The Boxer

Het blijft een schitterend nummer :

Nog meer familie

pa bij het monument dat door zijn neef is ontworpen

Het internet blijft voor mij een prachtig fenomeen. Ik heb het al zoveel informatie weten te ontfutselen. Onlangs ook weer. Dit keer een familielid van mijn oma's kant, een Van Suchtelen van de Haare! In de tijd dat hij op Nieuw Guinea woonde, maakte hij kennis met onze oom Henk Oudshoorn (Apeldoorn). Later ontmoette hij pa, die uitgezonden was (april 1955- oktober 56). Pa is diverse keren bij zijn familie op bezoek geweest. Een leuk detail is te weten, dat pa voor een monument gefotografeerd is, dat zijn neef Van Suchtelen vd H ontworpen is! Informatie die mij niet eerder bekend was. De vader van Jos is een broer van mijn oma Oudshoorn - van S vd H.
Hier een fragment uit de e-mail wisseling :

Wat was de functie van jouw Pa in Hollandia Nw-G? Hij kwam vaak bij ons thuis. Een rustige grote man. In 1957 (?)had ik een eindfeest van de MULO. Iedereen gaat in lange pantalon.  Maar ik had  alleen één lange broek, gekregen van mijn 10 jr oudere broer. Toen heeft jouw Pa mij geleerd hoe je een broek moest perzen, want mijn Ma deed dat niet. Dat ging dus op de primitieve manier met een vuurkooltjes strijkijzer en een theedoek. Perfect hoor.
Heb je ook nog jouw Oom Henk gekend ?  Zo rustig als jouw Pa was, zo riboet was Henk. Wij woonden toen nog in Soerabaja. Er kwam een Ned.Marine vloot. Op een dag, ik speelde buiten op straat, kwam een groepje matrozen naar me toe. Eéntje vroeg hoe ik heet, toen hij mijn  naam hoorde gaf hij me een hand met de woorden : Mooi dan benne we neefjes van elkaar, want mijn Ma is een grote zus van jouw Pa.  Later is hij nog vaak op bezoek geweest.Het was kort na de oorlog, alles ging op distributie bonnen. Dat wist hij. Hij bracht altijd lekkere dingen voor ons mee. Soms ook Marine rantzoen denk ik. Hij ging graag uit met mijn 2 grote,knappe zussen. Stoer doen, hij zat altijd vol grappen.

Van en aan de ketting

Vanmorgen hebben Mike en ik even zijn fiets bij het station van de ketting bevrijd. Hij is de sleutels verloren van het hangslotje. Het was een kwaliteitsslot, dus dat viel niet door te zagen. De ketting wel, zij het met de nodige moeite. Een schakel zo los in de hand doorzagen valt niet mee. De fiets ging daarna in de bus om weer naar hier gebracht te worden. Van het standaard fietsslot waren nog wel reservesleutels aanwezig. Vreemd dus.
Thuis heb ik het Abus slot in de bankschroef geklemd en alsnog opengebroken. We hadden al nieuwe hangsloten gekocht, dus de stationsfiets kan straks weer aan de ketting. Ik zal de fiets een dezer dagen eens goed nakijken en wat onderhoud plegen. Hij staat soms weken buiten te wachten en het weer is vochtig. Zijn fiets in Groningen was al eerder bevrijd. Door iemand van de gemeente die met een betonschaar kwam aanzetten. Hij heeft het hangslot kunnen kraken, zodat Mike enkel een nieuw slot nodig heeft. Dat kan hij straks meenemen als hij weer naar het noorden reist.

Dronkaard Juncker

Hij wordt de man van de EU genoemd, alcoholist Jean Claude Juncker. Het is onvoorstelbaar dat Juncker nog steeds de EU kar trekt met zijn drankprobleem. Hier waggelt meneer Juncker rond in het voorjaar van dit jaar in Rome om het 50 ste verjaardag van het Verdrag van Rome te vieren.

