Met een puntpaalhouder heb ik de grond van de moestuin getest. De bovenlaag is vrij zacht. Daarna kon ik met een vuistje de houder in de grond slaan. Ik maakte de slagbeweging geheel vanuit mijn arm en zonder kracht te zetten. Met die methode sloeg ik de houder al vrij ver de grond in. Het is het meest inspannende klusje wat de bouw van de moestuin-bescherming betreft.
Als de paalhouders op de goede locaties in de grond geslagen zijn, dan is de rest relatief licht werk. Paal waterpas in de houder plaatsen en met houtdraadbouten zekeren. Daarna de palen aan de bovenkant onderling verbinden met latten, het metaaldraad spannen en dan het gaas er overheen aanbrengen.
Als ik de houders niet de grond in krijg, wilde ik aan de buurman of een onschuldige voorbijganger vragen of ie de laatste klappen wil geven. Er ligt hier ook een grote voorhamer. Maar die ga ik niet gebruiken.
Sonja kon hem wel optillen. Toen ze de hamer op de houder liet vallen, zakte ie zo'n 2 cm de grond in! Ze heeft toen de andere paalhouders ook maar helemaal de grond in geslagen zonder met de hamer te zwaaien; optillen en laten vallen. Het gewicht deed het werk.
's Middags is bijna al het hout gebracht. Het zijn de palen. De regels hadden ze niet. Die ga ik bij een andere bouwmarkt halen.
Het opbouwen van het geraamte is aanzienlijk lichter werk. Dat kan ik dan op mijn gemak gaan doen. Tegen de tijd dat het geraamte staat, zal het gaas ook wel afgeleverd zijn. Dat wordt niet door Duurt Heel Lang geleverd, maar door een andere transporteur.