Markermeer

VOC you, Shell!

Greenpeace is nog steeds woest op Shell. Vanmorgen heeft de milieuorganisatie een aantal tankstations van Shell tijdelijk geblokkeerd. De vulpistolen zijn vastgezet, zodat men er niet kan tanken. De GP organisatie protesteert op deze manier tegen de werkzaamheden van de oliemaatschappij in het Noordpoolgebied. Daar, in het nog bijna onaangetaste werelddeel, is Shell begonnen met het boren naar naar nog meer inkomsten, om de jaarlijks miljarden winst nog verder op te vijzelen.
Ik kreeg in mijn jeugd al een grote aversie tegen deze oliemaatschappij. Ik heb op het eiland Curaçao van heel dichtbij gezien en gehoord hoe dit bedrijf met VOC mentaliteit daar bezig was. De bevolking werd misbruikt en het eiland bevuild. Shell heeft als enige van de betrokken partijen flink de zakken gevuld. Toen het bedrijf vertrok gooide het nog als weldoener wat grijpstuivers op de tafel. Maatschappelijk gezien heeft het bedrijf geen rol gespeeld om bijvoorbeeld iets te doen aan de armoede, gebrek aan opleiding, huisvesting enz.
Opvallend is ook de inhoud van de reacties op mijn visie op dit bedrijf. Het zijn (ex-) medewerkers, die louter zeuren over hoe goed Shell in financieel opzicht (loon, pensioen) voor hen is. Over de manier waarop Shell dit voor elkaar krijgt, hoor ik helaas niets. Een paar Shell mensen is van mening dat Shell de oorlog voor ons heeft gewonnen. Want zonder brandstof van Shell was het niets geworden. Maar ja, dat gold ook voor de vijand. Maar die bood blijkbaar minder voor de brandstof van Shell. Dus wonnen de Geallieerden.

Goed woark!

Geen blokkade meer

Mooi egaal

De noeste werkers uit Polen gaan rap door de wijk. En dat niet alleen. De bestrating wordt na het graafwerk heel keurig weer in orde gemaakt. En... het ziet er zelfs beter uit dan voorheen! Wat dat betreft heb ik andere ervaringen opgedaan met graafwerk van niet-buitenlanders die de bestrating in een 'pleur maar dicht' staat achterlieten.
Nee hoor, nogmaals het ziet er keurig uit. Maar alles kan (nog) beter. Zo was ik op de Ringdijk getuige van het stiekem creëren van zwerfvuil door twee medewerkers. De lege blikjes verdwenen respectievelijk in de heg en achter een boom. Zelf was ik met mijn vuilniszak en grijper dicht in de buurt en was door beiden gespot. Helaas is mijn Pools nog steeds wat het geweest altijd geweest is, maar met handen, zak en grijper heb ik het duo verzocht dit niet te doen. Ik greep het blikje uit de heg en deed het demonstratief en lachend in de zak. Ook het andere blikje kreeg deze behandeling. We bleven vriendelijk tegen elkaar (kan menig landgenoot een voorbeeld aan nemen) en gingen na een korte intermezzo alle drie opgewekt weer aan het werk.
Onlangs heeft men de bestuurder van een auto met Oost Europees kenteken, die dagelijks het fietspad en de ingang tot carports blokkeerde nog maar eens op zijn parkeergedrag aangesproken. En ja, dit keer is de auto verplaatst. Hopelijk definitief, want in voorgaande situaties was het slechts van korte duur. Maar men is on speaking terms. Heel belangrijk.

Motorrijden gevaarlijk? -3-

Ook afgelopen periode heb ik ze weer zien rijden. Ik bedoel de motoren met daarop mannen en vrouwen met sportschoenen, korte broek en t-shirt als outfit. Heel onverstandig en levensgevaarlijk. Ik snap niet dat dit nog steeds wettelijk toegestaan is. Ik heb helaas een keer mogen zien, wat de fysieke gevolgen kunnen zijn als je een schuiver maakt met die kleding. Alsof er een enorme schaaf over je lijf gehaald wordt. Op veel plekken tot op het bot. Brrr! De behandeling en het genezingsproces duur jaren en is erg kostbaar.
Motorrijden betekent voor mij vrijheid. En wie vindt dat ook het schoeisel, de kleding en/of helm daarvan deel uitmaken, dan mag dat van mij. Maar dan wel met de restrictie, dat ingeval van ernstige letsel de medische en zorgrekening voor de motorrijder is. Tenzij hij daar bewust voor kiest en meer premie voor zijn zorgverzekering wil betalen.
Wat ook vreemd is in mijn ogen, is dat voor kinderen nauwelijks regels gelden. Je mag een kind zo op je buddyseat plaatsen, zonder goede schoeisel, kleding, een veilige bevestiging enz. Zolang het maar een helm op heeft, zelfs al is ie een paar maten te groot. Bij fietsers en bromfietsers / scooter en auto's gelden wel regels, ter bescherming van het kind. De mensen die dat bedacht hebben, schijnen geen van allen motorrijder te zijn geweest en/of kinderen te hebben gehad.