Bakken met een lasapparaat

Vandaag ben ik weer even met het lasapparaat bezig geweest. Het frame van een fauteuil had het begeven. Toen we de stoel hadden overgenomen bleek er een scheur in het V-vorm frame te zitten. Ik heb die toen gerepareerd door er een plaatje op te lassen. Hoewel, lassen is een wat erg groot woord voor mijn bakaktiviteiten met dat oude lasapparaat. Dat apparaat heb ik ooit in de vorige eeuw, ruim 30 jaar geleden, gekocht in Schoonhoven. Maar hij doet het nog steeds goed. Tenminste, als er een echte lasser mee aan de slag gaat.
Thuis heb ik de poot los gemaakt van de stoel en ben toen naar de loods gereden. Daar ligt o.a. ook het lasapparaat. Ik heb eerst het oude plaatje weggeslepen. Daarna heb ik de V vorm terug gebogen in de originele stand. Ik heb op de uiteinden van de V een lange waterpas gelegd en ben toen net zo lang gaan buigen met een forse lange tang totdat de beide uiteinden waterpas waren. Erg handig als je een zoon hebt met veel gereedschap.
Toen ben ik de afstand tussen beide uiteinden gaan opmeten en heb een stuk plat ijzer genomen en dat op maat gekort. Het paste precies strak tussen beide uiteinden in. Daarna de boel plaatselijk wat geschuurd, zodat er tijdens het lassen, sorry bakken goed contact gemaakt kan worden.
In eerste instantie bleef de elektrode nogal plakken, maar na wat gedraai aan de grote knop (meer of minder spanning) kreeg ik een mooie lasvlam te zien door mijn pikdonker gluurvenstertje van het lasmasker. Ik heb beide zijden goed vast kunnen bakken. Niet met een mooie rups, maar als eentje die eruitzag alsof iemand erop gestaan had. Haha! Ik heb de lasnaden schoon gebikt en wat glad geschuurd.
Ook na het laswerk waren de uiteinden nog steeds waterpas. Weer thuis heb ik de stoel weer op de poot gemonteerd. Nu staat die oude stoel weer mooi recht!

Het kattenluik van Oom Tom

Tom kan vrij de woning in en uitgaan. Meneer heeft een eigen deurtje. Tom kan wel van binnen naar buiten, maar als ie weer thuiskomt, gaat het klapdeurtje alleen los als ie zijn halsband met magneet om heeft. Afgelopen week heeft Tom zijn klapdeurtje vernield. Als Tom in de vensterbank zit en hij ziet een kat die te dicht bij het huis komt, dan vliegt als een raket naar buiten. Dan horen we dat klepje flink tekeer gaan. Soms wordt Tom opgejaagd door andere katers. Dan vliegt ie ook bijna dwars door zijn deurtje om weer binnen te komen. Door een van die haastige akties is het kunststof deurtje gebarsten.
Fenna gebruikt het deurtje ook. Maar dan enkel om even naar buiten te kijken. Ik heb na de lasklus de behuizing uit de voordeur gehaald. Dat ging niet zo gemakkelijk, want ik lag op de grond met een nieuwsgierige Emma liggend naast mij in een piepkleine halletje. Maar het lukte me toch het luikje te demonteren. Sonja heeft daarna het klapdeurtje vervangen door een nieuw exemplaar. Je wilt niet weten hoeveel vuil er in de lijst zat. Tom is een ware smeerpoe(t)s. Maar ja, dat luikje zit er al bijna 5 jaar in. Toen ik terugkwam van de lange wandeling met Fenna, was het luikje al weer teruggeplaatst door Sonja. Tom, hij kan weer!

Eng hoor!

Men heeft een App gelanceerd, bedoeld om ongewenst seksueel getint (dat getint heeft niets met huidskleur van doen! Ik moet tegenwoordig alles benadrukken en/of toelichten om mogelijke aanklachten of zuur commentaar te voorkomen.) gedrag te melden. Ik weet niet wat daar verder achter steekt, want de politie is onderbezet, is met ziekteverlof of heeft geen zin om op te treden.
Ik weet trouwens ook niet hoe zoiets in de praktijk werkt : Terwijl een onverlaat haar bij de borsten beet heeft, probeert het slachtoffer haar iPhone in haar handtasje op te zoeken : "Momentje, meneer! Ik moet even mijn iPhone pakken!" Of wordt hiermee het gebruik van dat apparaatje op straat en in het verkeer nog meer gestimuleerd? Trouwens, wat wordt als ongewenst beschouwd? Er lopen aardig wat feministische bitches rond. Er zijn er bij, die verongelijkt kijken als ze vriendelijk gegroet worden door iemand van de andere sekse. Ik heb zelf een paar keer "Dat kan ik zelf wel, joh!" en "Ik mankeer niets aan mijn handen!" toegesnauwd gekregen toen ik uit ouderwetse beleefdheid een deur voor een quasi vrouwspersoon openhield. Mag ik nog wel vriendelijk zijn tegen vrouwen? Of wordt dat vertaald in ongewenste opdringerigheid? Ik beloop dus de kans, dat na een "Goede middag!" met glimlach 100 meter verderop plotsklaps een paar handhavers om mijn nek hangen, die mij vervolgens per ongeluk wurgen. Gelukkig voor hen is er dan nog altijd een rechter, die de verdediging van het 'slachtoffer' gelijk geeft : door een overdosis aan liefde voor de medemens is het slachtoffer in ademnood geraakt en overleden. Eng hoor. Ik overweeg toch maar zelf ook een iPhone te gaan gebruiken. Of is er nog geen App die mij voor ondankbare medemensen waarschuwt?

