Jenever kan tell

Of wel : je weet maar nooit. Vanmorgen ben ik in de loods weer wat wezen opruimen. De baas verwachtte een belangrijke zending en had liever dat iemand aanwezig zou zijn, om de goederen in ontvangst te nemen. Zoals gewoonlijk kon ik de wachttijd weer zinvol vullen.
Op de hoop met oud ijzer zag ik een mooi stuk koperen leiding liggen. Even overwoog ik dat glimmende stuk een aantal keren te vouwen, zodat het in de koperbak zou passen. Maar iets zei me dat niet te doen, maar het stuk heel voorzicht met de hand op te rollen. Het rolletje heb ik toen in de bak gedaan. Wat denk je? Halverwege de middag kwam de baas even langs. Hij dook direct in de koperbak en viste het rolletje koper eruit. Hij rolde het af en boog het recht en zie dat een kunstenares het zou komen ophalen.
Ik heb een paar uurtjes aan de werkbank gestaan om niet alleen oud ijzer te scheiden, maar ook de voet van de (digi)antenne aan te passen. Toen ik even de blaas wilde legen en mijn werkplek wilde verlaten, stond ik plots als aan de grond genageld! Mijn rug wilde niet meewerken. Ik heb te lang in een zelfde houding gestaan; iets voorovergebogen. Ik moest mijn rug eerst even op gang brengen. Jeetje, ik lijk wel een oude vent zeg! Ik besloot toen de boel maar op te ruimen. Toen ik daarmee klaar was en de overheaddeur wilde sluiten, kwam een blonde vrouw zwaaiend met iets wits in haar hand aanlopen. Ik zag meteen dat het de kunstenares moest zijn. Zo zag ze er voor mij uit. Geen kleding in alle kleuren van de regenboog en ook geen stofjas vol verf, dat niet. Maar haar verschijning deed me denken aan de dames uit de boomgaard, die zich ook met kunst bezighielden. Het was een zeer opgewekt type. Ze zei dat ze een bloem aan het maken was en daarvoor een koperen steel zocht. De gewone 12 mm koperen pijp van de bouwmarkt was daar te dik voor, vertelde ze. Volgens haar had de baas gezegd dat hij wel iets had liggen voor haar. "Nou, dan heb ik hier iets moois voor u", reageerde ik terwijl ik het stuk koperen leiding (vergelijkbaar met het formaat van een remleiding) toonde. Ze reageerde enthousiast, want het had volgens haar precies de goede diameter. Zij gaf mij een envelopje en had mij ook doorzien, want ze vroeg : "U bent zeker de vader?" Ik zei dat ik dat al ruim 40 jaar was. Ze nam het stukje koper dankbaar aan en ik wenste haar succes met haar kunstwerk. Ze vertrok haastig. Op weg naar haar kunstwerk.
Zo zie je maar weer. Had ik dat stukje leiding toch maar even netjes weggelegd, want You never can tell :

De digitenne antenne

Zoals gezegd gebruik ik de bijgeleverde binnen antenne van de digitenneset. Vanwege een hopelijk betere ontvangst, ga ik hem buiten gebruiken. Op het dak van de bus, waar ik hem via een luikje gemakkelijk kan plaatsen. Om hem tegen het weer te beschermen doe ik er simpel een plastic zakje overheen, voordat ik hem op het dak plaats. De plastic poot is niet alleen simpel, maar ook zwak van constructie. Typisch voor gebruik in huis. Dus heb ik er een steviger exemplaar gemaakt met behulp van polyester. Ik heb dat spul in de holle ruimtes van de beide pootjes gedaan. De hele poot is met een polyester laag op een metalen plaatje 'gelijmd'. Onder dat plaatje heb ik twee sterke magneten ook met polyester 'gelijmd'.

Dus nu heb ik een stevige, magnetische poot. 
Op het dak van de bus ligt een trespa plaat. Daarop heb ik een vierkant metalen plaatje gelijmd met speciale kit. Natuurlijk heb ik de plaat ter plekke eerst goed schoon en drooggemaakt. Het plaatje heb ik van een coating voorzien tegen roestvorming. Dankzij de magnetische poot kan ik de antenne eenvoudig vastzetten, alle kanten op richten en weer verwijderen. Ik ga de poot nog wat schuren en dan zoe-wart spuiten. Hij komt weliswaar op het dak te staan, maar het oog wil ook wat. Ik hoop het geheel morgen te gaan testen.

