Een nationale of oranje vlag?

de bloedvlag van de O21

Wie van mening is dat we trots moeten zijn op ons eigen landje, loopt de kans als nationalist weggezet te worden. Nationalisme wordt vaak op één lijn gezet met ultra rechts of met de stroming in Duitsland ten tijde van Hitler. Wat mij betreft onzin. Maar toch. Ik vind het uitingen van machteloosheid.
Als ik met een oranje vlag op straat ga staan wapperen, dan denken de meeste voorbijgangers dat ik een fan ben van een bepaalde sport of sporter. Niets aan de hand. Zodra ik met onze nationale driekleur ga zwaaien, breekt de pleuris uit. Die driekleur mag ik ook niet als symbooltje op mijn jack of jas dragen. Foute boel! Neo-nazi, vreemdelingenhater, KKK, noem maar op. Die vlag mag ik alleen op officiële feestdagen laten wapperen. Daarbuiten is ie taboe.
Schamen we ons soms voor die vlag? Staat die vlag inderdaad ergens anders voor? Is het een soort bloedvlag? Nee, we zijn gewoon bang. Bang voor andere landgenoten of hen die beweren het te zijn. Voor die anderen, die aan onze nationale driekleur een negatieve lading hebben gegeven. Een lading van discriminatie, slavernij, haat en nijd. Het betreft weliswaar een kleine groep, maar om onduidelijke redenen houden we daar ook weer rekening mee.

40 jaar geleden

met Ben op de bank

zat ik rond deze tijd op mijn werk, aan het Bredewater in Zoetermeer. Ik was 's morgens naar werk gegaan ondanks dat de hoog zwangere Sonja mij die ochtend had verteld, dat haar vliezen waren gebroken. Wist ik veel. Er ging weleens meer iets kapot in ons huis. Haha!
Ik had weliswaar als aankomend vader een aantal voorlichtingsavonden bijgewoond, maar daar had men niet veel losgelaten over de situatie vlak voor een bevalling. Men had mij wel een en ander verteld over het zorgen voor een baby, maar die kennis en ervaring had ik zo'n 15 jaar eerder thuis al opgedaan. Zo wist ik dus al, dat ik een veiligheidsspeld niet door het velletje van de baby moest steken. Dankzij mijn moeder. Ik leerde ook hoe ik naast het kraambed moest zitten puffen. Je weet wel, dat blazend ritme waarin de barende vrouw haar ademhaling moet zien te regelen. Niet echt bepaald mannenwerk. Doe mij maar wat gereedschap in mijn handen, zoals een tang of zo.

Ben aan de Lek

Maar goed, 's middags werd ik gebeld door Sonja met de noodkreet direct naar huis te komen. Dus sprong ik op mijn racefiets en was binnen 10 minuten thuis. We hadden een jaar eerder ons knusse appartementje in Leiden verruild voor een ruime flat aan  het Savelsbos in Zoetermeer.
Die middag reden we in onze Fiat over de A12 richting Den Haag en vervolgens naar Scheveningen. Daar stond de kliniek waar Sonja zo'n 10 dagen zou verblijven. Rond 18.00 uur werd de kleine Ben geboren. Wat een belevenis! Als aanstaande vader vond ik mezelf wel voor Jan met de korte achternaam naast het kraambed zitten tijdens de overigens vlotte bevalling. Ook iets wat men mij eerder niet verteld had. We werden verblijd met een gezonde zoon. De dagen erna reed ik dagelijks twee keer heen en weer naar de Azivo kliniek om op kraambezoek te gaan; vroeg in de middag en 's avonds. Ik herinner me die periode nog erg goed als zijnde zeer druk. Ik deed aangifte, zorgde voor kaartjes en belde familie op. Ik weet niet eens meer wat ik in die periode gegeten heb! Kan je nagaan hoe druk het toen was.
Na 10 dagen kwamen moeder en zoon thuis. Wat een feest! Toen voelde ik me pas echt vader. Een vader die nog heel veel moest leren.

