Passage Dronten

richting Kampen

Vanmorgen heb ik weer even gekeken naar de vorderingen van de aanleg van de Passage hier in Dronten. Het betreft een stuk weg, dat naast de bestaande Dronterringweg (noord-zuid verbinding ten oosten van Dronten) komt te liggen. Doel van dit stuk autoweg is het doorgaand verkeer tussen ruwweg Kampen en Lelystad oost of de aansluiting op de A6 bij de Ketelbrug snel (max. 100 km/uur) langs Dronten te leiden. De oorspronkelijke weg blijft behouden en is straks bedoeld voor het lokale verkeer en (brom-)fietsers. Tussen beide wegen komt een verhoging (groene plint) om verblinding over en weer te voorkomen. Ik heb met name bij de Lage Vaart staan kijken. Daar worden de voorbereidingen getroffen voor de bouw van een brug. Deze komt naast de bestaande in de Dronterringweg te liggen.

In de Lage Vaart

Over de Rendier- en Colijnweg (beide globaal richting Ketelmeer) komen ook bruggen te liggen. Men heeft bij het ontwerp ook rekening gehouden met het open landschap. De aanpassing moet dit jaar gereed zijn. Dan kan iedereen die het wil ons dorp razendsnel voorbijrijden. De Passage schijnt een onderdeel te zijn van een zeer oud plan : de verbinding tussen de A7 (Hoorn) en de A28/50. Aan de andere kant van het IJsselmeer, bij Hoorn wordt ook aan de verbreding gewerkt. Hoewel, er is / was wat mot tussen de aannemer en de Provincie, dus....

Home alone doggie

Mafketel

Iemand is even weg......

We hebben nieuwe overburen. Aan de andere kant van de straat. Bedien hebben een hond. De een hoor ik nauwelijks als de baas weg is. De ander gaat met soms een korte pauze de hele dag tekeer. Arm beest. Het heeft blijkbaar niet geleerd alleen te zijn. Onlangs sprak ik nog iemand die een soortgelijk probleem aankaartte. Ze zei dat als ze wegging de nog jonge hond stil was en dat de buren desondanks klaagden omdat het beestje langdurig blafte. Het bleek dat mevrouw haar hond niet echt geleerd heeft alleen te zijn. Ik heb haar uitgelegd, dat ze niet zonder meer weg moet gaan, maar terug moet gaan om de hond te belonen. En altijd pas weggaan als de hond rustig op z'n plaats ligt en stiekem controleren. Net zoals met kinderen wanneer ze voor het eerst alleen naar school mogen : eerst oefenen en dan stiekem volgen en controleren of ze het goed doen.
Vervolgens deze handelingen herhalen en geleidelijk de afwezigheid uitbouwen. Het kan ook helpen wanneer de hond zich vooraf flink heeft uitgeleefd (buiten rennen). Het vereist geduld en tijd. Ze was wel blij met de tips. Ze had daar helemaal niet aan gedacht.
Onze Fenna reageert soms op geluiden van buiten. Daarom zetten we de radio aan als we weggaan. Niet keihard, een hond heeft een enorm goed gehoor, maar genoeg om andere geluiden te camoufleren.

In stijl

In een tijdschriftenwinkel heb ik een paar motorbladen gekocht. Nee, geen bromfiets-, maar motorbladen. Die belangstelling is gewoon gebleven.
In een van die bladen komt een aantal retro-bikes aan bod. Uiteraard met foto's erbij. Die foto's deden wat afbreuk aan die mooie motorfietsen. Waarom? Omdat de rijders ervan geen passende outfit droegen. Op zo'n fiets met de looks van de jaren 60 en 70 past toch niet iemand met een moderne integraalhelm en dito motorpak? Jammer dat de fotograaf zich onvoldoende verdiept heeft in de presentatie / uitstraling. Het komt mij nu over als die scene in een film, waarin een Romein een horloge droeg! Of wel : slordig. Ik zou zeggen : kijk eens naar wat foto's uit die periode. Dan zie je een zwart leren pak en een jethelm met stofbril.

