Extra zitplaatsen

op de originele C13

Komende week ga ik wat aanpassingen doen in de camper. Wij willen achterin vier extra zitplaatsen in gebruik nemen. Na de aanpassingen gaat de C13 naar de RDW met als doel dat op het kenteken vier extra zitplaatsen vermeld worden.
De eisen zijn nogal summier. De RDW rekent 40 cm zitruimte per plaats. Men let ook op het gewicht, met name het draagvermogen van de achteras. Per zitplaats hanteert men 75 kg (lichaams)gewicht. Dus ik moet op twee plaatsen gaan zitten. Haha! Verder speelt nog een tweetal zaken mee : het (voor ons gunstige) bouwjaar van de C13 en het feit dat de zitbanken in de lengterichting van de camper geplaatst zijn. Dit houdt in dat er geen gordels nodig zijn.
Wat ga ik doen? Ik ga de dunne multiplex platen die nu op de banken zit vervangen door dikkere. Zodoende moet de lattenbodem ook iets hoger komen te liggen. De (standaard) kussens worden met klittenband vastgezet. Het is overigens niet de bedoeling om met een bak vol mensen te gaan rijden. De extra plaatsen zijn louter bedoeld voor het geval dat wij iemand willen meenemen. Als de bak dan toch gekeurd moet worden, dan maar voor vier plaatsen gaan. Dan leveren de kosten van de keuring, zo'n 60 euro, tenminste nog wat meer op. Vier voor de prijs van een.
Ik geef toe, dat het achterin zitten straks nogal spartaans is. Maar al met al toch veel luxer dan die van de C13 waar de camper naar vernoemd is. Dat was namelijk 'mijn' YP408. In die legerbak ontbrak het aan daglicht, klonk het zware gebrom van de motor, zat je met de knieën tegen en tegenover elkaar, was het 's winters steenkoud en zomers tropisch heet en stonk het vreselijk naar allerlei lichaamsgeuren. Over dat laatste werd gezegd dat het goed voor onze longen was. Nee hoor, die extra zitplaatsen in de camper worden heel comfortabel.

De economie groeit

Volgens de beruchte cijferaars groeit de economie. Ik hecht niet zoveel waarde aan al dat gecijfer. Ik bedoel het volgende. Als de werkloosheid daalt, zie ik de bijstand en andere alternatieve uitkeringen stijgen. Als de criminaliteit daalt, lees ik niets over de afname van het aantal aangiftes omdat de politie dwarsligt noch over het aantal aangiftes dat niet in behandeling is genomen.
In het bedrijfsleven kwam ik die manier van goed nieuws brengen ook tegen. De verkopen werden in de maand december flink opgekrikt met fictieve facturen. Goed voor de eindejaarbonus. In het eerste kwartaal van het nieuwe jaar regende het creditnota's.
De economie groeit dus. Hier in Dronten is de Voedselbank ook aan het groeien. Het aantal klanten neemt toe. De bank heeft geld en vrijwilligers nodig om de vraag bij te houden. De Voedselbank is ook een stukje economie dat groeit. Iedereen weer blij?
Eerlijk gezegd wil ik weinig tot niets met die bank te maken hebben. Het is op zich wel een goede zaak, dat voedseloverschotten op die manier toch zinvol benut worden. Maar structureel gezien is het een stukje wanbeleid van de overheid. Er is nog veel armoede in ons land.

Het is vrijdag

Op de maandagen hoorde ik vaak zuchtende en steunende collega's zeggen : "Was het maar vrijdag!" Ik had met hen te doen, want het kwam mij over alsof ze een hekel hadden aan werken. Komt bij dat ze voorbijgingen aan alle mogelijke mooie, leerzame, vrolijke zaken die zich gedurende de tussenliggende dagen zouden kunnen afspelen.
Halverwege de week begon ik wel al na te denken over datgene wat we (mijn gezin en ik)  in het weekend zouden kunnen gaan doen. Dat wel dus, maar ik had niet structureel last van een verlangen naar vrijdag. Trouwens, op de vrijdag zijn mij veel ongelukken overkomen. Maar zelfs dat heeft mij nauwelijks beïnvloed. Afgelopen vrijdag stak er zelfs een zwarte kat voor ons over. Zelfs Fenna deed het voorval niets. De vrijdag was eerder een soort goede vrijdag. De week afsluiten, alvast even vooruitblikken in de agenda en dan weekend vieren.
Na kantoortijd was er vaak een borrel. Daar deed ik kort aan mee. Er was een tijd dat ik samen met een paar collega's geknokt hebben voor de aanwezigheid van frisdrank. Veel collega's gingen met drank op achter het stuur naar huis. Dat vonden deze mietjes toen onverantwoord. Het is een paar keer gebeurd dat iemand de politie tipte. Met gevolg dat een aantal collega's met een dikke bekeuring op zak het weekend mocht gaan vieren.

