Ze lopen de hele dag met hun telefoon te klooien. Maar ze komen niet op het idee om op gepaste momenten even iets op te zoeken. Zoals onlangs toen ik een nieuw potje Brylcreem wilde kopen. Ik was daarvoor zoals gewoonlijk bij een drogisterij. Omdat ik het spul niet op de gebruikelijke plek van Haarverzorging zag staan, vroeg ik het aan een medewerkster. Bij het woord Brylcreem keek ze me aan alsof ze een eh... ouwe, verwarde gek zag. Ze bleek nog nooit van Brylcreem, voor de jeugd : jaren 50 gel, gehoord te hebben. Hoewel ze een telefoon in haar handen had, kwam ze niet op het idee om even in het systeem te kijken of een zoekmachine aan het werk te zetten. Het bleef bij : "Nee, dat verkopen wij niet." Dus op naar een andere winkel.
In een bouwmarkt wist een jongere oude knar niet eens wat een regeldrager is. Ze verkochten daar wel regels van 4,5 x 7 cm, maar van de dragers had meneer nog nooit gehoord. Ook toen weer niet even opzoeken. Nee, gewoon nee verkopen. Hij zocht bij de hoekijzers in plaats van bij de balkdragers. Want daar lagen ze in het schap.
Toen ik op zoek was naar de regels van 4 meter lang, werd mij ook 2x nee verkocht. Geen van de bouwmark medewerkers attendeerde mij op die andere bouwmarkt, die ze wel verkocht. Die bouwmarkt was 4 km verderop gevestigd.