Een lage opkomst

Iemand maakte vandaag een opmerking over de mensen op het stembureau (voorheen en daarna het buurthuis), die alles behalve vriendelijk waren. Nou, ik ben het daar helemaal mee eens. Erger, ze waren ronduit chagrijnig. Geen al dan niet 'hartelijk welkom' of 'goede morgen', ook al zeiden wij zelf wel 'goede morgen'. Een kwestie van beleefdheid toch? En zo laat waren we niet. En ja, de mensen achter de tafels hadden de koffie net achter de kiezen. Het was ongeveer half twaalf. Ik gaf mijn stempas en vergat mijn id kaart erbij te doen. Die kaart had ik in dezelfde hand, hoor. Maar meneer zei of vroeg niets, maar hield alleen zijn hand op. Zonder mij aan te kijken. Deed mijn meester vroeger op de lagere school soms ook, als ie kwaad was en ik mijn speeltje moest overhandigen. Maar ja, toen was ik nog maar een kind. Zelfs toen ik mijn stembiljet in de stembus liet glijden, ging er geen applaus op. Saai hoor. Ik bedoel, de opkomst was ook niet bepaald om te juichen. Of hadden die mensen van het stembureau soms een taakstraf opgelegd gekregen naar aanleiding van hun gedrag in 2010?

Spelen met de iPhone

Sonja attendeerde mij op een afbeelding met tekst in de nieuwe speelgoed gids. Het betrof speelgoed, een soort activity centre, waarin je een iPhone kunt doen. De iPhone moet voorzien zijn van bepaalde Apps, zodat kinderen in de leeftijd van 6 maanden tot 3 jaar (!) met je iPhone kunnen spelen. Zie je het voor je? Je dure iPhone aan zo'n uk geven, die hem vervolgens in de drinkwaterbak van de hond of in de wc gooit? Om over het kwijlen maar te zwijgen.
Het lijkt me wat ver gezocht, maar misschien begin ik wat ouderwets te worden.Of komt er ook zoiets voor huisdieren?

Motorrijden gevaarlijk? -2-

Op de weg van Bunschoten richting de A1, zag ik in mijn spiegels een motorrijder ver achter mij. Op de bochtige weg reed hij eerst achter de vrachtwagen, die een eind achter mij reed. Aan zijn stuurbewegingen zag ik dat hij wilde inhalen. Er kwam een rijtje van drie tegenliggers aan.  Mijn eigen inschatting was, dat ie zou wachten tot de drie gepasseerd zouden zijn. Toch besloot de motorrijder in te halen. De inhaalmanoeuvre verliep goed, zij het net goed. Hij moest vlak voor de vrachtwagen weer terug naar rechts, wat hem een lichtsignaal van de vrachtwagen opleverde. De voorste tegenligger had van schrik de rem al even aangetikt, want de remlichten kleurden kort fel op.
De motorrijder kwam snel naderbij, haalde nog een auto in en zat niet veel later achter mij. We reden over een deel met veel bochten. Een dubbele doorgetrokken streep gaf een inhaalverbod aan. Logisch, want de weg was daar erg onoverzichtelijk. Maar dat gold niet voor de motorrijder. Die zag schijnbaar meer. Hij nam het risico mij toch in te halen. Niet veel later trof ik hem achter een vrachtwagen aan bij de oprit naar de A1. Het viel mij op dat de bochtentechniek van de motorrijder zeer slecht was. Hij was gewoon aan het stuntelen. Net alsof ie de weg per meter beoordeelde. Het was droog en het wegdek schoon. Maar desondanks geen vloeiend genomen bocht dus, maar een met horten en stoten. Hij zat ook verkeerd op de motor. Net alsof hij niet echt de bocht wilde nemen. Alsof ie bang was om te vallen. Maar op de A1 ging het weer vol gas. Ook weer op een manier die mij het hoofd deed schudden. Hij perste zich tussen twee auto's en ging remmend erg dicht op z'n voorganger zitten. Nee, voor iemand die kwetsbaar is in het verkeer, had deze motorrijder  in mijn ogen een heel verkeerde rijstijl met onnodige risico's. Misschien was ie beginnend bestuurder.