Aan de ketting

De ketting van de Hanway verdient ook wat aandacht. Afgezien van op tijd spannen, kan wat kettingvet ook geen kwaad. Er was een tijd dat ik kettingen van mijn bromfiets en motorfietsen uitkookte. Dat gebeurde in zo'n groot rond blik van Castrol op mamma's gasfornuis. Natuurlijk gebeurde dat wanneer ze niet thuis was. Neemt niet weg dat ze best een goede neus had, want ze rook het telkens weer. Maar gelukkig gebruikte ik dan geen pan van haar, dat vond ze al heel wat.
Met de komst van de O-ring ketting kwam het uitkoken tot een eind. De Hanway heeft nog zo'n ordinaire ketting, die dus wel uitgekookt kan worden. Maar ik heb tegenwoordig een spuitbus en een afgeknipte kwast.

Niet aangereden, gewoon aan 't slapen

Tijdens dat smeerklusje zag ik dat de achtervork nogal veel modder en vuil hapte. Het achterspatbord is te kort. Het vuil valt naar beneden op de achtervork. Daar ga ik nog wat tegen doen. Ik zag hogerop ook dat een afdekrubber van het remoliereservoir nu al scheurtjes vertoont. Dat rubber heeft weinig tot niets te lijden. Op dat punt is geen sprake van enige beweging. De Hanway Koreanen moeten maar eens in gesprek gaan met de mensen van Durex. Die gebruiken tenminste goed rubber.
Toen ik het remsysteem bekeek, kwam ook bij mij op om de huidige te vervangen door een stalen leiding. Toen ik zo bezig was, hoorde ik aan de overkant een motor starten. Die tweewieler staat daar voor de deur met een dik kettingslot door het achterwiel. De ketting ligt op de grond. Een positie die lekker gemakkelijk is voor iemand met een betonschaar. De enige effectieve manier van beveiligen is het eigendomsrecht af te schaffen.

Spam in mijn mailbox

De laatste tijd krijg ik weer spam in mijn mailbox. Dit keer niet uit Nigeria, want de meeste afzenders zijn inmiddels hier in AZC's gehuisvest. Gevlucht voor de nationale politie. Maar nu zitten ze lekker dicht bij het vuur. Nee, dit keer kan ik niet achterhalen waar die mails vandaan komen. Het gaat wel over hetzelfde onderwerp :  I love you! Oké, leuk om te weten, maar de toegevoegde link vind ik verdacht. Dus weg ermee.
Het vreemde van dergelijke e-mails is, dat ik niet kan uitvogelen hoe die mensen mijn e-mailadres hebben weten te achterhalen. Ik heb weliswaar van tijd tot tijd wat via het internet gekocht en betaald, maar dan nog. De shops gaven mij de garantie dat mijn e-mailadres niet aan derden verstrekt zou worden. Maar ja, aan de andere kant wordt er steeds vaker gehackt. De maandag schijnt tegenwoordig gehackt-dag te zijn geworden.
Het opvallende aan al de spamberichten is dat ze min of meer ook dezelfde lay-out hebben. Alleen de namen van de  afzenders verschillen. Er zitten trouwens ook namen van mannen bij. Brrr!

Klusjes

Gisteren heb ik het schilderwerk afgerond. Hoera! Zo'n groot wit vak schreeuwde wel om enige (aan)vulling. Dus ik heb er een mooi witte legplank gemonteerd. De tafels bij de zithoek begonnen wat vol te geraken met allerlei spulletjes. Een aantal ervan heb ik maar op die plank geplaatst. Hoog en droog.
In de namiddag arriveerde Mike uit het hoge noorden. We hebben met z'n drietjes de bbq aangestoken. Dat verliep dit keer nogal moeizaam. Alsof iemand niet wilde dat we ons gingen volproppen. Uiteindelijk lukte het wel, maar toen lag er vlees in de grill. Tja, je moet toch wat . 's Avonds zijn moeder en zoon naar Biddinghuizen gegaan. Daar trad de oudste zoon met zijn band op. Ik ben vrijdagavond al op pad geweest en neem nu lekker rust. Alles met mate. Rust is bij mij puzzelen, wat artikeltjes lezen en dergelijke. Geen pillen of zo. Blowen ook niet, want ik rook helemaal niet.
Soms spreek ik mensen die blowen. Ik ken er nu al een aantal. Ik hoor telkens hetzelfde excuus : blowen ontspant mij. Zelfs iemand die beweerde dat hij op advies van de huisarts blowde. Ik zie dat als een huisarts die adviseert om te gaan drinken. Alcohol welteverstaan. De blowers die ik ken kijken allen wat wazig uit de ogen. Ze spreken soms onsamenhangend en zijn erg prikkelbaar.
Ik zie dat blowen van hen meer als een soort uitvlucht. Ze zouden ook het probleem kunnen aanpakken in plaats aan symptoombestrijding te doen. Ik weet ook dat voor mensen die chronische pijn hebben cannabis een oplossing is. Maar dat is wat anders dan het blowen als ontsnapping. Dat is gewoon jezelf voor de gek houden en je gezondheid verzieken.