My Xmas Carol

Wat dacht je anders?

Thierry Baudet

In ons land kan men niet genieten van andermans succes. Wie met zijn hoofd boven het maaiveld uitkomt, is hem in no time kwijt. Zoef! We moeten allemaal grijze muizen zijn en blijven en uiteraard in een hokje passen. Zo gaat dat in ons land. En o ja, je moet tegenwoordig niet meer zeggen waar het op staat, want dan ben je 'politiek incorrect' bezig. Of wel : je kunt beter vaag zijn of de doofpot gebruiken. Dat de Tweede Kamer zeer sober bezet is tijdens besprekingen, is algemeen bekend en al decennia het geval. Met de komst van Baudet wordt 'opeens' nadrukkelijk op zijn aan- en afwezigheid gelet. Wat een kinderachtige houding.
Deze week is Thierry Baudet (Forum voor Democratie) gekozen tot politicus van het jaar. Weer iemand, die dankzij anderen met zijn hoofd boven het maaiveld verschijnt. Erger, het is iemand met een duidelijk rechtse denkbeelden, zoals ik. Met dit verschil : ik noem de mijne liever oprecht of althans een serieuze poging daartoe, dan rechts.
Baudet schijnt gesproken te hebben met een rechts radicaal iemand uit Amerika. Onder vier ogen ergens in den lande in een hotel. Zijn tegenstanders gebruiken dit voorval om hem eveneens tot racist te verklaren. Interessant.
Zelf heb ik een hekel aan aso's. Ik heb in het verleden heel vaak met aso's gesproken. Enerzijds bedoeld om hen op andere gedachten te brengen, anderzijds om te vernemen hoe ze zijn en denken. Bedoeld om mijn eigen beeldvorming uit te bouwen en/of te controleren en te corrigeren. Nu heb ik naar aanleiding van de conclusies van tegenstanders van de FvD het gesprek tussen Baudet en die racist begrepen, dat ik dus in wezen ook een aso ben geworden. Ik namelijk met aso's gesproken. Openlijk, maar ook onder vier ogen. Ik heb zelfs met beroepscriminelen gesproken. Erg hè? De opmerkingen van Baudets opponenten geven aan hoe griezelig mensen kunnen zijn, als de afgunst toeslaat of wanneer ze hun verlies niet willen nemen. Brrr!

Ons bent zunig

Oké, soms ben ik gewoonweg te zuinig of te voorzichtig met geld. Dat trekje heb ik altijd al gehad. Dat dubbeltje voor de kermis verdween in mijn spaarpot. Geld naar de kermis brengen vond ik zonde. Toen al. Dat was in de tijd dat aan het eind van de Resedastraat - BG Cortslaan nog een kermisterreintje annex ijsbaan was. Later kwam daar de Chr. Ulo school, waar menige tiener zich ook op glad ijs begaf of in een draaimolen terechtkwam.

Er zijn situaties waarin ik soms maanden lang nadenk of ik iets wel of niet zal kopen. En dan gaat het niet eens over honderd euro of meer hoor. Misschien is dat gedrag verder aangewakkerd door mijn beroep. Ik moest immers ook budgetten beheren en bewaken. Het was en is nog steeds telkens weer een kwestie van kosten en baten. Ook wat salarissen betrof. Zolang er maar aan een personeelslid verdiend werd. Ach ja, een werknemer is immers ook een hulpmiddel voor de productie. Die moet zijn loon meer dan terugverdienen. Zo werkt het. Het zijn de minder intelligente managers, die roepen dat salarissen louter kosten zijn.
Ik kan ook best wel doortastend zijn. Vooral als de aanschaf van iets een preventieve werking heeft. Zoals voor de camper en andere vervoersmiddelen. Beter thuis iets vervangen dan onderweg gestrand. Eigenlijk ben ik daar soms wat te snel mee. Misschien uit onzekerheid. Of vanwege de wet van Murphy. Ik overweeg deze maand mijn aanvullende ziektekostenverzekering te beëindigen. Ik zal wel moeten, want het geld moet uit de breedte of lengte komen. Zo simpel is het. Misschien moet ik eens de Hanway weg doen. Ik vind het allemaal geen probleem hoor. Ik zie zo nog mijn lieve mamma zuchtend haar centjes tellen aan de eettafel bij het raam. Die kreeg het ook voor elkaar. Dus waarom ik niet?