Stationsfiets

Zo, dat is dan ook weer gebeurd. Vandaag heb ik maar weer eens een oude fiets opgeknapt. Hij is van Mike en we hebben hem onlangs in Lelykstad opgehaald.
Na mijn werkzaamheden in een heuse fietsenwerkplaats, ga ik anders met zo'n tweewieler om. Ik heb daar veel geleerd. Ik heb me gedragen als een dummy, want dan leer je het meest. En vooral niet eigenwijs willen zijn. Dom kijken en goed luisteren dus. En dan het nog beter willen doen. Als ik eenmaal bezig ben, dan denk ik met plezier aan die periode terug. Zo deed ik het ook toen ik nog werkte. Zoveel mogelijk kennis, ervaring en vaardigheden in mijn rugzak steken. Geoorloofd stelen van de baas. Dat is beter dan te gaan zitten chagrijnen tot je vertrekt of ontslagen wordt.
Ik heb de verlichting in orde gemaakt. Hij was voorzien van zo'n ouderwetse dynamo, had geen koplamp en een lelijk afgebroken achterlicht. En hier en daar zat losse bedrading. Ik heb al die zaken verwijderd en vervangen door verlichting op batterijtjes. Voor dat achterlicht had ik wel even de slijptol nodig. Ik heb ook oude onderdelen verwijderd. Je weet wel, zo'n houdertje waar ooit een lampje ingeklemd kon worden, een kapotte bel en een kapot slot.
Hier en daar heb ik wat zaken moeten rechtbuigen en smeren. Hij staat mooi op de bandjes en de wielen hebben geen slag, dus dat scheelt kilometers omrijden. De meeste studenten merken niets van zo'n krom wiel. Ze zitten meestal aangeschoten op de fiets. Toch?
De fiets ziet er wat roestig uit, maar ja dat heb je met een stationstype. Daar heb ik verder niets aangedaan, want anders komt ie er te aantrekkelijk uit te zien. Hier in Dronten wonen veel studenten, dus ik hoop hem weer snel van de hand te doen. Al met al is het best wel een goede fiets, want Mike heeft nooit een trein gemist. Haha!

De Amerikaanse buitenlandse politiek

By Josepfh F Paramo

Het gaat weer

De oostelijke horizon kleurde vanmorgen rood. Het had gevroren. Op dit moment is de lucht strak blauw en schijnt de zon. Zo gaat ie goed. Mijn zware verkoudheid is op z'n retour. Ik heb er niet echt veel tegen gedaan. Gewoon rustig aan doen en kou mijden. Ik heb me op mijn neus geconcentreerd. Dit keer werd het dus wel 'sturen op de neus'. Dat reukorgaan moest ik open zien te houden met een zoutoplossing. En dat is goed gelukt. Zo goed zelfs, dat ik gisterenmiddag de camper ben gaan wassen in de wasstraat. De Hyundai werd twee keer zo groot tijdens zo'n was- en poetsbeurt. Nou, dan weet je wel hoe het met zo'n kampeerbusje is. Wat een werk! Maar zoals gezegd, ik heb lekker rustig aan gedaan. In die wasstraat is ene speciale plek voor busjes. Er staat een stellage naast, zodat je ook op hoogte kan werken. Alleen jammer dat die stellage alleen aan één kant is. De steel van de wasborstel is veel te kort om het hele dak te kunnen bereiken. Ik ben geen afstammeling van een Gibbon (toch?), want mijn armen zijn veel te kort. De bus omdraaien vond ik niet nodig. Ik bedoel, de straat uit en omgekeerd weer erin. Dus heb ik me beperkt tot het afspuiten van het dak.
Daarna ben ik even een blik gaan werpen in de loods om de familie een Gelukkig 2017 te wensen.
De rest van de dag ben ik bezig geweest om familiezaken uit te zoeken voor mijn stamboom. Een heel gedoe, vooral omdat velen vernoemd zijn. Gevolg is dat over generaties heen dezelfde initialen voorkomen. Erg lastig als geboorte- en/of overlijdensdata ontbreken. Het voordeel is wel, dat ik een uitgebreid inzicht krijg in met name de Sebo tak en ik bepaalde herinneringen bevestigd krijg. Mijn stamboom wordt geregeld vergeleken met die van andere onderzoekers. Zo te zien heb ik meer informatie vergaard / geregistreerd. Alleen jammer dat er van veel familieleden uit die tijd geen foto's zijn. Ik heb een vraag uitstaan over de fam. Jansen. Die familie bevat de bloedlijn van mijn vader. Met de naam Jansen is het net als die van de Sebo's en Oudshoorns : het wemelt ervan. En dan zeggen ze iets over muizen en Chinezen.