1 + 1 =?

De hedendaagse redacties gaan er vanuit, dat ik wat dom ben. Ik bedoel, waarom een grote kop met de tekst dat het toerisme gekelderd is? Toeristen werden in eerste instantie geadviseerd weg te blijven. Tel daarbij op de overige covid-maatregelen en dat samen maakt....?
De ontwikkeling van een vaccin duurt gemiddeld 5 tot 10 jaar. Dus minister De Jonge (begon al erg opvallend snel over een vaccin te roepen) c.s kletsen uit hun nek. Of zit de farmaceutische industrie weer op grote winsten te wachten?
Ik kijk alleen naar NPO / NOS Journaal als ik wil weten hoe men hier met feiten manipuleert.
Nee, dan maar de REO Brothers. Die nemen de muziek van anderen over zoals die origineel klonk. Leuk dat zo'n jonge generatie de muziek uit mijn tienerjaren speelt.

Alleen maar negers?

Of het juist is weet ik niet, maar het is mij opgevallen dat reclames steeds 'zwarter' worden. De periode van 'een neger omdat het moet' is dus niet voorbij. Ik vraag me alleen af, waarom er zo nadrukkelijk relatief veel mensen met een negroïde achtergrond in beeld moeten komen. Waarom komen er nauwelijks mensen van Turkse, Marokkaanse, Chinese en/of Indische / Indonesische  komaf in beeld? Volgens de cijfers van het CBS (afbeelding) zijn die groepen ook goed en zelfs meer vertegenwoordigd. Is dat omdat zij niet zo lopen te zeuren over hun brown lives en, in mijn beleving, een andere aard hebben? Als ik de reclames mag geloven bestaat Nederland voor 2/3 uit mensen met een negroïde achtergrond. De rest is blank. Dat is dus niet in lijn met de zogenaamde maatschappelijke afspiegeling. En dan heb ik maar niet over de afwezigheid van ouderen.

Digitenne tv

De ontvanger van de digitenneset heb ik inmiddels in de bus gemonteerd. Vooraf heb eerst in de bus naar een geschikte plek gezocht, waar ik de ontvanger zou kunnen installeren. Die plek was vlak bij de tv onder een van de bovenkastjes. Daarna heb ik dat zwarte doosje eens goed bekeken. Het moest hangend bevestigd worden. Ik heb gebruikgemaakt van bestaande schroefjes van de behuizing. Daarop heb ik twee hoekijzertjes gezet door de schroefjes te verwijderen en daarop de haakjes met dezelfde schroefjes (geel omcirkeld) te monteren. Zo voorkwam ik boren in de behuizing.
Daarna heb ik de hoekijzers op de bovenkast afgemeten. Vervolgens heb ik gaten geboord en de ijzers met ingekorte slotboutjes en moeren vastgezet. Als laatste heb ik de behuizing weer

tegen de hoekijzers geschroefd. Klaar.
Rest mij nog de plaatsing van de antenne. Het is een binnen antenne, maar ik wil hem buiten op het dak plaatsen als we tv gaan kijken. Ik kan via een dakluikje de antenne naar buiten brengen. De bedoeling is de voet van de antenne van een magneet te voorzien. Zo kan ik de antenne ook in alle richtingen draaien en eenvoudig plaatsen en weer verwijderen. De kabel laat ik gewoon via het dakluik naar binnen. Ik weet dat er speciale buiten antennes zijn, maar in dit geval trek ik er gewoon een plastic zak overheen. Zo'n zakje is veel goedkoper dan een nieuwe antenne.

In een speedo?

Aan het fietsen van afgelopen weken heb ik niet alleen een flink kleurtje opgelopen, maar ook een paar witte bovenbenen. Ik lijk wel een wielrenner; geen gezicht! De bovenkant van mijn lijf is wel wat meer gebruind, omdat ik op de camping mijn t-shirt vaak uit had.
Ik overweeg nu om een volgende keer zo'n ouderwetse zwembroek /-slip aan te doen. Je weet wel, zo'n speedo ook wel bekend als 'ballenknijper'. Maar ik ben bang dat ik dan staande gehouden word en wellicht in een of ander opvangtehuis voor verwarde oude mensen terechtkom. Dus wat is wijsheid? Laten sprayen?