Hoofddoekjes onder de pet

rechercheurs anno 2020

Het hoofddoekje is weer in het nieuws. Dit keer over de politie in Amsterdam. Daar wil men het hoofddoekje toestaan bij het uniform en het (toch) onder de pet houden. Tja, het lijkt allemaal erg ingewikkeld. Sommige voorstanders verwijzen naar het buitenland en vergeten gemakshalve dat het islamitische landen zijn en het doekje daar onder de geloofscultuur valt. Niet in elk islamitisch land dragen vrouwen hoofddoekjes onder de pet. Hier is een uiting van geloof bij overheidsdiensten niet gewoon of zelfs ongewenst vanwege de neutraliteit.
Dat hoofddoekje interesseert mij niet zoveel. Al vraag ik me wel af hoe een islamitische man gaat reageren wanneer hij door een cultuur- /geloofsgenote wordt aangesproken op zijn gedrag. Voor hem heeft zo'n doekje een andere betekenis. In hun cultuur zijn vrouwen niet gelijk aan mannen. "Overdag mijn ezel en 's avonds (een van) mijn vrouw(en)", geeft de positie van de islamitische vrouw enigszins weer. Een vrouwelijke agent in Amsterdam wond er geen doekjes om. Ze is op voorhand een hoofddoekje onder haar pet gaan dragen. Dat getuigt weer van de drammerige, opdringerige respectloze mentaliteit die we helaas al te vaak ervaren en nog steeds goedvinden en de zwakte van het politiekorps. Je kunt je afvragen wie hier de maatschappij verdeelt. Aan de andere kant : het politieapparaat is al een zootje. Politieagenten met een dubbel paspoort zijn er ook, net als criminele, lekkende en alcohol- en/of drugsverslaafde agenten. Die pet pas inderdaad iedereen. Daar kan een hoofddoekje ook nog wel onder.

Lachen na de dood

Op een zender zag ik een paar volwassenen, kinderen uit één gezin, ruzie maken over de nalatenschap van hun vader. Hun moeder was al eerder overleden. De enige zoon werd door een aantal zusters beschuldigd van diefstal en oplichting. De zoon stelde dat zijn vader hem via de rechtbank als curator had benoemd. De ruzie was zo hoog opgelopen, dat de dames geen toegang hadden kregen tot de begrafenis van hun vader!
Die spullen en/of geld tot daaraan toe, maar een afscheid van je eigen ouder weigeren, vind ik bijna misdadig. Wat een hufter.
Soortgelijke situaties doen zich hier in ons land ook voor. Toen ik naar aanleiding van die uitspraak wat verder ging graven, bleek dat het gebeuren na een overlijden nogal vreemd, om niet te zeggen ondemocratisch, geregeld is. Het is een situatie die als vertrekpunt heeft : wie het eerst komt, die het eerst maalt. Dus als van een gezin één van de kinderen de begrafenis of crematie gaat regelen, heeft ie ook het recht om diens broers en/of zusters de toegang tot de afscheidsceremonie te weigeren! Een heel vreemde situatie natuurlijk. Hij maakt het nare mensen nogal gemakkelijk om over de rug van hun overleden ouder andere nabestaanden een hak te zetten. En helaas gebeurt dat. Brrr! Wat een enge en toch ook weer zielige mensen zijn er toch op deze wereld. Echter, een rechter hier heeft in zo'n kwestie geoordeeld, dat elk kind recht heeft op een afscheid. Dat moet dan apart gebeuren voor de afscheidsceremonie.
Er is wel zoiets als erfrecht, maar emotioneel ben je dus overgeleverd aan degene, die het afscheid gaat regelen. En tja, dan kan je geweigerd worden bij een gezamenlijk afscheid. De overledenen zullen zich ongetwijfeld in hun graf omdraaien, maar daar heeft zo'n regelaar lak aan. Het gaat in voorkomende gevallen immers enkel om ikke, die de rest laat stikken. Na zo'n 'besloten' afscheid gaat zo'n regelaar handen wrijvend en lachend naar huis.

