Buurman liet mij een afgerolde haspel zien waar een verlengsnoer aanzat. Daar waar het snoer in de haspel verdween zag ik een gescheurde kabel. Eronder ook een kabel met een scheurtje. Ik kon het koper zien glimmen. De scheurtjes zijn ontstaan door het geregeld heen en weer buigen bij de doorvoer. Hij wilde de haspel daarom weggooien. "Dat ding heb ik voor weinig bij de Action gekocht", praatte hij zijn voornemen goed.
Zonde, want er zit 15 meter geaarde kabel op. Je kunt er nog altijd een gewoon verlengsnoer aan overhouden. Dat is een kwestie van een contrastekker monteren. Dus ik bood Buurman aan de kabelhaspel te repareren. Ik dacht gelijk aan de doos met soldeerhulzen.
Zittend in een gemakkelijke stoel onder de warme overkapping, heb ik de haspel gedemonteerd. Dat duurde even, want er waren schroefjes gebruikt met een aparte kop. Geen kruiskop, geen torx en geen 'slotted'. De koppen hadden een driehoek vorm. Zo'n schroevendraaier of bit heb ik niet. Gelukkig paste een gewone, kleine elektraschroevendraaier net in de kop.
Ik heb de kabel bij de doorgang doorgeknipt. Omdat de uiteinden op contactpunten gesoldeerd zijn, heb ik dit keer maar weer de fameuze soldeerhulzen ingezet. Wat een uitvinding! Solderen met een aansteker. Links en rechts de kabel in een kokertje doen, aansteker eronder en je ziet de soldeer smelten en de kous krimpen. Klaar! Nog een strookje tape erom voor de zekerheid.
Voor de veiligheid heb ik de kabel op de haspel in de draairichting met een kabelbinder vastgezet. Nu kan ie niet meer bij het doorvoerpunt 'scharnieren' en ligt de kabel vast in de draairichting van de haspel. Nadat ik de haspel weer opgetuigd had, heb ik hem getest. Met Sonja's föhn. 😀De kabel doet het, zonder breuken. Hij kan weer een tijd mee.