Een tafel voor Jacques

Gisteren ben ik op pad gegaan om voor neef Jacques een eettafel te scoren. Ik heb bewust gezocht naar een tafel met één poot. De huidige ronde tafel heeft 4 poten. Of wat daar van over is. Jacques is vaak per ongeluk met zijn rolstoel tegen die poten aangereden, dus de tafel staat niet meer zo stabiel. De nieuwe tafel dwingt Jacques niet meer om met zijn rolstoel tussen poten door te moeten manoeuvreren.
Jacques heeft mij ook gevraagd om wat plankjes in de keuken te monteren. Zijn keukenkastjes hangen op een normale hoogte, wat tamelijk vreemd is voor een woning in Het Dorp, waar veel mensen met een fysieke beperking wonen. Om die reden heeft hij erg veel keukenspullen op het aanrecht staan. Ik heb hem om wat extra informatie gevraagd, zodat ik goed beslagen in Het Dorp ten ijs kom. Dan kan ik niet alleen de tafel omruilen, maar gelijk ook de planken monteren. Er moet veel gebeuren als iemand zonder benen toch op eigen benen wil blijven staan.

Fenna's dagboek -11-

Ze is al een tijdje opstandig. Dat gaat vaak gepaard met geblaf. Als we Fenna iets verbieden, dan gaat ze op een afstandje staan blaffen. Dat doet ze ook als ze aandacht wil. Dus corrigeren is lastig, want ook dat beschouwt ze als aandacht. Dus negeren we haar vaak. Afleiden met een speeltje helpt wel. Maar dat kan alleen in situaties waarin ze niet om aandacht vraagt. Anders voldoen we weer aan haar wens. We hebben ook een anti-blafband. Dat ding werkt erg goed. Als Fenna de band ziet, wordt ze al stil. Dus ze weet al waarvoor dat ding dient.
Het oppassen vergaat haar goed. Ze kan vrij lang alleen blijven, zonder gejank en of geklier. We moeten dan wel via de achterdeur naar buiten. Zodra we via de voordeur vertrekken is er paniek. Dan kan ze ons zien, omdat ze tegen de vensterbank rechtop gaat staan om naar buiten te kijken.
Dat weggaan geldt niet alleen voor ons, huisgenoten, maar ook voor anderen die geregeld op bezoek komen. Vooral Jill is voor Fenna iets bijzonders. Die mag nooit weg, wat haar betreft.
Fenna heeft ook een vriendje. Een herderpup, Arno, waarmee ze graag dolt. Het gaat er dan behoorlijk wild aan toe. Maar ze heeft die dagelijkse inspanning wel hard nodig. Ze bruist van energie. Het eten kwam in een dip terecht, maar die is voorbij. Ze eet haar bak schoon leeg. Haar bench is verkocht. Ze heeft een groot, comfortabel kussen gekregen. Het is een genot om te zien hoe ze daar als de prinses van Jubbega ligt te slapen. Maar echt vast slapen doet ze pas als iedereen in de huiskamer is en op zijn/haar plaats blijft zitten. Want Fenna houdt ons constant in het oog.

VVD de grootste

De VVD is als grote winnaar uit de verkiezingen gekomen. Zeg maar rustig samen met de PvdA. Het rare is dat ik blijkbaar niet meer in de oude politieke geest moet denken. Het midden, het CDA, is namelijk weg. Net als de kerk heeft de partij verzuimd met haar tijd mee te gaan. Het is politiek gezien zodoende meer zwart wit geworden. Zelf geef ik toch de voorkeur aan de VVD. Die partij heeft altijd sterke economen in zijn gelederen. Dat is nu ook weer gebleken, want economisch gezien doet het land het vrij goed, gezien haar plaats op de Europese ranglijst. Dus wat dat betreft heeft het vorige kabinet het vrij goed gedaan. Met de PvdA kan de VVD nu een gewijzigde koers volgen om het accent op verantwoorde wijze te verschuiven naar de sociale aspecten.
Met een goede economie is er ook genoeg geld voor sociale doelen. Een aanpak andersom, eerst geld uitgeven, zie ik niet zo zitten. Doen we thuis ook niet. Als er geen geld is, is er ook geen uitje of feestje of geld voor anderen, tenzij het onverantwoord is om niet te geven. Wie zelf niet gezond is, kan niet goed voor een zieke zorgen. Maar er zijn altijd mensen geweest en ze zijn er nog steeds, die geld lenen om bijvoorbeeld met vakantie te gaan of andere overbodige, dus luxe, dingen te doen. Vaak louter vanwege hun omgeving om trots te kunnen vertellen over hun vakantie. Daar passen wij dus voor. De tering naar de nering zetten. Maar misschien is dat inmiddels ook achterhaald.