De Berg van St André

Sinds we de camper hebben, ben ik af en toe op zoek naar interessante dan wel leuke plekjes op de kaart van Europa. Om onduidelijke redenen schoot me tijdens zo'n speurtocht opeens de berg van St André te binnen. Daar schijnen, volgens mijn jeugdherinneringen, allerlei wezens te wonen. Van leuke meisjes tot lieve hondjes en vreemde vogels. Ze wonen allemaal bij elkaar in iets dat Gloria heet. Misschien is die berg een gepensioneerde vulkaan. Als kind begreep ik weinig van dat liedje. Ik bracht het in verband met dat andere liedje : Joepie, Joepie is gekomen. Dat jochie had mijn meisje afgepakt. Maar gelukkig is er nog de berg van St. André, daar wonen immers heel veel mooie meisjes? Maar waar die berg is?
Wat die oude liedjes betreft, sommige zouden nu nationalistisch genoemd worden. Waar de top der duinen is ook zo'n liedje waar bruine en zwarte overgevoelige mensen zich aan storen. Al was het alleen maar vanwege het woord blank. Veel niet blanke Nederlanders betrekken bijna alles op zichzelf als het over zwart, bruin, lui, crimineel, Zwarte Piet, Opsporing verzocht en zelfs hondenpoep gaat. Dat lijkt mij een flink vermoeiende bezigheid. Het heeft vaak te maken met een negatief zelfbeeld. Ze zijn continu op zoek naar bevestiging van hun negatieve zelfbeeld. Ik bedoel, als ik aan iemand op werk vraag iets te doen, verwacht ik geen antwoord als : "De slavernij is afgeschaft, Willem." Dan denk ik : "Rot op naar je eiland!" Ja, daar word ik nou heel erg moe van. Maar ik zeg natuurlijk vriendelijk, dat ze zich niet zo moet aanstellen maar gewoon haar werk moet doen omdat ze daarvoor betaald wordt. Niet met zweepslagen, maar met geld.

Avond 4 daagse

Eerlijk gezegd : niets voor mij. Veel te druk hè. Maar ja, soms krijg ik het toch op mijn heupen, zoals gisteravond. Vergelijk het maar met mijn hoogtevrees. Ondanks dat ga ik soms toch flink de hoogte in. Hetzelfde met varen. Ik ben erg snel zeeziek en toch ben ik een paar keer de boot ingegaan.... eh...
Dus ik ging gisteren op de fiets naar de Meerpaal. Ben zou er met de band optreden. Kleinzoon Tim liep met zijn school ook mee.
In eerste instantie was het vrij rustig op het plein. Onderweg had ik al de enorme sliert wandelaars met de muziek voorop voorbij zien komen. Veel straten waren afgesloten, dus ik moest wat omrijden.
Op het plein speelde de band No Stress al om de boel wat op te warmen. Ze hebben voor het evenement een paar speciale vierdaagse liedjes bedacht en gebracht. De jeugd was er erg enthousiast over.  Langzaam maar zeker begon het plein vol te stromen met de wandelaartjes en hun begeleiders. Ik denk dat de afstand voor velen erg meeviel, want ze waren nogal druk. Afmatten die hap! Haha!
Omdat de drukte alsmaar toenam ben ik maar weer naar huis gegaan. De paniekaanvallen namen flink toe en waarom zou ik mezelf nog langer pijnigen? Hoe dan ook, het was toch een leuk bezoekje.

