Ik word oud

Hoop ik. Ik wilde naar de loods. Op de fiets. Omdat het flink waait, besloot ik Sonja's werkezel Stella te pakken gebruiken. Ik vroeg Sonja nog of het soms koud was. "Kouder dan gisteren", ze ze. Dus trok ik mijn shirt uit en deed een trui aan. Ondanks deze voorzorgsmaatregel voelde ik op de fiets de koude wind dwars door mijn voorjaars / herfstjack en trui waaien. Ik kreeg er een koude rilling van! Ik weer terug om toch maar een ander, een gewatteerd jack aan te doen. Dat was een flinke verbetering. Onderweg kreeg ik last van koude handen. Verdorie, ook dat nog! Er was een tijd dat ik in zo'n geval mijn beide handen in mijn jaszakken stak. Erg spannend, want ik kon toen bekeurd worden. Zelfs als ik naar boven zou wijzen en zeggen : "Maar Hij stuurt, meneer de agent." Tegenwoordig hoef ik niet bang te zijn voor een bon, maar veel meer voor een BOM!! plat op mijn gezicht. Ik heb maar afwisselend een hand in een zak gestoken om ze op te warmen.
Weer thuis had ik koude handen. Toen Sonja ze voelden (in haar handen hoor), zei ze dat het buiten met de kou wel meeviel. Maar ja, ik heb veel tropisch bloed en bij haar stroomt Neerlands bloed door d'aderen.
Dat ik in hartje winter op een motorfiets reed, zeg. Onvoorstelbaar!

Het geeft te denken

Het schijnt nu zo te zijn, dat ik me moet laten vaccineren vanwege mijn naasten. Ik ben inmiddels de 70 jaar gepasseerd en ik heb nog nooit iemand ontmoet, die mij vroeg of ie zich moest laten vaccineren voor mij. Andersom heb ik dus ook niemand dat gevraagd. Trouwens, als ik me moet laten inenten vanwege die ander, dan is die ander blijkbaar niet gevaccineerd.
Voorheen lieten mensen zich voor zichzelf vaccineren. Ik herinner me nog de drie akelige injecties in 1960, voordat we naar Curaçao vertrokken. En later, in militaire dienst, de prikken tegen het eten daar. Denk ik. Toen waren die injecties ook niet bestemd om anderen te beschermen. Zelfs niet de koks in de vreetschuur, want wij moesten natuurlijk wel agressief gevechtsklaar zijn vanwege de Russen. Ook nu laat ik me tegen griepvirussen (toch weer die Russen) inenten en niet vanwege mijn partner of (aardige) buurvrouw of zo. Maar louter ter bescherming van mijzelf. Nee, de producenten beginnen al te balen vanwege hun omzetverlies. Haha!
Volgens mij gaat het pushen van het vaccin veel te ver en zal het contraproductief werken. Opvallend genoeg wil veel zorgpersoneel niet gevaccineerd worden. Ik ken zelf ook doktersassistenten, die op voorhand weigeren. Het geeft te denken.

Hoe ouder, hoe gekker?

Het was gisteren een stralende dag. Tijdens de middagwandeling met Fenna zag ik veel mensen op de fiets en wandelend van de zon genieten. Bij een groot kruispunt waar twee provinciale wegen elkaar kruisen, bleven we staan omdat Fenna wat gras wilde eten. Dat doet ze soms. Waarschijnlijk omdat ze zich een geit voelt of een koe of paard. Dieren verkeren blijkbaar soms ook in een identiteitscrisis, net als sommige mensen. Maar voor mij is en blijft Fenna een hond. Terwijl Fenna stond te grazen zag ik aan de andere kant van de weg twee stellen aankomen. Een ouder stel op de fiets en een dito duo lopend. Beide stellen wachtten met oversteken naar de middenberm totdat het verkeer dat toestond. Op de middenberm aangekomen moesten ze weer wachten op verkeer uit de andere richting. Terwijl er een vrachtwagencombinatie aan komt rijden, 80 km/uur is daar toegestaan, steken de beide wandelaars toch over! Ik schrok van die actie en kreeg direct een paniekaanval. De chauffeur remde zichtbaar af (de cabine dook naar beneden) en drukte aanhoudend op de claxon. Het getoeter leidde bij de man van het stel enkel tot een wegwerpgebaar. De vrachtwagen passeerde hen op nog geen meter nadat ze overgestoken waren.
Toen het stel mij passeerde zag ik aan hun gezichten, dat ze geschrokken waren. Ik vroeg wat brutaal : "Bent u soms levensmoe?" Mevrouw bleef strak voor zich uitkijken, meneer keek mij heel even aan maar zweeg. Ze liepen door. Het stel op de fiets passeerde even later. De vrouw keek naar mij en schudde haar hoofd. Maar dat was misschien vanwege het feit dat Fenna daar gras stond weg te vreten.

