Het kleedje is een soort wollen vacht. De houtsnippers en stukjes blijven zodoende vastkleven in de haren. Uitkloppen had geen enkele zin. Dus ben ik begonnen met het plukken van de snippers en splinters hout uit de vacht. Het is wel monnikenwerk, maar daar heb ik geen moeite mee. Ik vind het eerder een uitdaging. Net zoals het uit de war halen van een vislijn. De knop moet dan eerst in de ruststand. Het eerste deel heb ik zittend gedaan. Daarna heb ik het kleed over de rugleuning van een barkruk gehangen. Staande heb ik zowel de voor- als de achterkant gedaan. Omdat niet alle snippers goed te zien zijn, streek ik telkens over de vacht. Ik voelde dan direct stukjes hout.
Na een paar uur plukken is de vacht nu houtvrij. Wie weet voor hoe lang.