Voetgangers en smartphones

Waarom alle verkeersdeelnemers geen smartphones zouden moeten gebruiken. Dus ook de voetgangers niet :

Amnesty en Rohingya

Ook Amnesty bazuint een halfbakken verhaal rond de Rohingya rond. Nepnieuws dus. Tot op heden heb ik in het reguliere nieuws weinig terug kunnen vinden over de feitelijke situatie en vooral de aanleidingen, die geleid hebben tot de verjaging van de Rohingya uit Myanmar.
De Rohingya gedragen zich al eeuwen als een aparte groep binnen het land. Vergelijk het maar als een wijk waar enkel mensen van een andere cultuur wonen en waar het stadsbestuur zelf weinig grip op heeft.
De Rohingya worden geleid door / staan onder invloed van een groepering, genaamd ARSA. De Arakan Rohingya Salvation Army. Geen soort Leger des Heils, maar een islamitische (ja, helaas weer) terreurgroep. De groep heeft de Rohingya in zijn greep en dwingt hen terreuraanvallen uit te oefenen op de boeddhistische bevolking. Het doel was/is een militair ingrijpen uit te lokken. Dat is hen uiteindelijk gelukt. De ARSA wordt financieel en militair gesteund door groeperingen als Al Qaida en de Taliban.
De officiële westerse en Arabische instanties hebben zich nooit kritisch geuit over de terreur van de Rohingya. Wat dat betreft komt dat wegkijken overeen met menig westers stadsbestuur waar minderheden in bepaalde wijken de dienst uitmaken. De regering van Myanmar heeft nu zelf maatregelen genomen, na de zoveelste terreuraanval.
Veel nieuws rond de Rohingya is voorzien van oud beeldmateriaal van andere rampen in Azië zoals overstromingen. Waarschijnlijk vanuit de optiek dat wij westerse mensen al die Aziaten toch op elkaar vinden lijken. Maar ja, ook met foto's kan je Google laten zoeken. Ook de kwesties rond Irak, Libië en Syrië zijn op dezelfde manier geregeld opgetuigd met oud beeldmateriaal.

Wat velen ook niet weten is dat sinds de jaren 40 (vorige eeuw) de Rohingya een ware jihad voeren tegen de boeddhistische overheden en bevolking. Het is daar al zeer lang sprake van een oorlogssituatie. Samengevat zou je kunnen zeggen, dat zowel de boeddhisten als Rohingya al decennia lang het slachtoffer zijn van jihadisten. Het gevolg? Als je herhaaldelijk gestoken bent door wespen, pak je het hele nest aan.
In het nieuws wordt ook op subtiele wijze de Rohingya in bescherming genomen. Zo verhaalt de NOS in een bericht over de slechte situatie rond Rohingya over een aanval op een politiebureau van moslims. Dat woord moslims suggereert alsof er een derde partij betrokken zou zijn, die het geweld voor haar rekening neemt en de Rohingya de dupe zijn. Maar er is geen derde partij, de genoemde moslims zijn Rohingya.
En wat de verkrachtingen en andere misdaden betreft : dat is veelal nepnieuws van Al Jazeera. Intussen bombardeert Al Jazeera-land Saoedi Arabië veel onschuldigen, waaronder veel vrouwen en kinderen, in Jemen met (indirecte) hulp van westerse landen. Wat een wereld.

God straft meteen

Sprekend over die zieke mensen hier, hoorde ik iemand zeggen dat wangedrag afgestraft wordt. Voor een deel geloof ik dat wel. In de geest van wie goed doet, goed ontmoet, maar dan andersom. Aan de andere kant weer niet, want er zijn ook veel goede mensen, die ziek worden / zijn.
Veel gelovigen zijn de mening toegedaan, dat een ziekte een straf van hun god is. Nou, lekkere god heb je dan. Een god van straf en ziektes en meer onheil. Waren dat niet de goden van hen, die we heidenen plegen te noemen? De Bijbel bewijst ook dat het niet altijd zo is. Jezus heeft menig zieke genezen. Zou Hij zodoende tegen de wil van zijn Vader in hebben gehandeld? God straft meteen,
anderen houden het op karma. Soms is sprake van instant karma.

