Toen ik hoorde dat een buurtbewoner dagelijks een wandeling maakt, vroeg ik hem of hij het leuk zou vinden als ik mee zou lopen. Meneer reageerde positief enthousiast. Ik loop wel geregeld, maar dan neem ik vaak mijn grijper en afvalzak mee. Er zijn tussen de stukken waar vuil ligt ook grotere afstanden, die ik in een voor mij normaal tempo afleg.
Vanmiddag was het zover. Meneer kwam mij ophalen. Ik grapte bij de voordeur, dat ik net mijn been gebroken heb. Maar meneer kent mij al langer dan vandaag.
We hebben ruim een uur in de zon gelopen. Voornamelijk door het bos. Onderweg kwamen allerlei onderwerpen ter sprake. We zijn het niet over alles met elkaar eens, maar dat hoeft ook niet. Dat is eigenlijk ook interessant.
Onderweg heb ik toch wat zwerfafval opgepakt. Ik kon het niet laten. Een leeg blikje waarvan de inhoud je vleugels geeft. Ik snap niet dat mensen daarin geloven, hoewel de viespeuk gevlogen was. En een leeg plastic flesje. Ik heb ze thuis alsnog netjes gescheiden. Het blikje in de blikken tas voor statiegeld en het flesje bij het PMD.
We hebben alleen niet over eten gesproken. Maar dat komt omdat meneer een volbloed Nederlander is. 😁