Flevoland had de laagste opkomst. We hebben hier ook de traagst reagerende 112 van het hele land. Misschien is het laatste de oorzaak van het eerste. Hier is en blijft de VVD de grootste, al komt de PvdA dichterbij.

Eerst kiezen, dan stemmen

Zoals ik al schreef, vind ik het dit keer erg lastig om een keus te maken tussen de politieke partijen. Ik besloot uiteindelijk eens af te gaan op de persoonlijkheden, die ten tonele zijn verschenen. Geluid uit en alleen maar kijken.
Ik viel mij op, dat met name de VVD, PvdA en SP veel in beeld waren. Da's niet eerlijk. Net zo min als de bewering dat een politieke partij mensen ingehuurd zou hebben om driftig hun misnoegen kenbaar te maken als de tegenpartij aan het woord was. Lijkt me ook, dat de betreffende tv zenders en/of mensen van de regie blijkbaar iets uit de partijkas hebben mogen ontvangen.
Als  ik (letterlijk) op de kop af de politici bekijk, dan komt mij Jolande Sap van GroenLinks het meest sympathiek over. Een gewoon mens, open en eerlijk en standvastig voor wat betreft haar ideeën. De dingen die ze naar voren bracht spraken mij wel aan. Rutte is een student, die weliswaar serieus is, maar ook studentenstreken kan uithalen. Roemer is een leuke vent. Meer politicus dan Sap. Een aardige, gezellige man voor een kop koffie met (vooral) een bosche bol met extra slagroom. Tja, en dan Samsom. Zijn verschijnen en doen en laten roept bij mij nare herinneringen op. Hij lijkt veel op een manager van mij, die het zwaar achter de ellebogen had. Die manager leek qua uiterlijk weer op Poetin. Er is iets in dat gezicht dat mij automatisch waarschuwend 'oppassen!' influistert en een gereserveerde houding doet aannemen. Hoe leuk ie ook doet of probeert te doen. Hij heeft weliswaar zijn haren verloren, maar de rest is van zijn lichaamstaal, vooral de mimiek, af te lezen.
Pechtold spreekt mij qua uiterlijk weer wel aan. Maar het is net het jongetje waar niemand naar luistert, ondanks zijn belangrijke boodschap. Misschien weet ik daarom niets van het programma van D66. De rest is niet eens interessant om naar te kijken. Van de quasi christelijke partijen zag ik stuk voor stuk die koppen, waar ik sinds mijn jeugd een hekel heb gekregen. Ik zag ze zondags in de kerk en door de weeks van God los.
Na al het gemijmer ben ik tenslotte bij de Partij voor de Dieren terechtgekomen. Thieme zei me niets. Ze is geen lekker dier. Dus heb ik onze eigen teef Fenna maar geraadpleegd. En zo kwam deze zwevende kiezer toch tot een keus. Want onze Fenna heeft geen werk, zit goed in haar vel, is jong en wil alleen op haar wenken bediend worden. Dus toch een zwaai naar links.

OM onderzoekt fraude SV Lelystad 67

SV Lelystad 67 is nog steeds ziek

Toen bleek dat o.a. lidmaatschaps- en sponsorgeld door een penningmeester was verduisterd, weigerde de voetbalvereniging aangifte te doen. Dat heeft ze tot op heden volgehouden. Het bestuur wil dat namelijk niet, omdat ze liever de pamper-methode wil hanteren in de hoop dat de dader het geld weer terugstort. De graaier heeft dat voor een deel gedaan, 68.000 euro zijnde ongeveer de helft van het verduisterde bedrag. Maar wie steelt is een dief en SVL had gewoon gevolg moeten geven aan de rechtsorde en aangifte moeten doen.
Gelukkig / eindelijk heeft het OM de zaak opgepakt en gaat alsnog een vooronderzoek uitvoeren. Ik ben blij dat Justitie zich toch met de zaak gaat bemoeien, ongeacht het resultaat.

