel achter dat er met de slachtinformatie geknoeid werd. Ik ontdekte dat tijdens een analyse van een programma, dat in opdracht van de controller aangepast moest worden. Dat programma registreerde het aantal vastgestelde ziektes, maar met de feitelijke cijfers werd geknoeid. Het gevolg was dat de overzichten een positief beeld van de slacht presenteerde : allemaal gezonde varkens.  Het overzicht was bestemd voor de veterinaire dienst.
Ik heb om die reden geweigerd dat computerprogramma onder mijn naam aan te passen met handhaving van de daarin aanwezige manipulaties. Daarmee maakte ik mijn eerste slechte beurt bij de directie. De tweede was toen ik stelling nam tegen de grove en onterechte benadering van een van mijn medewerkers. Een directeur kwam schelden en vloekend 's morgens ons kantoor binnen en uitte volkomen onterechte beschuldigingen. Van excuses had meneer nooit gehoord.
Ik kwam er ook achter dat er een tweede beloningssysteem bestond. Dat draaide maandelijks in nachtelijke uren! Het was bestemd voor de directieleden en een paar andere 'begenadigden'. Maar ja, dat zo'n computer logbestanden bijhield, wist men niet. Die logbestanden openbaarden ook slachtwerk tijdens een periode van een vervoersverbod vanwege de varkenspest. Dat gebeurde 's

nachts. Vaak merkte ik het aan de temperatuur op de afdeling, als ik 's morgens op werk kwam. De computer en randapparatuur stonden weliswaar uitgeschakeld, maar voelden nog warm aan. Men wist ook niet dat verwijderde bestanden niet fysiek verwijderd, maar alleen gecodeerd als 'deleted' werden. Daarbij, wij woonden in de buurt van die slachterij en hoorden 's nachts vrachtwagens knorrend voorbijrijden. De malversaties hadden tot gevolg dat op een dag de complete directe in een boevenwagen werd afgevoerd! Hahaha!
De automatisering viel onder verantwoordelijkheid van een controller. Nou, dan weet je wel hoe de informatievoorziening ervoor stond. Er was erg veel sprake van eilandautomatisering; geen geïntegreerde systemen, heel veel extra werk en veel dubbele en niet actuele basisinformatie.
Ik heb het negen maanden bij dat bedrijf weten uit te houden. Toen kreeg ik een kind van de dagelijks grove benadering van personeel inclusief mijzelf en het administratieve geknoei. De waarschuwing na de psychologische test bleek dus volkomen terecht : ik paste niet bij dit bedrijf. Toen ik mijn ontslag indiende, dreigde men mijn nieuwe werkgever negatief te informeren. Op mijn beurt dreigde ik toen bepaalde instanties te informeren over de werkwijze van het bedrijf. Ik had thuis een mooi dossier aangelegd. Men heeft zich toen maar stil gehouden.

Wegkijken of ontkennen

Ben ik dat?

In ons land zijn veel mensen daar erg goed in; wegkijken of ontkennen. Al te vaak heb ik het aan den lijve moeten ondervinden. Ik werd gewoonweg niet geloofd, als ik me beklaagde over discriminatie en/of pesterijen. Sommige mensen klonken in hun reacties nogal erg overtuigend. Zij hadden niet in de gaten dat zij met hun reactie 'daar geloof ik helemaal niets van' impliciet zeiden, dat ik een leugenaar ben. Vaak werd aan zo'n antwoord extra toegevoegd 'zo zijn mensen niet'.
Zelfs op een afdeling Personeelszaken, waar ik met mijn klacht aanklopte, werd zo gereageerd. In eerste instantie dacht ik dat ze het voor de pestkop opnamen. Maar dat was dus niet zo. Men was er zelf heilig van overtuigd, dat zoiets niet voorkwam. Wie doet nou zoiets? Niemand toch? Nou, toch wel. En helaas maar al te vaak. De overheid en andere instanties (SIRE, UEFA enz.) maken immers niet voor niets reclame om discriminatie en racisme tegen te gaan.
In het algemeen lopen mensen liever weg voor een confrontatie met de realiteit. Vooral als het hun eigen gedrag betreft. Ik heb tijdens cursussen mensen huilend en/of boos zien weglopen, omdat ze met zichzelf werden geconfronteerd. Dat is flink schrikken als je nooit eerder aan zelfreflectie gedaan hebt. Opeens wisten alle cursisten, waaronder collega's, wie je werkelijk bent. Door te ontkennen of weg te kijken, worden problemen nooit opgelost.