Eerst de motorfiets, dan de auto

In die volgorde heb ik mijn rijbewijzen gehaald. In diezelfde volgorde ben ik me meer gaan bezighouden met de bijbehorende techniek. Al was het wel zo, dat de autotechniek een tijd lang in de koelkast gestaan heeft. Dat had direct te maken met het feit dat we over leaseauto's beschikten. Daar moest ik met mijn grijpgrage vingers van afblijven. Enkele de simpele handelingen bleven over, zoals olie controleren en bijvullen, lampjes vervangen enz. Ik deed dat soort zaken zelf, hoewel ik daarvoor ook naar de dealer kon gaan.

Pas nadat we definitief overgestapt waren naar privé rijden, heb ik de draad van autotechniek weer opgepakt. Ik werkte voorheen veel met handboeken, maar de komst van het internet bracht daar verandering in. Er zijn allerlei fora en natuurlijk het onvolprezen YouTube.
Wat de motorfietsen betreft ben ik dankzij onze oudste zoon een stuk wijzer geworden. Dat geldt ook voor het omgaan met metaal, waar onze andere zoon veel meer kennis van heeft. Maar ja, dat is dus het verschil in kennis tussen een hobbyist en iemand die ervoor opgeleid is. Die ervaring deed ik overigens ook op toen ik voor het fietsenbedrijf ging werken. Ik was en ben wat mijn gesleutel betreft een amateurtje.

Reïncarnatie?

 Soms geloof ik in reïncarnatie 😜

Even de mond spoelen

Nee, niet omdat ik rare dingen gezegd zou hebben. Want dan zou mijn hele dag alleen maar gevuld zijn met praten en spoelen. Haha! Als ik mijn tanden gepoetst heb, gebruik ik na het spoelen met water een speciale mondwater. Je weet wel, dat prikkelend water met zo'n pepermuntsmaak.

Sinds het voorjaar ben ik ook dagelijks mijn mond gaan spoelen met Superspoel, de vervanger van Superol. Die tabletjes, opgelost in een glas water hebben mij telkens weer geholpen als mijn keel begon te kriebelen. Dat gekriebel is voor mij een voorbode van een komende keelontsteking. Het is een andere kriebel dan het gewone gekriebel in mijn keel. Of elders. Kortom, er wordt hier geregeld de mond gespoeld. 
Nu las ik dat een Brits onderzoek heeft uitgewezen, dat het spoelen met mondwater ("...doodgewoon mondwater met 0,07 procent van het antimicrobiële en antivirale middel Cetylpyridinium Chloride (CPC)..."). het verspreiden van het coronavirus zou tegengaan. Hum. Zou mij dat soms geholpen hebben toen Sonja zo ziek was? Zeker weten doe ik dat natuurlijk niet. Misschien ben ik gewoon een geluksvogel. Of een alien.
Toch spoel ik vooral wanneer we bezoek gehad hebben of ik naar mijn idee te dicht in de buurt van anderen dan Sonja geweest ben. Hoe dan ook, ik blijf gewoon mijn mond spoelen.