Kleine ergernissen

Ik zal zeker niet de enige zijn. Als ik ergens iets scheef zie hangen of staan, dan moet het van mij weer recht komen. Dus hang ik een fotolijstje of schilderijtje dat scheef aan de muur hangt weer netjes waterpas.
Een soortgelijke situatie doet zich voor als ik achter Sonja's snorscooter rijd. Dan blijf ik te lang kijken naar dat scheef gemonteerde kentekenplaatje. Een kleine ergernis. Ik zie zo'n slordig gemonteerde kentekenplaat ook soms bij auto's. Zelfs van auto's die net uit de showroom gerold zijn. Het opvallende is dat de montageplaat juist heel handige voorzieningen heeft in de vorm van voorgeboorde gaten en/of vierkante vakjes, die samen met in dit geval een beugel op het spatbord, een kaarsrechte montage super eenvoudig maken. Maar blijkbaar niet voor de blowende of drinkende of slechtziende of gewoon ongeïnteresseerde niet kritische monteur.
Vanmorgen heb ik dat scheve kentekenplaatje eraf gehaald. Ik hoefde niet eens een nieuw gaat te boren. Een van de boutjes was gewoon in een verkeerd gat gestoken. Ik kan weer met een gerust hart achter Sonja aan karren.

Lol de Behanger

Gisteren ben ik begonnen met wat schilderwerk onder de overkapping. De afgelopen periode hebben we het doek vervangen door hout, multiplex platen. Die heb ik toen enkel aan de buitenzijde gelakt. Schilderen is, net als behangen, niet mijn ding. Maar ja, soms moet zelfs ik ( 😄 ) iets doen waar ik geen zin in heb. Voor het behangen heb ik al vrij snel een ontheffing gekregen in het belang van onze relatie, snap je. Ik nu eenmaal geen Lol de Behanger.
Ik schilder dus multiplex. Dat soort hout zuigt als het ware de verf op. Dat hout lijkt veel op hebberige mensen; je denkt wat kleur in hun leven te brengen, maar als je niet oplet zuigen ze je leeg. Gelukkig heeft het hout wel meerwaarde. Na de eerste laag te hebben aangebracht, lijkt het net alsof de kleine Emma bezig geweest is. Haha! Pas na de tweede laag begint de boel echt wit te kleuren. Met de blik op oneindig is het blik snel half vol (leuke zin voor de inburgeringscursus).
Maar ach, het houdt mij van de straat. Nu ik de tweede laag heb aangebracht, krijg ik toch nog een tevreden gevoel. Maar om nu te zeggen : "Leuk werk!", nee. Op naar de andere kant van de overkapping. Daarmee ben ik hopelijk sneller klaar. Aan die kant is er enkel de bovenkant.

Lekker en gemakkelijk

Gisteren hadden we beiden geen zin om te koken. Dus hebben we voor de Chinees gekozen. Ik overwoog drie loempia's te bestellen. Aan zo'n ding eet je je een slag in de rondte. Dus werden het er 'maar' twee. Toch ook maar een portie nasi erbij genomen. Je weet maar nooit. Haha!
Nou, die loempia was meer dan genoeg, zeg! Lekker knapperig en vol met taugé, kool en vlees! Mmmm! De nasi bleef zo goed als onberoerd. Oké, kokki moest wel even wat proeven hè?
Ik moest tijdens het eten even aan mijn oma denken. Ze heeft in een Chinees restaurant gewerkt. Helaas heb ik haar nooit gevraagd, hoe die Chinezen die heerlijke bami en nasi eigenlijk maken. Er zit iets in, wat een specifieke smaak geeft. En dan bedoel ik niet de trassi. Zou het soms de Ve-tsin zijn? Het lijkt me niet, want dat spul is een smaakversterker. Mijn moeder stuurde dat spul geregeld op naar familie in Amerika. Totdat het verboden werd. Waarschijnlijk omdat het gesnoven werd. Want wit poeder moet gesnoven worden, vindt men daar.
Ik heb een keer vega bij een chinees gegeten. Vraag me niet waarom. Een black-out of zo. De kok was geen goed jager. Vandaar vega. Wat een ramp! Smakeloos! Maar wat bleek? Zonder Ve-tsin. Zou het dan toch dat witte goedje zijn?

Bijtende honden

blaffen dus niet. Maar zonder gekheid, een of andere sufferd in Den Haag heeft een lijst gemaakt met hondenrassen die 'gevaarlijk' zijn. De eigenaren van dat soort honden zouden een gedragscursus moeten gaan volgen.