#she too

Op zich een goed initiatief, maar soms ook wel wat overtrokken dat #me too gebeuren. Er komt 'op eens' van alles en nog wat naar boven borrelen. Eens was dat seksuele gedoe goed voor haar loopbaan, maar achteraf gezien ongewenst. Maak dat de kat(er) maar wijs. Ik sta ook paf als ik iemand hoor zeggen : "Hij zit telkens aan me". Dat woord telkens, wekt bij mij de indruk dat de klager die aanrakingen blijkbaar toch wel op prijs stelt. Een trap in het kruis na de eerste keer lijkt me een betere en duidelijker houding dan verkeerde signalen afgeven.
Maar goed. Onder de mannen leven ook klachten. Met name onder de vaders. Eerder gaf ik daar al mijn mening over. Over hoe vaders buiten de opvoeding van hun kids worden gehouden door hun partner. "Bemoei je er niet mee!" of "Laat haar/hem met rust!" zijn de veel gehoorde reacties wanneer pa zich met een van de kids bemoeit. Opvallend is dat in veel van die situaties pa op dat moment dezelfde grenzen wil handhaven als moe. Maar pa moet gewoon zijn mond houden.
Die moeders klagen dan ook nog, dat ze na het werk ook nog voor de kids moet zorgen. Terwijl pa denkt : "Ik mag me toch nergens mee bemoeien? Het zijn toch jouw kids?"
Ik begrijp best wel dat je als vader in zo'n situatie zo reageert. Ik weet nog steeds niet waarom vaders buitengesloten worden als het over opvoeden gaat. Of worden gedurende een zwangerschap hormonen aangemaakt die het bezitterig gevoel stimuleren? Of zijn die vaders na hun missie als zaadschieter overbodig geworden? O nee, er is ook nog zoiets als geld, gesjouw en reparaties. Het zal mij niets verbazen indien dit een van de redenen is om te gaan scheiden. Wordt het niet tijd voor  #she too?

Een knullige verkeersregelaar

Vanmorgen zagen Fenna en ik een verkeersregelaar, die behoorlijk knullig bezig was. En het was al bijna 9 uur. Het betrof geen jonge knul, maar een oude. De situatie ter plekke was, dat (voor ons) de rechter rijbaan was afgesloten ter hoogte van een vluchtheuvel. Men had er een rood-wit hek geplaatst. Op de vrije middenstrook had de verkeersregelaar zijn auto geparkeerd.
Meneer stond pontificaal midden op de rijstrook. Een positie die mij deed vermoeden, dat er verkeer op de rechter aankwam. Dat zou namelijk even moeten wachten voordat het van rijbaan kan verwisselen om hun reis voort te zetten. Maar nee dus. Het verkeer kwam hem tegemoet. Voor dat verkeer was er niets aan de hand, het zou gewoon door mogen / kunnen rijden.  Omdat dit heerschap midden op hun weghelft stond, minderden de auto's hun snelheid. Toen de auto's bijna stilstonden begon de verkeersregelaar heel druk met zijn hand te wenken. Het bekende 'kom eens' gebaar, zoals mijn moeder dat deed vanachter het raam als ik binnen moest komen. Een heel ander gebaar dan die gebruikt wordt om verkeer door te laten rijden, want dat is een zwaaiende armbeweging van schouderhoogte naar beneden. Logisch dat de bestuurder van de voorste auto aarzelde., vooral omdat meneer midden op de rijbaan stond. De handgebaren werden wat driftiger en de auto's reden op. De voorste automobilist werd vervolgens aangesproken met de voor mij nog net hoorbare vraag "Waarom stopt u eigenlijk? U kunt gewoon doorrijden hoor!"
Nou, in mijn optiek is het antwoord heel simpel : "Omdat u zo lekker knullig bezig bent, meneer de verkeersregelaar. Ga eens lekker aan de kant staan zwaaien met je gifgele lijf! Je blokkeert het verkeer!"
Even later (Fenna was druk aan het snuffelen, dus had ik alle tijd) parkeert een wegwerker zijn combi dwars op de vrije rijstrook om even te gaan zitten kletsen met de verkeersregelaar. Een automobilist werd zodoende onnodig gehinderd, wat getoeter opleverde. Reden voor de verkeersregelaar om weer geïrriteerd te reageren. Toen hij onze kant opkeek, schudde ik maar meewarig mijn hoofd. Fenna ook, maar dat kwam vanwege de druppels, die uit de bomen op haar kop vielen.