Aso's bij de Voedselbank

Ik ga er nu toch maar iets over schrijven. Al eerder kwam ik erachter, dat bepaalde klanten van een Voedselbank in mijn directe omgeving zich asociaal gedragen. Nu hoorde ik in het nieuws soortgelijke verhalen. Zo'n hulpbehoevende haalt een voedselpakket op en gooit de inhoud, die hem of haar niet aanstaat weg! De personen die ik ken, doen dat thuis. Nu hoorde ik dat bij een Voedselbank de 'dat-lust-dit-verwende-persoon/gezin-niet' aso's zelfs het lef hebben om die artikelen gewoon op straat te gooien! Wat een ondankbare egoïstische asociale mensen zijn dat. Ze gunnen het zelfs een ander niet. Ze beseffen helaas niet hoeveel tijd en energie meelevende mensen dagelijks in zo'n pakket steken.
Zoals ik al zei, ook hier in Dronten gebeurt het. Ook hier wonen ondankbare aso's, die enkel aan zichzelf denken. Halen, halen, halen. Ze zouden gestraft moeten worden met een kleiner pakket.

Werkgever en telefoon

Vanwege mijn functie kreeg ik een mobiele telefoon van mijn werkgever. Gevolg was dat de scheiding tussen werk en privé volledig verdween. Ik werd ook buiten kantoortijden gebeld. Voor het 'stand-by' zijn en het extra werk wat het veroorzaakte kreeg ik niet betaald. Dat zat al in mijn basissalaris verwerkt, zo stond in de arbeidsvoorwaarden. Die voorwaarden waren in dat geval gebaseerd op een situatie, waarin nog geen mobiele telefoon ingezet werd.

gewoon thuis laten dat onding

Gelukkig was de dekkingsgraad van de mobiele telefonie nogal slecht. Daar maakte ik eerst gebruik van. Ik nam niet op (na eerst gekeken te hebben door wie ik gebeld werd) of zette hem uit als het signaal wegviel vanwege een viaduct, tunnel of bereik.
Zelf vond ik dat ik recht had op mijn lunchpauzes en privé leven (ik werd zelfs op de zondag gebeld!), dus zette ik dat onding op een gegeven moment op gezette tijden gewoon uit. Er was immers toch ook zoiets als voicemail. Natuurlijk werd ik op het matje geroepen, maar ik hield mijn poot stijf. In tegenstelling tot mijn collega's; die waren bang voor ontslag. Ik was er nogal principieel in. Die houding heeft niet geleid tot ontslag. Wel tot navolging door collega's, die toegaven eerst de kat uit de boom gekeken te hebben. Haha!
In Frankrijk is een wet aangenomen, die werknemers moet beschermen tegen het belgedrag buiten reguliere werktijden om. Dat is een goede zaak. Toch vind ik het jammer dat zo'n wet nodig is. Er zijn nog steeds werkgevers, die van mening zijn dat de mobiele telefoon altijd moet aanstaan. Ze respecteren niet de arbeidsvoorwaarden met betrekking tot de werktijden en daarmee het privé leven van hun werknemers.

Geen consistent nieuws

Steeds meer krijg ik te horen en te zien over de Tweede wereldoorlog. Tot dan was het enkel het verhaal van de overwinnaars. Nu weet ik dat die overwinnaars net zo wreed waren als de verliezers, al houden velen nog steeds vol van niet. De geschiedenis zoals die geschreven wordt door de verliezers brengen hem meer in evenwicht.
Zaken die ik belangrijk vind onthoud ik vaak beter. Al is dat de laatste tijden lastiger geworden. Geeft niet, want voor de mensen die weigeren alles klakkeloos over te nemen uit de media is er nog altijd het internet. Omdat ik een interview zag waarin iemand van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA stug volhield dat Rusland de computers van de Democraten had gehackt en een ander interview waarin een CIA hoofd boos reageerde omdat Trump de CIA niet geloofde, ben ik op onderzoek uitgegaan. Dat onderzoekje leverde als resultaten, dat de CIA eerst zaken glashard ontkent. Als er dan