Dusty Springfield

In de jaren 60 (vorige eeuw!) leerde ik haar kennen. Een blonde, flink opgemaakte (oogschaduw) zangeres met een aparte, maar ook aansprekend stemgeluid. Dusty Springfield. Ze was zo'n 10 jaar ouder dan ik, dus het zou nooit iets tussen ons worden. Dusty gaf de voorkeur aan een ander. Daarom liep haar relatie in de jaren 70 op de klippen. Dacht ik toen. Maar via de muziek is mijn relatie met Dusty blijven bestaan. Ze zat ooit bij The Springfields, maar ging later solo. Boze tongen beweerden dat ze een travestiet was. Een soort Lola van de Kinks. Maar geloof me, ze was echt een vrouw. Meer dan het vlekje in haar linker lies mag ik hierover niet prijsgeven. Dat heb ik haar die ochtend in augustus 1968 beloofd. In de jaren 90 werd borstkanker bij haar vastgesteld. Eind jaren 90 overleed ze. Maar ze is er nog steeds hoor :

Op een oude fiets

Een iets ingewikkelder fiets

Gedurende de afgelopen drie maanden heb ik in de fietsenbranche veel geleerd. Het komt erop neer dat ik mijn reeds aanwezige technische kennis, die ik voornamelijk middels oude fietsen vergaard heb, verruimd en op veel punten verbeterd heb. Wat dat laatste betreft : als autodidactisch amateur heb ik bepaalde zaken jaren lang verkeerd gedaan. Het leuke is dat ik eerder in mijn loopbaan ook bezig geweest ben met de tweewielerbranche, maar dan op administratief, strategisch en beleidsmatig niveau. Samen met een collega beheerden we een softwarepakket voor de 2wielerwereld. Het systeem kende ook functies om met behulp van variabelen voorspellingen te doen. We werkten nauw samen met de BOVAG en gaven presentaties. Ik hield me ook bezig met advies op het gebied van (service)management, beleid en strategie. Goede, efficiënte service, daar schort het bij veel bedrijven nog aan.
Er is sindsdien veel veranderd. De bekende winkel heeft plaats gemaakt voor een webwinkel. Of wel de etalageruit en de balie zijn veranderd in een scherm en een bureau of gewoon je schoot als je een laptop gebruikt. Maar de meesten zullen hun sterk geëvolueerde mobieltje gebruiken, zodat je de winkel altijd bij je hebt.
Zo'n nieuw fenomeen brengt ook nieuwe aspecten met zich mee. De onzichtbare klant loopt op afstand door de showroom, bekijkt de modellen, onderdelen en accessoires en doet inkopen. Het  'goede morgen, kan ik u helpen?' ontbreekt, wat overigens voor velen een opluchting is.
De keerzijde is dat helaas vaak verkeerde dingen besteld worden. Logisch, want aan de andere kant zit niet iemand met de klant mee te kijken en vooral hem vragen te stellen en te informeren om zo tot de juiste keuze te komen. Aldus ontstaan retourzendingen. Dat levert weer extra werk op voor zo'n webwinkel, maar ook voor de post en de pakkettenbezorgers.

Minder speeltuinen in Lelystad

Wegens de crisis wil men een aantal speeltuinen in Lelystad opdoeken. De verantwoordelijke wethouder wil dit plan graag in overleg met betrokken burgers uitvoeren. Dat vind ik een zeer goede aanpak. Ik hoop wel, dat het dan om burgers gaat die kinderen en/of kleinkinderen hebben en niet de hangjongeren en katten- en hondenbezitters. Die laatste groepen nemen ook vaak zo'n speelplaats over. Ze zorgen ervoor dat de eigenlijke doelgroep, de kleine kinderen, geen of op zeer beperkte wijze gebruik kunnen maken van hun speeltuin. De genoemde huisdieren en hangjongeren bevuilen de speelplek met uitwerpselen, urine, afval enz.
Zelf zou ik eerst alleen een ronde doen, om de staat en het gebruik van speeltuinen te inventariseren. De niet onderhouden (en vaak gevaarlijke) en nauwelijks in gebruik zijnde speeltuinen mogen wat mij betreft als eerste opgedoekt worden.

Dankzij een reactie weet ik nu dat hier in Lelystad Haven op donderdag 13 september a.s. bij het 'winkelcentrum' van 9.00 tot 11.00 gelegenheid is om over dit onderwerp te praten. Zie link/website in eerste reactie onder Opmerking.