Op die lijst mis ik al die kleine k*tkeffertjes, die graag in de strot hangen van een grotere hond of aan mijn broekspijpen. En o wee als het slachtoffer verkeerd reageert, dan is de hond vals en de mens een dierenbeul. Hier in de buurt loopt zo'n keffertje los op straat en valt uit naar passerende (aangelijnde) honden.
Het ware beter het hele bezit van honden eens goed te regelen. Te beginnen bij de keuze. Er lopen nogal wat compensatie-honden rond. Ja, zo noem ik ze maar. Mensen zonder ruggengraat, die dan een stoere hond nemen. Of mensen die hun persoonlijke misstap willen accentueren met een hond. Zoals menige drugsdealer met zijn pitbull.
Er zijn ook mensen die hun hond als een kind beschouwen. Die moeten ze ook een hond verbieden. Een hond is een hond en geen kind. Menige vrouw met een kinderwens vindt zo'n uitspraak over een hond bijna beledigend. In een hondenprogramma hoor ik vaak over gedragsproblemen. De meeste worden veroorzaakt door gemakzucht van eigenaren. Geen zin om zo'n beest fatsoenlijk uit te laten.
Geen sjoege van hondengedrag.
Een verplichte gedragscursus zou voor elke hondeneigenaar moeten gelden. Er bestaan geen gevaarlijke rassen. Wel rassen met een bepaald temperament en instinct. Ik kan zelfs Fenna vals krijgen. We kwamen een rasgenoot in België tegen. Dat beest ging als een gek tekeer, toen ie Fenna zag. Hij liep aan de andere kant van de weg en liep achter (!) een man aan. Het beest had een lange riem. De eigenaar reageerde helemaal niet. Lekker gemakkelijk.
Het ligt meestal aan de eigenaar, niet aan de hond of het ras.
Helaas weten te veel hondenbezitters te weinig af van hondengedrag. Van kreten van honden-nitwits als : "Hij doet niets hoor", "Dat doet ie anders nooit!" en "Uw hond is vals!" krijg ik de kriebels. Net als wanneer iemand zijn hond tegen ons hek laat pissen. Of de rolriem ongewenst laat vieren. Het heeft allemaal met opvoeding en gezond verstand te maken. En daar zijn velen niet zo'n ster in. Kijk maar naar het gedrag van menig kind / volwassene.
Ook toen we honden opvingen, kwamen we opvallende zaken tegen, die te maken hadden met opvoeding en gemakzucht. De meeste konden we vrij eenvoudig corrigeren.
Kortom, de juiste (puppy)keus maken, cursussen volgen en je verantwoordelijkheid nemen. Dat geldt voor elke eigenaar en zijn gezin(!) en voor elk ras. Mocht het uit de hand lopen, geef de eigenaar een spuitje. Een spuitje dat hem voortaan ervan weerhoudt een hond te nemen.

Over banden en banden

Vanmorgen heb ik een afspraak gemaakt om ook de andere banden te vervangen. Ze drogen niet zo mooi op als menige vrouw. En afgaande op de productiedatum zijn ze wat mij betreft over de THT datum heen. Het profiel zou nog een paar jaar meekunnen. Maar ja, er is meer wat een autoband tot een veilige band maakt.
Tijdens mijn bezoekje aan de bandenboer vroeg ik of men daar ook kleine reparaties doet. Ik had eerder een monteur aan een auto zien sleutelen. Hij had de beschikking over merkgereedschap en had merkbaar verstand van zaken. Mijn indruk werd dit keer bevestigd. De monteur komt op afroep. Voor het vervangen van de beide remschijven en -blokken werd 35 euro inclusief btw gevraagd. "Hum, dat biedt perspectief", dacht ik vrolijk.
In het nieuws las ik over meneer Pechtold. Ik krijg alsmaar de indruk dat hij goede banden heeft met de islamitische wereld. Ook nu weer, want hij stelt, sprekend over een eventuele samenwerking met de Christen Unie,  niets van doen te hebben met christenen. Demonen 66.
Op de vliegbasis Volkel is een fotograferende IS strijder opgepakt. Hij was aan het werk voor een derde partij na het uitzitten van een gevangenisstraf nota bene vanwege terreur. De landelijke veiligheidsdiensten en het leger hebben wederom gefaald.