Tegen vaccineren

Nu het vaccin tegen corona voor de deur staat, lees ik steeds meer berichten van huisartsen en andere deskundigen die bezwaren hebben. Ze twijfelen allen aan de manier, waarop het vaccin geproduceerd wordt, de effecten ervan en de veel te korte tijd om het grondig te testen. Het aangekochte vaccin zou meer goede cellen vernietigen dan dat het zou beschermen. De bescherming zou hooguit een paar maanden actief zijn. Sommigen noemen het vaccin zelfs levensgevaarlijk. Soms lees ik columns van huisartsen die zich nogal propagandistisch opstellen. Hebben zij ook aandelen of zien ze hun provisie in rook opgaan? Er zijn er die naar morele chantage neigen. Alsof iemand die zich niet wil laten vaccineren per definitie andermans dood zal veroorzaken. Ik hecht meer waarde aan hoger opgeleide deskundigen, ook al zijn er huisartsen die hun twijfels hebben. Dat geldt ook voor het testen.
Andere deskundigen (op politiek gebied) noemen de epidemie een louter politieke. Veel politici hebben financiële banden met de farmaceutische, de olie- en/of de auto-industrie. Er zijn veel redenen voor mij om me niet te laten vaccineren met dat tech-spul, waaraan bepaalde mensen heel veel geld willen verdienen. Vandaar volgens mij de grote druk om iedereen te vaccineren. Kassa! Iets wat overigens strijdig met de grondrechten van de mens. De morele chantage en daaraan gekoppeld de discriminatie (niet-gevaccineerde uitsluiten) komen mij als zeer bedreigend over. Per slot van rekening is er ook nog zoiets als mijn grondrechten, Artikel 11. Als ik niet kies voor vaccinatie,  mag ik vanwege mijn keus niet gediscrimineerd worden.

Kinnesinne?

Het is herfst. Het dorpsbos, waar Fenna en ik dagelijks wandelen, ziet er prachtig uit met al dat gekleurde blad en de evenzo mooi beklede paden. Vanmorgen heb ik op het pleintje met een bladhark het groenafval bijeen geharkt. De drie fraaie bolacacia's verliezen veel blaadjes en takjes, die bij vochtige grond aan de schoenen blijven plakken. Totdat je weer binnen bent natuurlijk. Dus af en toe wat harken en vegen maakt het minder erg. En.... ik ben weer bezig.
Het pleintje oogt mooi, zij het dat een bewoner het daar niet mee eens is.  De bewoner in kwestie is namelijk van mening dat wij van het groen en vuil op het pleintje af moeten blijven. "Daar is de gemeente voor!", schreeuwde u een keer tegen mij toen ik bezig was met wat onderhoud.

Raar, want meneer weet van de afspraken die wij hebben gemaakt met de gemeente over het onderhoud van het openbaar groen. Om verder geschreeuw en eventuele escalatie te voorkomen blijf ik van het groen rond zijn huis af. Inmiddels is gebleken dat de gemeente het groen rond zijn huis dus niet verwijdert. Dus tiert het daar welig. Zijn houding is namelijk inmiddels dermate, dat hij opzettelijk het ongewenst groen in en rond zijn tuintjes ook niet meer verwijdert. Iets wat hij voorheen wel deed. De schreeuwlelijk zei nog niet zo lang geleden tegen een andere bewoner, dat hij het ongewenst groen expres liet groeien. "Als iedereen schijt aan mij heeft, heb ik schijt aan hen", legde hij toen uit. Huh? Ja, ja, zo kan een mens ook bezig zijn. Door anderen je leven laten leiden en dan zelf lijden.

Uiterlijk en innerlijk

Ik geef toe : ik heb er niet eerder bij stilgestaan. Gisteravond zag ik een aflevering van mensen die van sekse willen veranderen. Ik had altijd gedacht dat het enkel een kwestie van genen zou zijn. Niet dus. Gisteren werd mij duidelijk dat het ook iets psychisch is. Een jongeman voelt zich vrouw. Maar als zij in de spiegel keek, zag hij een jongeman. Zo zag de buitenwereld haar dus ook : als een man. Met gevolg dat zij vaak moest corrigeren en het pijnlijk vond als man gezien te worden. Toen zij dat zo vertelde, trad er bij kortsluiting op. In die zin, het leek mij een rare en vooral nare gewaarwording. Je bent niet wie je bent. Het uiterlijk past niet bij het innerlijk. Bijna onvoorstelbaar voor mij, maar het bestaat. Tja, toen begreep ik ook waarom hij per se plastische chirurgie wilde ondergaan. Aan het eind, na een geslaagde ingreep, zag ik een zeer gelukkige jonge vrouw. Ik herkende aan het gezicht met een vrouw te maken te hebben. Weer wat geleerd.