Statiegeld gasfles

Het is me al eens overkomen. Breng ik een gasfles om hem om te ruilen voor een volle, is ie net over de datum heen. Maar als ik hem toch wil inleveren / omruilen krijg ik geen statiegeld! Niet eens de oud-ijzer-prijs. Voor diezelfde fles heb ik bij aanschaf wel statiegeld betaald. Het enige wat de (oorspronkelijke) leverancier doet is mij doorverwijzen naar een ander depot, zonder enige zekerheid dat ik daar wel mijn statiegeld retour krijg. Ik vind het naar oplichting rieken.

Werken op Hemelvaartsdag

Ik ben moe. Misschien is dat mijn straf, omdat ik op Hemelvaartsdag heb gewerkt. En hoe! We hebben Ben geholpen met het verhuizen van de inventaris van de oude loods. In die loods bevindt zich ook een vliering. Daar stonden magazijnrekken met bakken. Hoewel Ben een elektrische takel heeft, besloten wij (twee bandleden van Ben en ik) de bakken via een provisorische glijbaan naar beneden te laten glijden. Ik haalde de stellingen leeg, de ander zette ze op de glijbaan en beneden werden de bakken opgevangen en in de aanhangwagen gestapeld. Door die werkwijze verliep het verhuizen erg snel. Het scheelde ook veel gesjouw. Al met al heb ik er alleen een flinke splinter in mijn middelvinger aan overgehouden. Hoe het met de spieren zal gaan, merk ik misschien morgen pas.
In de middag ben ik naar huis gegaan om Fenna uit te laten. Tijdens de wandeling door het Dorpsbos dacht ik even na over werken op Hemelvaartsdag. Ik blijf het vreemd vinden. Alsof ik een soort van verraad pleeg. Er was immers geen schaap in een kuil gevallen? Maar ach, ik deed het om iemand te helpen. Thuis ben ik met een naald bezig geweest om de splinter uit mijn vinger te prutsen. Dat lukte wonderwel. Al blijft het een raar iets : jezelf pijnigen.
We hebben weliswaar vrijheid van godsdienst, maar toch, als het erop aankomt moet je van je geloof afstappen. Een schijnvrijheid. Zoals het geval is met de christelijke trouwambtenaren en het homohuwelijk. En het verplicht werken op de zondag. Zouden mensen met een ander geloof dan het christelijke of atheïsten (waarvan velen vreemd genoeg wel vloeken) op christelijke feestdagen verlofdagen inleveren of gewoon gaan werken? Of liften ze gewoon mee met het christelijke geloof, omdat het lekker een vrije dag is? Ik vraag me af hoe lang de christelijke dagen het nog zullen volhouden.

Timmermans als Jehova

rare snijbonen

Minister Timmermans, je weet wel van die MH17- krokodillentranen,  stelt dat het beter is een arm om Turkije te slaan en hen bij de EU te betrekken, dan alleen maar kritiek te hebben op dat land. Er zijn volgens hem ook goede Turken. Ik weet zeker dat Erdogan helemaal geen arm van Timmermans om zich heen wilt.
Toen ik Timmermans zo hoorde orakelen gaf hij dus impliciet toe, dat het hem en de zijnen louter om de groei van de EU gaat. Weer zo'n ordinaire machtswellusteling.
Je denkt toch niet dat Turkije zijn cultuur en mentaliteit over boord gooit als het bij de EU komt? En laten we wel zijn : is onze cultuur en mentaliteit dan zoveel beter? Moeten we die vanuit Brussel als een nieuw geloof uitdragen? Uit Timmermans woorden maak ik op dat de EU elk land op het Europese continent zijn wil wil opleggen. Alleen Brussel weet wat goed voor ons en anderen is. Laat Turkije Turkije blijven, buiten de EU en de NAVO. Stop de EU geloofsoorlog. Het zijn net Jehova's : met de voet tussen de deur.
In Duitsland is ruim 70% tegen het verdwijnen van het visum voor Turken. Daar is een even hoog percentage tegen het TTIP handelsverdrag met de VS. Nadat de AfD een klinkende verkiezingsoverwinning heeft behaald, komt bij de verliezende partijen het boosaardig karakter naar boven. Hier is door toedoen van soortgelijk politiek gedrag van verliezende partijen (met nota bene het CDA van Balkenende voorop) Pim Fortuyn vermoord.
Ik blijf het een ongewenste zaak vinden, dat overheden tegen de wens van de bevolking ingaan. Zoals na de uitslag van het Oekraïne referendum ook al het geval is.

Dodenherdenking

Ik herinner me nog de sfeer van de jaren 50, waarin heel merkbaar 'nooit meer oorlog' te voelen was. En wat gebeurt er? Nederland gaat zelf op oorlogspad. Het laat zich in oorlogen verwikkeld raken, waarvan ik het nut niet inzie. En de Joden? Wat hebben zij eigenlijk geleerd van WO 2? Soms denk ik dat ze heel andere dingen geleerd hebben van die oorlog. De smerige zaken, zoals dit mensonterend gedrag van Israelische soldaten :