Hr.Ms. O19 op het Ladd rif

harde bewijzen komen, geeft ze die toe, maar zwijgt over de andere daden of ontkent die. Weer later blijkt het allemaal vele malen erger te zijn dan de CIA ooit beweerde. Kortom, de CIA is wat informatieverstrekking betreft erg onbetrouwbaar, in veel gevallen zelfs leugenachtig en wordt desondanks door overheden als excuus gebruikt voor allerlei acties. Wat mij betreft heeft Donald Trump gelijk door de werkwijze van de CIA organisatie in ernstige twijfel te trekken.
De reactie van Poetin op de uitzetting van Russen door Obama vind ik heel verstandig. Poetin verlaagt zich niet tot het niveau van de Amerikaanse president, die tegen beter weten in ook klakkeloos aanneemt wat de CIA beweert.
In het algemeen wordt er veel met het nieuws gemanipuleerd. Ook in ons landje. Zoals rond de hulpverleners in Den Haag. Ik ben er voor om zoveel mogelijk opvallende situaties toch maar even digitaal vast te leggen, zodat de waarheid binnen handbereik ligt. Natuurlijk ziet men niet aan beelden wat zich eerder heeft afgespeeld. Maar dat rechtvaardigt niet iemand die rustig wegloopt in de rug of het achterhoofd te schieten. Dat is louter moorddadig gedrag. Liegen en bedriegen is op alle fronten gemeengoed geworden. Gelukkig zijn er vaak smartphones in de buurt en is er het internet. Wat het laatste betreft probeer ik wel onderscheid te maken tussen meningen en feiten.

In beweging blijven

Er staat op de kop af 15 kilometer op de teller van de bromfiets. Die zijn er met slechts één ritje opgedraaid. Ik heb de Hanway dus nauwelijks gebruikt, ondanks dat er genoeg af te leggen afstanden waren, die het gebruik van de brom zouden rechtvaardigen. En toch, toch ben ik al die keren op de fiets gestapt.
Telkens als zich zo'n situatie zich voordoet en ik twijfel tussen de bromfiets en de fiets, hoor ik mijn broer praten. Vlak voor zijn overlijden zei hij tegen mij, dat ik vooral in beweging moest blijven. Joop realiseerde zich dat de combinatie van ongezond eten en weinig beweging hem de das hadden omgedaan. Ik was hoogst verbaasd, toen ik van hem hoorde dat hij scheidsrechter wilde worden. Hij was al in de 40 en had tot dan weinig aan zijn conditie gedaan. Maar Joop begon met hardlopen en bouwde op die manier zijn conditie op. Ik weet niet of hij zijn eetgewoontes etc. ook had aangepast. Hoewel hij in het centrum van de stad Leiden woonde, ging ie toch vaak met de auto even een boodschap doen.
Toen hij nog jong was kon hij met gemak aan allerlei sporten meedoen. Niet alleen balsporten, maar ook atletiek en denksport. Hij troefde mij vaak af. Helaas zijn wij nooit gestimuleerd in de dingen waarin we goed waren. Voor een deel had dat te maken met het feit, dat er geen geld voor was.
Later is Joop plotsklaps gestopt met het scheidsrechtersvak. En met het trainen. Volgens hem was dat laatste de oorzaak van zijn hartklachten. "Ik had in beweging moeten blijven, broer!", hoor ik hem nog vaak zeggen.

