Als ik alleen het woord al hoor, denk ik : "Wat een onzin!" Oké, het was lang voor mij een vrije dag. Enkel een vrije dag, omdat ik me ervan bewust werd dat ik als kind en jonge tiener geïndoctrineerd ben. De steekzakken kwestie van Bernahard was voor mij een bevestiging van mijn inkeer. Ik kwalificeerde de man van Juul als een rotmof. In tegenstelling tot diens schoonzoon Claus, die ik als aimabel mens meer waardeerde ondanks zijn oorlogsverleden. De man was nog jong. Ik bedoel : ik heb als jongeman ook weleens op de VVD gestemd. Maar ik heb Claus en mezelf vergeven.
Het stiekeme gedoe op paleis Soestdijk werd aan het licht gebracht door de Oranje paria Edwin de Roy van Zuydewijn. Deze man beantwoorde openlijk en eerlijk de vragen van de media. Tot grote ergernis en zelfs afschuw van de Oranjes en hun fans. Het feit dat de Oranjes geen aanklacht wegens smaad tegen hem hebben ingediend, staven De Roys gelijk. De Oranjes zijn immers bang dat er nog veel meer shit naar boven zal komen.
Voor de kinderen heb ik op Koninginnedag wel mijn best gedaan. Zoals 's morgens vroeg in de kou op een verkoopplekje zitten wachten op het begin van de braderie. Dat neem ik de Oranjes niet kwalijk. Het maakte deel uit van onze opvoeding : als je iets wilt bereiken, moet je er moeite voor doen.
Volgens het nieuws danken de Oranjes hun groeiende populariteit aan Donald Trump. Volgns mij is Trump de man die de genocide in Gaza steunt, een oorlog startte en een meisjesschool bombardeerde en de wereldeconomie doet instorten. Dus dat van die populariteit kan wel kloppen; de wereld is aan het afglijden naar wetteloosheid en onmenselijk gedrag.