Hoofddoekje?

Volgens de organisatie van de rechten voor dat de mens (een PvdA clubje) mag men bij de politie een hoofddoekje dragen. Gelukkig is het nieuws (weer) onvolledig op dit punt. Aan de uitspraak zit een aantal mitsen en maren. Een daarvan is dat een vrouwelijke agent niet met een hoofddoekje op straat haar dienst mag doen. Immers, onze nationale politie moet neutraliteit uitstralen. Zo'n islamitische uiting zou hier mogelijk tot uitlokking van verbaal of fysiek geweld kunnen leiden. Gezien de houding van menig islamiet ten opzichte van anders gelovigen, vraag ik me af in hoeverre zo'n uiting gewenst is. Krijgen we straks met een variant te maken op "Dat zegt u omdat ik zwart ben!" of wel "Dat zegt u omdat ik geen islamiet ben!" Neutraliteit vanuit de overheid vind ik erg belangrijk. We hebben toch zeker niet voor niets Staat en Kerk (geloof) gescheiden? Of gaan we voor het islamitisch geloof weer een uitzondering maken?
Al met al een vreemde gang van zaken. Hoever gaan de rechten van een mens? Moet men mij als sporter toelaten op de velden ook al ben ik geen lid? Ik wordt immers gediscrimineerd, omdat ik geen geld heb. Mag iemand die stellig in Sinterklaas gelooft ook met een mijter op het hoofd aan het werk in ons leger? Of met een PSV shirt of petje in een Ajax elftal spelen? Ik bedoel, er zijn zoveel andere geloven. Vandaag of morgen komt er iemand met een enorm houten kruis zwoegend het kantoorgebouw binnen. Jezus!Wat krijgen we nu weer?!

Oorzaak en gevolg

Ik zag weer ambulancepersoneel rondlopen. Ze zijn hier geregeld in de buurt. We hebben hier namelijk ook draaideur-zieken. De man met de zeis waart hier rond. Onlangs is weer een buurtbewoner overleden. Iemand die flink rookte.  Er zijn er meer met die slechte gewoonte en dat niet alleen. Ze drinken ook alcohol en zitten aan de medicijnen. Hoe slecht wil je het voor jezelf regelen? Ik hoor ze al van ver aankomen vanwege hun rokershoestbuien. Mijn buurjongen van de Splinterlaan, Bram, zou geroepen hebben : "Steek er nog eentje op!"
Ongezonde gewoontes kosten de zorgsector smakken met geld. Geld dat beter besteed kan worden aan zieken, die ondanks hun gezonde levensstijl toch ziek geworden zijn. Of verhoog het eigen risico van die mensen. Maar bestreed niet zoveel geld aan al die mensen die bewust ongezond leven. Dat klinkt hard. Maar ja, dat is meestal het geval met de waarheid. En ik weet, als je aan iemands portemonnee komt, wordt ie opeens wakker.

Denk aan de buren!