Alsmaar stijgende zorgkosten

De kosten rijzen de pan uit en velen gaan daarin gedwee mee. Een slimme meneer van de zorgverzekering Zilveren Kruis kwam met het idee (de stijging van) de zorgkosten te koppelen aan het Bruto Nationaal Product of wel de groei van de economie. Dat lijkt een interessante oplossing om de zorgkosten in de hand te houden. Wat meneer Hoogers echter (opzettelijk?) vergeet te zeggen is dat een koppeling voorafgegaan moet worden door een grote schoonmaakactie.
Eerst moet de bezem door het kostenplaatje. Daarna moet men de zorgkosten pas koppelen. De farmaceutische industrie heeft de kosten flink opgejaagd uit winstbejag. De verzekeringsmaatschappijen idem. Ik vraag me af waarom ik drie aparte afspraken met mijn huisarts moet maken als ik over drie zaken even wil praten. Hoewel, ik vraag het me niet af, want het gaat over geld. Drie consulten levert meer op dan één. En waarom word mij de deur gewezen, als ik er bij toeval achter kom dat een specialist te veel heeft doorgerekend naar de verzekeringsmaatschappij? Wat zijn dat voor spelletjes? Dit zijn maar een paar voorbeelden, want er wordt nog veel meer verdiend aan mijn gezondheid door malversaties.
Ik kreeg opeens andere medicijnen. Ik kreeg de toezegging dat ze precies hetzelfde waren als de oude. Maar dat is niet zo! Ze zijn voor de huisarts en/of apotheken aantrekkelijker vanwege de bonussen en net even duurder. Ik vind het schandalig dat men grof geld verdient aan mijn gezondheid. Ik mijn polisvoorwaarden verder teruggeschroefd. Wat dat betreft vind ik het een slechte zaak dat ik een hele reutemeteut moet doorworstelen om te achterhalen wat er veranderd is. Op mijn werk moesten we dat expliciet met een kleurtje aangeven.
Dus meneer Hoogers, eerst de bezem er doorheen! Of wilt u die koppeling zo graag omdat o.a. uw omzet (onze kosten) nu op een lekker hoog niveau zit?

Zwaar verkouden

Daar houd ik het maar op, om het niet over een griep te hebben. De verkoudheid zit vooral in de neus en het voorhoofd rond de neus. Uit ervaring weet ik dat ik mijn neusgaten moet proberen open te houden. Doe ik dat niet, dan komt er geheid een voorhoofdsholteontsteking bij. Overigens gebruik ik nauwelijks neusdruppels. Ik gebruik de zoutoplossing als mijn neus daarom vraagt. Maar ach, het is maar tijdelijk. Al is er een betere manier om een jaar te beginnen.
Sonja heeft de kerstboom die op het pleintje stond afgetuigd (heet dat zo??) en hem overgeleverd aan een paar jongelui, die er 50 eurocent voor krijgen van de gemeente. Gedurende de tijd dat de boom er stond, zijn er wel geteld twee ballen afgewaaid. Met touwtje en strikje er nog aan. Ze waren blijkbaar door de kinderen erin gehangen. Voor de rest heeft de boom weer zijn vrolijke werk gedaan.
Het afval van het vuurwerk is ook zo goed als opgeruimd. Het is hier wat dat betreft wel netjes hier in het dorp.
Vanwege mijn verkoudheid heb ik meer tijd besteed aan het uitzoeken van allerlei familiezaken. Tussendoor kregen we ook bezoek vanwege het nieuwe jaar en een echo. Wat dat laatste betreft : nee, ik word niet weer vader, maar opa. Ik moet er niet aan denken weer vader te gaan worden. Dat lijkt me nogal sneu voor het kind. Het is erg lastig voetballen met een rollator en het lijkt me ook niet leuk als ie zijn moeder moet bellen met de mededeling dat pappa weer gevallen is en niet kan opstaan. En telkens die vragen die hij krijgt : "Hé, is dat je opa?" Tja, en dan het risico dat zo'n kind op jonge leeftijd zijn pa kwijtraakt. Nee, dat lijkt me helemaal niets. Laat mij maar gewoon verkouden worden.

Ze kunnen van mij allemaal de boom in

Allereerst wens ik iedereen een Gezond, Gelukkig, en Voorspoedig Nieuwjaar 2017 toe.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jóuw boom dus Willem, maar het gaat er natuurlijk wel om hóe je dat bedoeld!? (��).
Uit eigen ervaring weet ik dat je bij het maken van een stamboom inderdaad voorzichtig moet zijn met het vermelden van allerlei gegevens van familieleden.
In sommige stambomen zijn daarom alleen de naam van de zoon/dochter, man/vrouw, vermeld omdat deze personen verder buiten beeld willen blijven. Geldt hier mogelijk ook een wettelijk minimaal vastgestelde tijd voor?; b.v. 50 jaar, ik weet het ook niet hoor. Stamboomonderzoek is een hele leuke bezigheid maar het kost enorm veel geduld en tijd. Toen mijn vrouw en ik 40 jaar getrouwd waren hebben we op de vloer van een feestzaaltje onze beider stambomen in A-viertjes op de vloer uitgelegd, zodanig dat iedereen er tussendoor kon lopen. Wij kwamen toen tot resp. de 14e en 16e eeuw. Onlangs heb ik in mijn geboortestreek een boerderij ondekt met een opschrift dat mogelijk leidt naar de naam van de man die onze familienaam heeft bedacht en voor het eerst zelf heeft gebruikt, omdat hij af wilde van de vorm zoals bij b.v. Jan Pieterszoon Coen en Michiel Adriaanszoon de Ruyter. Ik ontdekte ook heel bizarre zaken; b.v. over een gezin waar, na twee doodgeboren kindjes, een derde kindje, ook weer een meisje, dezelfde naam kreeg. Dit kind was gelukkig gezond en werd heel oud. Een ander verhaal gaat over twee jongens uit hetzelfde gezin die dezelfde naam kregen terwijl beiden nog in leven waren. Er was wel een groot leeftijdsverschil en waarschijnlijk werden ze vernoemd naar hun beider opa's met eenzelfde naam. Soms leg ik dat gepuzzel wel eens een tijdje opzij want het is ook reuze vermoeiend. Vooral als je een stukje geschiedenis mist en maar niet verder komt. 
Ik wens je veel genoegen, en succes met je verdere stamboom-onderzoek.