Een eerste stap?

Natuurlijk ben ik blij met het bericht, dat de CIA Poetin heeft geïnformeerd over een mogelijke aanslag in Rusland. Hoera! De reactie van Poetin is ook positief. Zo zie je maar weer, het kan ook anders. Er zijn meer belangen die beide landen gemeenschappelijk hebben en die tot samenwerking zouden moeten leiden. Zoals wapenbeheersing, vrede, het milieu enz.
De reactie van Rutte op de opmerkingen van de Russische ambassadeur over het MH17 onderzoek, vind ik erg teleurstellend, zo niet boosaardig. Rutte had op zijn minst moeten vragen naar een detaillering van de Russische bezwaren. Weer een gemiste kans, maar wel passend in de vooropgezette tunnelvisie van Rutte c.s. Die willen hun visie / leugens rond de ramp met MH17 coute que coute overeind houden. Het is al weer een tijdje geleden toen ik een Nederlandse deskundige (een prof) kritiek hoorde uiten op de manier waarop onze regering en onderzoekers te werk zijn gegaan. Hij is van mening, dat Rutte blufpoker speelt als hij beweert binnenkort een rechtszaak te gaan starten tegen de Russische daders. Ja, men heeft een telefoongesprek opgenomen. Zo'n bandje kan zelfs ik nog maken. Een kwestie van imitator Robert Paul even erbij halen. Het geheel hangt van allerlei vaagheden en veronderstellingen aaneen. En dat alles om Rusland te grazen te nemen. Mark Rutte c.s  begint steeds meer op onze grootste vijand te lijken.

Even bellen

Een mooie cover. Vind ik.

Op één lijn

Vorige week sprak ik een tiener, die sinds kort te maken heeft met een stiefvader. Ik ken de verhalen over stiefmoeders (zijn geen sprookjes), maar stiefvaders kunnen er ook wat van. Niet allemaal, maar sommigen. Maar goed. Stiefpappa had een grote koffer meegenomen, waaruit niet alleen zijn hebben en houden tevoorschijn kwam, maar ook een boekwerk met nieuwe huisregels. Zijn huisregels.
Gevolg was dat binnen de kortste keren de pleuris uitbrak tussen de nieuwkomer en de kids, met bio-mamma als lijdzame toeschouwer. Tot dan beperkte ik me tot luisteren, hummen en wat met het hoofd knikken en/of schudden. Toen werd mij de vraag gesteld wat ik in zo'n geval zou doen.
Aan de ene kant een lastige vraag, aan de andere kant ook weer niet. Kinderen zijn op een gegeven moment gewend aan huisregels. Helemaal wanneer ze al tieners zijn. Dan moet je als nieuwkomer annex vreemdeling niet aan die regels gaan zitten tornen.
Ik zou eerst als nieuwe ouder op één lijn willen komen met de bio-ouder en bij voorkeur de heersende regels willen accepteren. Daarnaast zou ik de bio-ouder aanwijzen als eerste in rang en haar steunen. Toen kreeg ik de vraag of ik soms ook een stiefvader was. Haha! Nee hoor, ik ben iemand die bij voorkeur zijn boerenverstand wil gebruiken en op grond van eigen kennis en ervaringen redeneert. En ik weet ook niet alles en heb ook niet altijd het gelijk aan mijn kant.
Ik heb ervaren wat de gevolgen zijn als ouders niet op één lijn zitten. Daar maken kinderen misbruik van. In veel gezinnen zijn zodoende kinderen de baas. Kinderen zijn vaak slim. En soms zelfs sluw. Ik blijf erbij, wie het over zijn kids heeft, heeft het over zichzelf.
Ps. Wij gingen niet in bijzijn van de kids ook niet over opvoedingskwesties praten. Zoiets kan de handhaving ook ondermijnen. En ja, vaders doen het anders dan moeders. Zolang het maar allemaal binnen de afgesproken kaders blijft. En die kaders gelden voor alle kids, niet een uitgezonderd. En o ja, bij ons gaan dingen ook fout.