Dat zei mijn moeder nogal eens, wanneer we te veel kabaal maakten in onze etagewoning. De vloeren waren van hout en erg gehorig. "Denk aan de buren!"dus.
Vandaag las ik ik een Duits krantenbericht, dat mij aan de waarschuwing van mijn moeder deed denken. Dit keer was het de Duitse president Steinmeier. Zoals bekend probeert Angela Merkel daar de macht in handen te houden, maar de FDP heeft de hakken in het zand gezet of zo je wilt de rug recht gehouden in de kwestie rond het vluchtelingenbeleid. Merkel leed in deze ronde haar eerste nederlaag. Deskundigen verwachten geen nieuwe verkiezingen. Die zouden voor Merkel het einde kunnen betekenen.
Steinmeir probeert de gesprekken op gang te houden. Hij zei dat het belangrijk is snel tot een nieuwe regering te komen, want anders worden de buurlanden onrustig. Huh?
Ja, huh?! Ook een Huh?! was mijn gedachte toen ik de berichten over de zaak Mitch Henriquez las. Het OM heeft gesteld, dat de politieagenten die Mitch Henriquez hebben gedood, niet gestraft hoeven te worden. Huh?! Al met al een zeer vreemde gang van zaken. Eerst wordt er direct na de moord gelogen door de agenten, daarna krijgen ze alle tijd en gelegenheid hun verhalen op elkaar af te stemmen. De politieorganisatie zelf komt tot de conclusie dat de  5 mannen verkeerd gehandeld hebben en uiteindelijk staan er 2 voor de rechter. De conclusie van het OM : de doodsoorzaak is niet de nekklem. Ongeloofwaardig! Kortom, een rechtszaak met een misselijk makend geurtje en waarbij weer veel onder de pet gehouden wordt.  De dood van H was geheel onnodig. Ik bedoel het politieapparaat beschikt over vuurwapens (schot in het been), tasers (verlamd op de grond) en pepperspray (gedesoriënteerd). Dood door schuld voor alle vijf betrokken agenten, lijkt mij correcter.

Een heerlijk avondje

Het etentje gisteravond draaide uit op een heel gezellige avond. Vanaf 18.00 uur was het begonnen. Helaas was een persoon niet aanwezig, maar dat mocht de pret niet drukken. Met twee nieuwe gezichten erbij werd het dus een ouderwets gezellig gedoe. Ze hadden een lekkere appeltaart en slagroom meegebracht. De anderen brachten ook lekkers mee. Na een gezellig praatje vooraf, schoven we aan, om te genieten van Sonja's rijsttafel. Op het menu stonden witte en gele rijst, frikadelletjes, viskoekjes, sajoer boontjes, rendang, kerriekip en gegrilde kipkluifjes. Uiteraard aangevuld met kroepoek en emping en seroendeng en een glas bijpassend vocht. Het was leuk om mensen die minder bekend zijn met de Indische cultuur daarover meer te vertellen. De rijsttafel was ook voor hen een groot succes. De avond beviel dermate goed, dat er al gesproken werd over een volgende en ideeën gelanceerd werden voor andere activiteiten!
Rond 22.00 uur vertrokken de laatsten. Iedereen vertrok met een bakje nasi rames. Een half uur later was alles weer aan kant en konden we op de bank neerploffen om nog even na te genieten van een heerlijk avondje werken aan de sociale cohesie.

Polariserend actief

Boot getorpedeerd....

Naar aanleiding van de wegblokkade om anti-zwarte piet demonstranten tegen te houden, doet een aantal al voorstellen voor volgend jaar. Die suggesties variëren van nu al hotels reserveren voor de volgende intocht tot het enteren van de stoomboot. Ja, ja, we hebben duidelijk te maken met linkse activisten die bereid zijn heel ver te gaan om hun zin door te drijven. Nog even en na het feest zijn de kinderen hun doelwit. Veel linkse mensen komen immers uit een RK omgeving.
De anti zwarte pieten zeurkousen vormen een minderheid. De meerderheid is voor behoud van Zwarte Piet. Maar ja, de democratie is tanende en met name voor linkse mensen telt die al lang niet meer. Ze doen me denken aan dat gillende, over de grond rollende kind in de winkel. O wee als het zijn zin niet krijgt, dan begint het drammen, schoppen en slaan. De tegenstanders vergeten dat hun houding leidt tot verdere verwijdering tussen bevolkingsgroepen in ons land. Ondanks dat de meerderheid voor Zwarte Piet is, krijgen ze gedurende de rest van het jaar steeds meer afkeer van een zwarte of bruine toet.

