Toen ik vanmorgen op de bank zat, zag ik dat de ramen een wasbeurt nodig hadden. Tegen de tijd dat de zon van de ramen van de huiskamer verdwenen was, heb ik een emmer met water, spiritus en wat zeep, een spons en een wisser gepakt. Ik hoef tegenwoordig niet meer te klimmen en op een soort evenwichtsbalk (de rugleuning van de bank onder het raam) te gaan staan. Ik heb een mooie lange stok met wisser van Leifheit waar ik dankzij het klittenband een soort dweiltje op kan plakken. Zo kan ik staand op de grond de ramen doen.
Mijn ochtendritueel zit erop en ik ben onbeschadigd. Tijd om te rusten, maar niet te roesten.