Dat was een Miele

Gisteravond hoorde ik plots een enorme herrie en een soort klap. Ik lag wat op de bank te suffen en dacht in eerste instantie, dat een auto ergens tegenaan gereden was. Maar omdat Sonja uit haar stoel sprong en naar de badkamer vloog, moest het wat anders zijn. Ja hoor, het was de wasmachine! Hij was aan het centrifugeren en bleef in het programma hangen. Hij klonk verre van gezond en de trommel wiebelde heen en weer.
We wilden het deurtje openen, maar de machine reageerde niet op de drukknoppen op het paneeltje. Dus toen maar de stekker eruit. Om het deurtje toch te openen, moesten we het klepje van het filter verwijderen. Daar was een voorziening waaraan je moest trekken. Zo konden we het deurtje ontgrendelen.  Zo'n oplossing is ook handig voor onder de auto, om de motorkap in noodgevallen te kunnen openen. Dat zou heel veel gedoe schelen. De was was gelukkig al gecentrifugeerd, zodat die opgehangen kon worden.
We gaan voor een nieuwe wasmachine, want deze geeft soms ook zoe-warte vlekken in het wasgoed. Natuurlijk ga ik de oude ontleden om erachter te komen wat er met deze Miele gebeurd is.

Taakverdeling

De kleinkinderen (2) zijn er. Het is dus wat druk voor oma en opa. Terwijl oma vanmiddag de kids vermaakt in de speeltuin, is opa achter het aanrecht gekropen. Eerder heb ik wat inkopen gedaan in de supermarkt. Het was daar gelukkig rustig, want zo'n winkel is niets voor mij. Als het te druk is maak ik rechtsomkeer. Ik ga niet de ellende opzoeken.

Ik heb trouwens tijdens de vakantie mijn rug weer gepijnigd. Het betrof zo'n automatische handeling, die daags later funest bleek te zijn. Ik had de vaat gedaan en wat sop in de bak gelaten. Met dat sop en de (gedane) vaat erbij liep ik terug naar de kampeerbus. Daar wilde ik de vaat drogen. Het was geen gesjouw of zo. Ik hield de bak met twee handen voor me. Nou, de volgende dag merkte ik dat mijn rug dat helemaal niet goed vond. Ik heb met die houding blijkbaar de spieren in werking gezet, die ik eerder pijnigde toen ik de bumper van de bus aan het monteren was. Stom dat mijn rug mijn grijze massa niet tijdig waarschuwde. Of andersom. Nee, we wachten wel even een dag! Ze worden bedankt.
Maar goed, ik ben vanmiddag dus gaan koken. Het lijkt lang geleden dat ik weer eens zo bezig ben geweest. Ik maak tjap tjai (groente), rendang (vlees) en ajam pedis of wel hete kip. Ik bak ook nog wat tv kluifjes en plakjes tahoe (tofu) besprenkeld met ketjapsaus en taugé. De taugé wordt vooraf even gereinigd door hem eerst in een zeef te doen en er kokend water overheen te gieten. Dat alles verdwijnt straks met witte rijst en wat kroepoek in onze magen.
Als ik zo bezig ben in de keuken, hoop ik telkens weer dat Sonja het straks erg lekker zal vinden. Ik heb dan al een paar uur in de kookluchtjes gestaan en dan smaakt het eten mij vaak wat minder. Dat wordt beter wanneer Sonja morgen de boel nog een keer opwarmt en serveert. De Indische tafel smaakt altijd na een dag of wat beter.