Zelfreflectie

Vanaf mijn jeugd ben ik aan zelfreflectie gaan doen, al beleefde ik dat toen nog op een andere manier. In het begin waarschijnlijk vanwege gebrek aan zelfvertrouwen of vanwege bepaalde sancties als ik regels overtreden had. Ondanks dat ik toen stevig in mijn Fort schoenen stond, keek ik geregeld achterom met centraal de vraag : "Heb ik het goed gedaan?" Op latere leeftijd deed ik dat om mijn eigen doen en laten nog eens na te lopen. Een soort controle of ik al mijn kennis en ervaringen en mijn moreel kompas op dat moment had ingezet. Ik heb de gewoonte om vooraf goed over dingen na te denken alvorens iets te gaan doen. Later laat ik het geheel weer de revue passeren. Niet om ergens achteraf spijt van te hebben. "Doe wel en zie niet om", gaat alleen op wanneer men foutloos bezig is.  Maar fouten maken is nu eenmaal menselijk. En al zeg ik het zelf : "Ik ben ook maar een mensje." Ik zou eerder spijt hebben wanneer ik iets ad hoc gedaan of primair gereageerd zou hebben met een ander resultaat dan mijn bedoeling was.
Omdat ik geregeld aan zelfreflectie doe, begrijp ik ook, waarom mensen dagelijks vastgebakken zitten aan een levenshouding vol ergernissen. Ze doen niet aan zelfreflectie en brengen op grond daarvan dus ook geen veranderingen bij zichzelf aan. Elke dag weer hetzelfde liedje. Elke dag verkeerde keuzes, elke dag opnieuw dwarsliggen, drempels, beren en bergen zien of meemaken en mopperen. Een kritische terugblik zou hen kunnen helpen. Begin eens met het achterom kijken, wanneer je het toilet gebruikt hebt of ergens hebt gerust. Haha! Sorry, ik kon het weer niet laten.
Ik vind het niet belangrijk om door jan en alleman aardig gevonden te worden. Zolang ik mezelf en anderen maar recht in de ogen kan blijven kijken, vind ik het best.

Voorbereidingen buurt-diner

Het is net 17.00 uur geweest en we zijn er klaar voor. Voor een diner met een aantal buurtbewoners. Helaas kan niet iedereen aanwezig zijn, maar we wilden per se vandaag het etentje houden. De groep kent een aantal nieuwe gezichten. Ze hebben enthousiast gereageerd op een oproepje.
Er staat weer een rijsttafel op het menu. Over drie kwartier druppelen de gasten binnen. Logisch, want het regent. Haha!

Hij wel, ik niet

Ongelijke behandeling leidt tot ergernis en als hij te lang duurt tot boosheid. Je zou zelfs een hekel kunnen krijgen aan degene die de voorkeursbehandeling krijgt.
Stel we vangen een wees op in ons gezin. Waarom zouden wij dat kind in de watten leggen en alles geven, terwijl wij tegen onze eigen kinderen zeg dat ze ervoor moeten werken : "Ga maar folders bezorgen!" ? Zo'n handelwijze zou ons als ouders niet in dank worden afgenomen. Er is immers sprake van ongelijke behandeling, discriminatie, en het blokkeert de acceptatie van de nieuwkomer in ons gezin. Als ik daar geen verandering in zou brengen, splijt ik het gezin in twee. Het kan zelfs zijn dat de wees de dupe wordt van mijn handelwijze. Hij zou ook niet meer welkom kunnen zijn in de vriendengroep van onze kinds. Iedereen dient op een gelijke manier behandeld te worden. Vandaar dat ik erg veel moeite heb met ons Vluchtelingen- en asielzoekersbeleid. Er gaat te veel ongelijkheid vanuit.