Your daddy ain't your daddy

In het interessante tv programma Spoorloos was een jongeman op zoek naar zijn biologische vader. Hij had een foto van de man, samen in bed met zijn moeder. De man was een vrachtwagenchauffeur afkomstig uit Engeland. Hij bleek te zijn overleden, maar zijn vrouw en twee dochters waren nog in leven. Hoewel de jongeman sprekend op zijn biologische vader leek, werd toch een dna test gedaan met een van de dochters. Wat bleek? Die dochter was geen kind van de vader! Dus dat was even schrikken. Moeder gaf toe, dat ze tijdens het huwelijk ook andere relaties erop nahield. Net als haar man dus. Voor je het weet trouw je met een (half) zus of broer. Iets waar de spermabank ook geen rekening mee gehouden heeft. Komt bij dat veel spermabankkinderen toch willen weten wie ze eigenlijk zijn. Misschien is het beter wanneer vooraf vooral ook over de toekomst van zo'n kind nagedacht wordt. Dat wordt vaak met allerlei onzekerheden, gevoelens en vragen opgezadeld, omdat iemand per se een kind wil.

Jacht op pedofielen

Is het vreemd dat ik weinig moeite heb met pedo-jagers? Ik bedoel, voorkomen is zeker in dit geval veel beter dan genezen. Aan de andere kant is er zoiets als ons rechtssysteem. Al heb ik daar steeds minder vertrouwen in gekregen vanwege de vele lage en/of taakstraffen en de lakse houding. Ons land wordt erom uitgelachen. Vooral door criminelen, waartoe ik pedo's ook reken. Ik vind het vreemd dat een club seksuele roofdieren, want dat zijn pedofielen, niet als criminele organisatie beschouwd wordt. Het lastige van het jagen op pedo's lijkt me de houding van hun prooien. Veel kinderen presenteren zich via de sociale media alsof ze ouder zijn. Compleet met geshopte foto's, verleidelijke poses en (fantasie-)verhalen. Het uitwisselen van naaktfoto's is ook normaal. Ik zou het een goede zaak vinden wanneer beheerders deze jongelui weren van hun media. Zelf zie ik bijvoorbeeld bij verjaardagen, dat de leeftijden van deze kinderen omhoog geschroefd zijn. Felicitaties melden soms de juiste leeftijd.
Andersom zouden volwassenen geweerd moeten worden van media bedoeld voor kinderen. Om contacten met volwassenen te voorkomen. Veroordeelde pedo's zouden bekend moeten zijn bij het publiek, zodat omwonenden weten dat er een pedofiel in hun buurt woont. Met een gevangenisstraf zijn ze niet genezen. Zedendelinquenten zouden wat mij betreft gecastreerd mogen worden. Niet chemisch, maar fysiek.
Toch zijn er mensen die seksuele roofdieren in bescherming nemen en tegen het jagen zijn. Die mensen vinden dat er eerst iets vreselijks moet gebeuren, om daarna het rechtssysteem zijn werk te laten doen. Ze hebben blijkbaar geen kinderen of hebben weinig met hun (klein)kinderen op.

Dat was pas een Jap!

Nadat ik gedurende zo'n 3 jaar een oranje(!) Opel Ascona (lpg) als leaseauto had gereden, werd het tijd voor een nieuw leasecontract. Het was de gewoonte dat medewerkers zelf hun auto mochten uitzoeken, zij het binnen bepaalde grenzen. Zowel financieel als technisch. Het laatste hield in dat de auto op lpg of diesel moest rijden. Mijn keus voor de Ascona had louter te maken met de fiscale bijtelling. Ik reed die auto bijna gratis, dankzij mijn rekenwerk vooraf. Ik had na de Ascona besloten om voor een stationwagen te gaan. Vanwege de inmiddels wat grotere kinderen en de hond. Maar ook omdat een (verplichte) lpg tank nogal veel ruimte vroeg. Omdat de lokale Datsun dealer mij geen Bluebird wagon wilde 'verkopen' (hij wist niet dat het om een leasecontract ging en zei dat ik geen geld had. Daarna liet hij me alleen achter in de showroom...) ben ik begin jaren 80 naar de plaatselijke