De VAR op pixel niveau

Gisteren zat ik wat voetbal te kijken. Hoewel, het was meer kijken naar de VAR. Je weet wel die mensen in Zeist die achter beeldschermen zitten te koekeloeren. Ik ben er niet zo kapot van. De VAR grijpt m.i. nogal willekeurig in. En dan het geneuzel van die VAR mensen. Gisteren duurde het ontzettend lang voordat de VAR scheids een besluit genomen had. Hij kon niet zo goed zien of een speler van FC Twente wel of niet 1 pixel buitenspel stond. Het duurde en duurde maar, tot ergernis van spelers en trainers. De KNVB zou een tijdslimiet aan het geneuzel van de VAR moeten stellen. Binnen 15 seconden reageren en anders heeft de scheids gelijk. Klaar, voetballen maar. Of gaat het straks nog langer duren, omdat de VAR ook een rapportje moet opstellen van zijn beslissing?
Ik was vanmorgen weer vroeg op pad. Om 10.00 uur was ik in de loods. Daar heb ik wat oud ijzer gedemonteerd en de boel aangeveegd. Zo ben ik weer helemaal bij met het werk. Een goed begin is het halve werk. Nu de andere helft nog.

Even komen stralen

Tijdens mijn loopbaan gebeurde het soms. Dan lukte het iemand niet om werkend met de computer iets voor elkaar te krijgen. "Willem!!!", klonk het dan. Ik wierp dan een blik op het scherm om te weten waar men mee bezig was en anders vroeg ik het. Ik trok er een stoel bij en ging dan naast de medewerker / -ster zitten en volgde dan de handelingen. In de meeste gevallen volstond dat. Dan klonk het verbaasd : "Hè, nu doet ie het wel goed!" Op een gegeven moment werd mij enkel gevraagd of ik erbij wilde komen staan of zitten. Mijn aanwezigheid was voldoende om het stukje werk tot een goed einde te brengen. Dan moest ik volgens de hulpbehoevende even komen 'stralen'. Haha!
Ik moest daaraan denken toen Sonja een wat lastige verificatie moest uitvoeren op haar laptop met behulp van haar telefoon. Dat lukte in eerste instantie niet. Maar toen ik naast haar ging zitten dus wel. Overigens vind ik het knap dat Sonja al dat digitale gedoe toch maar doet. Velen schrikken ervan terug. Zelfs oud klasgenoten van mij van het lyceum. Vaak denk ik dan : "Wat voor werk zouden ze na hun opleiding gedaan hebben?"

Boormachine Gamma CD12-2QL

Kort na het middag uur ging de bel. Zie daar een grote doos voor Willem. Ik vond de doos wat erg groot voor twee accu's en een lader. Maar toen ik hem openmaakte begreep ik waarom : de bijbehorende koffer zat er ook bij! En daarin ook nog de handleiding. Nou, die Thomas is er wat dat betreft zuiniger op geweest dan ik. Het verhaal : Ik heb via een verkoopsite een set accu's weten te scoren voor mijn oude Gamma accuboormachine. Je weet wel, dat ding waarvan ik beide uitgeputte accupacks een tijd geleden vervangen heb voor blok-exemplaren. Nu kon ik van iemand voor € 5,= dezelfde, maar dan originele packs overnemen. Inclusief het bijbehorend oplaadapparaat. Da's geen geld, toch?! De verkoper had zijn boormachine te pletter laten vallen en had zodoende niets meer aan de accessoires, zei hij. De complete set gaat met de 'nieuwe' accu's naar onze jongste zoon. Kan ie lekker aan zijn klus-carrière beginnen.

Overgewicht

Het overkomt mij vaker. Ik mag dan een druk baasje zijn, maar tijdens vakanties raak ik kilo's kwijt. Ook dit keer. Volgens onze weegschaal (not made in China) ben ik 3 kilo kwijtgeraakt. We hebben veel gefietst en ik weet dus niet precies waar en wanneer. Blijkbaar heb ik toch te weinig

kroketten gescoord. Overgewicht kweken is erg gemakkelijk. Je kunt er lekker lui bij gaan liggen. Het weer kwijtraken is aan ander verhaal. Dat is afzien, zweet (fietsen!), bloed en vooral tranen.
Overgewicht is toch zóóó 2015. Zelfs campers hebben er last van, las ik laatst weer. En het is net als met het lichaamsgewicht : velen vinden het geen probleem. Totdat het verkeerd afloopt.
Vanmorgen ben ik naar de Milieustraat gereden. We moesten wat wit piepschuim en oud papier en karton kwijt. Wat is zo'n bussie toch handig! Schuif de zooi er maar in en karren maar.