Onze nationale omroep

Is op sterven na dood. Hoera! Vanwege de linkse propaganda en de bekende vriendjespolitiek trekken die omroepen steeds minder kijkers. Ik vind het niet erg, hoewel er ook interessante, leerzame programma's zijn. Van de VPRO bij voorbeeld. Wie goed oplet zal het opgevallen zijn dat met name Vara/BNN erg veel zendtijd heeft. Opvallend, als je weet dat de PvdA bijna verdwenen is. Veel bedrijven stoppen met het uitzenden van reclamespotjes via de nationale zenders. Dat is dan weer het gevolg van al dat eenzijdige gedoe, waar weinigen op zitten te wachten. Een goed gevolg, want ik heb liever een onafhankelijke omroep, dan deze linkse meute. Wie zich als gast niet conformeert aan hen, wordt in een programma te grazen genomen. En dat alles van ons belastinggeld.
Ook bij RTL zie ik kliekvorming. Je kunt geen programma bedenken of er loopt weer iemand rond uit een ander programma of serie van die zender. Zelfs tot in de reclamespotjes toe. Logisch dat RTL late night keldert. Televisie-inteelt.
Een nationale omroep moet verschoond blijven van politieke voorkeur en inteelt.
Veel radiozenders vertonen ook dezelfde trekken. Weinig muziek en veel geouwehoer van dj's, die het hardst lachen om hun eigen grappen. En ze krijgen er grof voor betaald.

Siemens

In 1979 en 1980 heb ik voor Siemens gewerkt. In de vestiging in Voorburg. Ik maakte deel uit van de projectgroep die een conversie voor een klant van Siemens, Hoek Loos,  realiseerde. De conversie betrof de overgang van een Univac 9030 naar een Siemens 7.700 (BS2000). Ik heb gewerkt aan een deel van de gassenfacturering (gassenfacturatie mag ook). Ik herinner me nog heel goed, dat ondanks de monopoliepositie van Hoek Loos elke klant zijn eigen kortingen en afspraken had! Ik vond het zeer merkwaardig, om niet te zeggen onzakelijk. Gedurende mijn opdracht daar, heb ik kennis gemaakt met de typische Duitse terminologie in de automatisering. Van speichern tot Dateiverarbeitung. Haha!
De periode doet me ook herinneren aan de geboorte van onze tweede zoon. Toen de bevalling aanstaande was, vond mijn projectleider dat ik geen verlof mocht opnemen. Hij vond dat Sonja dat best alleen af kon. Ik nam dus maar gewoon een paar vrije dagen, conform mijn arbeidsvoorwaarden. Gedurende de rest van mijn loopbaan heb ik niet meer om verlof gevraagd. Ik lichte mijn leidinggevenden in over mijn komende afwezigheid.  Klaar. Later probeerde die projectleider mij weer een hak te zetten, vanwege mijn werktijden. Maar ook toen kwam hij op verlies te staan.
Terug naar het Siemens van nu. Afgelopen week hoorde ik dat Siemens wereldwijd zo'n 7.000 medewerkers gaat ontslaan, waarvan 600 in ons land en 3.000 in Duitsland. Ik schrik telkens weer van dat soort massa-ontslagen. Eerlijk gezegd, zouden die verboden moeten worden. Dergelijke aantallen rieken zwaar naar mismanagement en/of onverantwoord winstbejag. Siemens draait financieel niet bepaald slecht. Het bestuur en hoger management zullen wel weer eert flinke premies opstrijken, voordat ze het personeel een schop onder de kont geven. Toch vinden veel mensen dergelijke massa-ontslagen heel gewoon. Behorend tot ons economisch systeem. Zelf vind ik ze getuigen van een asociale mentaliteit van betreffende directies en/of bestuurders. Mensen zonder empathie en scrupules, zakkenvullers die enkel voor zichzelf bezig zijn. Ik heb ze diverse keren mogen ervaren. Brrr! Eng volk.