Fan-tilator

Een stamboompje opzetten

Afgelopen week ben ik bezig geweest een stamboompje op te zetten. Ik heb daartoe de informatie gebruikt die ik van anderen heb gekregen en/of die ik zelf heb. Na de eerste opzet, kreeg ik direct meldingen van overeenkomstige gegevens. Leuk! Er blijken meer mensen bezig te zijn (geweest) met de familie. Niet alleen in Nederland, ook in Australië, Duitsland en Scandinavië. Allemaal met name gerelateerd aan de familienaam Sebo. Het handige is, is dat ik die gegevens kan bekijken en eventueel overnemen of koppelen aan mijn gegevens. Ik zag toen dat ik eigenlijk erg veel weet. Meer dan de anderen.

En natuurlijk kreeg ik tijdens het invullen van de stamboom te maken met de commercie. Toen ik mijn stamboom vanaf een bepaald tak verder wilde uitbouwen, kreeg ik een pop up scherm voor mijn kiezen. Je raadt het al : ik moest eerst betalen! Dat heb ik maar gedaan, want ik was naar mijn idee al over het point-of-no-return heen. Ik kan die betaling misschien terugverdienen door zelf ook toegangsgeld te gaan vragen. Haha! Nee hoor, ik heb me aan het begin voorgenomen de informatie over onze familie veilig te stellen; voor het nageslacht.

De situatie van mijn vader, een buitenechtelijk kind, kon ik ook gemakkelijk opnemen. Nu is duidelijk te zien, dat hij uit de Jansen tak komt. Die tak wordt een apart verhaal. Ik hoop ook daarover informatie te krijgen uit de Jansen-hoek. Omwille van privacy ben ik niet ver het heden ingegaan met het registreren. Misschien zijn er familieleden, die liever niet in een boom komen te hangen. 😏

Nieuwjaarsdag 2017

geen last van een kater

Nou mensen, ik wens iedereen een prachtig 2017 toe. Nee, ik heb geen speciale goede voornemens gemaakt voor dit jaar. Ik rook niet, ik drink nauwelijks alcohol, ik weeg niet te zwaar (vind ik) en ik heb geen smartphone. En aan plastische chirurgie begin ik helemaal niet. Haha! Ik vind het allemaal goed zo. Ik maak elke ochtend goede voornemens voor de komende dag en dus ook vanmorgen.
Afgelopen nacht heb ik slecht geslapen. Ach ja, dat krijg je als je een mens van de regelmaat bent. We gingen drie uur later naar bed, vandaar. Wat dat betreft is het net als de omschakeling van winter- naar zomertijd en weer terug. Maar zoals met zoveel zaken komt ook dit weer goed.
Fenna en Tom hebben het zwaar gehad. Je zou denken dat die beesten op een gegeven moment aan die knallen gaan wennen, maar dat is dus niet zo. Na twaalf uur was het helemaal raak. Voor beiden was het vanmorgen genieten geblazen; ze konden met een gerust hart naar buiten. Tom had huisarrest, zijn luikje was op slot gedaan. In de hal stond een kattenbak. Tom lag de hele dag en avond in de keuken onder een kastje bang te zijn. Fenna was erg onrustig en wilde alsmaar tussen mijn benen zitten. Ach, het is weer een wat anders dan sop.
Ik heb geen enkele oliebol gegeten. We hadden ze dit keer niet in huis. Sonja heeft appel- en ananasflapjes gebakken. En.......pisang goreng! Ik ga mezelf op gang brengen, want er komt vast bezoek. Fijne dag!