Ik kon het niet laten lopen

Afgelopen vakantie hebben we 's avonds naar films op dvd's gekeken. Met name Sonja slaat die schijven geregeld gratis aan de haak. De bekeken video's gaan vervolgens weer gratis de deur uit om plaats te maken voor andere. Elke avond een filmpje kijken is ook niet alles hoor. Zoals bekend ben ik geen lezer. Sonja des te meer.
Toen ik gisteravond wat op een verkoopsite aan het grutten was, zag ik een leuke set om gratis tv te kijken. Zo'n digitenne-systeem waarmee de zenders Ned 1, 2 en 3 ontvangen kunnen worden en regionale zenders. Omdat we in het voor- en naseizoen de bus ook gebruiken, in Nederland, lijkt me zo'n digitenneset erg handig. De tv is er al.
Na contact met de verkoper hier in de polder bleek, dat de complete set overbodig was geworden. Hij is in een caravan gebruikt. Er zit ook een tv bij. Eentje van het kaliber dat wij al voor in de bus hebben. En dat alles voor een paar tientjes. Ik heb de set dus gekocht. 
Wat een dag! Tijdens mijn gerommel op het www, vond ik een advertentie, waarin iemand 2 accu's te koop aanbood voor..... mijn B&D accuboormachine! De verkoper heeft zijn boor laten vallen (komt mij bekend voor) en die doet het nu niet meer. Rest nog beide accu's en een lader. Daar vroeg hij €5,=  voor! Er komen nog wel verzendkosten bij. Die zijn twee euro meer dan de accu's met lader. Dus voor € 12,= is de boor nu voorzien van en (extra) accu's en een lader! Het ventje kan dus aan de slag. 

Met vereende krachten

Weer thuis hebben we die dinsdagavond enkel het strikt noodzakelijke uit de kampeerbus gehaald. We wilden er zeker geen wedstrijd van maken. We houden het vakantiegevoel zo lang als mogelijk vast. Gisteren hebben we samen de bus leeg gemaakt. De wasmachine heeft 2x gedraaid en dankzij het zonnige weer was de was buiten snel droog. Het wasgoed ruikt dan veel lekkerder dan wanneer het binnen gehangen heeft.
Komende zaterdag ben ik in de loods. Dan loop ik de boel nog een keer na en ruim de bagagebakken wat op. Daar ga ik ook met de stofzuiger door de bus. Fenna laat nogal wat haren achter. Dit keer ga ik tape gebruiken om de matten van hondenharen te ontdoen. Veel sneller en handiger dan het stofzuigen en/of borstelen met een speciale borstel. Bij en in de loods kan ik in alle rust aan de slag. Daar zijn geen voorbijgangers, die om een praatje verlegen zitten.
Wat het samenwerken betreft zijn we goed op elkaar ingespeeld. Vandaar dat de boel zo opgeruimd is. Hetzelfde gaat zo snel als we de bus ergens opstellen met de tent eraan. Allemaal zo gepiept. Sonja is erg goed in het mooi strak zetten van de tent of de luifel. Ik ben dan met de elektriek bezig. We zijn meestal zo klaar. Soms krijgen we te horen dat we echte kampeerprofessionals zijn. Dan zitten wij al aan de koffie of het eten, terwijl de anderen nog druk bezig zijn met het installeren. Terwijl ze veel eerder gearriveerd zijn dan wij. Dan zitten wij toe te kijken hoe zij het doen.

Boormachines doorschuiven

Nu de jongste een eigen appartement heeft, is ie toe aan eigen gereedschap. Nou, dat komt dan mooi uit. Een gelegenheid om mijn eigen ouwe trouwe boormachientjes van de hand te doen en zelf iets nieuws aan te schaffen. Ik heb die oude B&D boor laatst nog gerepareerd. Hij draait nu slechts één kant op, maar wel de goede; om te boren / schroeven. En hij kan ook nog als klopboor ingezet worden. Daarnaast ga ik afscheid nemen van mijn eveneens ouwe trouwe accu schroef- en boormachine. Een tijd geleden heb ik de bijna overleden accupacks vervangen door blokaccu's. Dat machientje doet het ook nog prima. Zowel links- als rechtsom draaiend. Er zit ook een uitgebreide set bitjes bij. Wat wil een startende klusser nog meer? O ja, schroeven, pluggen en wat spijkers. En misschien een wat meer ervaren klusser, in dit geval vader, voor wat adviezen. 😀