Mitsubishi dealer, Catsburg, gegaan. Daar werd ik heel vriendelijk geholpen en heb toen gekozen voor een zeer licht groene Mitsubishi Galant GLX Wagon. Een mond vol, maar het was dan ook een zeer ruime auto. Omdat ik nog financiële ruimte (het budget bedroeg toen ruim Hfl. 1.200,= per maand gedurende 3 jaar en was afhankelijk van de functie) had in mijn leasebudget, liet ik naast een lpg installatie ook een trekhaak, zonnedak en een leuke stereoset plaatsen. De Wagon reed gewoonweg fantastisch. Ik vond vooral de voorkant erg fraai met de dubbele rechthoekige koplampen. Ik heb het contract niet helemaal uitgereden, omdat ik na twee jaar besloot van werkgever te veranderen. Een collega nam de Wagon heel graag over. Maar wat hebben we van die auto veel plezier gehad. Als ik een minpunt zou moeten noemen, dan was het de besturing. Die was wat vaag. Maar voor de rest : wat een Jap!

Vreemd

In Peru is binnen een week voor de derde keer een president gekozen. Zou ons kabinet de volksvertegenwoordiging daar soms adviseren á la Corona-beleid? In Peru zitten ze weer in de Puree.
De boeren zijn weer aan het demonstreren. Dit keer mag het. Interessant, maar ook triest te horen dat men recht heeft op demonstratie. Maar dat recht schijnt niet iedereen te hebben. Als het de overheid niet zint wordt een demonstratie verboden.
Het verbod op vuurwerk heeft ertoe geleid dat vuurwerkfanatici komend weekend vuurwerk willen afsteken. De bekende 'dat wil ik niet' mentaliteit steekt direct weer de kop op. Ligt er een premie per aangebrachte overtreder te wachten? Dan kunnen de mensen en dieren die eronder lijden hun kosten betalen. Een van de weigeraars beweert dat vuurwerk zijn enige leuke moment in zijn leven is. Je zult maar zo'n zielig leven leiden.
Hier in Dronten groeit de overlast van studenten. Alleen al daarvoor wil men hier extra Boa's gaan aannemen. Je zou natuurlijk de problematiek anders kunnen aanpakken : 2x geel is rood. Zoek maar een andere locatie om je 'studie' te gaan doen. Tot op heden blijft de aanpak beperkt tot gepraat in het gemeentehuis. Weer die Jan Salie geest.

Nog meer roest

Toen ik de vol geladen accu van de auto, een Hyundai Atos, weer ging installeren, heb ik de motorruimte eens goed bekeken. Ik zag hier en daar een roestbruine kleur. Gelukkig allemaal oppervlakteroest. Om erger te voorkomen, heb ik vanmorgen in de loods de motorruimte eerst schoon geblazen. Daarna, voor zover mogelijk, ben ik de roestplekken gaan schuren en toen weer met de compressor de boel schoon geblazen. Vervolgens heb ik op de delen roestomvormer gespoten. 
Volgende maand moet de auto voor de APK komen. Dus heb ik eerst nog wat APK punten gecontroleerd. Zoals de verlichting, de handrem, de ruitenwissers /-sproeiers, de conditie van de banden (profiel, spanning en het karkas), de veiligheidsgordels en de remmen. De voorruit is nog geheel schadevrij. Er staat weliswaar pas 88.000 km op de teller, maar de Koreaan is wel 14 jaar jong. Het resultaat van de voorkeuring is dat beide banden voor aan vervanging toe zijn. Voor de rest is het karretje top.
Vorige jaar kwam de Atos zonder kleerscheuren door de APK. Maar ook hier geldt, dat eerder behaalde resultaten geen garantie vormen voor de toekomst.
De delen die ik met de roestomvormer behandeld heb, hebben een likje zwarte antiroestlak gekregen als extra bescherming. Het liefst zet ik de Atos even op de brug om de onderkant en de uitlaat te inspecteren. Ik kan dat hier in de buurt doen. Op afspraak kan de auto dan á  € 10,= / uur op de brug.

Sound of silence (cover)

Niet bepaald state of the art wat de ingezette techniek betreft, maar juist vanwege de eenvoud nog veel mooier, dan de meeste muziek van tegenwoordig. Ik heb de video aan het begin wat ingekort.